tag:blogger.com,1999:blog-214839492011-11-15T10:53:52.592+08:00"This page is best viewed with <a href='http://www.freewebtown.com/kophyo/mmfonts/ZFK-E.EXE'>Alpha ZawGyi Font</a>, <a href='http://www.freewebtown.com/kophyo/mmfonts/ZFK-E.EXE'><u>DOWNLOAD HERE!</u></a>"Phyo Wai Kyawhttp://www.blogger.com/profile/06431679720899255655noreply@blogger.comBlogger2511100tag:blogger.com,1999:blog-21483949.post-72565610040697723452010-08-05T10:39:00.002+08:002010-08-05T10:42:19.201+08:00New MyanmarLensman.com Generation 2<br /><br />We have launched new MyanmarLensman.com Gen 2 successfully on last Sunday, 1st August 2010. <br /><br /><a href="http://MyanmarLensman.com">http://MyanmarLensman.com</a><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/21483949-7256561004069772345?l=phyowaikyaw.blogspot.com' alt='' /></div>Phyo Wai Kyawhttp://www.blogger.com/profile/06431679720899255655noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-21483949.post-19390673547566858002008-03-28T12:11:00.002+08:002008-03-28T12:30:09.331+08:00<h3 class='post-title entry-title'>မဂၤလာရက္ျမတ္</h3><br /><div xmlns="http://www.w3.org/1999/xhtml"><div align="justify"> </div><div align="justify">သူမ နဲ႔ က်ေနာ္ ဒီလ ၂၃ ရက္ေန႔ တနဂၤေႏြ ေန႕ က လက္မွတ္ထိုး လိုက္ၾကတယ္။ အစက ROM (Registry of Marriage) မွာ ထိုး မလို႔။ ေနာက္ ေတာ့ ၃ လေလာက္ ေစာင့္ရမွာ ဆိုတာနဲ႕၊ အိမ္မွာ ပဲ လုပ္ေတာ့ မယ္ဆိုၿပီး အစီအစဥ္ေျပာင္း လိုက္တယ္။ လက္ထပ္ လက္စြပ္ေလးေတြ ကိုေတာ့ Lee Hwa Jewellery မွာ ၀ယ္လိုက္ၾကတယ္။ စိတ္ႀကိဳက္လက္စြပ္ေတြ႔ေတာ့ ေရြး၀ယ္လိုက္တယ္။ Lee Hwa က အရြယ္အစားေလး နဲနဲ ျပန္ညွိေပးတယ္။ ၁၀ ရက္ေစာင့္ရတယ္။ လက္စြပ္ ခ်ည္တဲ့ မဂၤလာ ေခါင္းအံုး အျဖဴေရာင္ ေလး တစ္ခု လက္ေဆာင္ရတယ္။<br /><br /><div align="center"><img style="MAX-WIDTH: 800px" height="316" src="http://www.freewebtown.com/kophyo/wedding/rings.jpg" width="422" /><br /></div><br />Solemnise လုပ္ေပး ဖို႔ ၿမိဳ႕နယ္ လူႀကီး တစ္ေယာက္ ႀကိဳဖိတ္ထားရတယ္။ West Coast Community Center က Ms Sim Seo Lim က ၾကြေရာက္ ခ်ီးျမွင့္ လက္ထပ္ ေပးပါတယ္။<br /><br /><div align="center"><img style="MAX-WIDTH: 800px" height="316" src="http://www.freewebtown.com/kophyo/wedding/solemnise.jpg" width="422" /><br /><br /><img style="MAX-WIDTH: 800px" src="http://www.freewebtown.com/kophyo/wedding/married.jpg" /><br /><br /><br><br /><img style="MAX-WIDTH: 800px" src="http://www.freewebtown.com/kophyo/wedding/family.jpg" /><br /></div><br />အစစအရာရာ အဆင္ေျပေခ်ာေမြ႔ ပါတယ္။ Witness အျဖစ္ လာေရာက္ကူညီ လက္မွတ္ထိုးေပး ၾကတဲ့ ကိုဥာဏ္ နဲ႔ မမြန္ တို႔ ကိုလည္း ေက်းဇူး အထူးတင္ပါတယ္။ ၾကြေရာက္ခ်ီးျမွင့္ၾကတဲ့ ေဆြမ်ိဳး မိတ္သဂၤဟ အေပါင္းကိုလည္း ေက်းဇူး အထူး တင္ပါတယ္ ခင္ဗ်ာ။</div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/21483949-1939067354756685800?l=phyowaikyaw.blogspot.com' alt='' /></div>Phyo Wai Kyawhttp://www.blogger.com/profile/06431679720899255655noreply@blogger.com19tag:blogger.com,1999:blog-21483949.post-16661541666961339322008-01-19T23:46:00.001+08:002008-01-20T09:53:09.265+08:00<div xmlns='http://www.w3.org/1999/xhtml'><div align='justify'>မနက္ သံုး နာရီခြဲ ေလာက္ရွိၿပီ။ ျမတ္မႏၱလာထြန္း အျမန္ယာဥ္ ႀကီးသည္ ရမည္းသင္း ကို ေက်ာ္လာေပၿပီ။ ေနာက္ဆယ့္ငါးမိနစ္ေလာက္ေနလွ်င္ ေပ်ာ္ဘြယ္ သို႔ ေရာက္ေပေတာ့မည္။ ေမြးဌာနီသို႔ ေရာက္ေပေတာ့မည္။ ေပ်ာ္စရာႀကီးျဖစ္သည္။<br/></div><div align='center'><img src='http://www.freewebtown.com/kophyo/PyawBwe/bus.JPG'/><br/></div><div align='justify'><br/>ေမြးဌာနီ... အညာအရပ္ဆီသို႔... <br/>ေမွ်ာ္ဆီေမွ်ာ္မွန္း စိတ္၀ယ္တမ္းတ... <br/>မွန္းဆပါသည္... တမ္းတပါသည္....<br/>လွည္းလမ္းတေလွ်ာက္... ဖံုလံုးႀကီးေတြ...<br/>တလိမ့္လိမ့္တက္ခါျမင္ေယာင္ေသးေတာ့သည္...<br/><br/>ဆုိသည့္ သီခ်င္းကိုပင္ အမွတ္ရမိေသးသည္။ ကားထဲကေန ေအာက္ကိုဆင္းေတာ့ ေျမာက္ျပန္ေလ တစ္ခ်က္ေ၀ွ႕သည္။ စိမ့္ေနေအာင္ေအးလွသည္။ ညီလတ္ကို လာႀကိဳေနတာ ေတြ႔ရသည္။ ေအာက္ေရာက္ေရာက္ျခင္း သူက ေခါင္းစြပ္တစ္ခုထုတ္ ေပးသည္။ နားရြက္ေတြေအးလာသျဖင့္ အျမန္စြပ္လိုက္သည္။ အထုပ္ေတြ ဘစ္ကားေပၚမွခ်၊ ကားေပၚတင္ ကာ အိမ္ဘက္သို႔ သြားၾကသည္။ ၿမိဳ႕ ထဲ က ျဖတ္ေမာင္း ေနရင္း ေဘးဘီကို ၾကည့္မိသည္။ ေအာ္ တို႔ ေပ်ာ္ဘြယ္က အရင္လိုေလးပါပဲလား။ <br/><br/>ခဏအၾကာတြင္ အိမ္ေရွ႕ေရာက္ေပၿပီ။ ေအာ္... အိမ္ကလဲ အရင္လိုေလးပါပဲလား။ အိမ္ေရာက္ေတာ့ အေဖတို႔ အေမတို႔ ႏိုးေနၾကသည္။ မေတြ႔ရတာအေတာ္ ၾကာေပၿပီ။ ၀မ္းသာ စရာေကာင္းလွသည္။ ေရာက္ေရာက္ျခင္း ႏြားႏို႔ ပူပူ ျပစ္ျပစ္ေလး တစ္ခြက္ အေမက တိုက္သည္။ အထုတ္အပိုးေတြဘာေတြခ်၊ စကားေလး ဘာေလး ေျပာၾကသည္။ ခဏေနေတာ့ တညလံုးကားစီးလာရလို႔ လူတကိုယ္လံုးလဲ ႏံုးေနတာသတိျပဳမိသည္။ တေရးတေမာ အိမ္မွျဖစ္မည္ ဆိုကာ အိပ္လိုက္ရသည္။ ငယ္ငယ္က အိပ္ေနၾက က်ေနာ့္ အခန္းမွာ ေစာင္ထူထူ ႏွင့္ ေကြးရတာ အရသာရွိလွသည္။<br/><br/>မိုးလင္း ေတာ့ ဂ နာရီခြဲေလာက္မွ အိပ္ရာကႏိုးသည္။ မ်က္ႏွာသစ္ သြားတိုက္ၿပီး အေဖ အေမတို႔ႏွင့္ စကားေျပာရင္း အေမေၾကာ္ေသာ ၾကာဇံေၾကာ္ပူပူေႏြးေႏြး ကို ၿမိန္ေရယွက္ေရ စားလိုက္သည္။ ခဏေနေတာ့ အိမ္၀င္းထဲ ေလွ်ာက္ၾကည့္သည္။ အပင္ေလး ေတြ ထပ္စိုက္ထားသည္၊ ပန္းအိုးေလးေတြတိုးလာသည္၊ အုတ္တံတိုင္း အသစ္ျပင္ထားသည္၊ အိမ္ေဆးသုတ္ထားသည္ မွ အပ ကၽြန္ေတာ္ ရွိစဥ္ကအတိုင္းျဖစ္ပါသည္။ အိမ္၀င္းထဲ တင္ ဓါတ္ပံုေလးေတြ ေလွ်ာက္ရိုက္ေနမိသည္။ အိမ္ေရွ႕က မန္က်ည္းပင္ ေလး ေတြေတာင္ ေတာ္ေတာ္ႀကီးလာသည္။<br/></div><div align='center'><img src='http://www.freewebtown.com/kophyo/PyawBwe/home.JPG'/><br/></div><div align='justify'><br/>ေနာက္ေတာ့ ညီငယ္ႏွင့္ အတူ ဆိုင္ကယ္ေလးျဖင့္ ဘုန္ႀကီးေက်ာင္းဘက္ ကို သြားသည္။ ဆရာေတာ္ ထံ သြားသည္။ ဆရာေတာ္ ကလည္း ၀မ္းသာေနသည္။ တရားအနည္းငယ္ ခ်ီးျမွင့္သည္။ ေရာက္ေလရာအရပ္မွာ လိမ္လိမ္မာမာေနဖို႔ ဆံုးမ စကားေျပာၾကားသည္။<br/><br/>ၿပီးေတာ့ ေရႊျပည္သာ ဘုရားေပၚသို႔ တက္ၾကသည္။ ဘုရားေပၚတြင္တိတ္ဆိတ္ေနသည္။ ဘုရားက အေတာ္ျပဳျပင္ထားသည္။ ေတာ္ေတာ္ေျပာင္းလဲ သြားေပၿပီ။ ေရႊသကၤန္း ကပ္လႈ မြမ္းမံရန္ ျငမ္းမ်ား ဆင္ထားသည္။ ပစၥယံတေလွ်ာက္ လက္ယာရစ္ဖူးေမွ်ာ္ခဲ့ သည္။ <br/></div><div align='center'><img src='http://www.freewebtown.com/kophyo/PyawBwe/shwepyithar.JPG'/><br/></div><div align='justify'><br/>ေနာက္ၿပီးေတာ့ ေတာင္ငူ မင္းႀကီးညိဳ တည္ထားကိုးကြယ္ခဲ့ သည့္ မင္းရာမ ေစတီဘက္ေရာက္ၾကသည္။ ဘုရားရိပ္ က ေအးျမလွသည္။ မင္းရာမ မွာလည္း ျပဳျပင္ထားသည္။ မင္းရာမဘက္သြားတဲ့ လမ္းေတြက က်ေနာ္ရွိစဥ္ကႏွင့္မတူ။ အရင္က ခ်ိဳင့္ေတြ က်င္းေတြႏွင့္ ျဖစ္သည္။ ယခု ျပင္ထားသျဖင့္ ေတာ္ေတာ္ေလး ေခ်ာေနသည္။ <br/></div><div align='center'><img src='http://www.freewebtown.com/kophyo/PyawBwe/minyarma.JPG'/><br/></div><div align='justify'><br/>ဒီလိုႏွင့္ ေနလည္ေရာက္ေတာ့ ေန႔လည္စာ အိမ္တြင္စားလိုက္ၾကသည္။ မွ်စ္ခ်ဥ္ႏွင့္ ၀က္သား၊ ငရုတ္သီးေထာင္းျဖင့္ စားရသည္မွာ ၿမိန္လွသည္။ ေန႔ခင္းက်ေတာ့ က်ေနာ္စားခ်င္ေနေသာ မုန္႔ေလေပြ၊ ပဲျမစ္၊ စိမ္းစားဥ မ်ားေကၽြးသည္။ ညေရာက္ေတာ့ မိသားတစု ေရမုန္႔ ႏွင့္ အေၾကာ္ စားၾကသည္။<br/></div><div align='center'><img src='http://www.freewebtown.com/kophyo/PyawBwe/yaymont.JPG'/><br/></div><div align='justify'><br/>ေနာက္တေန႔ ေရာက္ေတာ့ အေဒၚတို႔ အိမ္သြားလည္၊ စကားေတြေျပာၾက၊ ေပ်ာ္စရာႀကီးျဖစ္သည္။ အေဒၚ့ အိမ္မွာ မုန္ပ်ားသလက္ႏွင့္ ခရမ္းခ်ဥ္သီးေထာင္း စားၾကသည္။ မစားရတာ ၾကာလွသျဖင့္ စားလို႔ ေကာင္းလွသည္။ အဘြား လည္း ေရာက္ေနသည္။<br/></div><div align='center'><img src='http://www.freewebtown.com/kophyo/PyawBwe/montpyarthalet.JPG'/><br/></div><div align='justify'><br/>ဒီလိုႏွင့္ ေပ်ာ္ဘြယ္မွာ ေလးရက္ေလာက္ ၾကာသြားသည္။ အမ်ိဳးေတြ၊ မိတ္ေဆြေတြ အိမ္ေလွ်ာက္လည္ ၾကသည္။ သူငယ္ခ်င္းမိဘေတြဆီ လူႀကံဳေတြဘာေတြ သြားေပးသည္။ မေတြ႔ရာၾကာေတာ့ သူတို႔ လည္း ၀မ္းသာေနၾကသည္။ သာေၾကာင္းမာေၾကာင္း အလႅာပ သလႅာပ ေတြ ေျပာၾကသည္။ ေပ်ာ္စရာေကာင္းလွသည္။<br/><br/>ျပန္မည့္ေန႔ ကိုႀကိဳၿပီး လက္မွတ္၀ယ္ထားရသည္။ အေဖႏွင့္ အေမ က ရန္ကုန္အထိ လိုက္ပို႔ မည္ဟုေျပာသည္။ ညီလတ္က သူတို႔ အတြက္ပါလက္မွတ္၀ယ္ လိုက္သည္။ အခု ရန္ကုန္မႏၱေလး အျမန္ယာဥ္ကားေတြကေတာ့ အရင္နဲ႔ စာလွ်င္ ေတာ္ေတာ္ေပါလာပါသည္။ က်ေနာ္တို႔ ၿမိဳ႕ က ရန္ကုန္မႏၱေလး ကားလမ္း ရထားလမ္း ေပၚမွာရွိေတာ့ ဘာပဲျဖစ္ျဖစ္ သြားေရးလာေရးကေတာ့ အဆင္ေျပပါသည္။ လြန္ခဲ့တဲ့ သံုးေလးႏွစ္ ကေတာ့ ကား နဲနဲ ရွားသည္။ ေရႊမႏၱလာ အျမန္ယာဥ္ လက္မွတ္ သံုးေယာက္စာ ၀ယ္လိုက္သည္။ ညေရာက္ေတာ့ အထုတ္အပိုး ေတြ ကို ညီေတြက ကားဂိတ္ကို လိုက္ပို႔ သည္။ ျပန္ကာနီးေတာ အိမ္က အေၾကာ္အေလွာ္ေတြလုပ္ၿပီး အေျမာက္အမ်ား ထည့္ေပး လိုက္ၾကသည္။ <br/><br/>ေရႊမႏၱလာ ကားႀကီးဆိုက္လာၿပီ... ကားေပၚ တက္ၾကသည္။ အထုတ္အပိုးေတြ တင္ၾကသည္။ သည္လိုႏွင့္ ကား ႀကီး က တေရြ႕ေရြ႕ ထြက္ခြာ ခဲ့ေပၿပီ။ လြမ္းသလိုလိုႀကီး ခံစားရသည္။ ေနရစ္ခဲ့ေပအံုးေတာ့ ေပ်ာ္ဘြယ္ ေရ....<br/></div><br/><br/></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/21483949-1666154166696133932?l=phyowaikyaw.blogspot.com' alt='' /></div>Phyo Wai Kyawhttp://www.blogger.com/profile/06431679720899255655noreply@blogger.com7tag:blogger.com,1999:blog-21483949.post-53774792457505606902007-12-23T14:39:00.001+08:002007-12-23T21:15:26.390+08:00<div xmlns='http://www.w3.org/1999/xhtml'><div align='center'>ဒီေန႔ တစ္ေနကုန္....<br/><br/>မိုးေတြရြာေနတယ္...<br/><br/>သူမလာမွန္း သိေပမယ့္...<br/><br/>သတိရလြန္းလို႔...<br/><br/>လာႏိုးႏိုးနဲ႔...<br/><br/>ေခ်ာင္းေခ်ာင္း ၾကည့္ေနမိတယ္...<br/><br/>လြမ္းတယ္ဟာ...<br/><br/><br/><br/><br/></div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/21483949-5377479245750560690?l=phyowaikyaw.blogspot.com' alt='' /></div>Phyo Wai Kyawhttp://www.blogger.com/profile/06431679720899255655noreply@blogger.com4tag:blogger.com,1999:blog-21483949.post-84736232138538743342007-12-15T12:25:00.001+08:002007-12-15T18:38:18.965+08:00<div xmlns='http://www.w3.org/1999/xhtml'><div align='justify'><div align='center'><img src='http://coachingtip.blogs.com/coaching_tip/images/cracked_pot.jpg'/><br/></div>တစ္ခါတံုးက တရုတ္ျပည္မွာ ေရထမ္းတဲ့လူ တစ္ေယာက္ရွိတယ္။ သူဟာ ႀကီးမားတဲ့ ေရအိုး ႏွစ္လံုး ကို ပခံုး တစ္ဘက္ တစ္ခ်က္မွာ ထမ္းၿပီး ေရသယ္ေလ့ရွိတယ္တဲ့။ <br/><br/>အိုးတစ္လံုးက နဲနဲ အက္ေနတယ္။ အိုးက မလံုဘူး၊ ေရတြင္းကေန သူ႕အိမ္ဘက္ ေရသယ္လာတိုင္း စိမ့္တာေပါ့။ ဒီေတာ့ အိမ္ေရာက္တဲ့ အခါ ေရတစ္၀က္ပဲ ပါသတဲ့။<br/><br/>က်န္တဲ့ အိုးတစ္လံုးကေတာ့ အျပစ္အနာအဆာ မရွိဘူး။ ဒီေတာ့ သူ ေရတြင္းကေန ေရထမ္းၿပီး ျပန္လာတိုင္း ေရအျပည့္ပါတာေပါ့။<br/><br/>ဒီလိုနဲ႔ အိမ္ေရာက္ရင္ အိုးတစ္လံုး နဲ႔ တစ္၀က္ ပဲ... ေရသယ္လာလိုက္တာ ႏွစ္ႏွစ္ေလာက္ ၾကာ သြားသတဲ့။ ဒီေတာ့ အိုးအေကာင္းေလး က သူ႔ ကိုယ္သူ သိပ္ဂုဏ္ယူသတဲ့။ ငါက အျပစ္အနာအဆာမရွိဘူး... ဒါေၾကာင့္ မ်ားမ်ား သယ္ႏိုင္တယ္ လို႔ အထင္ရွိေနတယ္တယ္ တဲ့။ အက္ေနတဲ့ အိုးကေလးက စိတ္ထဲမွာ ေတာ္ေတာ္ေလး သိမ္ငယ္ ေနရွာ တယ္။ ေအာ္.. ငါ့မွာ အားနည္း ခ်က္ရွိတယ္ ...သူမ်ားလို အျပည့္မသယ္ႏိုင္ဘူး... တစ္၀က္ပဲ သယ္ႏိုင္တယ္ ေပါ့။ ၀မ္းနည္းလဲ၀မ္းနည္း ေနတယ္တဲ့။<br/><br/>ဒီလိုနဲ႕ တရက္မွာ အက္ေနတဲ့ အိုးကေလးက ေရထမး္သမား ကို ရင္ဖြင့္ ရွာတယ္။ သခင္ရယ္... ကၽြန္ေတာ္ သခင့္ကို ေတာင္းပန္ခ်င္ပါတယ္။ ကၽြန္ေတာ့္ကိုယ္ ကၽြန္ေတာ္လည္း ရွက္မိပါတယ္။ သခင္ကေတာ့ သခင့္ဘက္က အျပည့္အ၀ အားစိုက္ၿပီး ေရသယ္ ရတယ္။ ဒါေပမဲ့ ကၽြန္ေတာ့္ ေဘးဘက္မွာ ရွိတဲ့ အက္ေၾကာင္းေလး ေၾကာင့္ သခင္သယ္သမွ် ေရေတြ အျပည့္မရဘူး... တစ္၀က္က အလဟႆ ျဖစ္ရတယ္... လို႔ ၀မ္းနည္း ပက္လက္နဲ႔ ေျပာမိတယ္။<br/><br/>အဲဒီအခါမွာ ေရထမ္းသမားက ဘယ္လိုျပန္ေျပာသလဲဆိုေတာ့... အိုးကေလး... မင္းၾကည့္လိုက္စမ္း.... ေရခပ္လမ္း တေလွ်ာက္မွာ မင္းရွိတဲ့ ဘက္ျခမ္း တစ္ေလ်ာက္လံုး ပန္းေတြပြင့္ေနတာ မင္းသတိျပဳမိရဲ႕လား... တဲ့။ ငါက မင္း ေရစိမ့္ေန တယ္ဆိုတာ သိတာေပါ့။ ဒါေၾကာင့္ မင္းရွိတဲ့ ဘက္ျခမ္းမွာ ပန္းမ်ိဳးေစ့ေတြ ခ်ထားခဲ့တယ္။ ႏွစ္ႏွစ္လံုးလံုး ေရခပ္လမ္း ကအျပန္မွာ မင္း က ဒီပန္းပင္ေလးေတြကို ေရမွန္မွန္ ေလာင္းေပးခဲ့တယ္။ အခုဆိုၾကည့္စမ္း ... လွပတဲ့ ပန္းေတြပြင့္ေနၿပီ။ အိမ္မွာလည္း ပန္းအိုးေလးေတြ မွာလည္း ပန္းေတြ နဲ႔ အလွဆင္ႏိုင္ၿပီ... မင္းသာမရွိရင္ ဒီလို ပန္းပြင့္ေလးေတြနဲ႕ က်က္သေရ ရွိတဲ့ အိမ္ ျဖစ္လာပါ့မလား။ စဥ္းစားၾကည့္စမ္း...<br/><br/>သင္ခန္းစာ ။ ။ လူတိုင္းမွာ အားနည္းခ်က္ ေလးေတြ ကိုယ္စီ ရွိပါတယ္။ ဒါေပမယ့္ ဒီအားနည္း ခ်က္ကေလး ေတြ ရွိေနတာေၾကာင့္ပဲ ပိုၿပီး unique ျဖစ္လာတယ္...ပိုၿပီး ခ်စ္စရာလည္း ေကာင္းပါတယ္။ ဒီအားနည္းခ်က္အတြက္ သဘာ၀တရားႀကီးက အစားတစ္ခုခုလည္း ျပန္ေပးတတ္ပါတယ္။ ဒါေပမယ့္ ျမင္သာခ်င္မွ လည္း ျမင္သာမယ္၊ ခ်က္ျခင္း ရခ်င္မွလည္းရမယ္။ </div><br/><br/></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/21483949-8473623213853874334?l=phyowaikyaw.blogspot.com' alt='' /></div>Phyo Wai Kyawhttp://www.blogger.com/profile/06431679720899255655noreply@blogger.com4tag:blogger.com,1999:blog-21483949.post-57537393013833743292007-11-26T01:04:00.001+08:002007-11-26T13:51:34.181+08:00<div xmlns='http://www.w3.org/1999/xhtml'><div align='justify'><div align='center'><img src='http://www.freewebtown.com/kophyo/Resources/Mahar-Muni.jpg'/><br/></div><br/>MAHAMUNI BUDDHIST SOCIETY ၊ ဗုဒၶဂယာသုခါရာမေက်ာင္း၊ မွ ႀကီးမႈး က်င္းပမည့္ မိုးကုတ္၀ိပႆနာတရားစခန္းပြဲ ကို ၃၀.၁၁.၂၀၀၇ မွ ၆.၁၂.၂၀၀၇ ထိ (၇) ရက္တိုင္တိုင္ က်င္းပသြားမည္ ျဖစ္ပါသည္။ ေနရာမွာ Kovan MRT အနီးရွိ 33 B Lowland Road SINGAPORE 547429 တြင္ျဖစ္သည္။<br/><br/>စခန္းခ်ိန္အတြင္း တရားအားထုတ္ရန္ ယခုခ်ိန္ထိ စာရင္းေပးထားသူေပါင္း အမိ်ဳးသားေယာဂီ-၆ ဦး၊ အမိ်ဳးသမီး ေယာဂီ(ညအိပ္) ၂၇ ဦး၊ အမိ်ဳးသမီး ေယာဂီ(ညမအိပ္) ၅ ဦး၊ ေပါင္း ၃၈ ဦးရွိၿပီျဖစ္သည္။<br/> <br/>တရားအားထုတ္ခ်ိန္မ်ားမွာ နံနက္ ေလးနာရီ မွ ည ဂ နာရီ ခြဲ အထိ ျဖစ္ၿပီး၊ စည္းကမ္းေသ၀ပ္စြာ က်ပ္က်ပ္မတ္မတ္ သတိသမၼဇဥ္ အၾကားမလပ္ရေအာင္ အထူးႀကိဳးပမ္း အားထုတ္ၾကရမည္ ျဖစ္သည္။<br/><br/>ေက်ာခ်စရာ ေနရာပင္ မလြယ္ကူလွေသာ စကၤာပူ လို ႏိုင္ငံမ်ိဳးတြင္ ယခုလို (၇) ရက္တရားစခန္းမ်ား စီစဥ္ ဖြင့္လွစ္ႏိုင္ျခင္းသည္ ဗုဒၶသာသနာေတာ္အတြက္ အလြန္ ၀မ္းေျမာက္ဖြယ္ ျဖစ္ပါသည္။ <br/><br/>မိမိတို႔ တတ္အားသ၍ MAHAMUNI BUDDHIST SOCIETY, 23-A Jalan Mas Puteh Singapore 128628 Ph: 6777 7018 တြင္ ဆက္သြယ္ ကုသိုလ္ယူ၊ လွဴဒါန္း ႏိုင္ၾကပါ ေၾကာင္း ေကာင္းျမတ္သည့္ အက်ိဳးေမွ်ာ္၍ ႏႈိးေဆာ္လိုက္ရပါတယ္။<br/><br/><br/><a href='http://www.freewebtown.com/kophyo/Resources/MBS_Rules_Final.pdf'>ေနရာ အညႊန္းေျမပံု ႏွင့္ တကြ၊ အစီအစဥ္ အေသးစိတ္ ကို ဖတ္ရႈပါရန္...</a><br/></div><br/><br/><b>ဗုဒၶသာသနံ စိရံ တိဌတု <br/><br/></b></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/21483949-5753739301383374329?l=phyowaikyaw.blogspot.com' alt='' /></div>Phyo Wai Kyawhttp://www.blogger.com/profile/06431679720899255655noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-21483949.post-52279937654620974582007-11-25T02:56:00.001+08:002007-11-25T03:10:17.535+08:00<div xmlns='http://www.w3.org/1999/xhtml'><div align='justify'>"ၿမိဳင္ၿမိဳင္ဆိုင္ဆိုင္၊ ၿမိဳင္ၿမိဳင္ဆိုင္ဆိုင္ လတန္ေဆာင္တိုင္၊ <br/>ကထိန္ပဲြခင္းပါတဲ့၊ လတန္ေဆာင္တိုင္...."<br/><br/>တန္ေဆာင္မုန္းလျပည့္ည ေရာက္ျပန္ေလၿပီ။ ဒီည ကို ေဆးေပါင္းခတဲ့ ညဟုလည္း ေခၚဆိုၾကေလသည္။ ငယ္ငယ္ကဆို ဒီလိုေန႔ေတြမွာ ကထိန္သကၤန္းကပ္ၾကသည္။ မယ္ဇလီဖူးသုတ္ ကေလးေတြ စားခဲ့ၾကရတာ အမွတ္ရသည္။ နယ္မွာဆိုေတာ့ ခုလိုအခါတြင္းေတြ၊ သႀကၤန္ေတြ ဘာေတြဆိုလွ်င္ မုန္႔တစ္ခုခုလုပ္တဲ့ပြဲေတြ ဆိုလွ်င္ အိမ္နီးနားျခင္းေတြက လာပို႔ၾကသည္။ ကိုယ္အိမ္ကလုပ္တာလဲ သူမ်ားအိမ္ေတြပို႔၊ သူမ်ားအိမ္ကလုပ္တာလဲ ကိုယ့္အိမ္လာပို႕ ၾကသည္။ တကယ္ေတာ့ ခ်စ္စရာ ဓေလ့တစ္ခုျဖစ္ပါသည္။ ရပ္ထဲရြာထဲ ခ်စ္ၾကည္ရင္းႏွီးမႈကို ပိုမိုျဖစ္ေစပါသည္။ နကၡတ္စံုလင္ေသာည ေကာင္းကင္ယံကို ၾကည့္ခဲ့ၾကသည္။ တစ္ခါတရံ ၾကယ္ေၾကြတာေလးေတြ၊ ၾကယ္တံခြန္ေလးေတြ၊ ဥကၠာပ်ံေလး ေတြပင္ ျမင္ေတြ႕ ရပါသည္။ <br/><br/>ဒီလိုညေတြမွာ လူႀကီးေတြဆီက မုန္႕ဖိုး ေတာင္းၾကသည္။ လူႀကီးေတြက ပိုက္ဆံႀကဲ၊ ကေလးေတြက တေပ်ာ္တပါး ေကာက္ၾကသည္။ လူႀကီးေတြက ပိုက္ဆံေလးေတြ ထုပ္ၿပီးေတာ့ ပံ့သကူ ပစ္၊ ကေလးေတြက အဲဒါေလး လိုက္ရွာၾကသည္။ အင္မတန္ ေပ်ာ္စရာေကာင္းပါသည္။<br/><br/>တန္ေဆာင္တိုင္ ပြဲ ေရာက္ၿပီဆိုလွ်င္ ေက်ာင္းအလိုက္၊ ရပ္ကြက္အလိုက္၊ စုေပါင္း ပေဒသာပင္မ်ား အၿပိဳင္အဆိုင္ျပဳလုပ္ၾကသည္။ ပံုအမ်ိဳးမ်ိဳးေဖာ္ထားေသာ ပေဒသာပင္မ်ားကို ေရႊျပည္သာ ဘုရားကြင္းႀကီးထဲတြင္ ရာဇမတ္မ်ား ကာရံၿပီး ထားရွိခဲ့ၾကသည္။ တခ်ိဳ႕ ႏွစ္ေတြမွာ ေက်ာက္တိုင္ကြင္းႀကီးထဲတြင္ ျပသထားရွိသည္။ ကၽြန္ေတာ္တို႔ မူလတန္းေက်ာင္းသားဘ၀ ကေတာ့ တန္ေဆာင္တိုင္နားနီးၿပီဆိုလွ်င္ ေက်ာင္းက ပေဒသာပင္လွည့္သည္။ <br/><br/>အဲဒီအခ်ိန္က ကၽြန္ေတာ္တို႔ၿမိဳ႕မွာ အထက္တန္းေက်ာင္း တစ္ေက်ာင္းသာရွိသည္။ အရပ္အေခၚ ေက်ာင္းႀကီးဟု ေခၚသည္။ ေက်ာင္းႀကီး ပေဒသာပင္လွည့္ၿပီေဟ့ ဆိုလွ်င္ ပေဒသာပင္တန္းႀကီးက တေမွ်ာ္တေခၚ အရွည္ႀကီးျဖစ္သည္။ မူလတန္းမွ အထက္တန္းအထိ ရွိတာဆိုေတာ့ ပေဒသာပင္ေတြကလည္း နည္းနည္းေနာေနာမဟုတ္ပါ။ ေက်ာင္းက အတန္းအလိုက္ အခန္းအလိုက္ စုေပါင္း ပေဒသာပင္မ်ားလုပ္ၾကသည္။ ဆင္က ကၽြဲက သမင္က တိုးနယားက၊ ဦးေရႊရိုး ေဒၚမိုး၊ ဖိုးသူေတာ္ယိမ္း စတာ ေတြ ထည့္ၾကသည္။ ကၽြဲလုပ္ရတာ လြယ္ပါသည္။ ကၽြန္ေတာ္တို႔ စုေပါင္းၿပီး ကိုယ့္ဘာသာကို လုပ္ၾကပါသည္။ ၀ါးမ်ားခြဲကာ ကိုယ္ထည္ ႏွင့္ ေခါင္းပံုစံ ရေအာင္ေခြရသည္။ ေခါင္းကို ၀ါးလံုး တလံုးျဖင့္ ေအာက္မွထိုးထားသည္။ ကတဲ့သူက အဲဒီ၀ါးလံုးကို ဘယ္ညာရမ္းၿပီး ေခါင္းလႈပ္ၿပီး ကႏိုင္ရန္ျဖစ္ပါသည္။ ကိုယ္ထည္ အေပၚမွ ၀ါးဖ်ာမ်ားကပ္သည္။ အဲဒီအေပၚမွာ ေကာ္မ်ားျဖင့္ Body ႏွင့္ ေခါင္း တြင္ ဘိလပ္ေျမစကၠဴမ်ား ထပ္ကပ္သည္။ ဓါတ္ခဲအေဟာင္းမ်ားကို ေဖာက္ၿပီး ဂ်ံဳေကာ္ရည္ႏွင့္ေရာနယ္ကာ ေဆးအမည္းအျဖစ္ သုတ္ၾကသည္။ လည္ပင္း ေနရာတြင္ ဂံုနီအိတ္ အေခ်ာစားကို ေဆးအမည္း သုတ္ကာ ေခါင္းအပိုင္း ႏွင့္ ကိုယ္အပိုင္း ကိုဆက္ၿပီး တပ္ရသည္။ မ်က္စိေနရာတြင္ ေဆးျဖဴျဖင့္ မ်က္လံုးပံု။ ကိုယ္ထည္ ေဘးမွာ ကၽြဲကို ခပ္မိုက္မိုက္ နာမည္ တစ္ခုေပးကာ ေဆးျဖဴျဖင့္ ေရးလိုက္ ၾကေသးသည္။ ေနာက္ ဗံုေတြ လင္းကြင္းေတြနဲ႕ ဇာတ္တိုက္ရေသးသည္။ ပေဒသာပင္လွည့္ေတာ့ ပေဒသာပင္ေနာက္က လိုက္ကၾကသည္။ ေပ်ာ္စရာႀကီးျဖစ္ပါသည္။<br/><br/>ကြန္ပ်ဴတာ တကၠသိုလ္ေရာက္ေတာ့လည္း တန္ေဆာင္တိုင္ ေရာက္ၿပီးဆိုလွ်င္ ႏွစ္စဥ္ႏွစ္တိုင္း Batch အလိုက္ ပေဒသာပင္မ်ားသီးၾကသည္။ ကၽြန္ေတာ္တို႔အတန္းက ေတာ္ေတာ္ ကြန္႔ပါသည္။ ႏွစ္ဆယ္တန္ျဖင့္ ပုဇြန္ရုပ္မ်ား အတန္းေဖာ္ သူငယ္ခ်င္းတေတြ တေပ်ာ္တစ္ပါး ၀ိုင္းခ်ိဳးၾကသည္။ ပေဒသာပင္ အျမင္တင့္တယ္ၿပီး၊ Balance ညီေစရန္ ၀ိုင္း၀န္းၾကည့္ရႈ ျပင္ဆင္ၾကသည္။ ပုဇြန္ရုပ္ခ်ိဳးရာတြင္ ႏွစ္ဆယ္တန္က စိမ္းစိမ္းစိမ္းစိမ္းႏွင့္ အေကာင္းဆံုး အလွဆံုး ျဖစ္သည္။ ေနာက္ Honours တန္းတို႔ Master တန္းတို႔ေရာက္ေတာ့ ကထိန္ပဲြကို လိႈင္နယ္ေျမမွာ မက်င္းပျဖစ္ေတာ့ပါ။ ေရႊျပည္သာ ေက်ာင္းကို သြားပို႔ၾကရသည္။ ကၽြန္ေတာ္တိုလည္း အဲဒီေတာ့မွ ေရႊျပည္သာ ကြန္ပ်ဴတာ တကၠသိုလ္ဘက္ ကိုေရာက္ဖူး ခဲ့ေတာ့ေလသည္။ <br/><br/>ေပ်ာ္ဘြယ္မွာ ဆို ဒီလိုညေတြမွာ အိမ္ေရွ႕ေတြ မွာ တစ္...ႏွစ္..သံုး ပိုက္ဆံႀကဲပါအံုး ဆိုၿပီး လိုက္ေအာ္ေနတဲ့ အသံေတြၾကား ခဲ့ၾကရသည္။ က်ီးမႏိုးပြဲ သူခိုး ေစာင့္ဖမ္း ခဲ့ၾကရသည္။<br/><br/>အင္း... ခုေတာ့လည္း ၿမိဳင္ၿမိဳင္ဆိုင္ဆိုင္ လတန္ေဆာင္တိုင္ ႏွင့္ ၊ ေဆးေပါင္းခတဲ့ တန္ေဆာင္မုန္း လျပည့္ည တို႕ ကို တိတ္တိတ္ဆိတ္ဆိတ္ ျဖင့္ ျဖတ္ေက်ာ္ ရေပအံုးေတာ့မည္။ </div><br/><br/></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/21483949-5227993765462097458?l=phyowaikyaw.blogspot.com' alt='' /></div>Phyo Wai Kyawhttp://www.blogger.com/profile/06431679720899255655noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-21483949.post-32452209923321470542007-11-18T17:18:00.001+08:002007-11-18T18:17:25.538+08:00<div xmlns='http://www.w3.org/1999/xhtml'><div align='center'><embed pluginspage='http://www.macromedia.com/go/getflashplayer' flashvars='host=picasaweb.google.co.uk&amp;RGB=0x000000&amp;feed=http%3A%2F%2Fpicasaweb.google.co.uk%2Fdata%2Ffeed%2Fapi%2Fuser%2Fkophyo%2Falbumid%2F5134037770536856897%3Fkind%3Dphoto%26alt%3Drss%26authkey%3DW4holC7up6A' height='267' width='400' src='http://picasaweb.google.co.uk/s/c/bin/slideshow.swf' type='application/x-shockwave-flash'/></div><br/><div align='justify'><br/>ဒီေန႕ Clementi ဘုန္းႀကီးေက်ာင္း ဘက္ ေရာက္ပါတယ္။ ကထိန္သကၤန္း ကပ္ပြဲေပါ့။ ပရိတ္သတ္ ေတြေတာ့ ေက်ာင္းတိုက္ႏွစ္ခန္းစလံုး တရံုးရံုးနဲ႕ အျပည့္ပါပဲ။ ေနရာအခက္အခဲေၾကာင့္ မနက္တႀကိမ္ ေန႔လည္တႀကိမ္ ႏွစ္ႀကိမ္ ခြဲၿပီး က်င္းပရ ပါတယ္တဲ့။ <br/>ကထိန္လွ်ာ ျမတ္သကၤန္းမ်ား ဆက္ကပ္ လွဴဒါန္းခဲ့ၾကတယ္။ ဆရာေတာ္ႀကီး ရဲ႕ ကထိန္အႏုေမာဒနာတရား နာၾကားၿပီးတဲ့ အထိခဏေနခဲ့ၾကတယ္။ ၿပီးေတာ့ ေန႔ခင္းစာလည္း ေက်ာင္းမွာပဲ စားခဲ့ၾကတယ္။ ေန႔လည္စာ တာ၀န္ယူၾကတဲ့ အလွဴ႕ရွင္မ်ားကလည္း ေစတနာသဒၶါတရား ထက္သန္စြာနဲ႕ ေရာက္လာသမွ်ပရိသတ္ကို ေကၽြးေမြးၾက ပါတယ္။ အလွဴထမင္းဟင္းေတြ အခ်ိဳပြဲေတြ ကေတာ့ ရွယ္ပါပဲ။ မွတ္မွတ္ရရ ရခိုင္ငါးပိေထာင္းကေလး ကေတာ့ ေတာ္ေတာ္ကို ထိတယ္။ ဓါတ္ပံု မွတ္တမ္းလဲ တင္လာခဲ့ပါတယ္။<br/></div><br/></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/21483949-3245220992332147054?l=phyowaikyaw.blogspot.com' alt='' /></div>Phyo Wai Kyawhttp://www.blogger.com/profile/06431679720899255655noreply@blogger.com3tag:blogger.com,1999:blog-21483949.post-13173303897336207932007-11-15T18:56:00.001+08:002007-11-16T10:30:59.924+08:00<div xmlns='http://www.w3.org/1999/xhtml'><div align='justify'>တစ္ခါတံုးက ကေလးတစ္ေယာက္ဟာ သူ႔အေမ ေစ်း၀ယ္တာ လိုက္သြားတယ္။ သူတို႕ ေစ်းဆိုင္ တစ္ဆိုင္ထဲကို ၀င္သြားတယ္။ ေစ်းဆိုင္ပိုင္ရွင္က အင္မခ်စ္စရာေကာင္းတဲ့ ကေလးကို ၾကည့္ၿပီးေတာ့ <br/>"သားသားေရ... ဦးဦးမင္းကို ခ်ိဳခ်ဥ္ေလးေတြ ေကၽြးမယ္ " ဆိုၿပီး ဗူးကို ဖြင့္ၿပီးကမ္းေပးလုိက္တယ္။ <br/><br/>ဒါေပမယ့္ ကေလးေလးက မယူဘူး။ <br/><br/>ဆိုင္ပိုင္ရွင္က နဲနဲ အံ့ၾသသြားတယ္။ ဒီ ကေလးေလးက အဆန္းပဲ ဘာလို႔မယူပါလိမ့္ ဆိုၿပီး ေပါ့ေလ။ <br/>ဒါနဲ႕ပဲ "ယူေလ.. သားသား" လို႔ ထပ္ေျပာၾကည့္တယ္။ <br/><br/>ကေလးေလးက မယူဘူး။ <br/><br/>ဒီတစ္ခါ အေမျဖစ္သူကၾကားသြားတယ္... အေမျဖစ္သူက "သား... ယူလိုက္ေလ"...<br/><br/>ကေလးေလးက မယူဘူး။ <br/><br/>ေနာက္ဆံုး ဆိုင္ပိုင္ရွင္က သူ႔ဘာသာ ခ်ိဳခ်ဥ္ လက္တစ္ဆုပ္ကို ယူၿပီးေပးလိုက္တယ္။<br/><br/>အဲဒီေတာ့မွ ကေလးေလးက ၿပံဳးၿပံဳးရႊင္ရႊင္နဲ႕ လက္ႏွစ္ဖက္ နဲ႕ ျဖန္႕ၿပီး ယူလိုက္တယ္။<br/><br/>အျပန္ လမ္းမွာ က်ေတာ့ အေမျဖစ္သူက ေမးတယ္။ ဆိုင္ရွင္က သားကို ေပးတံုးက သားက ဘာလို႔ မယူရတာလဲ။<br/><br/><br/><br/><br/>ကေလးေလး က ဘာျပန္ေျဖလဲ သိလား..................<br/><br/><br/><br/><br/>ေမေမကလဲ သားလက္က ေသးေသးေလး။ သားဘာသာ ယူရင္ နဲနဲေလးပဲရမွာေပါ့။ ဟို ဦးဦး လက္ကအႀကီးႀကီး နဲ ေပးေတာ့ အမ်ားႀကီးရတယ္။ ေတြ႔လား။<br/><br/><br/>သင္ခန္းစာ ။ ။ ရယူႏိုင္လွ်င္ ေကာင္းပါတယ္။ သို႔ေသာ္ သူ႔ဘာသူ ေပးခ်င္စိတ္ေတြ တဖြားဖြား ျဖစ္လာေအာင္ လုပ္ႏိုင္လွ်င္ ပို၍ ေကာင္းပါတယ္။ သူ႔ဘာသာသူ ေပးလာတဲ့ အခ်ိန္မွာ ၾကည္ၾကည္ျဖဴျဖဴလဲ ျဖစ္တယ္... ထင္တာထက္လဲ ပိုရတတ္ပါတယ္။ လစာတို႔ ဘာတို႔လည္း ဒီလိုသေဘာမ်ိဳး ရွိတတ္ပါတယ္။<br/><br/></div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/21483949-1317330389733620793?l=phyowaikyaw.blogspot.com' alt='' /></div>Phyo Wai Kyawhttp://www.blogger.com/profile/06431679720899255655noreply@blogger.com4tag:blogger.com,1999:blog-21483949.post-51084417284000187372007-11-10T18:05:00.001+08:002007-11-16T10:31:21.008+08:00<div xmlns='http://www.w3.org/1999/xhtml'><div align='justify'>မေန႕ကမွ ရထားေပၚမွာ သူငယ္ခ်င္းေတြနဲ႕ ေတြ႕လို႔ စကားေျပာၾကရင္း... ၿမိဳ႕ဆန္ဆန္ေနရတာ ၾကာလာေတာ့လည္း ေတာရိပ္ေတာင္ရိပ္ေလးေတြ နဲ႔ ေနခ်င္လာတယ္၊ ျမင္ခ်င္လာၾကတယ္ ဆိုတဲ့အေၾကာင္းကို စကားစပ္မိ ၾကတယ္။ အဲဒါ တကယ္ပါပဲ။ <br/><br/>စလံုး ေရာက္ကာစတံုးကေတာ့ သြားစရာေနရာေတြမ်ား ေပါမ်ားလိုက္တာ၊ သြားခ်င္လိုက္တာ။ Sentosa သြားလိုက္။ Orchard သြားၿပီး ဟိုေငး သည္ေငးနဲ႕ လမ္းသလားလိုက္။ ေရွာ့ပင္းေတြထြက္ လိုက္ေပါ့ဗ်ာ။ Vivo City ဖြင့္ျပန္ၿပီတဲ့ေဟ့.. သြားလိုက္ၾက။ ၾကည့္လိုက္ၾက။ Discount ခ်တဲ့ေနရာေတြ လိုက္ရွာလိုက္ၾက၊ ၀ယ္လိုက္ၾက နဲ႔ ရွယ္ေပါ့ဗ်ာ။ <br/><br/>ေနာက္ေတာ့လည္း အေၾကာင္းမရွိပဲ Shopping Center ေတြ၊ လူတရံုးရံုး ေနရာေတြ သြားရတာ feel မလာေတာ့ပါဘူး။ အိမ္မွာပဲ သက္ေတာင္သက္သာေလး အနားယူရတာကို ပိုႏွစ္ခ်ိဳက္ တတ္လာပါတယ္။ ရထားျဖတ္သြားသံ၊ ေမာ္ေတာ္ကားသံ ေတြအစား... သစ္ရြက္ေတြၾကားထဲကို ေလတိုးသြားတဲ့ အသံေလးေတြ၊ ငွက္သံေလးေတြကို လည္း ၾကားရရင္ ပိုေကာင္းမွာ ပဲလို႕ တစ္ခါတစ္ခါ စဥ္းစားမိပါတယ္။<br/><br/>အင္း... စကားစပ္မိလို႕ Clementi နားေနတဲ့သူမ်ား နီးနီးနားနား ညႊန္းရမယ္ ဆိုရင္ေတာ့ Sunset Way ကို ညႊန္းရမယ္။ Clementi Ave 4 ဟိုးဘက္ထိပ္္ လမ္းဆံုးဘက္ ေရာက္ရင္ ဂငယ္ေဂြ႕ တစ္ခုရွိတယ္။ အဲဒီကေန ေအာက္ကို ထပ္ဆင္းသြားရင္ ေအာက္ထဲက ေခ်ာင္းရိုးတေလွ်ာက္ အတိုင္း လမ္းေလး တစ္ခုရိွတယ္။ <br/><br/></div><div align='center'><br/><embed pluginspage='http://www.macromedia.com/go/getflashplayer' flashvars='host=picasaweb.google.com&amp;RGB=0x000000&amp;feed=http%3A%2F%2Fpicasaweb.google.com%2Fdata%2Ffeed%2Fapi%2Fuser%2Fkophyo%2Falbumid%2F5131146407852170689%3Fkind%3Dphoto%26alt%3Drss' height='267' width='400' src='http://picasaweb.google.com/s/c/bin/slideshow.swf' type='application/x-shockwave-flash'/></div><br/><br/><br/> <div align='justify'>ဒီလမ္းကေလးက သာယာတယ္။ ေက်းငွက္သံ ေလးေတြလဲ ၾကားရတယ္။ ပုစဥ္းရင္ကြဲ ေတြ စီစီ စီစီ နဲ႕ ေအာ္ျမည္သံလည္း ၾကားရတယ္။ ေရစီး ၿငိမ္လုလု ျဖစ္ေနတဲ့ ေခ်ာင္းေလးတစ္ခုရွိတယ္။ ေရကို ျဖတ္တိုက္လာတဲ့ သဘာ၀ဆန္တဲ့ ေလတမိ်ဳးလဲ လဲရတယ္။<br/> <br/>အဲဒီဘက္မွာ ညေနခင္းေလးေတြ လမ္းေလွ်ာက္လို႕ေကာင္းတယ္။ Jogging လုပ္လို႔လည္း ေကာင္းတယ္။ ဟိုဘက္ထိပ္ သည္ဘက္ထိပ္ Jogging လုပ္ရင္ တစ္နာရီ နဲ႕ ၁၅ မိနစ္ ေက်ာ္ေက်ာ္ ေလာက္ၾကာတတ္တယ္။ <br/><br/>လမ္းေလွ်ာက္ယံုပဲ ဆိုရင္ေတာ့ ညခ်မ္း အခ်ိန္လည္း ေကာင္းတာပါပဲ၊ လမ္းတေလွ်ာက္ မီးတိုင္ေလးေတြ ထြန္းေပးထားတယ္။ အင္းလ်ားကန္ေဘာင္ ဘက္ေတာင္ အမွတ္ရတယ္။ နီးနီးနားနား ရေသ့စိတ္ေျဖေပါ့...</div><br/><br/></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/21483949-5108441728400018737?l=phyowaikyaw.blogspot.com' alt='' /></div>Phyo Wai Kyawhttp://www.blogger.com/profile/06431679720899255655noreply@blogger.com4tag:blogger.com,1999:blog-21483949.post-73183338701784730102007-11-08T13:13:00.001+08:002007-11-16T10:31:21.008+08:00<div xmlns='http://www.w3.org/1999/xhtml'><div align='center'><object height='355' width='425'><param value='http://www.youtube.com/v/srvvQ5neHmw&amp;rel=1' name='movie'/><param value='transparent' name='wmode'/><embed height='355' width='425' wmode='transparent' type='application/x-shockwave-flash' src='http://www.youtube.com/v/srvvQ5neHmw&amp;rel=1'/></object></div><br/><div align='center'>ဒီေန႕ နဲနဲအားလို႕ Windows Movie Maker နဲ႕ အတိုအစေလးေတြ ျပန္ဆက္ ထားတာ</div><br/></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/21483949-7318333870178473010?l=phyowaikyaw.blogspot.com' alt='' /></div>Phyo Wai Kyawhttp://www.blogger.com/profile/06431679720899255655noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-21483949.post-47981813279639743082007-11-08T12:09:00.001+08:002007-11-16T10:31:08.572+08:00<div xmlns='http://www.w3.org/1999/xhtml'><div align='center'><img src='http://www.freewebtown.com/kophyo/photos/enviromental.jpg'/><br/><small><small>This photo is taken by Ye Lin's phone when we were in Macritchie Reservoir.</small></small><br/><br/>ေနာက္ဆံုး သစ္ပင္ကို လွဲၿဖိဳၿပီးတဲ့အခါ က်ေတာ့မွ...<br/><br/>ေနာက္ဆံုး ျမစ္ ကို အဆိပ္သင့္ေစ ၿပီးတဲ့အခါ က်ေတာ့မွ...<br/><br/>ေနာက္ဆံုး ငါး ကို ဖမ္းၿပီးတဲ့အခါ က်ေတာ့မွ...<br/><br/><br/>ပိုက္ဆံ ဆိုတဲ့အရာဟာ စားလို႕မရပါလား ဆိုတာ<br/><br/> သင္ ေတြ႕ရွိ လိမ့္မယ္...<br/><br/><br/>(အင္ဒီယန္း အဘိုးအို တစ္ဦး)<br/><br/><br/></div><br/></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/21483949-4798181327963974308?l=phyowaikyaw.blogspot.com' alt='' /></div>Phyo Wai Kyawhttp://www.blogger.com/profile/06431679720899255655noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-21483949.post-64728224221806308162007-11-07T17:18:00.001+08:002007-11-07T21:31:17.270+08:00<div xmlns='http://www.w3.org/1999/xhtml'><div align='justify'><div align='center'><a href='http://myanmaritpros.com/'><img border='0' src='http://api.ning.com/files/ohnKOIY55rM5m86XNxNKNs2Epmct8PGbgoc7l817fP4_/Logo.jpg?width=409&amp;height=92&amp;xn_auth=no&amp;type=jpeg'/></a><br/><br/></div>မေန႕က U.S က ကိုခ်စ္ထြန္းေဖ ဆီက အီးေမးလ္ တစ္ေစာင္ရပါတယ္။ ျမန္မာ အိုင္တီသမား ေတြ အတြက္ အထူး website တစ္ခု ning.com မွာ သူစၿပီး ထူေထာင္ထား ပါတယ္တဲ့။ ဒီလိုနဲ႕ စစခ်င္း ဒီကြန္ယက္ထဲမွာ ကိုခ်စ္ နဲ႕ ကၽြန္ေတာ္နဲ႕ ႏွစ္ေယာက္တည္း ရွိပါတယ္။ ဒါနဲ႕ ကၽြန္ေတာ္တို႕ ႏွစ္ဦးလည္း Site ကို look and feel ေလး နဲနဲ ျပင္ၿပီးေတာ့၊ ကိုယ့္မွာ ရွိေနတဲ့ Resources ေလးေတြ Knowledge ေလးေတြ စတင္မွ်ေ၀ၾကပါတယ္။ Blog ေလးေတြ Discussion ေလးေတြ ကၽြန္ေတာ္တို႕ စေရးလိုက္ ၾကပါတယ္။ နီးစပ္ရာကိုလည္း Invite လုပ္ပါတယ္။ ဒီလိုနဲ႕ အံ့ၾသစရာ ေကာင္းတာက စတင္ၿပီး ၂၄နာရီအတြင္း Member ၄၅ ဦး ျဖစ္လာပါတယ္။ အခုေရးေနရင္းနဲ႕ေတာင္ တစ္ဦးႏွစ္ဦး ထပ္၀င္လာေနၾကပါတယ္။ Member ေတြကလည္း စၿပီး မၾကာမီ အခ်ိန္တြင္းမွာပဲ Blog ေတြ post လုပ္ၾက၊ Forum ေတြ၀င္ေရး ၾကပါတယ္။ အားလည္း တက္ပါတယ္။ ေက်းဇူးလည္း တင္ပါတယ္။ <br/><br/>ဒီလိုနဲ႕ပဲ ညတြင္းခ်င္းပဲ <a href='http://MyanmarITPros.com'>MyanmarITPros.com</a> ဆိုတဲ့ domain ၀ယ္ၿပီး setup လုပ္လိုက္ၾကပါတယ္။ နဂိုက mmitpros.ning.com ပါ။<br/><br/>အခု <a href='http://MyanmarITPros.com'>MyanmarITPros.com</a> မွာ ေလာေလာဆယ္ Discussion Forum အေနနဲ႕<br/><br/><a href='http://www.myanmaritpros.com/forum/topic/listForContributor?user=3eu0fje7m2pgm'>75% tuition waiver scholarship (USA)</a><br/><a href='http://www.myanmaritpros.com/forum/topic/listForContributor?user=3eu0fje7m2pgm'>International Undergraduate Student Scholarship (University of Dayton, USA)</a><br/><a href='http://www.myanmaritpros.com/forum/topic/listForContributor?user=3eu0fje7m2pgm'>Can Myanmar sell their IT outsourcing services through ODesk.Com? </a><br/><a href='http://www.myanmaritpros.com/forum/topic/listForContributor?user=3eu0fje7m2pgm'>Good self-study resources from UC Berkeley</a><br/><a href='http://www.myanmaritpros.com/forum/topic/listForContributor?user=32dvfkdpqmwb1'>Download Cisco References (Cisco Press Books)</a><br/><a href='http://www.myanmaritpros.com/forum/topic/listForContributor?user=15au4h5yfsljz'>Download MCTS/MCPD Exam Resources here! </a><br/><a href='http://www.myanmaritpros.com/forum/topic/listForContributor?user=15au4h5yfsljz'>Download Cambridge Practice Tests for IELTS</a><br/><a href='http://www.myanmaritpros.com/forum/topic/listForContributor?user=15au4h5yfsljz'>64 Interview Answers</a><br/><a href='http://www.myanmaritpros.com/forum/topic/listForContributor?user=15au4h5yfsljz'>Job Oppotunities for Myanmar People </a><br/><br/>စသည္ျဖင့္ ၀င္ေရာက္ေဆြးေႏြးလွ်က္ ရွိေနၾကၿပီး.. Blog ေတြအေနနဲ႕ေတာ့<br/><br/><a href='http://www.myanmaritpros.com/profiles/blog/list'>Breaking news - @live.com email</a><br/><a href='http://www.myanmaritpros.com/profiles/blog/list'>Some of Job seeking Tips (Singapore)</a><br/><a href='http://www.myanmaritpros.com/profiles/blog/list'>Sharing some of IT e-book</a><br/><a href='http://www.myanmaritpros.com/profiles/blog/list'>Singapore to Australia</a><br/><a href='http://www.myanmaritpros.com/profiles/blog/list'>Technical Interview Questions and Answers</a><br/><a href='http://www.myanmaritpros.com/profiles/blog/list'>Myanmar Onscreen Keyboard Online</a><br/><br/>စသည္တို႕ ၀င္ေရာက္ ေရးသား ခဲ့ၾက ပါတယ္။ <br/><br/>Special Interest Group အေနနဲ႕ကေတာ့ <a href='http://www.myanmaritpros.com/group/sigweb20'>SIG - Web 2.0</a> ဆိုတာ ရွိပါတယ္။ စိတ္၀င္စားရင္ ၀င္ join ႏိုင္ပါတယ္။<br/><br/>Launched လုပ္ၿပီးၿပီးခ်င္း ေရွးဦးစြာ ေစတနာထက္သန္စြာ Post လုပ္ေပးခဲ့ၾကတဲ့ မွ်ေ၀ေပးခဲ့ၾကတဲ့ <a href='http://www.myanmaritpros.com/profile/AungNaingOo'>ကိုေအာင္ႏိုင္ဦး</a>နဲ႕ <a href='http://www.myanmaritpros.com/profile/NyiNyiHTun'>ကိုညီညီထြန္း</a> တို႕ကိုလည္း <a href='http://MyanmarITPros.com'>MyanmarITPros.com</a> မွ ေက်းဇူးအထူး တင္ရွိပါေၾကာင္း။ <br/><br/><br/></div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/21483949-6472822422180630816?l=phyowaikyaw.blogspot.com' alt='' /></div>Phyo Wai Kyawhttp://www.blogger.com/profile/06431679720899255655noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-21483949.post-48559644688460460352007-11-03T01:36:00.001+08:002007-11-03T01:36:13.478+08:00<div xmlns='http://www.w3.org/1999/xhtml'><div align='center'><object height='355' width='425'><param value='http://www.youtube.com/v/M3tQOO2Q5bs&amp;rel=1' name='movie'/><param value='transparent' name='wmode'/><embed height='355' width='425' wmode='transparent' type='application/x-shockwave-flash' src='http://www.youtube.com/v/M3tQOO2Q5bs&amp;rel=1'/></object></div><br /><br /><p class='poweredbyperformancing'>Powered by <a href='http://scribefire.com/'>ScribeFire</a>.</p></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/21483949-4855964468846046035?l=phyowaikyaw.blogspot.com' alt='' /></div>Phyo Wai Kyawhttp://www.blogger.com/profile/06431679720899255655noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-21483949.post-35170660093511438212007-11-01T17:52:00.001+08:002007-11-04T15:49:19.884+08:00<div xmlns='http://www.w3.org/1999/xhtml'><div align='justify'>Google နဲ႔ Microsoft တို႔ စီခ်င္း ထပ္ထိုး ၾကျပန္ပါၿပီ။<br/><br/>Facebook နဲ႔ပြဲမွာ Microsoft က တကြက္သာ သြားခဲ့ပါတယ္...(<a href='http://phyowaikyaw.blogspot.com/2007/10/microsoft-and-facebook-hook-up_26.html'>ဒီသတင္းဖတ္ၾကည့္</a>)။ ဆုလဒ္ အေနနဲ႔ ေနာင္အနာဂတ္ Facebook မွာ Microsoft က ေၾကာ္ညာမ်ား ကိုသာ ေဖာ္ျပေတာ့မွာျဖစ္ပါတယ္။ <br/><br/>ဒီသတင္းဟာ "လူေတြလက္ထဲ Free Product ေတြ အရင္ထည့္ေပး၊ ေၾကာ္ျငာဘက္မွ ေငြျပန္ရွာ" ဟူသည့္မူ ျဖင့္ စီးပြားျဖစ္လာသူ Google အတြက္ေတာ့ "ရည္းစားလူလု အူႏုကၽြဲခတ္" ျဖစ္သြားရပါတယ္။ ဘာပဲေျပာေျပာ <a href='http://www.facebook.com/'>Facebook</a> နဲ႔ပြဲမွာ Google ရႈံးခဲ့ပါၿပီ။ <br/><br/>ဒီေတာ့ Google ဘာဆက္လုပ္မလဲ။ ငံု႔မခံပါဘူး။ လက္တံု႕ျပန္တဲ့ အေနနဲ႔ <a href='http://www.techcrunch.com/2007/10/30/details-revealed-google-opensocial-to-be-common-apis-for-building-social-apps/'>ဒီေန႔ပဲ OpenSocial ကို Launch လုပ္ေတာ့မွာ ျဖစ္ပါတယ္တဲ့။</a> Facebook မွာက Application ေတြ ေရးသားျဖန္႔ေ၀ခ်င္ရင္ <a href='http://wiki.developers.facebook.com/index.php/FBML'>FBML</a> ကိုနားလည္မွ ေရးလို႔ရမယ္။ ၿပီးေတာ့ FaceBook မွာပဲ ျဖန္႔ခ်ိလို႔ရမယ္။ သို႔ေသာ္ Google ရဲ႕ OpenSocial ေတာ့ Universal API တစ္ခုျဖစ္ပါတယ္တဲ့။ အလြန္ Flexible ျဖစ္ပါတယ္တဲ့။ Javascript ေတြ HTML ေတြ နဲ႔ ေရာေႏွာၿပီး Application ကို ပိုၿပီး လြပ္လြပ္လပ္လပ္ ေရးလို႕ ရတဲ့အျပင္၊ Flash object ေတြပါ Embed လုပ္လို႔ရပါ ေသးသတဲ့။ Host ေတြက ဒီ OpenSocial API ကို သူတို႔ရဲ Site ေတြမွာ ထည့္သြင္းေပးေတာ့မယ္။ Developer ေတြက Application ေတြ ၀ိုင္းေရးေပး ၾကမယ္ေပါ့။ အခုေလာေလာဆယ္ Host ေတြကေတာ့ <a href='http://www.orkut.com'>Orkut</a>, <a href='http://www.salesforce.com'>Salesforce</a>, <a href='http://www.linkedin.com/'>LinkedIn</a>, <a href='http://www.ning.com/'>Ning</a>, <a href='http://www.hi5.com/'>Hi5</a>, <a href='http://www.plaxo.com'>Plaxo</a>, <a href='http://www.friendster.com/'>Friendster</a>, <a href='http://www.viadeo.com'>Viadeo</a>, Oracle တို႕ ျဖစ္တယ္။ ဒီေတာ့ကာ OpenSocial နဲ႔ Online Application မ်ားေရးၿပီးရင္ သူတို႔ေတြ ဆီမွာ တစ္ခါတည္းနဲ႔ ျဖန္႔ခ်ိလို႔ရမယ္ဆိုတဲ့ သေဘာေပါ့။ အဲ... Developer မ်ားကေတာ့ <a href='http://www.flixster.com/'>Flixster</a>, <a href='http://www.ilike.com/'>iLike</a>, <a href='http://www.rockyou.com/'>RockYou</a>, <a href='http://www.slide.com/'>Slide</a> တို႔ျဖစ္ၾကပါတယ္တဲ့။<br/></div><br/><br/><br/><div align='center'><object height='366' width='425'><param value='http://www.youtube.com/v/9KOEbAZJTTk&amp;rel=1&amp;border=0' name='movie'/><param value='transparent' name='wmode'/><embed height='366' width='425' wmode='transparent' type='application/x-shockwave-flash' src='http://www.youtube.com/v/9KOEbAZJTTk&amp;rel=1&amp;border=0'/></object></div><br/><div align='justify'>The Google OpenSocial site is now live (<a href='http://code.google.com/apis/opensocial/'>here</a>). </div><br/><br/></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/21483949-3517066009351143821?l=phyowaikyaw.blogspot.com' alt='' /></div>Phyo Wai Kyawhttp://www.blogger.com/profile/06431679720899255655noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-21483949.post-44336020054254504572007-10-30T15:19:00.001+08:002007-11-01T22:30:20.832+08:00<div xmlns='http://www.w3.org/1999/xhtml'><div align='justify'><div align='center'><img width='167' height='167' src='http://www.arcadius.be/TAG/Arcgaz4/prospectiveboss1kopie.jpg'/><br/></div>"အေလွ်ာက္ေကာင္းေတာ့ အေထာင္းသက္သာ" တဲ့။ အင္တာဗ်ဴးေတြမွာ Technical ပိုင္းေတြ ေမးတာက သိရင္သိသလို သိပါတယ္၊ မသိရင္မသိသလို မသိပါဘူး လို႔ ေျဖလိုက္လို႔ ရပါတယ္။ က်ေနာ္တို႔ အတတ္ပညာရွင္ အမ်ားစုက အတတ္ပညာကို ပဲ ေဇာက္ခ်လုပ္ခဲ့ေတာ့ HR ေမးခြန္းေတြ ေမးရင္ အေျဖေတြက နဲနဲ ကေမာက္ကမ ေတြျဖစ္တတ္ပါတယ္။ တခ်ိဳ႕က်ေတာ့လဲ Over-confident ေတြျဖစ္ၿပီး "ေတာရဲသား လူၾကားထဲ ဆြဲထုတ္" ဆိုသလိုလည္းျဖစ္တတ္ပါတယ္။ ကိုယ္ေျဖလိုက္တာက ရယ္စရာေတြ ျဖစ္ေနတတ္ပါတယ္။ တခါတေလ အင္တာဗ်ဴးသူေတြက What is your weakness? Tell me about something you failed. Why should I hire you? How do you define success? တို႔ ေကာက္ခါငင္ခါေမးတတ္ပါတယ္တဲ့။ ေမးေလ့ရွိတဲ့ ေမးခြန္း 64 မ်ိဳးေလာက္ ရွိပါတယ္တဲ့။ ဒီေတာ့ သူက ဘယ္လိုေတြ ေမးမလဲ ကိုယ္ကဘယ္လိုေတြေျဖရင္ အေကာင္းဆံုးျဖစ္မလဲ ဆိုတာ သိထားရင္ ပိုမေကာင္းေပဘူးလား။ <a href='http://www.crackinterview.info/64Answers.htm'>ဒီမွာၾကည့္ၾကပါ</a>။ (<a href='http://www.crackinterview.info/64Answers.htm'>Link</a>)<br/></div><br/><br/></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/21483949-4433602005425450457?l=phyowaikyaw.blogspot.com' alt='' /></div>Phyo Wai Kyawhttp://www.blogger.com/profile/06431679720899255655noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-21483949.post-65329288022622276472007-10-27T21:50:00.001+08:002007-11-01T22:31:37.113+08:00<div xmlns='http://www.w3.org/1999/xhtml'>တစ္ခါတံုးက အမိ်ဳးသမီးတစ္ေယာက္က သူ႔သားေလးကို လက္ဆြဲၿပီး ဂႏၵီႀကီး ဆီကို လာတယ္။ <br/>"ဂႏၵီႀကီး... ကၽြန္မသားေလး က အခ်ိဳေတြ သိပ္စားတယ္။ ကၽြန္မလဲေျပာတာပဲ... မရဘူး။ ကေလးက စားၿမဲ စားတာပဲ။ အဲဒါ ဂႏၵီႀကီး ဆံုးမေပးပါအံုးရွင့္" ဆိုၿပီး လာေျပာတယ္။ <br/>ဂႏၵီႀကီးက ၿပံဳးၿပံဳးရႊင္ရႊင္နဲ႔ "ေနာက္ တစ္လေလာက္ ေနမွ ျပန္လာခဲ့" လို႔ေျပာလိုက္တယ္။<br/>ဒီလိုနဲ႔ တစ္လေလာက္ၾကာေတာ့ အဲဒီအမ်ိဳးသမီး နဲ႔ သူ ကေလး ျပန္ေရာက္လာျပန္တယ္။ <br/>အဲဒီေတာ့မွ ဂႏၵီႀကီးက ကေလးကို ၾကင္နာစြာနဲ႔ၾကည့္လိုက္ၿပီး "သားေလး... အခ်ိဳေတြ သိပ္မစားနဲ႔" လို႔ ရိုးရိုးေလးပဲေျပာလိုက္တယ္။ <br/>အဲဒီေတာ့ ကေလးေလး က ရႊန္းရႊန္းစားစား ျပန္ၾကည့္ၿပီး "ဟုတ္ကဲ့" လို႔ေျပာလိုက္တယ္။ <br/>အဲလိုနဲ႔ ကေလး အေမက "ဂႏၵီႀကီးရယ္ ဒါေလးေျပာတာမ်ား အရင္လတည္းက ေျပာလိုက္ေရာေပါ့" လို႔ျပန္ေျပာလိုက္မိတယ္။ <br/>အဲဒီေတာ့မွ ဂႏၵီႀကီးက "ငါလည္း အရင္တံုးက အခ်ိဳေတြသိပ္စားတယ္... ဒါေပမယ့္ အရင္တလက စၿပီး ငါအခ်ိဳေတြ မစားေတာ့ဘူး... ေရွာင္လိုက္ၿပီ... ဒီကေလးကို အခ်ိဳမစားနဲ႔ လို႔ ဆံုးမဖို႔ ဆိုတာက ငါက အရင္ဦးဆံုး အခ်ိဳမစားတဲ့သူ ျဖစ္ရမယ္။" <br/><br/></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/21483949-6532928802262227647?l=phyowaikyaw.blogspot.com' alt='' /></div>Phyo Wai Kyawhttp://www.blogger.com/profile/06431679720899255655noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-21483949.post-68725338101034266032007-10-27T19:31:00.001+08:002007-11-01T22:31:00.045+08:00<div xmlns='http://www.w3.org/1999/xhtml'><div align='center'><embed pluginspage='http://www.macromedia.com/go/getflashplayer' flashvars='host=picasaweb.google.com&amp;RGB=0x000000&amp;feed=http%3A%2F%2Fpicasaweb.google.com%2Fdata%2Ffeed%2Fapi%2Fuser%2Fkophyo%2Falbumid%2F5125973698351160545%3Fkind%3Dphoto%26alt%3Drss' height='267' width='400' src='http://picasaweb.google.com/s/c/bin/slideshow.swf' type='application/x-shockwave-flash'/></div><br/><div align='justify'>ဒီေန႔မွ ph နဲ႔ ရိုက္ထားတဲ့ပံုေလးေတြ ျပန္ၾကည့္မိလို႔ Lion Dance ေလး မွ်ေ၀ဖို႔ေမ့ေနတာ ေတြ႔ရတယ္။ အိမ္နားမွာကသြားတာ ပါ။ တရုတ္ေတြလုပ္တဲ့ ပြဲဆိုေတာ့ ထံုစံအတိုင္း တဂ်မ္းဂ်မ္းနဲ႔ ေပါ့ဗ်ာ။ ျခေသၤ့ေတြက တိုင္ေတြေပၚတက္က ၾကပါတယ္။ ဆိုးေတာ့မဆိုးပါဘူး။<br/>ဒါေပမယ့္ တကယ္က သိပ္အဆန္းေတာ့ မဟုတ္လွပါဘူး။ က်ေနာ္တို႔ ျမန္မာျပည္က ေက်ာက္ဆည္ ဆင္ကကို ဆို တိုင္ေပၚတက္ကတယ္ ဆိုတာပ်င္းေတာင္ပ်င္းေသး၊ ပုလင္းခြံေပၚေတာင္ တက္က တာကိုး။ ငယ္ငယ္တံုးကဆို ႀကိဳက္လို႔ ဆင္ကေတြေတြ႔ရင္ လိုက္လိုက္ၾကည့္ ေနၾကျဖစ္ ပါတယ္။ ဆင္ဆိုေပမယ့္ ေက်ာက္ဆည္ကဆင္က ဟာ အဆင့္ျမင့္ပါတယ္။ ဥပမာ ကိုႀကီးေက်ာ္ သီခ်င္းနဲ႔ နတ္ဒိုးသံ နဲ႔ ကၿပီဆိုရင္ ဆင္ႀကီးကပါ အရက္မူးေနသလို ကုိယ္လံုးႀကီး ယိမ္းထိုးၿပီးကတာ။ <br/>နဂါးနီလို "ဆင္းရဲျခင္းလြတ္ကင္းေအာင္ လမ္းျပေဆာင္ပါမည္.." ဆိုတဲ့ ျမဴးျမဴးၾကြၾကြ တီးလုံးမ်ိဳးနဲ႔ဆို ဆင္ႀကီးကပါ တကိုယ္လံုး ျမဴးၾကြ ၿပီး တက္တက္ၾကြၾကြရြရြေလး ကတာ။ မမပုသိမ္သူ လိုသီခ်င္းနဲ႔ကရင္ ပတတ္ရပ္ၿပီး ပုသိမ္ထီးေလး ေဆာင္းၿပီးကတယ္။ အင္မတန္ ေတာ္တယ္။ ေတာ္ေတာ္ ေလ့က်င့္ထားရတာ။ ဆက္တိုက္ကရင္ ပင္ပန္းလြန္းလို႔လူလဲလဲၿပီးကရတယ္။ ကၿပီးထြက္ထြက္လာရင္ ေခၽြးေတြရြဲေနတယ္။ တခ်ိဳ႔ နာမည္ႀကီးဆင္ေတြဆိုရင္ ပုလင္းေတြစီၿပီးေထာင္ ၿပီး အေပၚဆံုးက ပုလင္းေလးေပၚမွာ ကတာ။ အေပၚကလူက မီးကြင္းေတာင္ ယမ္းလိုက္ေသးတယ္။ </div><br/><br/>Related Post : <a href='http://phyowaikyaw.blogspot.com/2006/09/blog-post_115837267393928971.html'>ေက်ာက္ဆည္မွ ဆင္အက (Sep 16, 2006)</a><br/></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/21483949-6872533810103426603?l=phyowaikyaw.blogspot.com' alt='' /></div>Phyo Wai Kyawhttp://www.blogger.com/profile/06431679720899255655noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-21483949.post-5715974379555220482007-10-26T00:34:00.001+08:002007-11-01T22:31:20.327+08:00<div xmlns='http://www.w3.org/1999/xhtml'><div align='justify'><div align='center'><a href='http://www.facebook.com/'><img width='183' height='125' src='http://graphics.boston.com/resize/bonzai-fba/Globe_Photo/2007/09/30/1191202831_6767/410w.jpg'/></a><br/></div><br/>ယခုတေလာ Facebook.com ဟာ တစ္ေန႔တျခား လူႀကိဳက္အမ်ားဆံုး နဲ႕ အႀကီးဆံုး online social network website တစ္ခု ျဖစ္လာပါတယ္။ Facebook ရဲ႕ Architecture သည္ေကာင္းမြန္လွၿပီး Extensible ျဖစ္ပါတယ္။ ၀ါသနာပါရင္ Facebook Markup Language ကို သံုးၿပီး ကိုယ့္ေဆာဖ္၀ဲကို ၀င္ေရးကာ အြန္လိုင္းေပၚတင္ ျဖန္႔ခ်ီလို႔ရပါတယ္။ ပါ၀င္တဲ့ Features မ်ားမွာ လူမ်ားစြာက ၀ိုင္းေရးထားေသာေၾကာင့္ လည္းေကာင္း၊ ၀ိုင္းစမ္းသံုးၾကၿပီး ေကာင္းမွ ဆက္သံုးၾက ေသာေၾကာင့္လည္းေကာင္း စံုလည္းစံု အလြန္လည္း စိတ္၀င္စားဖြယ္ ျဖစ္ပါတယ္။ "ဥပမာ။ ။ သင္ဟာ သင့္ သူငယ္ခ်င္းဆီကို ပန္းအိုးေလး ပို႔ေပးလို႔ရပါသည္။ ပန္းအိုးေလး က တစ္ေန႔တျခားႀကီးျပင္း လာပါလိမ့္မယ္။ သူငါ့ကို ဘာေပးထားတာပါလိမ့္၊ ဘာပန္းပြင့္ေလး ပြင့္လာမလဲ စသည္ျဖင့္ ရင္တထိတ္ထိတ္ ေစာင့္ၾကည့္ရပါတယ္။ ဒါနမူနာ ေျပာျပတာပါ၊ "ဥ"ကေလး ေပးတာမ်ိဳး ေတြလဲရွိတယ္။ အရုပ္ေလးေတြ လဲ လက္ေဆာင္ေပးလို႔ ရတယ္။ သီခ်င္းေလးေတြ လည္း မွ်ေ၀လို႔ရတယ္။ Facebook ထဲမွာတင္ MyGarden application နဲ႔ ကိုယ္ပိုင္ဥယ်ာဥ္ေလး စိုက္ထားလို႔ရတယ္။ သူငယ္ခ်င္းေတြက လက္ေဆာင္ ေပးထားတဲ့ ပန္းေလးေတြ ဖူးပြင့္ေန တာကို ၾကည္ႏူးလို႔ရတယ္။ ေဗဒင္၀ါသနာပါရင္လည္း ေနစဥ္ေဟာစာတမ္း Application ကို Install လုပ္လိုက္ရံုပဲ.. ၀ါသနာ တူရာတူရာ Group ေတြထဲ ၀င္လို႔ရတယ္။ " အဲဒါေတြ ေၾကာင့္ နာမည္ႀကီးလွပါတယ္ဆိုတဲ့ Freindster ေတာင္မွ လူႀကိဳက္နည္းနည္းလာၿပီး တေန႔တျခား ေမွးမွိန္ ေပ်ာက္ကြယ္ မယ့္ပံုစံရွိတယ္။ Microsoft ဟာ အြန္လိုင္းစစ္ပြဲမွာ ခံတပ္မ်ားစြာ ကို က်ဆံုးခဲ့ရတယ္။ သူ႔ရဲ႕ MySpace သည္ပင္လွ်င္ ခဲေလသမွ် သဲေရက် ရၿပီလို႔ ေျပာရမလားပဲ။ ဒီလိုနဲ႔ သူတို႔ရႈံုးခဲ့သမွ် အဖတ္ဆယ္ဖို႔ ၁၅ ဘီလီယံ တန္ေၾကးရွိတဲ့ Facebook ကေန ၂၄၀ မီလီယံ တန္ေၾကးရွိေသာ ေၾကာ္ညာအပိုင္းေလးကို ကမန္းကတမ္း ၀ယ္ယူလိုက္ပံုရတယ္။<br/></div><a href='http://www.businessweek.com/technology/content/oct2007/tc20071024_654439.htm?chan=top+news_top+news+index_top+story'><br/><br/>More detail...</a><br/><br/><br/></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/21483949-571597437955522048?l=phyowaikyaw.blogspot.com' alt='' /></div>Phyo Wai Kyawhttp://www.blogger.com/profile/06431679720899255655noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-21483949.post-47128044735303181882007-10-25T16:25:00.001+08:002007-11-01T22:31:37.114+08:00<div xmlns='http://www.w3.org/1999/xhtml'><div align='justify'><div align='center'><img width='178' height='192' src='http://www.carolebassett.com/images/mattedManInDoor380.jpg'/><br/></div><br/>ၾကားဖူးတဲ့ ဟိႏၵဴပံုျပင္ေလး တစ္ပုဒ္ ေျပာျပမယ္။ တစ္ခါက နာရာဒ ဆိုတဲ့ လူတစ္ေယာက္ ရွိတယ္ဆိုပဲ၊ အဲဒီလူဟာ ေကာင္းကင္ဘံုက ပုဂၢိဳလ္ေတြနဲ႔ စကားေျပာလို႔ရတယ္တဲ့။ တစ္ေန႔မွာ နာရာဒဟာ ေတာအုပ္ႀကီး တစ္ခုအတြင္းကို ျဖတ္၀င္သြားတယ္။ သစ္ပင္တစ္ပင္ ေအာက္မွာ ေယာဂီႀကီးတစ္ဦး ထိုင္ေနတာကို ေတြ႔ရတယ္၊ သူ႔ရဲ႕ အက်င့္က ထိုင္ၿပီးက်င့္ရတဲ့ အက်င့္ျဖစ္တယ္၊ အဲဒီေယာဂီႀကီးကို နာရာဒက "ဒီေန႔ ေကာင္းကင္ဘံုက ပဂၢိဳလ္ေတြနဲ႔ ေတြ႔ဖို႔ရွိတယ္၊ ဘာမွာ အံုးမလဲ" လို႔ ေမးလိုက္တယ္။ အဲဒီေတာ့ ေယာဂီႀကီးက "က်ဳပ္ဒီလို ထိုင္ၿပီးက်င့္ေနတာ အႏွစ္ေလးဆယ္ရွိၿပီ၊ ဘယ္ေတာ့ ေကာင္းကင္ဘံု တံခါးကို ဖြင့္ေပးမလဲ လို႔ ေမးလိုက္စမ္းပါ" လို႔ ျပန္ၿပီးေျပာတယ္၊ အဲဒီမွာ နာရာဒက "ေကာင္းၿပီေလ၊ ေမးေပးပါမယ္" ဆိုၿပီးထြက္သြားတယ္၊ ေတာနက္ထဲေရာက္ေတာ့ ေကာင္းကင္ကို ေမာ့ၿပီး ေယာဂီႀကီး ေမးတဲ့စကားကို ေကာင္းကင္ဘံုက ပုဂၢိဳလ္ေတြ ကို ေမးေပးတယ္။ အဲဒီမွာ ေကာင္းကင္ဘံုက အသံတစ္သံၾကားရတယ္။ "အဲဒီေယာဂီထိုင္ေနတဲ့ သစ္ပင္မွာရွိတဲ့ သစ္ရြက္ အေရအတြက္ဟာ သူျဖည့္က်င့္ဖို႔ က်န္တဲ့ ဘ၀အေရအတြက္ပဲ" လို႔ျပန္ၿပီးေျဖတယ္။ အဲဒီအေျဖကို နာရာဒက ေယာဂီႀကီးထံ ျပန္လာၿပီး ေျပာျပတယ္၊ အဲဒီမွာ ေယာဂီႀကီးက အေတာ္ကို ေဒါပြသြားတယ္၊ အခုလုပ္လာတာလည္း အႏွစ္ေလးဆယ္ရွိၿပီ၊ ဒါကလည္း မၿပီးေသးဘူး၊ ေနာက္လုပ္ရမည့္ဟာေတြကလည္း ႏွစ္ေတြမဟုတ္ဘူး၊ ဘ၀ေတြတဲ့၊ သစ္ရြက္ အေရအတြက္ေလာက္လုပ္ရမယ္ဆိုေတာ့ သစ္ရြက္အေရအတြက္ကလည္း မနည္းဘူး၊ သစ္ပင္ကလည္း မက်ည္းပင္၊ မလုပ္ေတာ့ဘူး၊ ျပန္မယ္ ဆိုၿပီး ထၿပီးျပန္သြားတယ္။<br/><br/>အဲဒီအခါမွာ နာရာဒဟာ ေရွ႕ဆက္ၿပီး ေလွ်ာက္သြားေတာ့ သစ္ပင္ တစ္ပင္ ေအာက္မွာ ေယာဂီလူငယ္တစ္ေယာက္ ခုန္ေနတာကို ေတြ႔ရတယ္၊ အဲဒီေယာဂီေလးကို နာရာဒက ေကာင္းကင္ကို ဘာမွာခ်င္ေသးလဲ။ သူဒီေန႔ ေကာင္းကင္ဘံုက ပုဂၢိဳလ္ေတြနဲ႔ စကားေျပာစရာရွိတယ္လို႔ ေျပာလိုက္တယ္။ အဲဒီေယာဂီေလး က်င့္ေနတဲ့က်င့္စဥ္က ခုန္ၿပီးက်င့္တဲ့ က်င့္စဥ္လိုတယ္၊ ေယာဂီေလးက "က်ဳပ္ကေတာ့ က်င့္ေနတာပါပဲ၊ ေကာင္းကင္ကို ေမးေပးေစခ်င္တာကေတာ့ ေနာက္ထပ္ ဘယ္ေလာက္ ခုန္ရအံုးမွာလဲ" လို႔ျပန္ၿပီး ေျပာလိုက္တယ္။ အဲဒီအခါမွာ နာရာဒက ေတာထဲကို ၀င္သြားတယ္၊ ေကာင္းကင္ကို ေမာ့ၿပီးေတာ့ ေယာဂီေလးအတြက္ ေမးေပးျပန္တယ္၊ ေကာင္းကင္ဘံုကလည္း ျပန္ၿပီးေျဖတယ္၊ "ဒီေတာထဲမွာရွိတဲ့ မက်ည္းပင္ ေတြမွာရွိတဲ့ မက်ည္းရြက္ကေလးတစ္ရြက္ဟာ ဘ၀တစ္ခုပါ။ အဲဒီဘ၀ေတြေလာက္ ခုန္ၿပီးရင္ တံခါးဖြင့္ေပးမယ္" လုိ႔ျပန္ၿပီးေျပာတယ္၊ အဲဒီေတာ့ နာရာဒဟာ ေယာဂီေလးဆီျပန္လာၿပီး အဲဒီအတိုင္း ျပန္ေျပာတယ္၊ ေယာဂီေလးဟာ နာရာဒရဲ႕ စကားကို ၾကားတာနဲ႔ အေတာ္ကို ေပ်ာ္သြားတယ္၊ ၿပီးေတာ့ ... "ေကာ္တာပဲ၊ အရင္တံုးက ဘယ္ေလာက္ လုပ္ရမွန္းမသိပဲ လုပ္ေနရတာ၊ အခုေတာ့ အေရအတြက္ သိရၿပီ။ ဒီအခ်က္ဟာ အားရွိစရာ ေကာင္းတဲ့ အခ်က္ပဲ၊ ဆက္ၿပီးခုန္မယ္" လို႔ေျပာၿပီး ေပါ့ပါးသြက္လက္တဲ့ စိတ္နဲ႔ ခုန္လိုက္တယ္၊ အဲဒီအခါမွာပဲ ေကာင္းကင္ဘံုက ေကာင္းခ်ီးေပးသံၾကားရေတာ့တယ္၊ တံခါးဖြင့္လိုက္ပါၿပီတဲ့။ ဒီအခ်က္ကို ၾကည့္ရင္ေယာဂီအိုႀကီးဟာ အေတာ့္ကို အေၾကာင့္အက် မ်ားတယ္၊ ဘယ္ေလာက္လုပ္ၿပီးၿပီ။ ဘယ္ေလာက္က်န္ေသးလဲ။ အဲဒီေလာက္အမ်ားႀကီးဆို ခက္ေတာ့တာပဲ၊ ဘာညာေပါ့။ ေယာဂီလူငယ္ေလးကေတာ့ အေၾကာင့္အက်နည္းတယ္။ အေရအတြက္ ကို ေမးမယ့္ေမးတာပါ။ သူ႔သေဘာထားကေတာ့ မပြင့္မခ်င္း ခုန္မယ္ဆိုတဲ့ သေဘာထားမ်ိဳးရွိၿပီးဟန္တူပါတယ္။ အဲဒီလူမ်ိဳးေတြ အတြက္ အရာခပ္သိမ္းဟာ အစဥ္သျဖင့္ ပြင့္ေနပါတယ္....။<br/><br/><br/>မင္းသိခၤ ၏ မေနာမယ ကိုပီတာမွ<br/></div><br/><br/></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/21483949-4712804473530318188?l=phyowaikyaw.blogspot.com' alt='' /></div>Phyo Wai Kyawhttp://www.blogger.com/profile/06431679720899255655noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-21483949.post-25395054559391596512007-10-23T14:18:00.001+08:002007-11-01T22:30:20.833+08:00<div xmlns='http://www.w3.org/1999/xhtml'><div align='center'><a href='http://bountii.com/index.php'><img border='0' src='http://images.bountii.com/images/blogo9.gif'/></a><br/></div><br/><div align='justify'><a href='http://bountii.com/' onclick='javascript:urchinTracker (&apos;/outbound/bountii.com&apos;);'>Bountii<img src='http://i.ixnp.com/images/v2.27.1/t.gif' style='border: 0px none ; margin: 0px; padding: 1px 0px 0px; background-position: -889px 0px; display: inline; font-weight: normal; left: auto; float: none; background-image: url(http://i.ixnp.com/images/v2.27.1/theme/silver/palette.gif); visibility: visible; vertical-align: top; width: 14px; line-height: normal; background-repeat: no-repeat; font-style: normal; font-family: &apos;trebuchet ms&apos;,arial,helvetica,sans-serif; position: static; top: auto; height: 12px; background-color: transparent; text-decoration: none;' id='snap_com_shot_link_icon' class='snap_preview_icon'/></a> is a new price search engine started by two founders from the latest <a href='http://crunchbase.com/company/ycombinator' onclick='javascript:urchinTracker (&apos;/outbound/crunchbase.com&apos;);'>Y Combinator<img src='http://i.ixnp.com/images/v2.27.1/t.gif' style='border: 0px none ; margin: 0px; padding: 1px 0px 0px; background-position: -889px 0px; display: inline; font-weight: normal; left: auto; float: none; background-image: url(http://i.ixnp.com/images/v2.27.1/theme/silver/palette.gif); visibility: visible; vertical-align: top; width: 14px; line-height: normal; background-repeat: no-repeat; font-style: normal; font-family: &apos;trebuchet ms&apos;,arial,helvetica,sans-serif; position: static; top: auto; height: 12px; background-color: transparent; text-decoration: none;' id='snap_com_shot_link_icon' class='snap_preview_icon'/></a> class. They focus on the incredibly popular and competitive category of electronics, currently crawling over 30 merchants. Bountii says they differentiate themselves from other price search engines by digging deeper into the prices. Their data includes shipping and handling, and finds especially low prices normally hidden from basic searches, like the ones Costco only shows at check out. The system can add shipping and handling by zip code.</div><br/><br/><p class='poweredbyperformancing'>Powered by <a href='http://scribefire.com/'>ScribeFire</a>.</p></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/21483949-2539505455939159651?l=phyowaikyaw.blogspot.com' alt='' /></div>Phyo Wai Kyawhttp://www.blogger.com/profile/06431679720899255655noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-21483949.post-592551431386616102007-10-21T10:01:00.001+08:002007-11-01T22:29:43.901+08:00<div xmlns='http://www.w3.org/1999/xhtml'><div align='justify'><div align='center'><img width='285' height='190' src='http://www.airport-technology.com/projects/melbourne/images/3_melbourne_airport.jpg'/><br/></div>ကၽြန္ေတာ္ Australia migration ကိစၥလုပ္တံုးကေတာ့ OCSC ဆိုတဲ့ agent(immigration consultancy) နဲ႕ လုပ္ခဲ့ပါတယ္။ nTrust ဆိုတာလည္း စံုစမ္းၾကည့္ၿပီးၿပီ။ nTrust က ေတြ႔ေတြ႔ခ်င္း consultation fee ဆုိၿပီး150$ ေတာင္းတယ္။ Agent Fee လည္းပိုမ်ားတယ္။ အဲဒါနဲ႔ nTrust နဲ႔ မလုပ္ျဖစ္ေတာ့ဘူး။ OCSC က ေစ်း ပိုသက္သာတယ္။ ၿပီးေတာ့ အလုပ္မအပ္ခင္ consultation ကို အလကား လုပ္ေပးတယ္။ စိတ္လည္း ရွည္ၾကပါတယ္။ အဲဒီရံုးက Orchard ဘက္က Shaw Centre မွာရွိတယ္။ ၀န္ထမ္းေတြ လည္းအမ်ားႀကီးပါ။ သူ႔လိုင္းနဲ႔သူ တစ္ဦးခ်င္းရွိၾကတယ္။ ဥပမာ... သူတို႕နဲ႕ တကယ္လုပ္ဖို႔ စာခ်ဳပ္ခ်ဳပ္ၿပီးသြားၿပီဆိုရင္ေတာ့ IT လိုင္းဆို IT သမားေတြအတြက္ migration consultant အထူး လုပ္ေပးတဲ့ သူနဲ႔ ဆက္လုပ္ရတယ္။ သူကမွ လိုတဲ့ စာရြက္စာတမ္း ေရးပံုသားပံု အေသးစိတ္ ညႊန္ျပေပးပါလိမ့္မယ္။ စာရြက္စာတမ္းေတြအားလံုးကို certified true copy လုပ္ရပါတယ္္။ လိုတဲ့ Certified True copy တို႔ဘာတို႔ ကို သူတို႔ေရွ႕ေနနဲ႔ သူတို႔ လုပ္ေပးပါတယ္။ အဲဒီအတြက္ သပ္သပ္ေပးရတယ္... သိပ္ေတာ့ မကုန္ပါဘူး... ကၽြန္ေတာ့္တံုးကေတာ့ ရွိတဲ့စာရြက္စာတမ္းေတြ latest payslips ေတြပါမက်န္... အကုန္ certified true copy လုပ္လိုက္တယ္။ ေရွ႕ေနခ ဆိုၿပီး 50-100 ေလာက္ သပ္သပ္ေပးရတယ္။<br/><br/>အေသးစိတ္သိခ်င္ရင္ေတာ့ ေအာက္ပါလိပ္စာေတြမွာ ဖံုးဆက္ၿပီး ေမးျမန္း စံုစမ္းၾကည့္လို႔ရပါတယ္။ Email နဲ႔ ေမးလို႔လည္း ရပါတယ္။ လူသြားေတြ႔ လုိ႔ လဲရပါတယ္။ ေစ်းေတြလည္း ႏိႈင္းယွဥ္ၾကည့္လို႔ရပါတယ္။ Agent သံုးတာ မသံုးတာ အပထား သိထားေတာ့လည္း ေကာင္းတာေပါ့။<br/><br/><b>OCSC - Singapore</b><br/>1 Scotts Road<br/>#26-10 Shaw Centre<br/>Singapore 228208<br/>Tel: +65 6238 0777 <br/>Fax: +65 6734 3706 <br/>E-mail: consultant@ocscglobal.com <br/>Website: <a href='http://www.ocscglobal.com/index.htm'>http://www.ocscglobal.com</a><br/><br/><br/><b>NTRUST (Singapore) Pte Ltd </b><br/>16 Upper Circular Road<br/>AMCIS House, Level 5<br/>Singapore 058414<br/>Office Hours<br/>Mon - Fri: 10.00am - 7.00pm<br/>Saturday: 9.00am - 3.00pm<br/>Telephone<br/>During office hours: (+65) 6535 1611<br/>After office hours: (+65) 9828 0183<br/>Fax: (+65) 6535 1621<br/>Email: migrate@ntrust.com.sg<br/>website: <a href='http://www.ntrust.com.sg/Index.html'>http://www.ntrust.com.sg</a><br/></div><br/><br/></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/21483949-59255143138661610?l=phyowaikyaw.blogspot.com' alt='' /></div>Phyo Wai Kyawhttp://www.blogger.com/profile/06431679720899255655noreply@blogger.com10tag:blogger.com,1999:blog-21483949.post-11389897628299187422007-10-18T13:01:00.001+08:002007-10-18T18:20:52.392+08:00<div xmlns='http://www.w3.org/1999/xhtml'><div align='center'><img src='http://www.freewebtown.com/kophyo/photos/Honesty.jpg'/><br/><br/></div><div align='justify'>ေျဖာင့္ေျဖာင့္ သြား လွ်င္ခရီးတြင္မည္။ ေကြ႕ေကာက္ သြားက ခရီးၾကန္႕ၾကာမည္ဟု အမရပူရၿမိဳ႕ မဟာ ဂႏၶာရံု ဆရာေတာ္ဘုရားႀကီး က နံနက္ခင္းဩဝါဒမ်ား တြင္ ျမြက္ေခၽြ ဆံုးမ ခဲ့ေလသည္။ အလြန္အဓိပၸာယ္ ထိမိလွ၏။ တန္ဖိုးရွိလွ၏။ <br/><br/>ေလာကအသီးသီး အလႊာအသီးသီးမွ ပုဂၢိဳလ္တုိ႕သည္ ကိုယ့္အယူအဆ၊ ကိုယ့္မူဝါဒ၊ ကိုယ့္လမ္းစဥ္ႏွင့္ကုိယ္ ခရီးခ်ီ ေနၾကရာတြင္ ေျဖာင့္ေျဖာင့္သြားဖို႕လုိပါ၏။ ေျဖာင့္ေျဖာင့္သြားမွသာခရီးတြင္ပါလိမ့္မည္။ ဘုရားရွင္ကေျဖာင့္မတ္ျခင္းဟူသည္ မာယာသာေဌယ် ကင္းရွင္းျခင္းကို ေခၚသည္ဟု မိန္႕၏။<br/><br/>မာ ယာဟူသည္ကုိယ့္မွာရွိေနသည့္အ ျပစ္ကုိ သူမ်ားမသိေအာင္ ဆင္ေျခအမ်ိဳးမ်ိဳး ဖံုးကြယ္ျခင္း ကာကြယ္ျခင္းျဖစ္သည္။ သာေဌယ်က ကိုယ့္မွာမရွိေသာဂုဏ္၊ မရွိေသာ အရည္အခ်င္းကို ရွိဟန္ေဆာင္ျခင္း၊ ရွိ သည္ထက္ပိုအထင္ႀကီးေအာင္ ဟန္ေဆာင္ပန္ေဆာင္လုပ္ျခင္း၊ ဟိတ္ႀကီးဟန္ႀကီးလုပ္ျခင္း၊ ဟိတ္ဟန္ မ်ားျခင္းျဖစ္၏။ မာယာက ရွိတာကိုမရွိဟန္ေဆာင္ျခင္းျဖစ္၏။ သာေဌယ်က မရွိတာကိုရွိဟန္ေဆာင္ ျခင္းျဖစ္၏။ ႏွစ္ခုလံုးဟန္ေဆာင္တာခ်င္းကေတာ့ တူ၏။ ထိုသို႕ ဟန္ေဆာင္ပန္ေဆာင္လုပ္ျခင္းသည္ ျမင္ရသူ၊ သိရသူ၊ အျမင္မွား၊ အမွတ္မွား၊ အသိမွားသြားေအာင္ လွည့္စားျခင္း၊ လိမ္ညာ ျခင္းပင္ ျဖစ္၏။<br/><br/>လူအမ်ားစုသည္ အျပစ္မကင္းၾက။ သို႕ေသာ္ ကိုယ့္အျပစ္ ကိုယ္ျမင္ ၾက တာမဟုတ္။ ျမင္ပါေသာ္လည္း မျပင္ခ်င္ၾက။ အျပစ္ရွိပါလ်က္ အျပစ္တင္ျပန္ေတာ့လည္း မႀကိဳက္ ျပန္။ အျပစ္ကိုလည္း ဝန္မခံခ်င္။ အျပစ္ေျပာတာ ကိုလည္းမႀကိဳက္။ အျပစ္ကိုလည္း မျပဳျပင္ခ်င္။ ထို သေဘာထား အားလံုးသည္ မာယာေတြပဲျဖစ္၏။ လူ၏အျပင္းျပဆံုးအာသာက အထင္ႀကီးမႈကို ခံယူ လိုျခင္းျဖစ္၏။ ထုိ႕ေၾကာင့္ သူမ်ားအထင္ႀကီးေအာင္ ဟန္ေဆာင္ပန္ေဆာင္လုပ္ၾက၏။ ဟိတ္ႀကီးဟန္ ႀကီးလုပ္ၾက၊ ႔ကားၾက၊ ဝါၾက၊ ညာၾက၏။<br/><br/>ဘုရားရွင္က လူတစ္ေယာက္၏ အရည္အေသြးကိုျပဆိုရာ၌ သေကၠာ-စြမ္းေဆာင္ႏုိင္ရမည္။ ဥဇု- ရိုးေျဖာင့္ရမည္။ သုဟုဇု- ထို႔ထက္ပို၍ ရိုးေျဖာင့္ ရမည္ဟု ေမတၱာသုတ္နိဒါန္းမွာ ေဟာၾကားညႊန္ျပ ခဲ့၏။ ေလာက မွာလူေတာ္လူေကာင္းဟု သတ္မွတ္ရာ၌ လူေတာ္ျဖစ္ဖို႕အတြက္ သေကၠာ-တစ္ခုခုစြမ္းေဆာင္ ႏုိင္ရ မည္။ လူေကာင္းျဖစ္ဖုိ႕အတြက္ ဥဇု- ရိုးေျဖာင့္ရမည္။ သုဟုဇု- ထို႔ထက္ပို၍ ရိုးေျဖာင့္ ရမည္။ အရည္ အခ်င္းရွိသူက လူေတာ္၊ ရိုးသားေျဖာင့္မတ္သူက လူေကာင္း၊ ႏွစ္ခုလံုးျပည့္စံုလွ်င္ေတာ့ သိပ္ေကာင္း မည္။ တစ္ခုသာေရြးခ်ယ္ခြင့္ရွိလွ်င္ေတာ့ မေတာ္ခ်င္ေနပါေစ၊ ေကာင္းတာကိုသာေရြးေတာ့မည္။ <br/><br/>ရိုးသားမႈသည္စိတ္ကို ရွင္းရွင္းလင္းလင္းျဖစ္ေစ၏။ စိတ္ထဲကရွင္းေနမွ မ်က္ႏွာကလည္းရွင္း၏။ စိတ္ထဲကမရွင္းလွ်င္ မ်က္ႏွာကလည္းမရွင္း၊ ရႈပ္ေန၏။ ရႈံ႕ေန၏။ မႈန္သုန္ေန၏။ မၾကည္လင္ျဖစ္ေန ၏။ ရွင္းေသာမ်က္ႏွာႏွင့္ မရွင္းေသာမ်က္ႏွာႏွစ္ခုသည္ အလြန္ကြာျခား၏။ ရွင္းေသာ မ်က္ႏွာက ၾကည္လင္ေန၏။ ေအးခ်မ္းေန၏။ ျဖဴစင္ေန၏။ က်က္သေရရွိေန၏။ <br/><br/>ရိုးရိုးရွင္းရွင္း ေျဖာင့္ေျဖာင့္စင္းစင္း ဟူေသာဂုဏ္သည္ သမုိင္းတင္၍ ေမာ္ကြန္းဝင္ေသာ ဂုဏ္ျဖစ္၏။ ရိုးရိုးရွင္းရွင္းေျဖာင့္ေျဖာင့္စင္းစင္းႏွင့္ လုပ္မွသာ ေအာင္ျမင္မႈပန္းတိုင္ကို အမွန္တကယ္ေရာက္ရွိ ႏိုင္၏။ ထို႕ေၾကာင့္ ေက်းဇူးေတာ္ရွင္ အမရပူရၿမိဳ႕၊ မဟာ ဂႏၶာရံု ဆရာေတာ္ဘုရားႀကီး က ေျဖာင့္ေျဖာင့္သြားလွ်င္ ခရီးတြင္မည္။ ေကြ႕ေကာက္သြားကခရီးၾကန္႕ၾကာမည္ ဟု ဆံုးမေတာ္မူ ခဲ့ဖူးေလသည္။<br/><br/>Ref: <a target='blank' href='http://www.weeklyeleven.com/modules.php?name=News&amp;file=article&amp;sid=7680'>http://www.weeklyeleven.com/modules.php?name=News&amp;file=article&amp;sid=7680</a><br/></div><br/><br/></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/21483949-1138989762829918742?l=phyowaikyaw.blogspot.com' alt='' /></div>Phyo Wai Kyawhttp://www.blogger.com/profile/06431679720899255655noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-21483949.post-17041157619259951592007-10-17T16:51:00.001+08:002007-11-01T22:29:43.902+08:00<div xmlns='http://www.w3.org/1999/xhtml'><div align='center'><img width='242' height='180' src='http://bernardoh.files.wordpress.com/2006/11/sydney-opera-house-261106-2.JPG'/><br/></div><br/><div align='justify'>ယခု တစ္ေခါက္ Employment Letter ေရးသားနည္း ကို မွ်ေ၀ လိုက္ပါတယ္။ ေအာက္ပါေရးနည္းမွာ <a href='http://www.immi.gov.au/skilled/general-skilled-migration/skilled-occupations/occupations-in-demand.htm'>MODL</a> ၀င္ႏိုင္ေစရန္ ပံ့ပိုးမႈေပးေသာ ေရးသားပံုနမူနာ ျဖစ္တယ္။ မူရင္းကို ကၽြန္ေတာ့္ Migration Agent ထံမွ ရခဲ့ပါသည္။ <a href='http://www.immi.gov.au/skilled/general-skilled-migration/skilled-occupations/occupations-in-demand.htm'>MODL</a> ၀င္သြားလွ်င္ ေနရင္းထိုင္ရင္း 15 မွတ္ပိုရမယ္။ <br/><br/>တကယ္တမ္း Employment Letter ကို Company Letter Head ျဖင့္ ထုတ္ခိုင္း လို႔ရႏိုင္လွ်င္အေကာင္းဆံုးပါပဲ။ ဒါေပမယ့္ Letter Head ျဖင့္ထုတ္လို႔မရႏိုင္ခဲ့လွ်င္ ကုမဏၰီ လိပ္စာ ကို မိမိဘာသာရိုက္ထည့္ေပး လိုက္ရပါမယ္။ အဲဒီလို လိပ္စာမပါခဲ့လွ်င္လည္းရေတာ့ရပါေသးတယ္... စာရြက္ေပၚမွာ လိပ္စာနဲ႔ပါတ္သက္တာ ဘာမွ မပါလွ်င္ အနည္းဆံုး လက္မွတ္ထိုးေပးသူ ကုမဏၰီလူႀကီး၏ Business Card ေတာ့ ပါရပါမယ္။ ေနာင္တြင္ Australia Government မွ သင့္မွာ တကယ့္စစ္မွန္ေသာ Experience ရွိမရွိ သူတို႔နည္း သူတို႔ဟန္ျဖင့္ စံုစမ္းမွာမို႔လို႔ ျဖစ္ပါတယ္။<br/></div><br/><div align='justify'>မွတ္ခ်က္။ ။* Relevant Experience အနည္းဆံုး ၃ ႏွစ္ ရွိရပါမယ္။ <br/><br/>ေအာက္ပါနမူနာပံုစံကိုၾကည့္ပါ။ ဒီလိုပံုစံေရးနည္း ကေတာ <a href='http://www.immi.gov.au/skilled/general-skilled-migration/skilled-occupations/occupations-in-demand.htm'>MODL</a> မွ <a href='http://www.immi.gov.au/skilled/general-skilled-migration/skilled-occupations/occupations-in-demand.htm'>(<b>2231-79</b>) Computing Professional - specialising in C++/C#/C</a> တြင္ေဘာင္၀င္ေစရန္ ေရးသားနည္း ျဖစ္ပါတယ္။<br/></div><br/><div align='center'>-------------------------------------------------------<br/></div><br/>Date: ????<br/><br/><br/><br/><div align='center'><b><u>TO WHOM IT MAY CONCERN</u></b></div><br/><br/><br/><br/><div align='justify'>This letter is to certify that <b>(applicant name)</b> is a permanent full-time employee working in our organization as <b>(Designation Title)</b> since <b>(start date)</b> till <b>present / (last day of service)</b>. <br/><br/><b>(applicant name)</b>’s duties and responsibilities for the above-mentioned designation includes:<br/><br/><div align='justify'><small><i>(ေအာက္ပါ list မွာ နမူနာျဖစ္ပါသည္။ မိမိတို႔ႏွင့္ သင့္ေတာ္သလို ျဖတ္ညွပ္ကပ္လုပ္ၿပီး ျပန္လည္ေရးသားရပါမည္။ ႏွစ္ခုေလာက္ သံုးခုေလာက္ပါလွ်င္ လံုေလာက္သည္။)</i></small><br/></div><ul><li>Plan, coordinate and liaise with users and the development team on system requirements gathering, documentation, technical evaluation</li><li>Develop detailed architecture and designs, then write the code [e.g. using C, C#, C++ for an embedded platform] (please specify) to implement it</li><li>Development of the application in .NET, C#, C++, XML, SQL Server (please specify)</li><li>Software development on Windows using MS Visual C++<br/></li><li>Design, develop and document software components in Visual C++ in the Windows environment, using DirectX for 3D graphics development (please specify)</li><li>Design, development and upgrade of system and applications (e.g. real-time systems) in C &amp; C++</li><li>Developing and maintaining application software and web based applications associated with C / C++ / C# programming</li><li>Involved in creation and performance of user acceptance tests for system implementation projects</li><li>To perform detailed software and application designing, programming and documentation for business group users</li><li>Conduct software development for Production and Hardware Reliability Test</li><li>Problem solving (debugging code)</li><li>Conduct testing – Unit and system level tests</li><li>testing complex web services, internet-based services and related applications </li><li>Perform migration of existing software systems in C++ into ? (please specify) platform (e.g. Microsoft.Net platform)</li><li>Perform software releases to clients and dispatch the software</li><li>Product documentation e.g. user manuals, installation manuals, reference manuals, online help</li></ul><br/>If you need further information, you can contact the undersigned at <b>Tel: ????</b> or via <b>email: ????</b>.<br/><br/>Thank you.<br/><br/><br/><br/>Yours sincerely, <br/><br/><br/><b>Full Name </b>(Mr./Miss/Mrs.)<br/><b>Position held </b>(eg. Manager/Director etc.)<br/><br/>(<b>Company Name</b>)<br/>(<b>Company Full Address</b>)<br/></div><br/><div align='center'>-------------------------------------------------------<br/></div><br/></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/21483949-1704115761925995159?l=phyowaikyaw.blogspot.com' alt='' /></div>Phyo Wai Kyawhttp://www.blogger.com/profile/06431679720899255655noreply@blogger.com3tag:blogger.com,1999:blog-21483949.post-38480522646880640452007-10-17T12:08:00.001+08:002007-11-01T22:30:43.445+08:00<div xmlns='http://www.w3.org/1999/xhtml'><div align='center'><embed pluginspage='http://www.macromedia.com/go/getflashplayer' flashvars='host=picasaweb.google.com&amp;RGB=0x000000&amp;feed=http%3A%2F%2Fpicasaweb.google.com%2Fdata%2Ffeed%2Fapi%2Fuser%2Fkophyo%2Falbumid%2F5122151115427621857%3Fkind%3Dphoto%26alt%3Drss' height='267' width='400' src='http://picasaweb.google.com/s/c/bin/slideshow.swf' type='application/x-shockwave-flash'/></div><br /><div align='justify'>အရင္လက Macritchie Reservoir ဘက္ေရာက္လို႔... စိတ္ႏွလံုးကို ေအးခ်မ္းေစတဲ့ သဘာ၀အလွအပေလးေတြကို မွတ္တမ္းတင္လာခဲ့ပါတယ္။</div><br /><br /><br /><p class='poweredbyperformancing'>Powered by <a href='http://scribefire.com/'>ScribeFire</a>.</p></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/21483949-3848052264688064045?l=phyowaikyaw.blogspot.com' alt='' /></div>Phyo Wai Kyawhttp://www.blogger.com/profile/06431679720899255655noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-21483949.post-14240564350142890352007-10-17T11:41:00.001+08:002007-11-01T22:31:00.045+08:00<div xmlns='http://www.w3.org/1999/xhtml'><div align='center'><object height='350' width='425'> <param value='http://www.youtube.com/v/0P0gAXWSePM' name='movie'> </param> <embed height='350' width='425' type='application/x-shockwave-flash' src='http://www.youtube.com/v/0P0gAXWSePM'> </embed> </object></div><br /><div align='justify'>ဟိုးတစ္ပါတ္ေလာက္က ဟိုဟိုဒီဒီေလွ်ာက္သြားရင္း Ann Mo Kio MRT နားေလးမွာ တရုတ္လက္ေရးစာေရးေနသူတစ္ဦးေတြ႔ပါတယ္။ ဘာေတြေရးေနမွန္းေတာ့ မသိပါဘူး။ သူေရးတာ အေတာ္ေလးေတာ့ ၾကည့္လို႕ ေကာင္းပါတယ္။ အဆံုးသတ္နားေလးထိၾကည့္ၾကည့္.. ဘယ္လက္ေရာ ညာလက္ေရာ ႏွစ္ဘက္လံုး စံုခ်ေရးတာ စာလံုးသံုးလံုး တျပိဳင္တည္းထြက္တယ္ဗ်။ ဘာရယ္ေတာ့မဟုတ္ပါဘူး။ အဲဒါေလးကို မိတ္ေဆြတို႔ကိုလည္း မွ်ေ၀ၾကည့္ေစခ်င္တာနဲ႔ မွတ္တမ္းတင္လာခဲ့ပါတယ္။ </div><br /><br /><p class='poweredbyperformancing'>Powered by <a href='http://scribefire.com/'>ScribeFire</a>.</p></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/21483949-1424056435014289035?l=phyowaikyaw.blogspot.com' alt='' /></div>Phyo Wai Kyawhttp://www.blogger.com/profile/06431679720899255655noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-21483949.post-79967845400547850172007-09-30T16:29:00.001+08:002007-11-01T22:29:43.902+08:00<div xmlns='http://www.w3.org/1999/xhtml'><div align='center'><img width='290' height='193' src='http://www.railpage.org.au/pix/XPT/XP2000_HT94_Sydney_19-2-97.jpg'/><br/></div><br/>ACS မတင္မီ Guideline ကို ေၾကညက္စြာဖတ္ရန္ျဖစ္ပါသည္။<br/>URL: <a href='http://www.acs.org.au/index.cfm?action=show&amp;conID=skillguidelines'>http://www.acs.org.au/index.cfm?action=show&amp;conID=skillguidelines</a><br/>Guide Line: <a href='https://www.acs.org.au/assessment/docs/Current_PIMGuidelines.pdf'>https://www.acs.org.au/assessment/docs/Current_PIMGuidelines.pdf</a> <br/><br/>မိမိဘာသာပဲလုပ္လုပ္ Agent နဲ႔ပဲလုပ္လုပ္ ႀကိဳတင္ ျပင္ဆင္ထားရမည့္ စာရြက္စာတမ္းမ်ား မွာ ေအာက္ပါအတိုင္းျဖစ္သည္။<br/><br/><u>ACS တင္ရန္</u><br/><br/>1) Passport<br/>- Personal Particulars မ်ားပါေသာ စာမ်က္ႏွာမ်ား <br/>-Australia သြားဖူးထားလွ်င္ Australia immigration တံဆိပ္တံုးမ်ား ပါ၀င္ေသာ စာမ်က္ႏွာမ်ား<br/><br/>2) Birth Certificate (ေမြးစာရင္း ႏိုႀတီ) <br/>3) မူရင္းေမြးစာရင္း ျမန္မာလို <br/><br/>4) Master Degree Certificate <br/>5) Master Degree Transcripts<br/>6) Bachelor Degree Certificate<br/>7) Bachelor Degree Transcripts<br/>မွတ္ခ်က္။ ။ ေက်ာင္းၿပီးေသာ္လည္း ဘြဲ႔ မယူရေသးလွ်င္ သက္ဆိုင္ရာ တကၠသိုလ္ ေကာလိပ္တို႔မွ Letter of Completion ျဖင့္တင္ရန္<br/><br/>8) ဆယ္တန္း ေအာင္လက္မွတ္ ႏိုႀတီ<br/>9) ဆယ္တန္း ေအာင္လက္မွတ္ ျမန္မာလို မူရင္း<br/>10) ဆယ္တန္း အမွတ္စာရင္း ႏိုႀတီ<br/>11) ဆယ္တန္း အမွတ္စာရင္း ျမန္မာလို မူရင္း<br/><br/>12) Professional Qualification Certificates (eg. MCSD certificate)<br/>13) Professional Qualification Transcripts (eg. Exam Centre မွ Print ထုတ္ေပးေသာ ဘာသာတိုင္း ၏ အမွတ္စာရင္းမ်ား)<br/><br/>14) အမည္ေျပာင္းထားလွ်င္ ( အမည္ေျပာင္းေၾကညာခ်က္ ႏိုႀတီ ႏွင့္ မူရင္း )<br/><br/>15) လက္ရွိ အလုပ္ရွင္ထံမွ Employment Letter (Full Name, Duration of Employment, Position, Detailed Job Descriptions, Duties, Scope of Work)<br/>16) ေနာက္ဆံုး လစာထုတ္ေျပစာ (Payslip) ၃ လစာ (၃ ရြက္)<br/><br/>17) ယခင္ အလုပ္ရွင္မ်ား ထံမွ Employment Letter မ်ား (Full Name, Duration of Employment, Position, Detailed Job Descriptions, Duties, Scope of Work)<br/>Tips: Employment Letter မ်ားသည္ Assessment Test ေလွ်ာက္ရာတြင္ လည္းေကာင္း၊ PR ေလွ်ာက္ရာတြင္လည္းေကာင္း၊ လြန္စြာအေရးႀကီးေလသည္။ မိမိ၏ ကၽြမ္းက်င္မႈသည္ <a href='http://www.immi.gov.au/skilled/general-skilled-migration/skilled-occupations/occupations-in-demand.htm'>MODL</a> တြင္ပါ၀င္ေနလွ်င္ လွ်င္ 15 မွတ္ပိုရမည္။ MODL စာရင္းကို ၾကည့္ပါ။ အဲဒီ list ထဲမွာ မိတ္ေဆြရဲ႕ ကၽြမ္းက်င္မႈက အမွန္တကယ္ ပါေနပါသလား? ပါေနၿပီဆိုလွ်င္ မိမိကၽြမ္းက်င္မႈတို႔ကို ပိုမိုေပၚလြင္ေအာင္ အထူး Highlight လုပ္ၿပီး ေရးသားၾကရမည္။ <a href='http://www.immi.gov.au/skilled/general-skilled-migration/skilled-occupations/occupations-in-demand.htm'>MODL</a> စာရင္းကို <a href='http://www.immi.gov.au/skilled/general-skilled-migration/skilled-occupations/occupations-in-demand.htm'>ဒီမွာ</a> ရႈ။ <br/>ဥပမာ။ ။ C# သမားျဖစ္လွ်င္Resume၊ ႏွင့္ Employment Letter မ်ား တြင္ C# နဲ႔ ႏွစ္ေတြ အၾကာႀကီးလုပ္ခဲ့တယ္၊ ဘာပေရာဂ်က္ေတြၿပီးခဲ့တယ္၊ C# နဲ႔ ဘာCertificate ေတြရခဲ့တယ္၊ ဆိုတာ ေပၚလြင္စြာ ထည့္ေရးရသည္။ အဲဒါကို ၾကည့္ၿပီး <a href='http://www.acs.org.au/'>ACS</a> မွ <a href='http://www.immi.gov.au/skilled/general-skilled-migration/skilled-occupations/occupations-in-demand.htm'>MODL</a> ေဘာင္၀င္မ၀င္ ဆံုးျဖတ္မည္။<br/><br/>18) English လို အေသးစိတ္ေရးသားထားေသာ Resume (အလုပ္ေလွ်ာက္ရာတြင္ သံုးေသာ Resume ႏွင့္ အတူတူ ျဖစ္သည္။)<br/>19) Application Fee ($350 AUD) by Bank Draft <br/>ႊ<br/>မွတ္ခ်က္။ ။ Bank Draft က ဘဏ္ (DBS တို႔ဘာတို႔) မွာ ေမးၿပီး၀ယ္လို႔ရသည္။ ဘဏ္တြင္ ေဖာင္ျဖည့္ရမည္။ Payable ေနရာတြင္ Australian Computer Society ျဖည့္၊ Address တြင္ LEVEL 3 , 160 CLARENCE STREET, SYDNEY NSW 2000, AUSTRALIA ဟူ၍ ျဖည့္ ရေပမည္။ ေငြသားကဲ့သို႔ တန္ဖိုးရွိသည့္ ခ်လံတစ္ခု ထုတ္ေပးသည္။ အဲဒါကို ေနာင္တြင္ ေလွ်ာက္လႊာမ်ား၊ စာရြက္စာတမ္းမ်ားႏွင့္တကြ တင္ရမည္ ျဖစ္သည္။<br/><br/><u>ACS ေအာင္ၿပီးေနာက္ PR ေလွ်ာက္လွ်င္ အထက္ပါစာရြက္စာတမ္း မ်ားအျပင္ ထပ္မံလိုအပ္ခ်က္မ်ား</u><br/><br/>1) IELTS ေအာင္လက္မွတ္<br/>2) အိမ္ေထာင္ရွိလွ်င္ လက္ထပ္စာခ်ဳပ္ (ႏိုႀတီ ႏွင့္ မူရင္း)<br/>3) 35mm x 45 mm ပတ္စပို႔အရြယ္ ဓါတ္ပံုမ်ား<br/><br/>စသည့္ ကိုယ္ဘက္ကလုပ္ရမည့္ စာရြက္စာတမ္းမ်ားကို ႀကိဳတင္ျပင္ဆင္ ၾကရမည္။<span style='font-size: 9pt; font-family: Arial;'><font size='2'><strong/></font></span><strong><strong><strong><strong><br/><br/></strong></strong><br/></strong></strong></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/21483949-7996784540054785017?l=phyowaikyaw.blogspot.com' alt='' /></div>Phyo Wai Kyawhttp://www.blogger.com/profile/06431679720899255655noreply@blogger.com10tag:blogger.com,1999:blog-21483949.post-38221289251238105812007-09-26T09:25:00.001+08:002007-11-01T22:30:20.833+08:00<div xmlns='http://www.w3.org/1999/xhtml'><div align='center'><img src='http://assets.cambridge.org/97805216/77011/cover/9780521677011.jpg'/><br/></div><br/>ဒီေန႔ က်ေနာ္ Post လုပ္ခဲ့တဲ့ "FREE IELTS Listing Practices" မွာ Comment တစ္ခု ရပါတယ္။ အဲဒါကေတာ့ <a href='http://artefact.lib.ru/languages/eng_textbooks_ielts.shtml'>IELTS text book</a> ေတြနဲ႔ <a href='http://artefact.lib.ru/languages/eng_textbooks_ielts.shtml'>Audio</a> ေတြ အလကား <a href='http://artefact.lib.ru/languages/eng_textbooks_ielts.shtml'>Download</a> လုပ္လို႔ရတဲ့ ေနရာပါ။ အျပင္မွာ အစံုလိုက္၀ယ္ရရင္ ေစ်းအရမ္းႀကီးပါတယ္။ ဒီေနရာမွာ <a href='http://artefact.lib.ru/languages/eng_textbooks_ielts.shtml'>FREE Download</a> လုပ္လို႔ရပါတယ္။<br/><br/><a href='http://artefact.lib.ru/languages/eng_textbooks_ielts.shtml'>Download Here</a><br/><br/><br/><p class='poweredbyperformancing'>Related Post: <a href='http://phyowaikyaw.blogspot.com/2007/04/free-ielts-listing-practices-in-order.html'>http://phyowaikyaw.blogspot.com/2007/04/free-ielts-listing-practices-in-order.html</a></p></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/21483949-3822128925123810581?l=phyowaikyaw.blogspot.com' alt='' /></div>Phyo Wai Kyawhttp://www.blogger.com/profile/06431679720899255655noreply@blogger.com6tag:blogger.com,1999:blog-21483949.post-49125229046037247932007-09-22T21:34:00.001+08:002007-11-01T22:29:43.902+08:00<div xmlns="http://www.w3.org/1999/xhtml"><div align="justify"><div align="center"><h3 style="text-align: left;" class="post-title entry-title"><a href="http://phyowaikyaw.blogspot.com/2007/09/singapore-australia_8992.html">Singapore မွ Australia သို႔ (၁)</a></h3><br /><img src="http://globalwarmingissues.files.wordpress.com/2007/03/australia-sydney.jpg" height="204" width="256" /><br /></div><br />"လူ႔အလို နတ္မလိုက္ႏိုင္" ဟု ဆိုရိုးစကားရွိပါသည္။<br /><br />နယ္မွတက္လာ... ဆယ္စုႏွစ္တစ္ခု ေက်ာ္မွ် ရန္ကုန္တြင္ စာသင္၊ အလုပ္လုပ္၊ အခ်ိန္ကုန္ခဲ့ၿပီး Singapore သို႔ မထင္မွတ္ပဲေရာက္လာ ခဲ့သည္။ ကံအခြင့္ေပးလို႕ ဒီကို ေရာက္တံုး အလုပ္တစ္ခု ရေအာင္အျမန္ရွာ ခဲ့ရသည္။<br /><br />အဲဒီလိုနဲ႔ Singapore သို႔ေရာက္ၿပီး အလုပ္လုပ္၊ ႏွစ္ႏွစ္ေက်ာ္ခန္႔ ၾကာၿပီးခ်ိန္၊ တညေနခင္း တြင္ ထံုးစံအတိုင္း ငိုက္စိုက္ ငိုက္စိုက္ျဖင့္ ျပန္လာရင္း...<br />"ငါ့ဘ၀က ဒါအကုန္ပဲလား?"....."ဒီလိုႀကီးနဲ႕ ၿပီးေတာ့မွာလား?".... ဆိုေသာ အေတြးတစ္ခ်က္ ၀င္လာေလသည္။ "Second Thought" ၀င္သည္ ဟုဆိုခ်င္ဆို။<br />အဲဒီေနာက္ပိုင္း အိုက္စပ္ေသာေႏြကာလ ညေမွာင္ေမွာင္ႀကီး အခ်ိန္ေတြ အိမ္ျပန္ျပန္လာတိုင္း "Door Closing..." ဟုၾကားရေသာ အသံကို ပင္ မုန္းခ်င္ သလိုလို ျဖစ္လာသည္။<br />အဲဒီအသံႀကီးက ကိုယ့္ကို ေစာင္းေျပာေနသလိုျဖစ္ေနသည္။<br />"ဒီေလာက္နဲ႔ပဲ ၿပီးရေတာ့မွာလား?" ဘ၀ကို တတ္ႏိုင္သမွ် အေကာင္းဆံုး တည္ေဆာက္ခ်င္တယ္ဆို။ စသျဖင့္ေပါ့ေလ။<br /><br />ဒီလိုဆိုေကာင္းၿပီ.....<br />ဒီမွာမေနဘူးကြာ၊ ဆယ္ႏွစ္ေလာက္ ေငြစု၊ ျမန္မာျပည္ျပန္၊ စီးပြားေရးလုပ္... စိတ္ကူးယဥ္ၾကည့္စမ္းပါ၊ စိတ္ကူးထဲေတာ့ အရာရာေခ်ာေမြ႕ေန၏။ သိပ္ေကာင္းပါသည္။ လက္ေတြ႕မေတာ့ နမူနာေျပာျပပါမည္။ ကၽြန္ေတာ္ႏွင့္သိေသာ ဂ်ပန္ျပန္ မိတ္ေဆြ လင္မယား ရွိေလသည္။ သူတို႕ အေတာ္ေထာလာၾကသည္။ လင္မယားႏွစ္ေယာက္လံုး ဆယ္ႏွစ္ႏွစ္ၾကာမွ် ဟိုမွာ အငွားတိုက္ခန္းက်ဥ္းက်ဥ္းေလးထဲမွာ က်ပ္က်ပ္တည္းတည္းေလးေန၊ ပင္ပန္းႀကီးစြာ အလုပ္ေတြလုပ္၊ ေငြေတြစု။ ျမန္မာျပည္ျပန္ေရာက္ေတာ့၊ တိုက္ခန္း ေကာင္းေကာင္းေလး ၀ယ္လိုက္သည္။ ကားတစ္စီး ၀ယ္စီးလုိက္သည္။ အမ်ိဳးေတြထဲမွာ စတားျဖစ္ေနသည္။ ဟိုလူကေခ်းပါ... ဒီလူကငွားပါအံုး။ ေခ်းသည္။ ငွားသည္။ ပိုက္ဆံေတြ ကပိုေနသည္။ အာရွဓန ဘဏ္မွာ ထည့္ထားလိုက္သည္။ အိမ္၀ယ္ၿပီး... အိမ္အတြင္းပိုင္း ျပဳျပင္သလိုလို ဟိုေလွ်ာက္လည္သလိုလို ဒီေလွ်ာက္လည္သလိုလို အနားယူသလိုလို ဘာလိုလို ႏွင့္ တစ္ႏွစ္ ႏွစ္ႏွစ္ေလာက္ အခ်ိန္ေတြကုန္သြားသည္။ ေငြေတြက တျဖည္းျဖည္း ေဖာင္းပြလာေလသည္။ အသက္ေတြလည္းႀကီးၾကၿပီ။ ကေလးေတြက ႏွစ္ေယာက္။ စီးပြားေရးေလး တစ္ခုခုလုပ္မွပဲ ဟု မိန္းမက ေယာကၤ်ားကို တခ်ိန္လံုး တိုက္တြန္းေလသည္။ ႏိုင္ငံျခားမွာ အၾကာႀကီးေနလာေတာ့ အလုပ္က မကၽြမ္း၊ မလုပ္တတ္ေတာ့ပါ။ အသက္ႀကီးမွ ေခြးႀကီးလက္ေပးသင္သလိုျဖစ္ေနသည္။ လူလိမ္ေတြက ၀ိုင္းလာသည္။ ဒါေတာင္ အေသာက္အစား အေပ်ာ္အပါး မရွိလို႔ ေတာ္ေသးသည္။ ဟိုဟာေလးလုပ္ၾကည့္ ဒီဟာေလးလုပ္ၾကည့္ အတတ္ႏုိင္ဆံုး ရင္းႏွီးျမဳပ္ႏွံမႈေတြ လုပ္သည္။ ကား၀ယ္ေရာင္း လုပ္သလိုလို ဘာလိုလို လုပ္သည္။ အစုရွယ္ယာေတြ Arrow ထဲထည့္သည္။ ဧရာေျမ ထဲလည္း ထည့္ လိုက္သည္။ ကံမေကာင္းခ်င္ေတာ့ အကုန္ျပဳတ္သြားသည္။ ကားကို ေရာင္းလိုက္ရသည္။ ေနာက္ အိမ္ကို လည္းေရာင္းလိုက္ရသည္။ ေနာက္ဆံုး ႏွစ္လံုးဒိုင္ေလး ဘာေလး ပြဲခေလးပဲ ရရဆိုၿပီး လုပ္ရေသာ ဘ၀ ျဖစ္သြားသည္။ ေငြေတြက တန္ဘိုးက်၊ စီးပြားေရးေတြက မယ္မယ္ရရ လုပ္လို႔မေကာင္း၊ အသက္ႀကီးမွ စံစားရမည့္အစား တျဖဳန္ျဖဳန္ေကးသြားေလသည္။ (အမ်ားစုျဖစ္တတ္ေသာ Pattern မ်ားကို ေျပာျပျခင္းျဖစ္ပါသည္။ လူတိုင္းကို မဆိုလုိပါ။)<br /><br />ဒီလိုဆို ျမန္မာျပည္ မျပန္ေတာ့ဘူး၊ စလံုးမွာပဲေနေတာမည္။ အဲ... ပံုမွန္ Pattern အရဆိုလွ်င္... ျမန္မာေတြ စလံုးေရာက္၊ ေက်ာင္းတက္ (သို႔) အလုပ္လုပ္၊ ပိုက္ဆံစု၊ ေက်ာင္းျပန္တက္ (သို႔) professional certificates ေတြအတြက္ တက္၊ PRျဖစ္၊ CPF စု၊ အိမ္ေထာင္ျပဳ၊ HDB အိမ္၀ယ္၊ အႏွစ္ ႏွစ္ဆယ္၊ သံုးဆယ္ေလာက္ဆပ္။ သည္ၾကားထဲ အခန္းေလး ဖဲ့ဖဲ့ၿပီး ျပန္ငွားစား။ ငွားစရိတ္ေလးေတြစု၊ စလံုး အစိုးရကိုသြင္း။ ေနာက္ဆံုးတြင္ အိမ္ကေလး တစ္လံုးပိုင္သြားသည္။ ဘ၀ကေတာ့ တည္ၿငိမ္သြားသည္။ မဆိုးပါ။<br /><br />ကို္င္း...သည္လိုဆို သည့္ထက္ ဘာပိုေကာင္းေအာင္လုပ္လို႔ ရေသးလဲ။ ကၽြန္ေတာ္ West ဘက္က ဟိုႏိုင္ငံ ဒီႏိုင္ငံေလးေတြ နဲနဲပါးပါး ေလွ်ာက္လည္ခဲ့ဖူးေလသည္။ လူေနမႈ အဆင့္အတန္း၊ လူေတြရဲ႔ စိတ္ဓါတ္၊ လူကိုလူလို သေဘာထားသည့္ ေလာကပါလတရား တို႔ တြင္ စလံုးနဲ႔ အေနာက္ကမၻာသည္ ေတာ္ေတာ္ကြာသည္ ဟုထင္မိပါသည္။ ေရရွည္အေျခခ်မည့္သူအတြက္ ဟိုမွာေတာ့ ပိုေကာင္းေပလိမ့္မည္။ လူတစ္ကိုယ္ အၾကိဳက္တမိ်ဳးျဖစ္ပါသည္။ လူေနမႈအဆင့္အတန္း ပိုျမင့္မည္။ ကား ေတြကလည္း ဒီဘက္ထက္ ပိုေစ်းခ်ဳိမည္။ အသက္ႀကီး လွ်င္လည္း ဒီမွာထက္ေတာ့ ၿငိမ္းၿငိမ္းေနရမည္ ထင္ပါသည္။ ဆရာ၀န္ ၊ ကြန္ပ်ဴတာ၊ အင္ဂ်င္နီယာ စသည့္ Professional သမားေတြအတြက္ေတာ့ ဒီတစ္သက္ ကိုယ္ပိုင္ ျခံကေလး ၀င္းကေလးျဖင့္ ေနႏိုင္ဖို႔ ျဖစ္ႏိုင္ေခ်ရွိပါ လိမ့္မည္။ ဒီဘက္မွာထက္ ဇိမ္နည္းနည္းပိုက်မည္။ အလုပ္လက္မဲ့ျဖစ္ေနလည္း အစိုးရထံမွ ေထာက္ပံ့ေၾကးေလးနဲ႕ ေနလို႔ရမည္။ အသက္ႀကီးလာလွ်င္လည္း အခမဲ့ ေဆးကုသခြင့္ရမည္။ စေန တနဂၤေႏြဆို Beach ေလးဘာေလးသြား။ အျခား ျမန္မာမိသားစု တစ္စုႏွစ္စု နဲ႔ေပါင္း ေပ်ာ္ပြဲစားထြက္ၾက။ ဒါမွမဟုတ္ ဟိုအိမ္နဲ႕ သည္အိမ္သြားလည္၊ အိမ္တစ္အိမ္မွာဘုန္းႀကီးပင့္၊ တရားနာ၊ အျခားမိသားစုေတြ ရွိတဲ့လူေတြအကုန္သြားၾက။ အဲ... မေနခ်င္ပါဘူးတဲ့... ျမန္မာျပည္ ကို ျပန္ၿပီးေခါင္းခ်မယ္တဲ့....သို႔မဟုတ္... ျမန္မာျပည္က အေျခအေနေကာင္းလာလို႔... စီးပြားေရး အလုပ္အကိုင္ပိုပြင့္လာလို႔ ျပန္မယ္ ဆိုပါစို႕... ဘာပဲျဖစ္ျဖစ္ ျပန္သည့္အခ်ိန္တြင္ ေငြက ဒီဘက္... အေရွ႕တိုင္းဘက္၊ မွာရွာတဲ့ေငြထက္ ပိုမ်ားေနမွာလည္း ေသခ်ာသေလာက္ရွိ ပါသည္။<br /><br />အဲဒါေလးေတြ ေတြ႔ျမင္ၿပီး ေနာက္ေတာ့ ေရာဂါတစ္ခုရလာသည္။ စလံုးမွာေနၿပီး ႏိုင္ငံျခားသြားခ်င္သည့္ေရာဂါျဖစ္ပါသည္။ အခြင့္ႀကံဳရင္ေတာ့ US ဒါမွမဟုတ္၊ Canada၊ ဒါမွမဟုတ္ Australia မွာသြားေနမည္ ဟု စိတ္ကူးမိေလသည္။ ဒီလိုနဲ႕ အႀကံထုတ္ေနတံုး တရက္မွာ ငယ္သူငယ္ခ်င္းတစ္ေယာက္ႏွင့္ ဆံုသည္။ သူက Australia PR ေလွ်ာက္ထားတာ ပူပူေႏြးေႏြးျဖစ္သည္။ ကၽြန္ေတာ္က တစ္ေနရာရာ ခုန္ခ်င္ေနသူျဖစ္သည္။ သူ႔ထံမွလမ္းေၾကာင္းေလးေတြ စံုစမ္းရသည္။ သူကေျပာျပပါသည္။ Website မ်ား လည္းေပးသည္။ အႀကံေကာင္းမ်ားလည္း ေပးသည္။ အစက သူျပသည့္ http://www.immi.gov.au မွာ ကိုယ့္ဘာသာကိုယ္ ဖတ္ၿပီး လုပ္မလို႔ စိတ္ကူးထားသည္။ ေနာက္ သူက ကိုယ့္ဘာသာကိုယ္ မဖတ္နဲ႔၊ အခ်ိန္တအားကုန္တယ္၊ စာမ်က္ႏွာ တစ္ေထာင္ေက်ာ္ဖတ္ရမွာ။ တစ္ခုခု မွားၿပီးလုပ္မိရင္ မေကာင္းဘူး။ Agent သံုး သင့္တယ္။ Agent ေတြက ဒါကို တစ္သက္လံုးလုပ္လာတာ။ ကၽြမ္းက်င္တယ္။ အမွား နည္းမယ္။ ေငြေတာ့ ေပးရတာေပါ့။ သူက ဆိုသည္။ ဒါေတြ အတြက္ ကိုယ့္ဘာသာကို အခ်ိန္ကုန္ခံမည့္အစား ေငြ ၃ေထာင္(S$) ေလာက္ကို စလံုးမွာ ျပန္ရွာဖို႔ လြယ္ပါတယ္...ဟုဆိုသည္။ သူ႔ အႀကံေပးခ်က္အတိုင္း Agent ရွာရသည္။ Website ေတြလိုက္ၾကည့္ရသည္။ ဟိုလူ႔ေမး သည္လူ႔ေမး လုပ္ရသည္။ ေနာက္ဆံုး Agent ကုမၼဏၰီ ေကာင္းေကာင္းတစ္ခု ကိုေတြ႔သည္။ ေငြေတာ့ ေတာ္ေတာ္ကုန္သြားသည္။ လမ္းေၾကာင္းေတြ၊ ဘယ္ေလာက္ၾကာၾကာေစာင့္ရမလဲ၊ လုပ္ပံုကိုင္ပံု ေတြ၊ စာရြက္စာတမ္းေတြ၊ ေရးပံုသားပံုေတြ၊ လိုအပ္တာေတြ... ကိုယ့္ဘာသာကိုယ္ ဖတ္တံုးကထက္ နဲနဲ ပိုမိုသိရွိလာခဲ့သည္။ Computer သမားေတြအတြက္ ေတာ့ အဆင့္က ႏွစ္ဆင့္ရွိသည္။ ACS (Australian Computer Society) Website:http://www.acs.org.au မွ Assessment Test ေအာင္ရမည္။ IELTS ကို ေလးဘာသာလံုး 6.0 ရေအာင္ ေျဖရမည္။ အဲဒီေအာင္လက္မွတ္ ေတြနဲ႔ PR ေလွ်ာက္ရမည္။ ကၽြန္ေတာ့္ယခု status က ACS မွ Assessment Test ေအာင္ၿပီးၿပီ.. အဲဒီမွာ MODL(Migration Occupations in Demand List) လည္း၀င္ၿပီးၿပီ။ IELTS လည္းေအာင္ၿပီးၿပီ။ အဲဒီလိုတာေတြ ျပင္ဆင္ၿပီး PR လဲေလွ်ာက္ၿပီးၿပီ။ ယခု visa ကို ေစာင့္ဆိုင္းဆဲ ျဖစ္ပါသည္။<br /><br />ဟိုမေရာက္ေသးေသာ္လည္း... ဒီက မိတ္ေဆြေတြကို မွ်ေ၀ခ်င္လာသည္။ သူငယ္ခ်င္းမ်ားက လည္း ေတာင္းဆိုသည္။ ဘာေတြလိုလဲ... ဘယ္လိုလုပ္ရမလဲ စသည္ျဖင့္ လာလာ ေမးၾကသည္။ အဲဒါနဲ႔ "Singapore မွ Australia သို႔" ကို ကၽြန္ေတာ္ သိသမွ် မခၽြင္းမခ်န္ေရးသားကာ ဆက္တိုက္ ေဖာ္ျပေပးသြားပါမည္။<br /></div><br /><br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/21483949-4912522904603724793?l=phyowaikyaw.blogspot.com' alt='' /></div>Phyo Wai Kyawhttp://www.blogger.com/profile/06431679720899255655noreply@blogger.com18tag:blogger.com,1999:blog-21483949.post-34616170114751546232007-09-19T18:27:00.001+08:002007-09-20T09:55:49.781+08:00<div xmlns='http://www.w3.org/1999/xhtml'><div align='justify'><div align='center'><img src='http://www.thedollpalace.com/forum/images/tdpv1/misc/TDP_genie_2d.gif'/><br/><br/></div>အေရာင္းစာေရးမ တစ္ဦး၊ စီမံေရးရာ စာေရး တစ္ဦး ႏွင့္ မန္ေနဂ်ာ တစ္ဦးတို႔ ေန႔လည္စာ အတူထြက္စားၾကသည္။ တစ္ေနရာ အေရာက္တြင္ လြန္စြာ အိုမင္းေဟာင္းႏြမ္းေနၿပီ ျဖစ္ေသာ ေၾကး၀ါမီးခြက္ ကေလးတစ္လံုးကို ေတြ႔ေလ၏။ သူတို႔ ပြတ္တိုက္ႀကည့္ၾက၏။ ထိုအခိုက္ အတြင္းမွ မီးခြက္ေစာင့္နတ္သမီး ဂ်င္းနီ ထြက္လာေလသည္။ ဂ်င္းနီက " သင္တို႔ လိုရာကို ေျပာေလာ့၊ ကၽြႏ္ုပ္ ဖန္ဆင္းေပးမည္ " ဟုေျပာေလသည္။ <br/><br/>ထိုအခါ စီမံေရးရာစာေရးက "က်ဳပ္အရင္ေျပာမယ္... က်ဳပ္အရင္ေျပာမယ္" ဟုဆိုကာ "ကၽြႏု္ပ္ ဖေလာ္ရီဒါနားက Bahamas ကၽြန္း ေလးကို သြားခ်င္တယ္။ Speed Boat စီးၿပီး ဇိမ္က်က်ေနမယ္...ဘယ္သူ႔မွဂရုစိုက္စရာ မလိုဘူး..."။ ေျပာၿပီးၿပီခ်င္း ဂ်င္းနီက ေခါင္းတခ်က္ ၿငိမ့္လိုက္ရာ သူ ျမင္ကြင္းမွ ေပ်ာက္ကြယ္သြားသည္။<br/><br/>ေနာက္..."ဒီတစ္ခါ... ငါ့အလွည့္" ... အေရာင္းစာေရးမက အတင္း ၀င္ေျပာသည္။ ငါ ဟာ၀ိုင္ယီကၽြန္း ကို သြားမယ္။ ကမ္းေျခမွာ massage ႏွိပ္ေပးတဲ့သူ နဲ႔ "Pina Coladas" သီးစံုေဖ်ာ္ရည္ေလး ၿမံဳၿပီး မွိန္းေနမယ္...။ သူမေျပာ ၿပီးၿပီး ခ်င္း ဂ်င္းနီက ေခါင္းတစ္ခ်က္ၿငိမ့္လိုက္သည္။ သူမ ျမင္ကြင္းမွ ေပ်ာက္ကြယ္သြားသည္။<br/><br/>ေနာက္... "ရွင့္ အလွည့္" ဂ်င္းနီကေျပာသည္။<br/>မန္ေနဂ်ာက ေခါင္းတခ်က္ညိတ္လိုက္ၿပီး "ဟို ႏွစ္ေကာင္ကို ထမင္းစားၿပီးခ်ိန္မွာ ရံုးကို ျပန္ေရာက္လာေအာင္လုပ္ေပးပါ။"<br/><br/>သင္ခန္းစာ။ ။ တစ္ခုခု ေျပာစရာရွိလွ်င္ မန္ေနဂ်ာကို ဦးစြာ ေျပာခြင့္ျပဳ သင့္သည္။<br/></div><br/><br/></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/21483949-3461617011475154623?l=phyowaikyaw.blogspot.com' alt='' /></div>Phyo Wai Kyawhttp://www.blogger.com/profile/06431679720899255655noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-21483949.post-4798654232801811562007-09-16T11:27:00.001+08:002007-09-20T09:55:49.782+08:00<div xmlns='http://www.w3.org/1999/xhtml'><div align='justify'><div align='center'><img src='http://images.inmagine.com/168nwm/photoalto/paa171/paa171000030.jpg'/><br/><br/></div>မိန္းမ ျဖစ္သူက ေရခ်ိဳးခန္းထဲ မွ ထြက္လာၿပီးေနာက္ ေယာက်ာၤး ျဖစ္သူက ေရခ်ိဳးခန္းတြင္းသို႔ ေရခ်ိဳးရန္ ၀င္လိုက္ေလသည္။ ထိုအခိုက္ တံခါးေခါင္းေလာင္း မည္လာေလသည္။ မိန္းမျဖစ္သူလည္း ေရခိ်ဳးခန္းသံုး တဘက္ေစာင္ကို ကမန္းကတန္း ပတ္ကာ အိမ္ေအာက္သို႔ ခပ္ေလာေလာ ေျပးဆင္းလိုက္သည္။ တံခါးဖြင့္ေပးလိုက္ရာ တဖက္အိမ္မွ "ေဘာဘ့္" ျဖစ္ေနသည္။ သူမ ဘာမွ မေျပာရေသးခင္ "ေဘာ့ဘ္" က ေက်းဇူးျပဳၿပီး တဘက္ေစာင္ကို ဖယ္ေပးပါ.. $800 ေပးပါမယ္ ဟုဆိုေလ၏။ သူမ ခဏမွ် မင္သက္သြားၿပီး "ေဘာဘ့္" ေရွ႕တြင္ တဘက္ေစာင္ကို ဖယ္ျပၿပီး ခတၱ ရပ္ေနလိုက္သည္။ စကၠန္႔ အနည္းငယ္ၾကာၿပီးေနာက္ "ေဘာဘ့္" က $800 ကို ကမ္းေပးလိုက္ၿပီး တိတ္ဆိတ္စြာ ထြက္ခြာသြားသည္။ မိန္းမျဖစ္သူလည္း တဘက္ေစာင္ကို အျမန္ျပန္၀တ္ကာ အေပၚထပ္သို႔ ျပန္တက္လာသည္။ ေရခ်ိဳခန္းနား အေရာက္တြင္ အထဲမွ ေယာကၤ်ားျဖစ္သူက "ဘယ္သူလဲ" ဟုေမး၏။ ဟိုဘက္အိမ္က "ေဘာဘ့္" ပါ... သူမက ျပန္ေျဖ၏။ ေယာကၤ်ားျဖစ္သူက "အင္း... ေကာင္းတယ္.. သူ႕ဆီမွာ ငါ ရစရာ $800 ရွိတဲ့ အေၾကာင္း ေျပာေသးလား?" <br/><br/>သင္ခန္းစာ။ ။ သင့္မွာ ရစရာ ေပးစရာ ရွိေနပါက၊ အခက္အခဲမ်ား ရွိေနပါက၊ လုပ္ေဖာ္ကိုင္ဘက္မ်ား၊ အစုရွယ္ယာရွင္မ်ား ကို ေစာေစာစီးစီး ပြင့္လင္းစြာ ဖြင့္ေျပာျခင္းျဖင့္ မလိုလားအပ္ေသာ ျဖစ္ရပ္မ်ားမွ ေကာင္းစြာ ေရွာင္ရွားႏိုင္ေပမည္။<br/></div><br/><br/></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/21483949-479865423280181156?l=phyowaikyaw.blogspot.com' alt='' /></div>Phyo Wai Kyawhttp://www.blogger.com/profile/06431679720899255655noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-21483949.post-32026637212403563522007-09-14T17:15:00.001+08:002007-09-20T09:56:02.524+08:00<div xmlns='http://www.w3.org/1999/xhtml'><div align='center'><object width='425' height='350'><param name='movie' value='http://www.youtube.com/v/eMhGpzyFdhE'/><param name='wmode' value='transparent'/><embed src='http://www.youtube.com/v/eMhGpzyFdhE' type='application/x-shockwave-flash' wmode='transparent' width='425' height='350'/></object></div><br/><div align='justify'>တစ္ခုခု သိခ်င္တယ္ ဆိုရင္ Google မွာ ရွာလိုက္ေပါ့ လို႔ေျပာၾကပါတယ္။ ကြန္ပ်ဴတာတကၠသိုလ္ မွာတံုးက သူငယ္ခ်င္း မိန္းကေလး တစ္ေယာက္ ဆို Google က ဘာရိုက္ရိုက္ အကုန္သိလြန္းလို႔ သူ႔ကိုမ်ား သိေနမလား မသိဘူး ဆိုၿပီး သူ႔နာမည္သူ ရိုက္ထည့္ ၿပီး ရွာၾကည့္ပါသတဲ့။ မေတြ႔ပါဘူးတဲ့။ အဲဒီတုန္းကေတာ့ ျပန္ေျပာၿပီး ရယ္ၾက ရတာေပါ့။ အခုေခာတ္မွာေတာ့ တကယ္ ရွာလို႔ရပါတယ္။ ကိုယ့္ရဲ႕ အခ်က္အလက္ေတြက အင္တာနက္တေနရာရာမွာ ရွိေနရင္တို႔၊ Blog ေရးရင္တို႔၊ friendster တို႔ facebook တို႔ သံုးယင္တို႔၊ ဆိုရင္လည္း လူနာမည္ ကို Google မွာ ရွာရင္ ေပၚလာမွာပါပဲ။ ဘာပဲေျပာေျပာ Google က ကၽြန္ေတာ္တို႔ရဲ႔ ေန႔စဥ္ဘ၀ထဲကို မသိမသာနဲ႕ ၀င္ေရာက္ေနပါၿပီ။<br/><br/>အခု Google က ကမၻာေပၚမွာ ရွိတာအကုန္ ရွာလို႔ရယံုတင္ ရပ္မေနပါဘူး။ အခုဆို စၾက၀ဠာ အထိကို ေမႊေႏွာက္ ၾကည့္ရႈႏိုင္ ေအာင္လုပ္လိုက္ပါၿပီ။ ၾကယ္စု ေပါင္း သန္း တစ္ရာခန္႔၊ ဂလက္ဆီေပါင္း သန္း ႏွစ္ရာခန္႔ ကို Google Earth ထဲက ေကာင္းကင္ျပင္ ႀကီးေပၚမွာ မ်က္၀ါးထင္ထင္ ၾကည့္ရႈ ရင္း ခံစားမႈ အသစ္တစ္မ်ိဳးကို ခံစားရေစ မွာျဖစ္ပါတယ္ တဲ့။ အဲဒါကို NASA ႏွင့္ပူးေပါင္းၿပီး တည္ေဆာက္ထား ပါတယ္တဲ့။ ၾကည့္ခ်င္ရင္ေတာ့ Google Earth ရွိၿပီးသူမ်ား Help&gt;Check for Update Onlines လုပ္ရမယ္။ မရွိေသးရင္လည္း <a href='http://earth.google.com/sky/skyedu.html' target='_blank'>http://earth.google.com/sky/skyedu.html</a> မွာ <a href='http://earth.google.com/sky/skyedu.html' target='_blank'>Download</a> လုပ္ရမယ္။</div><br/></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/21483949-3202663721240356352?l=phyowaikyaw.blogspot.com' alt='' /></div>Phyo Wai Kyawhttp://www.blogger.com/profile/06431679720899255655noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-21483949.post-69775932242594442852007-09-14T16:26:00.001+08:002007-09-20T09:55:49.782+08:00<div xmlns='http://www.w3.org/1999/xhtml'><div align='center'><img src='http://www.freewebtown.com/kophyo/photos/crowrabbit.jpg'/><br/></div>တေန႔သ၌ က်ီးတစ္ေကာင္ သည္ သစ္ပင္ျမင့္ႀကီး တစ္ပင္၏ အကိုင္း တစ္ခုတြင္ သစ္ကိုင္းေပၚတြင္ တစ္ေနကုန္ ဘာမွ မလုပ္ပဲ ေအးခ်မ္းစြာ နားေနေလသည္။ <br/><br/>ထိုအခိုက္ ေတာအုပ္ထဲ မွ ယုန္တစ္ေကာင္ ထြက္လာၿပီး ေအးခ်မ္းစြာထိုင္ေနသည့္ က်ီးကို ျမင္ေလ၏။<br/><br/>ယုန္က ထိုင္ေနသည့္ က်ီးကို လြန္စြာအားက်လွသျဖင့္ ... "အေဆြက်ီး... ကၽြႏ္ုပ္မွာ တစ္ေနကုန္ ေျပးလႊား ရုန္းကန္ ေနရပါသည္။ ကၽြႏ္ုပ္လည္း အသင္ကဲ့သို႔ ေအးခ်မ္းစြာ ထိုင္ေန လို႔ ရမည္ေလာ" ဟုေမးေလ၏။<br/><br/>က်ီးက "အင္း" ဟု တိုတိုတုတ္တုတ္ ေျဖလိုက္၏။ <br/><br/>ထို႕ေနာက္ ယုန္လည္း ေျမျပင္ေပၚတြင္ ထိုင္ေနလိုက္ေလ၏။ <br/><br/>မ်ားမၾကာမီ ၀ံပုေလြတစ္ေကာင္ထြက္လာၿပီး ထိုင္ေနသည့္ ယုန္ကို ကိုက္စားလိုက္ေလသည္။<br/><br/><br/>သင္ခန္းစာ။ ။ေအးေအး ထုိင္ေနဖို႔ ဆိုတာက ေနရာျမင့္ျမင့္ မွာ ေရာက္ေနရင္ ကိစၥမရွိဘူး။<br/><br/><br/></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/21483949-6977593224259444285?l=phyowaikyaw.blogspot.com' alt='' /></div>Phyo Wai Kyawhttp://www.blogger.com/profile/06431679720899255655noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-21483949.post-48171671608948347592007-09-12T14:41:00.001+08:002007-09-12T14:48:37.527+08:00<div xmlns='http://www.w3.org/1999/xhtml'><div align='center'><object height='350' width='425'><param value='http://www.youtube.com/v/hJaaHnFnl1s' name='movie'/><param value='transparent' name='wmode'/><embed height='350' width='425' wmode='transparent' type='application/x-shockwave-flash' src='http://www.youtube.com/v/hJaaHnFnl1s'/></object></div><br /><br /><div align='center'>I always needed time on my own<br />I never thought I'd need you there when I cry<br />And the days feel like years when I'm alone<br />And the bed where you lie<br />Is made up on your side<br /><br />When you walk away<br />I count the steps that you take<br />Do you see how much I need you right now?<br /><br />When you're gone<br />The pieces of my heart are missing you<br />When you're gone<br />The face I came to know is missing too<br />When you're gone<br />The words I need to hear to always get me through the day<br />And make it OK<br />I miss you<br /><br />I never felt this way before<br />Everything that I do<br />Reminds me of you<br />And the clothes you left<br />They lie on the floor<br />And they smell just like you<br />I love the things that you do<br /><br />When you walk away<br />I count the steps that you take<br /><br />Do you see how much I need you right now?<br /><br />When you're gone<br />The pieces of my heart are missing you<br />When you're gone<br />The face I came to know is missing too<br />When you're gone<br />The words I need to hear to always get me through the day<br />And make it OK<br />I miss you<br /><br />We were made for each other<br />Out here forever<br />I know we were<br />Yeah Yeah<br /><br />All I ever wanted was for you to know<br />Everything I do I give my heart and soul<br />I can hardly breathe I need to feel you here with me<br />Yeah<br /><br />When you're gone<br />The pieces of my heart are missing you<br />When you're gone<br />The face I came to know is missing too<br />And When you're gone<br />The words I need to hear will always get me through the day<br />And make it OK<br />I miss you<br />mMm </div><br /><br /><br /><p class='poweredbyperformancing'>Powered by <a href='http://scribefire.com/'>ScribeFire</a>.</p></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/21483949-4817167160894834759?l=phyowaikyaw.blogspot.com' alt='' /></div>Phyo Wai Kyawhttp://www.blogger.com/profile/06431679720899255655noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-21483949.post-44645381947312922482007-09-11T15:17:00.001+08:002007-09-12T14:48:25.673+08:00<div xmlns='http://www.w3.org/1999/xhtml'><div align='justify'>ေပ်ာ္ဘြယ္မွာေနတံုးက အင္မတန္ ရိုးတဲ့ လူတစ္ေယာက္ ကိုေတြ႔ဖူးပါတယ္။<br/><br/>အညာသားမ်ားဟာ နဂိုတည္းက ရိုးသားတတ္ၾကတယ္။ အဲဒီ ကိုလူရိုးကေတာ့ေလ အင္မတန္ႀကီးကို ရိုးအပါတယ္။ "ရိုးအ" တယ္လို႔ သံုးရတာက ရိုးသားတဲ့ အဆင့္ထက္ ေတာ္ေတာ္ပိုၿပီး "အ" တဲ့ ဘက္ကိုနဲနဲေရာက္ေနလို႔ ျဖစ္ပါတယ္။ သူက အိမ္က ပြဲရံုမွာ ကုန္ေတြဘာေတြ တင္ခ်လုပ္တယ္။ အားယင္ အိမ္ရဲ႕ ဗာဟီရ အလုပ္ေလးေတြ လုပ္ေပး ပါတယ္။<br/><br/>တစ္ခါက အုန္းႏို႔ေခါက္ဆြဲဆြမ္းကပ္ဖို႔ အေဒၚတစ္ေယာက္က အုန္းႏို႔ညွစ္ခိုင္းလိုက္တယ္။ အုန္းသီးေတြ ဆြဲျခင္းနဲ႔ထည့္ၿပီး ေပးလိုက္တယ္။ သူႀကိဳးစားပန္းစား အုန္းသီးေတြကို တစ္လံုးၿပီးတစ္လံုး ခဲြတယ္။ တျခမ္းၿပီးတျခမ္း ျခစ္တယ္။ ၿပီးေတာ့ အုန္းသီးျခစ္ဖတ္ေတြကို အ၀တ္ေလးထဲထုပ္ၿပီး ညွစ္ပါတယ္။ အားလံုး လုပ္ၿပီးေတာ့မွ အုန္းဆံ အဖတ္ေလး ေတြ ခ်ည္း ျပန္လာေပးပါတယ္။ ဟဲ့ "အုန္းႏို႔ေတြေရာ" ဘယ္မွာလဲ လို႔ အေဒၚကေမးေတာ့... "ေျမာင္းထဲ ညွစ္ခ်လိုက္ၿပီ" တဲ့။ အဲေလာက္ကို "အ" ပါတယ္။<br/><br/>ေနာက္တစ္ခါက်ေတာ့ အေမက သူ႔ကို ပါမိုးလစ္(Palmolive)ဆပ္ျပာခဲေတြ ၀ယ္ခိုင္းလိုက္တယ္။ ဟုတ္ကဲ့ဟုတ္ကဲ့ ဆိုၿပီး ပိုက္ဆံယူၿပီး လွစ္ကနဲ႔ထြက္သြားတယ္။ ေတာ္ေတာ္ေလးၾကာေတာ့ ျပာယာျပာယာနဲ႔ ျပန္လာၿပီး လက္ထဲက ကၽြတ္ကၽြတ္အိတ္ထုတ္ကို လာေပးတယ္။ ဖြင့္ၾကည့္လိုက္ေတာ့ ကာေဘာ္လစ္ ဆပ္ျပာေတာင့္ အရွည္လိုက္ႀကီးေတြျဖစ္ေနပါေရာ။<br/><br/>ဘာပစၥည္း၀ယ္ခိုင္း ၀ယ္ခိုင္း တစ္ခါမွ ေစ်းမဆစ္ဘူး။ လမ္းေဘးေတြမွာ ၀ယ္ရင္ ေစ်းေလးဘာေလး ဆစ္ရတယ္ လို႔ အေမတို႔က သင္ထားရတယ္။ ဒီလိုနဲ႔ ေနာက္တစ္ေခါက္ အေမက ဘုရားပန္းကပ္ဖို႔ ေမၿမိဳ႕ပန္းေတြ ဂႏၶမာပန္းေတြ သူ႔ကိုသြား၀ယ္ ခိုင္းပါတယ္။ အျပန္ေရာက္ေတာ့ သူက ဂုဏ္ယူ၀ံ့ၾကြားစြာနဲ႔ ၿပံဳးၿပီး "ကၽြန္ေတာ္ေစ်းဆစ္လာတာ အမ" လို႔ေျပာပါတယ္။ အေမက "ဘယ္ေလာက္နဲ႔ရခဲ့တာလဲ" လို႔ေမးေတာ့ သူက ဒီလိုျပန္ေျပာျပတယ္။ <br/>ပန္းသည္။ ။ ေမၿမိဳ႕ပန္းေတြ၊ ဂႏၶမာေတြ၊ ေဇာ္စိမ္း ေတြရမယ္...<br/>ကိုေရႊရိုး။ ။ ဂႏၶမာ "တစ္စည္းဘယ္ေလာက္လဲ" <br/>ပန္းသည္။ ။ တစ္စည္းမွ ငါးက်ပ္မတ္တင္းပါ အကို...<br/>ကိုေရႊရိုး။ ။ ႏွစ္စည္းယူမွာမို႔ တစ္ဆယ္ထားလိုက္ပါ.. အမ...<br/>ပန္းသည္။ ။ ၿပံဳး၍... ရပါတယ္ရွင့္.... ယူသြားပါ... ဆိုၿပီး ကမန္းကတန္း ထုတ္ေပးလိုက္တယ္တဲ့။ <br/>အဲဒါကၽြန္ေတာ္ဆစ္လို႔ရလာတာ.. တဲ့...(မွတ္ခ်က္။ ။ ငါးက်ပ္မတ္တင္း = 4.75)<br/></div><br/></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/21483949-4464538194731292248?l=phyowaikyaw.blogspot.com' alt='' /></div>Phyo Wai Kyawhttp://www.blogger.com/profile/06431679720899255655noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-21483949.post-21056765593365364482007-09-10T10:54:00.001+08:002007-09-10T10:56:26.019+08:00<div xmlns='http://www.w3.org/1999/xhtml'><div align='justify'>MySuboo.com မွာ ေတြ႔လို႔ မိတ္ေဆြေတြကို Share လုပ္ခ်င္တဲ့စိတ္ေပၚလာလို႔ ျပန္လည္ကူးယူ ေဖာ္ျပ လိုက္တာပါ။<br/><br/>ဂ်ီေတာ့ ရဲ႕ theme ကို သင့္ရဲ႕ ကိုယ္ပိုင္ဒီဇိုင္းျဖင့္ ျပဳလုပ္လိုပါသလား။ သင္ဟာ HTML နဲ႕ stylesheet ကၽြမ္းက်င္ရင္ေတာ့ ဒါက လြယ္လြယ္ေလးပါ။<br/>ပထမဦးဆံုးအေနနဲ႕<br/><br/>%userprofile%\Local Settings\Application Data\Google\Google Talk\themes\system\chat<br/><br/>အေပၚမွာျပထားတဲ့ စာေၾကာင္းကို ေကာ္ပီကူျပီး My Computer Address bar မွာ ရိုက္လိုက္ပါ။ ကၽြန္ေတာ္က အခုဒီ theme folder ထဲက အရိုးရွင္းဆံုးတစ္ခုျဖစ္တဲ့ classic Picture ကိုေရြးလိုက္ပါတယ္။ ျပီးရင္ ဒီ folder ကို ေကာ္ပီကူးျပီး အခုေရာက္ေနတဲ့ေနရာမွာပဲ ျပန္သိမ္းထားလိုက္ပါ။ folder name ကိုေတာ့ သင့္ရဲ႕ နံမည္ ေပးလိုက္ေပါ့။<br/>ျပီးရင္ ဒီ Folder ကိုဖြင့္ျပီး Contents Folder ေအာက္ထဲက Resources ကိုထပ္ဖြင့္လိုက္ပါ။ ကဲ .. ဒီေနရာကေတာ့ သင့္စိတ္ၾကိဳက္ ဒီဇိုင္းေတြ ဖန္တီးရမယ့္ ေနရာပါပဲ။<br/>သင့္ရဲ႕ ဂ်ီေတာ့ကို သင္ ပံုတစ္ခု တင္ခ်င္တယ္ဆိုရင္ ဒီ Resources folder ေအာက္မွာ images ဆိုတဲ့ Folder တစ္ခု တည္ေဆာက္လိုက္ပါ။ ျပီးရင္ သင္ထည့္ခ်င္တဲ့ ပံုတစ္ပံုကို ေကာ္ပီကူးျပီး ဒီ images folder ေအာက္မွာ back.jpg ဆိုတဲ့ နံမည္နဲ႕ သိမ္းထားလိုက္ပါ။<br/>ဒါေပမယ့္ သင့္ရဲ႕ image ရဲ႕ အလ်ားနဲ႕အနံကေတာ့ ၃၀၀ နဲ႕ ၂၂၅ ျဖစ္ရပါမယ္။ ျပီးရင္ Resources folder ဆီကို ျပန္သြားလိုက္ပါ။<br/>ျပီးရင္ main.css file ကို ဖြင့္လိုက္ပါ။ ျပီးရင္<br/><br/>BODY<br/>{<br/>margin: 6px;<br/>}<br/><br/>အစား<br/><br/>BODY<br/>{<br/>margin: 6px;<br/>background-image: url("images/back.jpg");<br/>}<br/><br/>ကို ေျပာင္းလိုက္ပါ။ ဒါဆိုရင္ေတာ့ သင့္ရဲ႕ ဂ်ီေတာ့ဟာ သင္ကိုယ္ပိုင္စိတ္ၾကိဳက္ ဒီဇိုင္း ျပဳလုပ္ႏိုင္ျပီေပါ့။<br/><br/>Ref: <a href='http://www.mysuboo.com/index.php?option=com_blog&amp;name=ppshein&amp;task=view&amp;pid=108'>MySuboo.com</a></div><br/><br/><p class='poweredbyperformancing'>Powered by <a href='http://scribefire.com/'>ScribeFire</a>.</p></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/21483949-2105676559336536448?l=phyowaikyaw.blogspot.com' alt='' /></div>Phyo Wai Kyawhttp://www.blogger.com/profile/06431679720899255655noreply@blogger.com7tag:blogger.com,1999:blog-21483949.post-44717419283141298602007-09-02T08:42:00.001+08:002007-09-12T14:48:58.251+08:00<div xmlns='http://www.w3.org/1999/xhtml'><div align='center'><div style='width:288px;font-family:arial,sans-serif;font-size:13px;'><div><embed pluginspage='http://www.macromedia.com/go/getflashplayer' flashvars='host=picasaweb.google.co.uk&amp;RGB=0x000000&amp;feed=http%3A%2F%2Fpicasaweb.google.co.uk%2Fdata%2Ffeed%2Fapi%2Fuser%2Fyarhu81%2Falbumid%2F5070733694170276257%3Fkind%3Dphoto%26alt%3Drss ' height='300' width='450' src=' http://picasaweb.google.co.uk/s/c/bin/slideshow.swf' type='application/x-shockwave-flash'/></div><span style='float:left;'><a style='color:#3964c2' href=' http://picasaweb.google.co.uk/yarhu81/AungThuKaMeditationCenterThanLyinPhotMyae'>View Album</a></span><div style='text-align:right;'><a style='color:#3964c2' href=' http://picasaweb.google.co.uk/lh/getEmbed'>Get your own</a></div></div></div><br /><br/><br /><div align='justify'>ဓါတ္ပံု ဆလိုက္မွာ ျမင္ရတဲ့ အတိုင္းပါပဲ။ တည္ေထာင္ကာစ ေအာင္သုခ ဓမၼရိပ္သာ ျဖစ္ပါတယ္။ ပဲခူးေအာင္သုခ ဆရာေတာ္ဘုရားႀကီး ၏ နည္းနိသယ အတိုင္း ေကာင္းစြာ တရားျပသေပးလွ်က္ရွိပါတယ္။ ဆရာေတာ္၏ သီလ၊ ေမတၱာ ေၾကာင့္ လည္းေကာင္း၊ အားထုတ္ၾကသူမ်ားမွ ဓမၼပီတိ အထူးရရွိၾကသည္ဟု ညႊန္းၾကသျဖင့္ လည္းေကာင္း၊ တဆင့္စကား တဆင့္နားျဖင့္၊ ထပ္မံၿပီး၊ လာေရာက္အားထုတ္ၾကသူမ်ား တေန႔တျခား ဆိုသလို မ်ားျပားလာေနပါတယ္။ အဲဒါေၾကာင့္ စခန္းခ်ိန္ေတြမွာဆို ေရ အခက္အခဲ ေတာ္ေတာ္ေလး ရွိပါတယ္။ ေသာက္ေရသံုးေရ အဆင္ေျပရန္အတြက္ ေရစင္ တည္ေဆာက္ဖို႔ စကၤာပူမွ ကိုရဲမင္းစိုးက ဦးေဆာင္ၿပီး အလွဴေငြေကာက္ခံလွ်က္ရွိပါတယ္။ လွဴဒါန္းလိုသူမ်ား ကိုရဲမင္းစိုး +65 9754 9355 သို႔ ဆက္သြယ္လွဴဒါန္း ႏိုင္ၾကပါသည္။</div><br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/21483949-4471741928314129860?l=phyowaikyaw.blogspot.com' alt='' /></div>Phyo Wai Kyawhttp://www.blogger.com/profile/06431679720899255655noreply@blogger.com4tag:blogger.com,1999:blog-21483949.post-30793117568739306782007-09-01T17:15:00.001+08:002007-09-02T08:54:33.739+08:00<div xmlns='http://www.w3.org/1999/xhtml'><div align='center'><a href='http://www.mysuboo.com'><img border='0' src='http://www.mysuboo.com/templates/ms_global/n_img/suboo_logo.gif'/></a><br/></div><div align='justify'><br/>အခုတစ္ေလာ ေကာင္းမြန္သပ္ရပ္တဲ့ ျမန္မာWebsite အသစ္ေလးေတြ မၾကာမၾကာထြက္လာတာ သတိျပဳမိပါတယ္။ ကၽြန္ေတာ္တို႔ေတြ ျမန္မာ Website ေတြကိုၾကည့္ၾကရင္ အမ်ားဆံုးၾကည့္ျဖစ္ၾကတာက ျမန္မာ e-book ေတြတင္ထားတဲ့ site ေတြတို႔... ျမန္မာ Mp3 site ေတြတို႔... ျမန္မာလိုေရးထားတဲ့ Blog ေတြတို႔ ကို အမ်ားဆံုးၾကည့္ျဖစ္ၾကတယ္... ျမန္မာလိုေရးထားတဲ့ ဖိုရမ္ေတြ၀င္ဖတ္ၾကတယ္...၀င္ဖြၾကတယ္... ျမန္မာသတင္း website ေတြ ၀င္ၾကည့္ၾကတယ္... <br/><br/>သတိျပဳမိမလားေတာ့မသိဘူး... ျမန္မာဘေလာဂ့္ေတြ ေပၚၿပီး... ေနာက္ထြက္လာတဲ့ ျမန္မာWebsite ေလးေတြကလည္း... ဘေလာဂ့္ဆန္ဆန္ေလးေတြျဖစ္လာၾကသလိုပဲ... <br/><br/>ဒီလိုနဲ႔ မေန႔တစ္ေန႔ကမွ ဘေလာ့ဂ္ေဒး ႏွင့္ အၿပိဳင္ အသစ္ထြက္ရွိလာတာကေတာ့ <a href='http://www.mysuboo.com'>MySuboo.com</a> ျဖစ္ပါတယ္။ Music ေတြ... Myanmar Book ေတြ... ျမန္မာ Wiki ... Forum... Blog စသည္ျဖင့္ ပါ၀င္ပါတယ္။ မၾကာမီေတာ္ေတာ္ Hot လာမယ့္ Website တစ္ခုပါ...<br/><br/>ေနာက္ၿပီးေတာ့ အဲဒီမွာ ျမန္မာဘေလာဂ့္ တစ္ခုေဆာက္ဖို႔ ပိုလြယ္တယ္... ကၽြန္ေတာ္အထင္ေတာ့ ဒီလိုဆားဗစ္မ်ိဳးက လိုပါတယ္... လိုေနတာၾကာပါၿပီ... Blogger မွာေတာ့ ေရးလို႔ရတာေပါ့... ဒါေပမယ့္ သိတဲ့ အတိုင္းပဲ... ျမန္မာဘေလာ့ တစ္ခုေရးဖို႔ Template ေဆာက္ရ... ေဇာ္ဂ်ီ EOT ဖိုင္လုပ္ရ... XML Code ေတြျပန္ျပင္ေရးရနဲ႔ တယ္မလြယ္ပါဘူး။ ၿပီးရင္လဲ ေဇာ္ဂ်ီဖြန္႔ လံုး၀မရွိတဲ့ စက္ေတြမွာ ကိုယ့္ Website ကိုယ္ EOT အလုပ္လုပ္ရဲ႔လားဆိုၿပီး ျပန္စစ္ၾကည့္ရေသးတယ္...<br/><br/>ဒီလိုဆိုေတာ့ သာမန္ Layman တစ္ေယာက္အတြက္ ဆိုရင္ျမန္မာဘေလာဂ့္ေကာင္ေကာင္း တစ္ခုျဖစ္ဖို႔ နဲနဲ လက္၀င္တယ္... <a href='http://www.mysuboo.com'>SuBoo</a> မွာေတာ့ ဒါေတြလုပ္ဖို႔ မလိုဘူး... ZawGyi က Build In ပါၿပီးသားကိုး... Sign Up လုပ္ၿပီး ၀င္ေရးလိုက္ရံုပဲဆိုေတာ့ လြယ္တယ္... ဒါေပမယ့္ ျမန္မာစာ ရိုက္တတ္ဖို႔ေတာ့လိုတာေပါ့ဗ်ာ... လက္ရွိ ဘေလာဂ့္သမားမ်ားလည္း... ကိုယ့္ရဲ႕ လက္ေရြးစင္ Featured Blog ေလးေတြရွိရင္... ျမန္မာပရိတ္သတ္ေတြကို ေ၀မွ်ခ်င္တယ္ဆိုရင္ SuBoo မွာ လာလာၿပီး တင္ထားလို႔ရတယ္... ဒီထဲမွာက ျမန္မာပရိတ္သတ္ေတြက လည္း စုမိေနတာဆိုေတာ့...<br/><br/>"..... လိုခ်င္တာေတြ အားလံုးရွိလာမယ့္ စုဘူးေလးပါတဲ့ ....."<br/></div><br/>Website URL: <a href='http://www.mysuboo.com'>http://www.mysuboo.com</a><br/><br/></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/21483949-3079311756873930678?l=phyowaikyaw.blogspot.com' alt='' /></div>Phyo Wai Kyawhttp://www.blogger.com/profile/06431679720899255655noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-21483949.post-37567739806333596462007-08-28T10:11:00.001+08:002007-09-02T08:54:47.584+08:00<div xmlns='http://www.w3.org/1999/xhtml'><div align='center'><img src='http://www.btinternet.com/%7Ebury_rd/hrtsease.jpg'/><br/></div><div align='justify'>တစ္ခါက ဥေရာပတိုက္ဘက္မွာ ဘုရင္တစ္ပါးရွိတယ္။ အဲဒီဘုရင္ဟာ သူ႔ဥယ်ာဥ္ထဲမွာရွိတဲ့ ပန္းပင္ေတြ၊ သစ္ပင္ေတြနဲ႔ စကားေျပာေလ့ရွိတယ္။ သူဟာ ဥယ်ာဥ္ထဲေရာက္တဲ့ အခါတိုင္း အပင္ေတြကို အရမ္းပြင့္၊ အရမ္းသီးခိုင္းေလ့ ရွိတယ္။ တစ္ေန႔မွာ သူဟာ ဥယ်ာဥ္ႀကီးထဲကို ေရာက္သြားတယ္၊ ၀က္သစ္ခ်ပင္ႀကီးဟာ ညွိဳးၿပီး ေျခာက္ေသြ႕ ေနတယ္၊ အဲဒီေတာ့ "ဘာျဖစ္တာလဲ" လို႔ သူက ေမးလိုက္တယ္၊ ၀က္သစ္ခ်ပင္ႀကီးက "ဘယ္လိုျဖစ္ရမွာတံုး၊ က်ဳပ္က ထင္းရွဴးပင္ကိုတုၿပီး အေပၚကို တက္ေတာ့ ထင္းရွဴးပင္ မဟုတ္ေလေတာ့ အျမစ္အားက မခံႏိုင္ေတာ့ ေသရတာေပါ့"။ အဲဒါနဲ႔ ထင္းရွဴးပင္ဆီကို သြားျပန္ေတာ့ ထင္းရွဴးပင္ႀကီးက ကိုင္းၿပီးေကြးက်ေနတယ္။ အဲဒီေတာ့ ထင္းရွဴးပင္ႀကီးကို "ဘယ္လိုျဖစ္တာလဲ" လို႔ဘုရင္ႀကီးက ေမးလိုက္ျပန္တယ္။ အဲဒီေတာ့ ထင္းရွဴးပင္ႀကီးက "က်ဳပ္ကလည္း စပ်စ္ပင္ႀကီးကို အားက်ၿပီး အသီးေတြ အရမ္းသီးလိုက္တယ္၊ စပ်စ္ပင္ မဟုတ္ေလေတာ့ မခံႏိုင္ေတာ့ဘဲ အခုလို အရမ္း ေကြးသြားတာေပါ့" လို႔ေျပာတယ္။ စပ်စ္ပင္ႀကီးကလည္း ေသမလိုျဖစ္ေနတယ္၊ "ဘယ္လိုျဖစ္တာလဲ" လို႔ေမးေတာ့ "က်ဳပ္က ႏွင္းဆီပင္ ကို အားက်ၿပီး သူလို လိုက္ပြင့္တာဗ်ိဳ႕၊ အဲဒီေတာ့ စပ်စ္သီးလည္း မသီးေတာ့ဘူး၊ ႏွင္းဆီပန္းလဲ မပြင့္ေတာ့ပဲ အခုလို ေသလုေမ်ာပါး ျဖစ္သြားရတာပဲ" လို႔ေျပာျပန္တယ္။ အဲဒီမွာ ဘုရင္ႀကီးက ဆက္ၿပီးေလွ်ာက္သြားတဲ့ အခါမွာ အပင္ေလးတစ္ပင္ကို ေတြ႔တယ္။ အပင္က သိပ္မႀကီးပါဘူး။ အရြက္ေလးေတြ အကိုင္းအခက္ေလးေတြလည္း စိုစိုေျပေျပနဲ႔၊ အပြင့္က ရနံ႔ေလးေတြကလည္း သင္းပ်ံ႕လို႔၊ အဲဒီအပင္ရဲ႔ နာမည္က Heart's Ease (ႏွလံုးေအးခ်မ္း ပန္း) လို႔ေခၚေလ့ ရွိတဲ့ အပင္ေလးပါပဲ။ ဘုရင္ႀကီးက အဲဒီအပင္ေလးကို ၾကည့္ၿပီး "ငါ့ရဲ႕ ဥယ်ာဥ္တစ္ခုလံုး မွာရွိတဲ့ အပင္ေတြ ေသတာေတြ ေသကုန္ၿပီ၊ တခ်ိဳ႕လည္း ေသလုေမ်ာပါ ျဖစ္ေနၿပီ။ ႏွလံုးေအးခ်မ္းရယ္... မင္းကေတာ့ ရွင္သန္စိုေျပလို႔ ပါလား... ဘာေၾကာင့္လဲ" လို႔ေမးလိုက္တယ္။ အဲဒီမွာ အပင္ကေလးက ဘာျပန္ေျပာသလဲ ဆိုေတာ့ "အသင္မင္းႀကီး ကၽြႏ္ုပ္ကို ဒီဥယ်ာဥ္မွာ စိုက္ကတည္းက ႏွလံုးေအးခ်မ္းကို ႏွလံုးေအးခ်မ္းလိုပဲ ျဖစ္ေစခ်င္ပံုရပါတယ္... ၀က္သစ္ခ်ပင္လို မျဖစ္ေစခ်င္ဘူး... ဒါေၾကာင့္ ၀က္သစ္ခ်ပင္ကိုလည္း အားမက်ခဲ့ဘူး... အဲဒီလိုပဲ ထင္းရွဴးပင္ျမင့္ျမင့္ႀကီးေတြကို လည္း အားမက်ခဲ့ဘူး... အသီးေတြျပြတ္ေနေအာင္သီးတဲ့ စပ်စ္ပင္ကိုလည္း အားမက်ခဲ့ဘူး... အပြင့္ႀကီးေတြ ေ၀ဆာေနတဲ့ ႏွင္းဆီပင္ကိုလည္း အာမက်ခဲ့ဘူး... ႏွလံုးေအးခ်မ္းဟာ ႏွလံုးေအးခ်မ္းလိုပဲ ေနခဲ့တယ္... ႏွလံုးေအးခ်မ္းလိုပဲ ရွင္သန္ခဲ့တယ္... အားက်ၿပီး ဘာကိုမွမလုပ္ခဲ့ဘူး... ဒါေၾကာင့္ ႏွလံုးေအးခ်မ္း အျဖစ္နဲ႔ပဲ ရွင္သန္ရပ္တည္ေနႏိုင္တာေပါ့... တျခားဘာမွမဟုတ္ဘူး" လို႔ျပန္ၿပီးေျပာလိုက္တယ္....</div><br/><br/><p class='poweredbyperformancing'>မင္းသိခၤ ၏ "မေနာမယ ကိုပီတာ" မွ...<br/></p></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/21483949-3756773980633359646?l=phyowaikyaw.blogspot.com' alt='' /></div>Phyo Wai Kyawhttp://www.blogger.com/profile/06431679720899255655noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-21483949.post-26267898177005486262007-08-22T14:07:00.001+08:002007-09-02T08:55:15.752+08:00<div xmlns='http://www.w3.org/1999/xhtml'><div align='center'><embed pluginspage='http://www.macromedia.com/go/getflashplayer' flashvars='host=picasaweb.google.com&amp;RGB=0x000000&amp;feed=http%3A%2F%2Fpicasaweb.google.com%2Fdata%2Ffeed%2Fapi%2Fuser%2Fkophyo%2Falbumid%2F5101401946285396385%3Fkind%3Dphoto%26alt%3Drss' height='267' width='400' src='http://picasaweb.google.com/s/c/bin/slideshow.swf' type='application/x-shockwave-flash'/></div><br /><br /><p class='poweredbyperformancing'>Powered by <a href='http://scribefire.com/'>ScribeFire</a>.</p></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/21483949-2626789817700548626?l=phyowaikyaw.blogspot.com' alt='' /></div>Phyo Wai Kyawhttp://www.blogger.com/profile/06431679720899255655noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-21483949.post-20740137377533059322007-08-20T22:48:00.001+08:002007-09-02T08:55:07.772+08:00<div xmlns='http://www.w3.org/1999/xhtml'><div align='justify'>ျမန္မာစကားတြင္ အဂၤလိပ္စကားမွ ေမြးစားစကားလံုးမ်ား အေတာ္ပါေလသည္။ တခါတေလက်ေတာ့ အဂၤလိပ္လိုေျပာရင္ ျမန္မာသံအတိုင္း ေယာင္ေယာင္ၿပီးေျပာမိတတ္သည္။ တခ်ိဳ႕ေမြးစား စကားမ်ားမွာ အသံထြက္ တိုက္ရိုက္နီးပါး အသံထြက္လို႔ရပါသည္။ တခ်ိဳ႕ စကားမ်ား က်ေတာ့ ျမန္မာစကားလား၊ အဂၤလိပ္စကားလား ပင္ မခြဲတတ္ေတာ့ပါ။ <br/><br/>တေန႕က စကားစပ္မိလို႔ မိတ္ေဆြတစ္ဦးေျပာမွ သိသည္။ ေရွးေရွး အဂၤလိပ္ေခာတ္က ရန္ကုန္တြင္ ခံတပ္ႀကီးတစ္ခု တည္ေဆာက္ထားခဲ့ ပါသတဲ့။ ခံတပ္ႀကီးက ေကာင္းလြန္းလို႔ အဂၤလိပ္မ်ားက Come and Die လို႔ အမည္ေပးထားပါသတဲ့။ ျမန္မာသံျဖင့္ ေခၚလိုက္ေတာ့ "ၾကည့္ျမင္တိုင္" ျဖစ္သြားပါသတဲ့။ ေနာက္... အဂၤလိပ္ေတြ ရထားသံလမ္းေတြ ေဖာက္ေတာ့ ေအာက္က အလ်ားလိုက္ခင္းမည့္ သစ္တံုးမ်ားကို "Sleeper" လို႔ေခၚပါသတဲ့။ ျမန္မာသံႏွင့္ အသံထြက္လိုက္ေတာ့ "ဇလီဖား" တံုး ျဖစ္သြားပါသတဲ့။ အရင္တံုးက အသံလႊင့္ရံုနားေလးက ရပ္ကြက္ (၀ဂၢီ ဘက္ျဖစ္မည္ထင္သည္)ကို Plymouth လို႔ေခၚသတဲ့။ ျမန္မာသံႏွင့္ ထြက္လိုက္ေတာ့ "လိုင္းေပါက္" ျဖစ္သြားေလသတဲ့။ အဲဒါၾကားရေတာ့ ၿပံဳးမိေလသည္။ <br/><br/>ကုန္းေဘာင္ေခာတ္က ရတနာပံုသတင္းစာ တစ္ခုတြင္ ႏိုင္ငံတကာသတင္းက႑ တစ္ခု၌ "ဇာမဏီျပည္ႀကီး တြင္...." ဟုသံုးႏႈံးထားသျဖင့္ ဘယ္ႏိုင္ငံပါလိမ့္ဟု အေတာ္စဥ္းစားလိုက္ရသည္။ ေနာက္မွ Germany ကို ဆိုလိုမွန္း နဲနဲရိပ္မိလာေလသည္။ ဒါတြင္မကပါ။ Chevrolet ကားကိုေခၚရင္းေခၚရင္းျဖင့္ "ခ်က္ပက္လက္" ကား ဟူ၍ ျဖစ္သြားေလသည္။ Fiat ကားက ေတာ့မဆိုးပါ အသံထြက္ ခပ္ဆင္ဆင္ရွိေလသည္... လက္ပရိုး သဲေခ်ာင္း ကုန္းတက္ႀကီးတြင္.. ဖိဖိၿပီး ယက္ရသျဖင့္ ဖိယက္ ဟုေခၚေၾကာင္း အေနာက္ကုန္း ကားသမားတစ္ဦး ကေျပာျပတာ ၾကားဖူးေလသည္။<br/> <br/>အခုေခာတ္က်ေတာ့ ေဘာလံုးအသင္းမ်ား၊ ေဘာသမားအမည္မ်ား ကို အခ်ိဳ႕ အဂၤလိပ္စာ အေတာ္အားနည္းေသာ လူမ်ားစုက အားကစား ဂ်ာနယ္ေတြဖတ္ၿပီး အဲဒီထဲက အတိုင္း တစ္တစ္ခြခြ အသံထြက္ၾကေလသည္။ ပရီးမီးယားလိပ္ႀကီး ဟုတစ္ဦးေျပာတာၾကားရဖူး သျဖင့္ ဘယ္လိုလိပ္အမ်ိဳးအစားပါလိမ့္ ဟုေတြးမိေလသည္။ ၿပီးမွ Premier League ကိုေျပာတာမွန္းသိသြားသည္။ ေရဆင္း တို႔ ေရာ့စေတာ့ တို႕စတဲ့ ေဘာအသင္းမ်ားလည္း ရွိေသးေပသည္။ ေရဆင္း သည္ ပ်ဥ္းမနားနားက စိုက္ပ်ိဳးေရးတကၠသိုလ္ မဟုတ္ပါ။ Spain မွ Racing ေဘာလံုးအသင္းျဖစ္ပါသည္။ ေရာစေတာ့ (ေယာစေတာ့ဟုထြက္ၾက) ကေတာ့ ဂ်ာမဏီမွ Hansa Rostock Football club ျဖစ္ေလသည္။ Tottenham Hotspur အသင္းကို "စပါး" ဟု ဂ်ာနယ္မ်ားတြင္ေရးၾကေလသည္။ တခါတံုးက ေျမနီကုန္းဘက္မွာ ေဘာပဲြၾကည့္ရင္း... Spur ဘက္မွ အလြန္လွေသာ ကန္ခ်က္ျဖင့္ သြင္းလိုက္ေလရာ ေနာက္မွ လူအုပ္ႀကီးက "စ..စပါး တို႔အားထားကြ" ဟု အားပါးတရႀကီး ထေအာ္ေလသည္။ (စပါးေစ့ မွ စပါး ကဲ့သို႔ အသံထြက္ၾကသည္)<br/><br/>ဒါေတြကေတာ္ေသးသည္... Tottenham ကို "ေဒၚတင္ဟံ ကလပ္" ဟုေခၚသူေတြလည္းရွိသည္။ ျပင္သစ္အသင္း ဂိုးဖမ္းသူ Barthez ကို "ဘသက္" ဟုေခၚေသာသူေတြလည္းေတြ႔ဖူးေလသည္။(ကိုဘသက္...ေမာင္ဘသက္ မွ အသံ)။ အဂၤလန္မွ ေနာက္ခံလူ အျဖစ္ ကစားေလ့ရွိသူ Sol Campbell ကို "ကင္းဘဲ" ႀကီး ဟုေခၚၾကသည္။ Chelsea နည္းျပ Mourinho ကို "ေမာင္ရင္ညိဳ" ဟုအလြယ္ေခၚပစ္လိုက္ၾကသည္။ မဆိုးေတာ့မဆိုး Mourinho ကေတာ့ နဲနဲ နီးစပ္ေလသည္။ အဲဒါေတြသည္ ရန္ကုန္မွာ ျဖစ္ပါသည္။ <br/><br/><br/></div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/21483949-2074013737753305932?l=phyowaikyaw.blogspot.com' alt='' /></div>Phyo Wai Kyawhttp://www.blogger.com/profile/06431679720899255655noreply@blogger.com5tag:blogger.com,1999:blog-21483949.post-47525840067692746422007-08-18T10:46:00.001+08:002007-09-02T08:55:44.450+08:00<div xmlns='http://www.w3.org/1999/xhtml'><p align='justify'><span style='font-family: Zawgyi-One;'>မိတ္ေဆြတစ္ဦးမွ Forward လုပ္ေသာ email ကို သတင္းေဆာင္းပါးအျဖစ္ ျပန္လည္ေဖာ္ျပေပးလိုက္ပါသည္။<br/></span></p><p align='center'><span style='font-family: Zawgyi-One;'><img src='http://www.healthymyanmar.com/portals/0/logo_small%20copy.gif'/><br/></span></p><br/><div align='justify'>" <a target='_blank' href='http://www.healthymyanmar.com'>www.healthymyanmar.com</a> ဟာ က်န္းမာေရးသတင္းအခ်က္အလက္မ်ား၊ ေဆာင္းပါးမ်ားကို ပံုမွန္ တင္ဆက္ေပးေနတဲ့ က်န္းမာေရး၀က္ဆုိက္ တစ္ခုျဖစ္ၿပီး ျမန္မာလို ဖတ္ရႈႏုိင္ေသာေၾကာင့္ က်န္းမာေရး ဗဟုသုတ ရွာမွီးလိုသူမ်ားအတြက္ တန္ဖိုးရွိေသာ ေနရာတစ္ခုျဖစ္ပါတယ္။ က်န္းမာေရးလိုက္စားသူမ်ား၊ က်န္းမာေရးေဆာင္းပါးမ်ားကို စိတ္၀င္စားသူမ်ား၊ က်န္းမာေရးဆုိင္ရာ သတင္းအခ်က္အလက္မ်ားကို သိရွိလိုသူမ်ား အတြက္ အပတ္စဥ္ လစဥ္ထုတ္ က်န္းမာေရးမဂၢဇင္း၊ ဂ်ာနယ္မ်ားမွ ေဆာင္းပါးမ်ားကို ေရြးခ်ယ္တင္ျပေပးထားျခင္းျဖစ္ပါတယ္္။ အထူးသျဖင့္ က်န္းမာေရးေဆာင္းပါးမ်ား၊ ဆရာ၀န္ႀကီးမ်ားႏွင့္ အင္တာဗ်ဴးက႑မ်ား၊ အေမးအေျဖက႑မ်ား၊ အစာအာဟာရမ်ားအေၾကာင္း၊ က်န္းမာေရး အေထြေထြဗဟုသုတမ်ားအေၾကာင္း၊ အလွအပႏွင့္ က်န္းမာေရး၊ စိတ္က်န္းမာေရး၊ ကိုယ္ကာယက်န္းမာေရး၊ အေရျပားက်န္းမာေရး စသျဖင့္ က႑အလိုက္ ခြဲျခား ေဖာ္ျပေပးထားျခင္းေၾကာင့္ မိမိဖတ္လိုရာ အေၾကာင္းအရာမ်ားကို လြယ္လင့္တကူ ဖတ္ရႈေလ့လာႏိုင္ေသာ ေနရာတစ္ခု ျဖစ္ပါတယ္။<br/><br/>ထုိ႔အျပင္ က်န္းမာေရးဦးစီးဌာန၊ ဗဟုိက်န္းမာပညာဌာနမွ ပညာေပးက႑မ်ားႏွင့္ က်န္းမာေရးႏွင့္ ပတ္သက္တဲ့ ေနာက္ဆံုးသတင္းမ်ားကို အခ်ိန္ႏွင့္ တေျပးညီ ေဖာ္ျပေပးေနေသာ ၀က္ဆိုက္တစ္ခု ျဖစ္ပါတယ္။ မိတ္ဆက္က႑အေနနဲ႔ ေဆး၀ါး၊ ေဆးပစၥည္းမ်ားအျပင္ ေဆးရံု၊ ေဆးေပးခန္းမ်ားကို မိတ္ဆက္တင္ျပေပးျခင္းမ်ားႏွင့္ က်န္းမာေရးစာအုပ္မ်ား မိတ္ဆက္တင္ျပေပးလွ်က္ရွိပါတယ္။<br/><br/>က်န္းမာေရးႏွင့္ ပတ္သက္ေသာ ေဆာင္းပါး၊ သတင္းမ်ားကို <a target='_blank' href='http://healthymyanmar.com'>healthymyanmar.com</a> အယ္ဒီတာအဖြဲ႔မွ စိစစ္ေရြးခ်ယ္တင္ျပေပးလွ်က္ရွိပါတယ္။<br/><br/>က်န္းမာစြာ ေနထုိင္ျခင္း အထူးက႑အျဖစ္ မိမိကိုယ္ကို က်န္းမာေအာင္ ဘယ္လိုေနထိုင္သင့္သလဲ၊ ဘယ္လိုလႈပ္ရွားသြားလာသင့္သလဲ၊ ဘယ္လိုစားေသာက္သင့္သလဲဆုိတာေတြကိုပါ ျမန္မာဘာသာျဖင့္ ေဖာ္ျပေပးထားပါတယ္။ ထုိ႔အျပင္ က်န္းမာေရးဖိုရမ္တစ္ခုပါရွိေသာေၾကာင့္ က်န္းမာေရးေလ့လာလုိက္စားသူမ်ား အခ်င္းခ်င္း ပြင့္ပြင့္လင္းလင္း တုိင္ပင္ေဆြးေႏြးႏုိင္ေနၿပီျဖစ ္ပါသည္။<br/><br/>ထုိ႔ေၾကာင့္ အင္တာနက္သံုးစြဲေသာ ျမန္မာမ်ားအတြက္ ဖတ္ရႈေလ့လာသင့္ေသာ ၀က္ဆုိက္တစ္ခုအျဖစ္ တင္ျပအပ္တယ္။ "<br/><br/><br/>My Comment: <a target='_blank' href='http://www.dotnetnuke.com/'>DonetNuke</a> ဆိုသည့္ (ASP.NET Open Source) <a target='_blank' href='http://en.wikipedia.org/wiki/Content_management_system'>Content Management System</a> ကို အသံုးျပဳ၍တည္ေဆာက္ထားသည္ ဟုထင္ပါသည္။<br/></div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/21483949-4752584006769274642?l=phyowaikyaw.blogspot.com' alt='' /></div>Phyo Wai Kyawhttp://www.blogger.com/profile/06431679720899255655noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-21483949.post-66314969454829975952007-08-17T16:49:00.001+08:002007-09-02T08:56:20.677+08:00<div xmlns='http://www.w3.org/1999/xhtml'><div align='justify'><div align='center'><img width='174' height='197' src='http://medicineworld.org/images/blogs/parents-love-27810.jpg'/><br/><br/></div>On the day when you see us old, weak and weary…… Have patience and do try to understand us…….<br/>"ငါအိုသြားတဲ့အခါ ငါဟာ အရင္က ငါမဟုတ္ေတာ့ဘူး၊ ငါ႔ကို နားလည္ေပးပါ၊ စိတ္ရွည္ရွည္ထား ဆက္ဆံေပးပါ။"<br/><br/>If we get dirty when eating…and..If we cannot dress on our own…<br/>Please bear with us and remember the times we spent feeding you and dressing you up.<br/>"ခ်ိနဲ႔နဲ႔လက္ေတြနဲ႔ ထမင္းဟင္းေတြ အကၤ်ီေပၚ ေလာင္းမိတဲ့အခါ၊ ဖိနပ္ၾကိဳးေတြ ခ်ည္ဖို႔ေမ့သြားတဲ့အခါ၊ ငါ့ကို မရြံပါနဲ႔၊ ငယ္ငယ္တုန္းက ငါသင္ေပးခဲ့တာေတြကို ေက်းဇူးျပဳျပီး သတိရေပးပါ။ "<br/><br/>If, when we speak to you, we repeat the same things over and over again…do not interrupt us…..listen to us.<br/>When you were small, we had to read to you the same story a thousand and one times until you went to sleep. <br/>"အပ္ေၾကာင္းထပ္မက ေျပာဖူးတဲ့ စကားေတြကို ငါျပန္ေျပာမိတဲ့အခါ စကားမျဖတ္ဘဲ ေက်းဇူးျပဳျပီး နားေထာင္ေပးပါ၊ ငယ္ငယ္တုန္းက အိပ္ရာ၀င္တိုင္း တစ္ေထာင့္တည ပံုျပင္ေတြကို မရိုးေအာင္ ေျပာရင္း ငါေခ်ာ့သိပ္ခဲ့ဖူးတာေတြကို သတိရေပးပါ။"<br/><br/>When we do not want to have a shower, neither shame us nor scold us…..<br/>Remember when we had to chase you with your thousand excuses to get you to the shower?<br/>"မလႈပ္မရွားနိုင္လို႔ ေရခ်ဳိးဖုိ႔ အကူအညီ လိုတဲ့အခါ ငါ့ကိုမျငိဳျငင္ပါနဲ႔၊ ငယ္ငယ္တုန္းက ေခ်ာ့တစ္လွည့္ ေျခာက္တစ္ခါ ေရခ်ဳိးေပးခဲ့ဖူးတဲ့ ပံုရိပ္ေလးကို ျမင္ေယာင္ေပးပါ။"<br/><br/><br/>When you see our ignorance of new technologies….Help us navigate our way through these worldwide webs..<br/>We taught you how to do so many things…To eat the right foods, to dress appropriately, To fight for your rights….<br/>"ေခတ္သစ္၊ နည္းပညာသစ္ေတြကို မသိနားမလည္ခဲ့ရင္ ငါ့ကိုမေလွာင္ပါနဲ႔၊ ငယ္ငယ္တုန္းက “ဘာေၾကာင့္”ဆိုတဲ့ ေမးခြန္းတိုင္းကို စိတ္ရွည္စြာ ငါျပန္ေျဖခဲ့တာကို သတိရေပးပါ။"<br/><br/>When our tired legs give way and do not allow us to walk without a cane….<br/>Lend us your helping hand the same way we did when you tried your first faltering steps.<br/>စိတ္သြားတိုင္း ကိုယ္မပါ ႏြမ္းလ်ျပီး လမ္းမေလ်ာက္နိုင္တဲ့အခါ ခြန္အားပါတဲ့ လက္တစ္စံုနဲ႔ ငါကုိကူတဲြေပးပါ၊ လမ္းေလ်ာက္သင္စ အရြယ္တုန္းက တစ္လွမ္းခ်င္း လွမ္းေလ်ာက္က်င္႔ေပးခဲ့ ဖူးတာကို ေက်းဇူးျပဳျပီး သတိရေပးပါ။<br/><br/>When at some moments we loose the memory or the thread of our conversation……...let us have the necessary time to remember… and if we cannot, do not become nervous…..<br/>As the most important thing is not our conversation but simply to be with you and to have you listening to us….<br/>"အသက္ၾကီးလာလို႔ စကားေျပာရာမွာ ေရွ႕ေနာက္မညီဘဲ အေၾကာင္းအရာ ေတြကို ငါေမ့သြားတဲ့အခါ အခ်ိန္ေပးျပီး စဥ္းစားခြင့္ေပးပါ၊ စကားအေၾကာင္းအရာေတြက ငါ့အတြက္ အေရးမၾကီးပါဘူး။ ေဘးကေန ငါေျပာသမွ်ကို နားေထာင္ေပးရင္ ေက်နပ္ပါျပီ။"<br/><br/>And when someday we say to you that we don’t want to live anymore, that we want to die……….<br/>Do not get angry…. For one day you will understand. Try to appreciate that our age is not just lived but survived.<br/>"တစ္ေန႔ထက္ တစ္ေန႔ အိုစာသြားတဲ့ ငါ့ကိုၾကည့္ျပီး ၀မ္းမနည္းပါနဲ႔၊ နားလည္ေပးပါ အားေပးပါ၊ အရင္တုန္းက လူ႔ဘ၀ တက္လမ္းအတြက္ ငါလမ္းညႊန္ခဲ့သလို အခုအခ်ိန္မွာ ငါ့ဘ၀ေနာက္ဆံုး အခ်ိန္ေတြအတြက္ အေဖာ္ျပဳေပးပါ။ အခ်စ္နဲ႔ ေအးမွ်မႈေတြကို ငါျပံဳးျပံဳးေလး လက္ခံမွာပါ။ အဲဒီအျပံဳးေတြထဲမွာ မဆံုးတဲ့ ငါ့ေမတၲာေတြ ေတြ႔ရမွာပါ။"<br/></div><br/>Ref: <br/><a href='http://zawmoeaung.blogspot.com/2006/07/blog-post_10.html' target='_blank'>http://zawmoeaung.blogspot.com/2006/07/blog-post_10.html<br/></a><a href='http://nineninesanay.blogspot.com/2007/05/blog-post_26.html' target='_blank'>http://nineninesanay.blogspot.com/2007/05/blog-post_26.html</a><br/><a href='http://cmsmdy.blogspot.com/2007/05/blog-post.html' target='_blank'>http://cmsmdy.blogspot.com/2007/05/blog-post.html</a><br/><br/><br/></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/21483949-6631496945482997595?l=phyowaikyaw.blogspot.com' alt='' /></div>Phyo Wai Kyawhttp://www.blogger.com/profile/06431679720899255655noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-21483949.post-69066441765154741452007-08-17T14:11:00.001+08:002007-09-02T08:56:28.080+08:00<div xmlns='http://www.w3.org/1999/xhtml'><div align='center'><a href='http://www.freewebtown.com/kophyo/Resources/Fergie-Big_Girls_Dont_Cry_Personal.mp3'><img border='0' src='http://www.mouserunner.com/images/DownloadIconTrans.png'/></a><br/><a href='http://www.freewebtown.com/kophyo/Resources/Fergie-Big_Girls_Dont_Cry_Personal.mp3'>Download</a></div><br/><br/></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/21483949-6906644176515474145?l=phyowaikyaw.blogspot.com' alt='' /></div>Phyo Wai Kyawhttp://www.blogger.com/profile/06431679720899255655noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-21483949.post-13002104932050894982007-08-17T12:48:00.001+08:002007-09-02T08:57:04.185+08:00<div xmlns='http://www.w3.org/1999/xhtml'><font color='#000000'><br/><img src='http://bp0.blogger.com/_2x4c61tAUxM/RsK7Dv3GHcI/AAAAAAAABxQ/g4DyfM2Kp1Q/s400/rejected-logo-1.jpg'/><br/></font><div style='text-align: left;'><font color='#000000'><span style='font-weight: bold; font-size: 85%; color: rgb(0, 153, 0);'>Supposed to be celebrating:</span><span style='font-size: 85%;'> Children’s Day 2003.<br/><span style='color: rgb(255, 0, 0);'>Reason for rejection: </span>Too childish.<br/></span></font></div><font color='#000000'><br/></font><font color='#000000'><span style='font-size: 85%;'><br/><img src='http://bp0.blogger.com/_2x4c61tAUxM/RsK6tv3GHaI/AAAAAAAABxA/22XM9-4Zdlw/s400/rejected-logo-3.jpg'/><br/></span></font><div style='text-align: left;'><font color='#000000'><span style='font-weight: bold; font-size: 85%; color: rgb(0, 153, 0);'>Supposed to be celebrating:</span><span style='font-size: 85%;'> 50th Anniversary of Product Placement.<br/></span></font></div> <div style='text-align: left;'><font color='#000000'><span style='font-size: 85%; color: rgb(255, 0, 0);'>Reason for rejection:</span><span style='font-size: 85%;'> Starbucks didn’t pay enough.<br/></span></font></div><font color='#000000'><span style='font-size: 85%;'/><br/><br/><img src='http://bp3.blogger.com/_2x4c61tAUxM/RsK6kf3GHZI/AAAAAAAABw4/uLse1gtRaMU/s400/rejected-logo-4.jpg'/><br/></font><div style='text-align: left;'><font color='#000000'><span style='font-weight: bold; font-size: 85%; color: rgb(0, 153, 0);'>Supposed to be celebrating:</span><span style='font-size: 85%;'> 5 Years of Google motto “Don’t be evil.”<br/></span></font></div> <div style='text-align: left;'><font color='#000000'><span style='font-size: 85%; color: rgb(255, 0, 0);'>Reason for rejection:</span><span style='font-size: 85%;'> Too self-obsessed.<br/><br/><img src='http://bp2.blogger.com/_2x4c61tAUxM/RsK5pP3GHVI/AAAAAAAABwY/o0Tkl64Utq8/s400/rejected-logo-7.jpg'/><br/></span></font><span style='font-weight: bold; font-size: 85%;'><span style='color: rgb(0, 153, 0);'>Supposed to be celebrating:</span> </span><span style='font-size: 85%;'>20th Anniversary of the Nintendo Entertainment System.<br/></span><span style='font-size: 85%; color: rgb(255, 0, 0);'>Reason for rejection:</span><span style='font-size: 85%; color: rgb(255, 0, 0);'> </span><span style='font-size: 85%;'>Severe complaints by the Pet Duck Association.<br/><br/><a target='_blank' href='http://sixfaces.blogspot.com/2007/08/rejected-g-o-o-g-l-e-holiday-logos.html'>ဆက္လက္ ၾကည့္ရႈ႕ရန္</a><br/></span><br/></div><font color='#000000'><br/><br/></font><br/><br/><p class='poweredbyperformancing'>Powered by <a href='http://scribefire.com/'>ScribeFire</a>.</p></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/21483949-1300210493205089498?l=phyowaikyaw.blogspot.com' alt='' /></div>Phyo Wai Kyawhttp://www.blogger.com/profile/06431679720899255655noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-21483949.post-40180074162043995702007-08-15T12:10:00.001+08:002007-09-02T08:56:41.581+08:00<strong><span style="font-size:130%;">ငတ္ၾကမယ္ေဟ့ ေကာင္းေကာင္း</span></strong><br /><div align="center"><embed type="application/x-shockwave-flash" src="http://picasaweb.google.com/s/c/bin/slideshow.swf" width="400" height="267" flashvars="host=picasaweb.google.com&RGB=0x000000&feed=http%3A%2F%2Fpicasaweb.google.com%2Fdata%2Ffeed%2Fapi%2Fuser%2Fkophyo%2Falbumid%2F5098774228128971873%3Fkind%3Dphoto%26alt%3Drss" pluginspage="http://www.macromedia.com/go/getflashplayer"></embed></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/21483949-4018007416204399570?l=phyowaikyaw.blogspot.com' alt='' /></div>Phyo Wai Kyawhttp://www.blogger.com/profile/06431679720899255655noreply@blogger.com6tag:blogger.com,1999:blog-21483949.post-46642483962760145542007-08-13T17:18:00.000+08:002007-09-02T08:56:55.958+08:00<div xmlns='http://www.w3.org/1999/xhtml'><br/><div align='justify'><div align='center'><b>........ ဒီအျပစ္မဲ့တဲ့ အသက္ေတြကိုေရာ မကယ္တင္သင့္ဘူးလား?........</b><br/></div><br/><br/><div align='justify'>HHHP ဆိုတာ<br/>" HIV ေရာပါပိုးေၾကာင့္ ေရာဂါေ၀ဒနာ ခံစားေနရေသာ ကေလးငယ္ႏွင့္ (HIV infected &amp; affected children) ကို ၾကင္နာစြာျဖင့္ ၄င္းတို႔၏ အသက္ရွင္ ေနထိုင္ႏိုင္သမွ် ကာလအပိုင္းအျခားတြင္ မိသားစုအခြင့္အေရးမ်ား တတ္ႏိုင္သမွ် အျပည့္အ၀ ရရိွခံစားေနထိုင္ႏိုင္ေရးကို ေရွးရႈ၍ ကိုယ္ခ်င္းစာတရား လက္ကိုင္ထားေသာသူမ်ား စုေပါင္းကာ တတ္ႏိုင္သမွ်ေသာ မ တည္ လွဴဒါန္းေငြျဖင့္ ေပ်ာ္ရႊင္ရိပ္ျမဳံ လူမႈေထာက္ပံ့ေရးစီမံခ်က္ကို စတင္အေကာင္အထည္ေဖာ္ခဲ့ၾကပါသည္။ ေရရွည္တည္တံ့ႏိုင္ရန္အတြက္ ဆက္လက္၍ အမ်ားျပည္သူေစတနာရွင္မ်ား၏ အလွဴေငြမ်ားျဖင့္ ဆက္လက္ လည္ပတ္သြားမည္ျဖစ္ပါသည္။ "<br/><br/><div align='center'><img src='http://bp2.blogger.com/_Yz36JZPooTU/Rp1i9-VAoSI/AAAAAAAAAAc/TaCRO7JAzjE/s200/having+meal.JPG'/><br/></div><br/>အလွဴေငြမ်ားကို ရန္ကုန္တြင္ လွဴဒါန္းႏိုင္သကဲ့သို႔ စင္ကာပူႏိုင္ငံ ပင္နီဆူလာပလာဇာရိွ ဒဏၰာရီ (၀၄-၅၄) တြင္လည္း လွဴဒါန္းႏိုင္ပါသည္။<br/><br/>Location :979-982, Tabinshwehti Road, North Dagon, Ward No(11). Yangon(Rangoon), MYANMAR(Burma).<br/><br/>Donation Centres:<br/>In Myanmar: Contact any one of the organizers (or) visit HHHP home at North Dagon<br/>In Singapore: Contact Yaza Kyaw (9186 7376) (or) visit Dandari(#04-54) Peninsula Plaza.<br/><br/>စကၤာပူတြင္ အလွဴေငြ ဦးေဆာင္ ေကာက္ခံ ေပးသူ ဒဏၰာရီမွ ကိုရာဇာေက်ာ္ မွ....<br/>"... HHHP မွာ ေမလဆန္းအထိ ကေလး အေယာက္ ၄၀ ရိွပါတယ္။ သူတို႔ေလးေတြရဲ႕ မိဘေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ားဟာ AIDS နဲ႔ ဆံုးကုန္ၾကပါၿပီ။ မဆံုးေသးတဲ့ မိဘေတြလည္း လူ႔ဘ၀ႀကီးမွာ အခ်ိန္သိပ္မက်န္ေတာ့တယ့္ သူေတြႀကီးပါ။ ဒီကေလးေတြဟာ HIV ေရာဂါေ၀ဒနာရွင္ေလးေတြ ျဖစ္တဲ့အတြက္ သူတို႔ေလးေတြရဲ႕ က်န္းမာေရးကို အထူးဂရုစိုက္ရပါတယ္။ သာမန္ႏွာေစး၊ ေခ်ာင္းဆိုး ေရာဂါေလာက္ဟာ ပံုမွန္လူေတြအတြက္ ဘာမွ ျပႆနာ မဟုတ္ေပမယ့္ ဒီကေလးေတြအတြက္ေတာ့ ေသမင္းနဲ႔ လက္တကမ္းကို ေရာက္သြားတာပါ။<br/>........<br/>........<br/>ဒီကေလးေတြရဲ႕ အသက္ကို AIDS ေဆးထြက္လာတဲ့ အခ်ိန္အထိ ဆဲြဆန္႔ထားႏုိင္ဖို႔ HHHP ကေမွ်ာ္လင့္ပါတယ္ (HHHP အေနနဲ႔ ေနာင္ ၁၀ႏွစ္အတြင္း AIDS ေဆးထြက္မယ္လို႔ ခန္႔မွန္းထားပါတယ္)။ ဒါေၾကာင့္ သူတို႔ေလးေတြ အသက္ဆက္ရွင္ႏိုင္ဖုိ႔ ေငြေတြလိုပါတယ္။ အမွန္အတိုင္းေျပာရင္ အမ်ားႀကီးလိုပါတယ္။ တနည္းေျပာရရင္ HHHP ဟာ အသက္ေတြ အမ်ားႀကီးကို ကယ္တင္ေနတာပါ။ က်ေနာ္တို႔ ေျပာေလ့ရိွတယ္ “အသက္တေခ်ာင္း ကယ္ေကာင္းပါတယ္” တဲ့။ ဒီအျပစ္မဲ့တဲ့ အသက္ေတြကိုေရာ မကယ္သင့္ဘူးလား။ ၀ိုင္းကယ္ေပးဖို႔ တိုက္တြန္းပါရေစ။<br/>.........<br/>.........<br/>ေနာက္ဆံုးေျပာခ်င္တာက HHHP ဟာ စင္ကာပူက charity organization ေတြလို ဦးစီးဦးေဆာင္လုပ္တဲ့လူေတြ လခ မရပါ။ organizer ေတြအကုန္လံုး ေစတနာ သက္သက္နဲ႔ လုပ္ၾကတာပါ။ ပိုက္ဆံ တျပားမွ မယူပဲ ပိုက္ဆံစိုက္လုပ္ေနၾကတာပါ။ က်ေနာ္ကိုယ္တိုင္လည္း ေငြေကာက္ခံ ေပးတဲ့အတြက္ တျပားမွ မရပါ။ မယူပါ။ (ရွင္းေအာင္ေျပာထားတာပါ၊ နာမည္ယူတာမဟုတ္ပါ။) "<br/><br/><br/>Blog Website: <a href='http://happyhavenproject.blogspot.com/'>http://happyhavenproject.blogspot.com/</a></div></div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/21483949-4664248396276014554?l=phyowaikyaw.blogspot.com' alt='' /></div>Phyo Wai Kyawhttp://www.blogger.com/profile/06431679720899255655noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-21483949.post-1386571069092017582007-08-13T00:37:00.000+08:002007-08-13T09:16:50.867+08:00<strong><span style="font-size:130%;">အ၀ွာ မပါလို႔</span></strong><br /><br /><div align="justify">လူေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ားက အၿငိမ့္ေတြၾကည့္လွ်င္ လူရႊင္ေတာ္ပ်က္လံုးေတြပဲ ေစာင့္ေစာင့္ၾကည့္သည္။ တစ္ခါက နယ္အလွဴ တစ္ခုမွာ မႏၱေလး အၿငိမ့္တစ္ခု ၾကည့္ဖူးသည္။ မင္းသမီးကလွ်င္ ခ်ိဳးတာ ဆစ္တာ အလြန္ကို ၿငိမ့္ေညာင္း ေပ်ာ့ေျပာင္းသည္။ မႏၱေလးအၿငိမ့္ ၾကည့္ၿပီးသူသည္ ရန္ကုန္အၿငိမ့္ ျပန္ၾကည့္လွ်င္ နဲနဲ ဆတ္ေတာက္ေတာက္ႏုိင္ သည္ဟု ထင္ရေလသည္။ အဲဒီ အလွဴအၿငိမ့္မွာ တံုးက လူရႊင္ေတာ္ေတြက ၿမိဳ႕ေတာ္ ဦးေပါစံ၊ ၿမိဳ႕ေတာ္ ဦးသိန္းဆု တို႔ အဖြဲ႕ ျဖစ္သည္။ ၀ိုင္းေတာ္သားေတြကို မိတ္ဆက္ေပးတာေတာင္ ပ်က္လံုးကေလးနဲ႔ျဖစ္သည္။ ဆိုင္းဆရာ၊ ႏွဲဆရာ၊ ေမာင္းဆရာ၊ ပတ္မႀကီးဆရာ ေတြပါသည္။<br /><br /><br /></div><div align="justify"></div><div align="justify"></div><div align="justify">ဦးသိန္းဆု။ ။ ေရႊပြဲလာ ပရိတ္သတ္ႀကီးကို ၀ုိင္းေတာ္သားေတြနဲ႔ မိတ္ဆက္ေပးရအံုးမယ္။ ေဟာဒီက ဆိုင္းဆရာႀကီး စိန္ျမေသာင္း... </div><div align="justify"><br />ဆိုင္းဆရာ။ ။ တစ္ခ်က္ႏွစ္ခ်က္ လက္စြမ္းျပလိုက္သည္.. (ပလို႔ဂ်ိ.. ပလို႔ဂ်ိ...)။ </div><div align="justify"><br />ဦးသိန္းဆု။ ။ သူဆို ႏွယ္ႏွယ္ရရ မဟုတ္ဘူးခင္ဗ်။ အရင္တံုးက ဆရာ၀န္ႀကီး။ မေမြးႏိုင္တဲ့ လူနာေတြကို ေမြးေပး တာသိပ္ေတာ္တာ။ ေနာက္ဆံုး တစ္ေခါက္ မိန္းမတစ္ေယာက္ကို ေမြးေပးအၿပီး ျပန္ခ်ဳပ္ေပးတာ ခ်ဳပ္ေကာင္းေကာင္းနဲ႕ အထက္အထိခ်ဳပ္မိလို႔ လူနာရဲ႕ ေယာကၤ်ားက တရားစြဲ လို႔ ဆရာ၀န္ အလုပ္ျပဳတ္လာၿပီး က်ဳပ္တို႕ အဖြဲထဲမွာ ဆိုင္းလာတီးေနတာ။<br /><br />ပရိတ္သတ္။ ။ ရယ္သံမ်ား...</div><div align="justify"><br />ဦးသိန္းဆု။ ။ ေဟာ ဟိုက ႏွဲဆရာ ကိုေငြကိုင္...</div><div align="justify"><br />ႏွဲဆရာ။ ။ ႏဲွႀကီးကို တစ္ခ်က္ႏွစ္ခ်က္ မႈတ္လိုက္သည္ (တယ္ႏွယ့္.. တူ႔ႏွယ္..တူႏွယ္)</div><div align="justify"><br />ဦးသိန္းဆု။ ။ သူလဲ ႏွယ္ႏွယ္ရရ မဟုတ္ဘူး။ အရင္က သမ၀ါယမ ဂိုေဒါင္မႈးႀကီး။ သူက်ေတာ့ ဆားနဲ႔သၾကားနဲ႔မွားၿပီး သၾကားပံုထဲ ဆားအိတ္ေတြ ေလာင္းထည့္မိလို႔ အလုပ္ကျပဳတ္လာၿပီး က်ဳပ္တို႔ အဖြဲထဲမွာ ႏွဲလာမႈတ္ေနတာ။</div><div align="justify"><br />ပရိတ္သတ္။ ။ ရယ္သံမ်ား...</div><div align="justify"><br />ဦးသိန္းဆု။ ။ ထပ္ၿပီး မိတ္ဆက္ေပးရ အံုးမယ္... ေဟာဒီက ေမာင္းဆရာ ကိုတုတ္ႀကီး...</div><div align="justify"><br />ေမာင္းဆရာ။ ။ လက္စြမ္း အနည္းငယ္ျပလိုက္သည္။ (တံု..တံု..ထံု..ထံု)</div><div align="justify"><br />ဦးသိန္းဆု။ ။ ေမာင္ဆရာႀကီးက အရင္က ႏွယ္ႏွယ္ရရ မဟုတ္ေပဘူးဗ်... အရင္တံုးက အစိုးရရံုးက ေငြကိုင္ စာေရးႀကီး... သူက မ်က္မွန္ ခၽြတ္ထားရင္ သိပ္မျမင္ရဘူး။ အဲဒီတံုးက တရက္မွာ ဗိုက္ႀကီးသည္တစ္ဦး သူအလုပ္စားပြဲနား မတ္တပ္ရပ္ေနတာ မီးခံေသတၱာနဲ႔ မွားဖြင့္မိလို႔ အလုပ္ျပဳတ္လာၿပီး က်ဳပ္တို႔အဖြဲထဲ ေမာင္းလာတီးေနရတာ...</div><div align="justify"><br />ပရိတ္သတ္။ ။ ရယ္သံမ်ား...</div><div align="justify"><br />ဦးသိန္းဆု။ ။ ေဟာ ဟိုက ပတ္မႀကီး ဆရာ ကိုျမသိန္း... သူကေတာ့ အရင္က အင္ဂ်င္နီယာေပါ့။ ယႏၱရားစက္ႀကီးေတြ ကိုင္ရတာ။ တစ္ေခါက္က ေဘးနားခ်ထားတဲ့ ထညက္ရည္ပံုးႀကီးကို အင္ဂ်င္၀ိုင္နဲ႔ မွားထည့္မိလို႔... အလုပ္ျပဳတ္လာၿပီး က်ဳပ္တို႔ အဖြဲ႔ထဲမွာ ပတ္မႀကီးလာတီးေနရတာဗ်ိဳ႕...</div><div align="justify"><br />ပရိတ္သတ္။ ။ ရယ္သံမ်ား...<br /><br /><br /></div><div align="justify"></div><div align="justify">ဒီလိုနဲ႔ အၿငိမ့္ကတာၾကည့္လိုက္ ပ်က္လံုးေတြထုတ္တာ နားေထာင္လိုက္။ ရယ္လိုက္ၾကရတာမွ အူေတြပါနာသည္။<br /></div><div align="justify"></div><div align="justify"></div><div align="justify">မွတ္မွတ္ရရ အဲဒီတံုးက သူေဌးက မင္းသမီးကို ဆုေငြငါးေထာင္၊ လူရႊင္ေတာ္ေတြကို ႏွစ္ေထာင္စီ ဆုခ်လိုက္ေလသည္။ လူရႊင္ေတာ္သံုးဦး ျပန္ထြက္လာသည္။<br /><br /></div><div align="justify"></div><div align="justify">ဦးသိန္းဆု။ ။ စာရြက္ကေလးကိုင္ၿပီး ... "အလွဴ႕ဒကာႀကီး ဦး... က မင္းသမီး အတြက္ ဆုေတာ္ေငြ ငါးေထာင္တဲ့... ကၽြန္ေတာ္တို႔ သံုးဦးအတြက္ ဆုေတာ္ေငြ ႏွစ္ေထာင္က်ပ္စီ ခ်ီးျမွင့္ပါတယ္... "... အလွဴ႕ ဒကာႀကီး ဦး... နဲ႔ အလွဴ႕အမႀကီး ေဒၚ... တို႔ က်န္းမာ ခ်မ္းသာၿပီး စီးပြားဥစၥာမ်ားတိုးတက္ပါေစေၾကာင္း ေဟာဒီ အၿငိမ့္စင္ေပၚကေနၿပီးေတာ့ ဆုေတာင္း ပထၳနာျပဳ လိုက္ပါတယ္ခင္ဗ်ား....</div><div align="justify"></div><div align="justify"><br /><br />ဦးေပါစံ။ ။ ေနအံုး... ကိုသိန္းဆု... ဆုေတာ္ေငြဘယ္ေလာက္ခ်သလဲ ျပန္ေျပာ စမ္းပါအံုး...</div><div align="justify"></div><div align="justify"><br /><br />ဦးသိန္းဆု။ ။ မင္းသမီးကို ငါးေထာင္... က်ဳပ္တို႔ကို ႏွစ္ေထာင္စီ...</div><div align="justify"></div><div align="justify"><br />ဦးေပါစံ။ ။ ပရိတ္သတ္ကို ၾကည့္၍... ကိုင္း... မင္းသမီးက်ေတာ့ ငါးေထာင္တဲ့ဗ်.... က်ဳပ္တို႔ လူရႊင္ေတာ္ေတြက်ေတာ့ ႏွစ္ေထာင္စီတဲ့... က်ဳပ္တို႔က အ၀ွာမပါလို႔ ေနမွာ ဗ်...ေႏွာ့္..<br /></div><div align="justify"></div><div align="justify"><br />ပရိတ္သတ္။ ။ ရယ္သံမ်ား...</div><div align="justify"></div><div align="justify"><br />ဦးသိန္းဆု။ ။ ဘာမပါတာလဲဗ်.. ခင္ဗ်ားဥစၥာကလည္း...<br /><br />ဦးေပါစံ။ ။ အ၀ွာမပါလို႔ ေနမွာပါဆို...<br /><br />ဦးသိန္းဆု။ ။ ဘာလဲဗ်... ရွင္းစမ္းပါအံုး...</div><div align="justify"></div><div align="justify"><br />ဦးေပါစံ။ ။ ရယ္က်ဲက်ဲျဖင့္.... ေအာ္.. အႏုပညာ ဗီဇ ကို ေျပာတာပါဗ်ာ...<br /><br />ပရိတ္သတ္။ ။ ရယ္သံမ်ား....</div><div align="justify"></div><div align="justify"><br />ငယ္ငယ္တံုးက ၾကည့္ဖူးေသာ အၿငိမ့္တစ္ခုမွ ပ်က္လံုးကို မွတ္မိသေလာက္ျပန္ေရးထားပါသည္။</div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/21483949-138657106909201758?l=phyowaikyaw.blogspot.com' alt='' /></div>Phyo Wai Kyawhttp://www.blogger.com/profile/06431679720899255655noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-21483949.post-79448186049793645462007-08-12T09:03:00.000+08:002007-08-12T09:25:48.650+08:00<span style="font-size:130%;"><strong>ၿပီးသြားမွာပါ</strong></span><br /><br /><div align="justify">မင္းကို ငါ ပံုေလးတစ္ပံု ေျပာျပမယ္ကြ၊ ဟိုးေရွးေရွးတုန္းက ဘုရင္ႀကီးတစ္ပါး ရွိတယ္။ အဲဒီဘုရင္ႀကီးရဲ႕ တိုင္းျပည္ကို အျခားအင္အားႀကီးတဲ့ တိုင္းျပည္က ဘုရင္ေတြက တိုက္ခိုက္ဖို႔ ႀကံစည္ေနတယ္။ အဲဒီမွာ ဘုရင္ႀကီးက စိတ္ညစ္ရေတာ့တာေပါ့ကြာ။ အဲဒီေတာ့ သူနဲ႔ရင္းႏွီးတဲ့ ရေသ့ႀကီး တစ္ဦးဆီမွာ အေဆာင္တစ္ခု သြားၿပီးေတာင္းတယ္။ သူေတာင္းတဲ့ အေဆာင္က စိတ္ညစ္စရာေတြနဲ႕ ႀကံဳခဲ့ရင္လည္း စိတ္မညစ္ရပဲ ေျပေပ်ာက္သြားရမယ္တဲ့၊ ေပ်ာ္စရာနဲ႔ ႀကံဳခဲ့ရင္လည္း အရမ္းမေပ်ာ္ပဲ တည္တည္ၿငိမ္ၿငိမ္ ျဖစ္သြားရမယ္တဲ့။ အဲဒီလို အစြမ္းထက္တဲ့ အေဆာင္ေလး တစ္ခုေပးပါ လို႔ေတာင္းတယ္။ အဲဒီေတာ့ ရေသ့ႀကီးက ေက်ာက္အနက္ေလး နဲ႔ ကြင္းထားတဲ့ လက္စြပ္ကေလးတစ္ကြင္း လုပ္ေပးလိုက္တယ္။ လက္မွာ ၀တ္ထားဖို႔လည္း မွာလိုက္တယ္။ ၿပီးေတာ့ စိတ္ညစ္စရာ ႀကံဳတဲ့ အခါမွာ အဲဒီလက္စြပ္ေက်ာက္ကို စိုက္ၿပီး ၾကည့္လိုက္တဲ့။ ၾကည့္တဲ့ အခါမွာ အလင္းေရာင္မွာ မၾကည့္နဲ႔တဲ့။ ေက်ာက္က အလင္းျပန္ေတာ့ ဘာမွ ေတြ႔ရမွာ မဟုတ္ဘူးတဲ့။ အေမွာင္ရွိတဲ့ ေနရာမွာ ၾကည့္တဲ့။ သိပ္ၿပီးေပ်ာ္လာတဲ့ အခါမ်ိဳးမွာလည္း အဲဒီလိုပဲ လက္စြပ္ကေလးကို ၾကည့္ပါတဲ့။ အဲဒီအခါမွာ ဘုရင္ႀကီးဟာ သူလိုခ်င္တဲ့ အေဆာင္ လက္စြပ္ေလးရတဲ့ အတြက္ အလြန္ပဲ ၀မ္းသာသြားတယ္။ </div><div align="justify"><br />သိပ္ၿပီးမၾကာပါဘူး။ အျခားတိုင္းျပည္က ဘုရင္ေတြရဲ႕ ၿခိမ္းေျခာက္မႈဟာ ပိုၿပီးျပင္းထန္လာတဲ့ အတြက္ ဘုရင္ႀကီးဟာ အေတာ္ကို စိတ္ညစ္သြားတယ္။ တုန္လည္း တုန္လႈပ္သြားတယ္။ အဲဒီအခါမွာ ဘုရင္ႀကီးဟာ ေမွာင္ရိပ္ရွိတဲ့ ေက်ာက္ေတာင္ေလး နားကို ကပ္သြားၿပီး လက္စြပ္ေက်ာက္ကို စိုက္ၿပီး ၾကည့္လိုက္တယ္။ ရေသ့ႀကီးက အဲဒီေက်ာက္ထဲမွာ စာထြင္းၿပီးထည့္ထားတာ။ ေမွာင္ရိပ္ခိုၿပီး ဘုရင္ႀကီးဟာ အဲဒီေက်ာက္နက္ေလးကို စိုက္ၾကည့္လိုက္တဲ့ အခါမွာ ေက်ာက္နက္ေလးထဲက စာကို ေကာင္းေကာင္းဖတ္လို႔ ရသြားတယ္။ ဖတ္မိတာနဲ႔ တၿပိဳင္နက္ စိတ္ညစ္တာေတြ၊ ထိတ္လန္႔တာေတြ စိုးရိမ္တာေတြ လံုး၀ လြင့္ေပ်ာက္သြားတယ္.... အဲဒီေက်ာက္နက္ထဲက စာက ဘာလဲဆိုရင္...</div><br /><span style="font-size:130%;"><strong>" ၿပီးသြားမွာပါ "</strong></span><br /><br />... ဆိုတဲ့ စာပဲ။<br /><br /><a href="http://www.blogger.com/www.mediafire.com/?fbpyyjdghgd" target="_blank">မင္းသိခၤ ၏ မေနာမယ ကိုပီတာ မွ </a><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/21483949-7944818604979364546?l=phyowaikyaw.blogspot.com' alt='' /></div>Phyo Wai Kyawhttp://www.blogger.com/profile/06431679720899255655noreply@blogger.com5tag:blogger.com,1999:blog-21483949.post-14283478218948265392007-08-11T19:08:00.000+08:002007-08-12T09:24:58.509+08:00<div align="justify"><strong><span style="font-size:130%;">တာရာမင္းေ၀ ၏ စြဲၿငိေစေသာ ေရးသားဟန္</span></strong><br /><br />.....<br />ေျမာက္ျပန္ေလကေတာ့ ေရႊေရာင္ရိုင္းရိုင္းေတြ မႈတ္ထုတ္ရင္း ေဆာင္းပန္းပုရုပ္ကို ပံုေဖာ္ဆဲပါ မိသံလြင္... ငါ့ရဲ႕ လာရာလမ္းမွာ မင္းကိုလြမ္းရင္း လျခမ္းေတြရႈပ္ရွက္ခတ္ေအာင္ ေၾကြခဲ့ဖူးတယ္ ဆိုတာ ယံုပါ။<br />.....<br /><br />ဆံႏြယ္ခက္ကေလးေတြကို သပ္တင္လိုက္ပါအံုး သံလြင္ရယ္... ခ်ီခ်ီၾကြၾကြျဖစ္ေနတဲ့ ငါ့ဥယ်ာဥ္ထဲက မီးတရံုႏွစ္ရံုကို မ်က္ေတာင္ကေလး ယိမ္း၀င့္လႈပ္ခတ္ရံုမွ်နဲ႔ မင္းက ၿငိမ္းသတ္ႏိုင္ပါတယ္...<br />.....<br /><br />သူဟာ မနက္မိုးေစာေစာလင္းခ်ိန္မွာ ၿခံထဲက စံပယ္ပင္ေၾကြေတြ လိုက္ေကာက္ပါတယ္... ကၽြန္ေတာ္ ကူညီေကာက္ေပးခ်င္ေပမယ့္ သူ႔ရဲ႕ ၿငိမ္းခ်မ္းေပ်ာ္ရႊင္မႈေလးကို ကၽြန္ေတာ့္ေၾကာင့္ ပ်က္ၿပိဳသြားမွာ စိုးခဲ့တယ္... မေကာက္ေပးျဖစ္ခဲ့ ပါဘူး...<br />.....</div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/21483949-1428347821894826539?l=phyowaikyaw.blogspot.com' alt='' /></div>Phyo Wai Kyawhttp://www.blogger.com/profile/06431679720899255655noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-21483949.post-55959947155182875312007-08-09T22:07:00.000+08:002007-08-12T09:25:10.564+08:00<span style="font-weight: bold;font-size:130%;" >National Day Parade, Singapore 2007</span><br /><br /><div style="text-align: justify;">ဒီေန႕ National Day... Holiday ဆိုေတာ့ National Day က်င္းပေနတဲ့ Esplande ေဘးနားက Marina Bay ဘက္ သြားၾကည့္ခဲ့ၾကတယ္။ ထံုးစံအတိုင္း လူေတြကေတာ့ ႀကိတ္ႀကိတ္တိုးေပါ့ဗ်ာ။ စိတ္ရွည္လက္ရွည္နဲ႕ ေတာ္ေတာ္ေလး ေစာင့္လိုက္ရတယ္။ Singapore River ရဲ႕ပင္လယ္၀၊ Marina Bay က ေရျပင္က်ယ္ႀကီး ေပၚမွာ မီးရႈး မီးပန္းမ်ား ေဖာက္တာ အင္မတန္ လွပါတယ္။ အဲဒီ ဓါတ္ပံုေတြလဲ ရိုက္လာခဲ့ေသးတယ္။<br /></div><br /><div align="center"><br /><embed type="application/x-shockwave-flash" src="http://picasaweb.google.com/s/c/bin/slideshow.swf" width="400" height="267" flashvars="host=picasaweb.google.com&RGB=0x000000&feed=http%3A%2F%2Fpicasaweb.google.com%2Fdata%2Ffeed%2Fapi%2Fuser%2Fkophyo%2Falbumid%2F5096696348720969409%3Fkind%3Dphoto%26alt%3Drss" pluginspage="http://www.macromedia.com/go/getflashplayer"></embed><br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/21483949-5595994715518287531?l=phyowaikyaw.blogspot.com' alt='' /></div>Phyo Wai Kyawhttp://www.blogger.com/profile/06431679720899255655noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-21483949.post-64610448653754221232007-08-08T23:28:00.001+08:002007-08-12T09:25:37.038+08:00<div xmlns='http://www.w3.org/1999/xhtml'>"....တို႔တတ္ႏိုင္တာ ဒါပဲရိွေတာ့တယ္။ သြားတဲ့သူက သြားႏွင့္ျပီ။ အေၾကြေစာတဲ့ ၾကယ္ပြင့္ေတြ ပင္လယ္နဲ႔ အျပည့္ရိွေနပါတယ္။ အဲဒီထဲကို အလင္းဆံုးတာရာတစ္စင္းလည္း ပူးေပါင္းသြားခဲ့ျပန္ျပီ။ ဒါေပမယ့္ ဒီတာရာမရိွရင္ တို႔ေကာင္းကင္မွာ ဘယ္ေတာ့မွ နကၡတ္ေတြ စံုေတာ့မွာ မဟုတ္ဘူး။ အစားလည္း မရႏိုင္ေတာ့ဘူး။ ...." <br/><br/><a href='http://taryarminwaimemorial.blogspot.com/' target='_blank'>တာရာမင္းေ၀ အမွတ္တရ Blog မွ</a><br/><br/></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/21483949-6461044865375422123?l=phyowaikyaw.blogspot.com' alt='' /></div>Phyo Wai Kyawhttp://www.blogger.com/profile/06431679720899255655noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-21483949.post-69558288829565375622007-08-08T11:29:00.001+08:002007-08-12T09:26:06.836+08:00<div xmlns='http://www.w3.org/1999/xhtml'><p>Does it annoy you when websites ask for your email address, for no reason other than to send you stuff you're not interested in?</p> <p>Well from now on, don't give them your email, give them <a target='_blank' href='http://www.killmail.net/'>kill<span class='mailheading'>MAIL</span></a>!</p> <p>Just make up any email <b>addressYouLike@a.killmail.net</b>, then come to <a target='_blank' href='http://www.killmail.net/'>www.killmail.net</a> to read it.</p> <p>Simple. No passwords, get what you want then leave.<br/></p><p>Website: <a target='_blank' href='http://www.killmail.net/'>http://www.killmail.net</a><br/><br/></p></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/21483949-6955828882956537562?l=phyowaikyaw.blogspot.com' alt='' /></div>Phyo Wai Kyawhttp://www.blogger.com/profile/06431679720899255655noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-21483949.post-38586244273596767512007-08-08T10:06:00.001+08:002007-08-12T09:26:19.187+08:00<div xmlns='http://www.w3.org/1999/xhtml'><div align='center'><img src='http://www.freewebtown.com/kophyo/photos/corporate-culture.jpg'/><br/></div><br/><br/><p class='poweredbyperformancing'>Powered by <a href='http://scribefire.com/'>ScribeFire</a>.</p></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/21483949-3858624427359676751?l=phyowaikyaw.blogspot.com' alt='' /></div>Phyo Wai Kyawhttp://www.blogger.com/profile/06431679720899255655noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-21483949.post-87915486028566876712007-08-07T15:07:00.001+08:002007-08-07T21:20:55.244+08:00<div xmlns='http://www.w3.org/1999/xhtml'>ဖခင္။ ။ သားေရ.. အေဖ မင္းကို မိန္းမေပးစားမလို႔ စီစဥ္ေနတယ္ကြ။<br/>သား။ ။ က်ဳပ္က ကိုယ့္ႀကိဳက္တဲ့လူပဲ ကိုယ္ယူမွာ ဗ်။<br/>ဖခင္။ ။ ေနအံုး သား... ေကာင္မေလး က ဘီလ္ဂိတ္ သမီးကြ။<br/>သား။ ။ ေအာ္ ဒီလိုလား... အေဖ့ စကားနားေထာင္လိုက္ပါမယ္။<br/><br/>ထို႔ေနာက္ ဖခင္ သည္ ဘီလ္ဂိတ္ ထံသို႔သြား ၿပီး....<br/>ဖခင္။ ။ ခင္ဗ်ား သမီးအတြက္ အင္မတန္သင့္ေတာ္တဲ့ ေကာင္ေလးတစ္ေယာက္ေတြ႔ထားတယ္။<br/>ဘီလ္ဂိတ္။ ။ ကၽြန္ေတာ့္ သမီးေလး က ငယ္ပါေသးတယ္ဗ်ာ။<br/>ဖခင္။ ။ ေနအံုး... ဟိုေကာင္ေလး က ကမၻာ့ဘဏ္ လက္ေထာက္ ဥကၠဌ ဗ်။<br/>ဘီလ္ဂိတ္။ ။ အာ.. ဒီလိုဆိုေတာ့လဲ လက္ခံရမွာ ေပါ့ဗ်ာ။<br/><br/>ေနာက္ဆံုးတြင္ ဖခင္သည္ ကမၻာ့ဘဏ္ ဥကၠဌ ထံသို႔သြားသည္။<br/>ဖခင္။ ။ ဥကၠဌ ႀကီးခင္ဗ်ား... လစ္လပ္ေနတဲ့ လက္ေထာက္ဥကၠဌ ရာထူးအတြက္ အထူးသင့္ေတာ္တဲ့ သူငယ္ေလးတစ္ေယာက္ ေတြ႔ထားပါတယ္။<br/>ဥကၠဌ။ ။ကၽြန္ေတာ္မွာ လိုအပ္တာထက္ အဲဒီရာထူးအတြက္ လိုအပ္တာထက္ေတာင္ ပိုမ်ားေနပါတယ္။<br/>ဖခင္။ ။ ေနအံုး.. ဒီသူငယ္ေလးက ဘီလ္ဂိတ္ရဲ႕ သားမက္ကေလးဗ်။<br/>ဥကၠဌ။ ။ ဒီလိုလား... ရပါတယ္။<br/><br/><b>သင့္လက္ထဲမွာ ဘာမွမရွိလဲ သင့္မွာ positive attitude ရွိရင္... သင္ျဖစ္ခ်င္တာေတြ ျဖစ္လာပါလိမ့္မယ္။</b><br/></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/21483949-8791548602856687671?l=phyowaikyaw.blogspot.com' alt='' /></div>Phyo Wai Kyawhttp://www.blogger.com/profile/06431679720899255655noreply@blogger.com15tag:blogger.com,1999:blog-21483949.post-59262060923123659662007-08-05T20:06:00.001+08:002007-08-07T21:21:18.701+08:00<div xmlns='http://www.w3.org/1999/xhtml'><div align='justify'>တညေနခင္း အိမ္မွာ ေနရတာ ညီးစီစီျဖစ္လွသျဖင့္၊ အနီးနားမွာရွိၿပီး မေရာက္ဖူးေသးေသာ West Coast ဘက္ လမ္းေလွ်ာက္ထြက္သည္။ Clementi Central ကေန 175 စီးသြားရသည္။ ႀကံဳခ်င္ေတာ့ National Dog Walk 2007 ႏွင့္တိုးသည္။ ဒါနဲ႔ West Coast ရႈခင္းေတြ ေရာ၊ ေခြးလမ္းေလွ်ာက္ပြဲ ေရာ မွတ္တမ္းတင္လာခဲ့သည္။ ေခြးေတြမွ ဆိုဒ္စံုျဖစ္သည္။ စလံုးမွာ ေခြးဒီေလာက္ေပါမွန္း အဲဒီေရာက္မွ သိသည္။ အဲဒီေနရာမွာ ထူးျခားတာ တစ္ခုက စလံုးက Mc Donald ဆိုင္ေတြထဲမွာ ေနရာထိုင္ခင္း အေကာင္းဆံုးျဖစ္ၿပီး၊ စံနစ္တမူထူးျခားသည့္ McDonald ဆိုင္ ကေလးတစ္ဆိုင္ ရွိပါသည္။ (ေဆာ့ဒ္) ေတြ ဘာေတြ ယူတာက အစ အေမရိကားစတိုင္ ကိုယ့္ဘာသာကိုယ္ chili sauce တို႔ tomato sauce တို႔ tap ေလးေတြမွာ လက္နဲ႔ဖိၿပီး ယူရသည္။ တျခား Mc Donald ဆိုင္ေတြလို ေဆာ့ဒ္ကို အိတ္ေလးေတြနဲ႔ မေပးပါ။ Tissue လဲ ကိုယ့္ဘာသာကိုယ္ ယူရသည္။</div><br/><div align='center'><embed pluginspage='http://www.macromedia.com/go/getflashplayer' flashvars='host=picasaweb.google.com&amp;RGB=0x000000&amp;feed=http%3A%2F%2Fpicasaweb.google.com%2Fdata%2Ffeed%2Fapi%2Fuser%2Fkophyo%2Falbumid%2F5095176888075891873%3Fkind%3Dphoto%26alt%3Drss' height='267' width='400' src='http://picasaweb.google.com/s/c/bin/slideshow.swf' type='application/x-shockwave-flash'/></div><br/><br/><p class='poweredbyperformancing'>Powered by <a href='http://scribefire.com/'>ScribeFire</a>.</p></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/21483949-5926206092312365966?l=phyowaikyaw.blogspot.com' alt='' /></div>Phyo Wai Kyawhttp://www.blogger.com/profile/06431679720899255655noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-21483949.post-20825132677111095332007-08-03T21:41:00.001+08:002007-08-04T10:45:50.310+08:00<div xmlns='http://www.w3.org/1999/xhtml'><div align='justify'>စကၤာပူ National Day နီးေပၿပီ။ အခုတေလာ Channel 8 ကေန "Honour and Passion" ဆိုတဲ့ အခန္းဆက္ ဇာတ္ကား လာလာ ေနသည္။ ျမန္မာကား ဇာတ္လမ္းေတြနဲ႔ ေတာ္ေတာ္ေလးကို ခပ္ဆင္ဆင္ျဖစ္ပါသည္။ ဖေအႀကီးက သားေတြ National Service သြားရမွာ ကို ၀မ္းေတြသာ၊ ပီတိေတြျဖစ္၊ ႏိုင္ငံ့သားေကာင္းျဖစ္ရၿပီးဆိုၿပီ ၿပံဳးၿပံဳးႀကီး ၾကည့္ေန။ စ၀င္၀င္ျခင္း သားႀကီးက လူငယ္ဆိုေတာ့ စလံုးစတိုင္ ဆံပင္အနီ ရွဲဒိုးေရာင္ ေလး ဆိုးထားတာကို ညွပ္ပစ္ခံရေတာ့ ႔ မ်က္ႏွာမေကာင္း။ ေနာက္ေတာ့ တကယ္တမ္း National Service ၀င္ရတာ အထဲမွာ ေပ်ာ္စရာ အလြန္ေကာင္း။ ေလ့က်င့္ခန္းေတြ တေပ်ာ္တပါးႀကီး စုေပါင္းလုပ္ၾက။ အထဲမွာ စစ္ဗိုလ္ႀကီး နဲ႔ စစ္ဗိုလ္မ နဲ႔ဇာတ္လမ္းေတြျဖစ္ၾက...။ အင္း... ဒီကားၾကည့္ရင္းၾကည့္ရင္း ျမန္မာ ကားေတြထဲက ("အမိေကာင္းကင္ ၾကယ္စင္ေမာင္ႏွမ" စတဲ့ ရုပ္ျမင္သံၾကား ဇာတ္လမ္း ေတြထဲက လိုမ်ိဳး) ထဲက idea ေတြကို မ်ားကူးခ်ထားသလား လို႔ ထင္ေတာင္ထင္မိသည္။ ေျပာလို႔မရဘူးဗ်။ ကူးခ်င္ကူးမွာ။<br/></div><br/><div align='center'><object height='350' width='425'><param value='http://www.youtube.com/v/JkHA2mmWWGw' name='movie'/><param value='transparent' name='wmode'/><embed height='350' width='425' wmode='transparent' type='application/x-shockwave-flash' src='http://www.youtube.com/v/JkHA2mmWWGw'/></object></div><br/><br/><p class='poweredbyperformancing'>Powered by <a href='http://scribefire.com/'>ScribeFire</a>.</p></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/21483949-2082513267711109533?l=phyowaikyaw.blogspot.com' alt='' /></div>Phyo Wai Kyawhttp://www.blogger.com/profile/06431679720899255655noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-21483949.post-38165631771839999412007-08-03T12:07:00.001+08:002007-08-04T08:07:56.191+08:00<div xmlns='http://www.w3.org/1999/xhtml'>" မဂၤလာတရားနဲ႔ ထင္ရွားပါတဲ့ ... ျမန္မာျပည္.. စံဌာနီ.. ျမန္မာျပည္.. စံဌာနီ... <br/>~ မဂၤလာတရားနဲ႔ ထင္ရွားပါတဲ့ ... ျမန္မာျပည္.. စံဌာနီ.. ျမန္မာျပည္.. စံဌာနီ... <br/>ျမတ္ဘုရားဂုဏ္ကို တဲ့အာရံုစြဲကာ ေနမည္... တန္ခိုးေတာ္အနႏၱ... အမွန္ပ စံုညီ..."<br/><br/><div align='justify'>ဟုိးတရက္က မနက္ေစာေစာႏိုးေနသည္။ ဒါနဲ႔ myanmarmp3 မွ သီခ်င္းမ်ား ဟိုေလွ်ာက္ဖြင့္ နားေထာင္ ဒီေလွ်ာက္ဖြင့္ နားေထာင္ နဲ႔ ပ်င္းပ်င္းရွိလွသျဖင့္ အလွည့္အေျပာင္းျဖစ္ေအာင္ "ေဟမာေန၀င္း" သီဆိုထားသည့္ <a target='blank' href='http://www.myanmarmp3.net/generateasx.aspx?albumid=463'>ဗုဒၶ၀င္ သီခ်င္းမ်ား</a> နားေထာင္ ၾကည့္လိုက္သည္။ တိုးတိုးေလးဖြင့္ထားခဲ့ ၿပီး အိပ္ရာထဲကုပ္ၿပီး ျပန္မွိန္းရင္း အသာ နားေထာင္ၾကည့္ေတာ့ အင္မတန္ နားေထာင္လို႔ ေကာင္းေနပါသည္။ <br/><br/>နားေထာင္ရင္း ေတြးမိသည္ "အင္း... အေသ၀နာစ ဗာလာနံ- လူမိုက္ဆိုလွ်င္ေရွာင္ေသြလႊဲလို႔ မမွီ၀ဲနဲ႔ ကင္းေအာင္ေန" တဲ့။ ဒီမဂၤလာ တစ္ပါးေလးတြင္ကို တကမၻာလံုးက်င့္သံုးၾကရင္ ကမၻာႀကီးက အင္မတန္ၿငိမ္းခ်မ္းမွာ။ သို႔ေပမယ့္ လူမိုက္ လူမိုက္ခ်င္း ေပါင္းမိေနတာက ခက္တယ္...။ ေနာက္ဆက္ေတြးမိသည္မွာ "ပတိရူပေဒသ ၀ါေသာစ- ဥစၥာ ပညာ ခ်မ္းသာရဖို႔ သင့္ရာေဒသအၿမဲ ေန" ဆိုသည့္ မဂၤလာ တစ္ပါးကို ဆက္ေတြးမိသည္။ မွန္လိုက္တာ.. မွန္လိုက္တာ။ အခုလဲ ကိုယ္နဲ႔ သင့္တင့္ေလွ်ာက္ပတ္တဲ့ အရပ္မွာ ေပ်ာ္ေအာင္ ေနေနရတာ မဆိုးပါဘူး ဟုေတြးမိသည္။ ေယဘူယ် သေဘာကို ေျပာပါတယ္.. ခုေနခါမ်ား အီရတ္မွာ လူသြားျဖစ္ေနရင္ တေၾကာင့္ေၾကာင့္ တၾကၾက နဲ႔ ဟုိေျပးသည္လႊားနဲ႔ ဘယ္လိုလုပ္ ပညာရွာမလဲ.. ဥစၥာရွာမလဲ ေနာ့္။ အဲဒါေၾကာင့္... "တို႔ ဘုရားက အင္မတန္ဥာဏ္ႀကီးတာ... မဂၤလာတရားနဲ႔ လူတိုင္းက်င့္သံုးၾကရင္ေလ အလြန္ကို ေကာင္းပါတယ္။ ေလာကီ ဘက္မွာ ႀကီးပြားမယ္၊ ခ်မ္းသာမယ္၊ စိတ္ခ်မ္းသာမယ္၊ သံသရာ ကလည္းလြတ္မွာ... ၃၈ ျဖာ မဂၤလာကို ေဟာထားတာမ်ား အင္မတန္ကို ေထာင့္ကို ေစ့ေနတာပဲ..." စသည္ျဖင့္ ေတြးမိသည္။<br/><br/>ဒီလိုနဲ႔ ေတာင္ေတာင္ အီအီ ေတြးရင္း "အင္း... မဂၤလာတရားနဲ႕ ထင္ရွားတဲ့ျမန္မာ ျပည္မွာ ငါတို႔ ဗုဒၶဘာသာေတြ ဘာေၾကာင့္ စီးပြားညံ့ေနၾကသလဲ မသိဘူး" ဟု ရိုးရိုးသားသား ေတြးမိပါသည္။ ဒါနဲ႔ တရက္ကမွ မႏၱေလးက ကိုရဲျမတ္သူ ေပးထားတဲ့ <a target='_blank' href='http://www.box.net/shared/ujdnh5aire'>"ပဌာန္းတရား ေတာ္" e-Book</a> ဖတ္ၾကည့္ရင္းနဲ႕မွ မဟာဂႏၶာရံု ဆရာေတာ္ဘုရား ႀကီးက ပဌာန္းေဒသနာ ေတာ္မွာေတာ့ ဒီလိုေဟာထား ကိုေတြ႔ရ တယ္။ <br/><br/>"ႏိုင္ငံႀကီးေတြမွာ တခ်ိဳ႕မ်ား သူေဌးႀကီးေတြဟာေလ သူတို႔ တစ္ေန႔ အသံုး စရိတ္ဟာ ဒီျမန္မာႏိုင္ငံက သူေဌးေတြ တစ္သက္လံုး စားေလာက္ သံုးေလာက္တဲ့ စည္းစိမ္ ကို တစ္ေန႔တည္း သံုးပစ္တာတဲ့၊ အဲဒီေလာက္ေပါတယ္တဲ့။ ဒါ ဗုဒၶဘာသာမဟုတ္ ဘူးတဲ့။ ဒီေတာ့ ဗုဒၶဘာသာႏိုင္ငံဟာ အညံ့ဆံုးျဖစ္ေနတယ္။ သီဟိုဠ္တို႔ လာအိုတို႔ ကေမၻာဒီယားတို႔၊ ျမန္မာတို႔၊ ယိုးဒယားတို႔ .. ဒီႏိုင္ငံငယ္ေလးေတြကလူေတြ ကအညံ့ဆံုးျဖစ္ေနတယ္တဲ့။ ဒါဘယ္ႏွယ္ အဓိပၸါယ္တံုးတဲ့... <b>"ဟာ ဟုတ္တယ္"</b> လို႔ စိတ္ထဲ ဇေ၀ဇ၀ါျဖစ္စရာပါပဲ.....ႏိုင္ငံႀကီးေတြက သူေဌးႀကီးေတြ ေရွးကံမ်ားျပဳေတာ့ ဘယ္လိုျပဳခဲ့တံုး စဥ္းစားၾကည့္လိုက္ပါေလ။ စဥ္းစားၾကည့္ေတာ့ ေရွးကံျပဳတံုးက သူတို႔လည္း ကံရွိမွာေပါ့.. ဗုဒၶဘာသာေတာ့ မဟုတ္ဘူးတဲ့.. အို ဘုန္းႀကီးက ေျပာခ်င္လိုက္တာ.. ဘုရားေလာင္း ပါရမီ ျဖည့္တံုးက ဘယ္ႏွစ္ဘ၀မ်ား ဗုဒၶဘာသာ ျဖစ္ခဲ့ ဘူးလို႔လဲ။ ကဲ ဇာတ္ႀကီး ဆယ္ဘြဲ႔ကို အၾကမ္း စဥ္းစားၾကည့္ၾကစို႔... ေတမိမင္း- ဗုဒၶဘာသာ ဘ၀ မဟုတ္ဘူး။ မဟာ ဇနကၠမင္း- ဗုဒၶဘာသာ မဟုတ္ဘူး။ သို႔ေသာ္ သူတို႔ကုသိုလ္ေတြ သူတို႔ျပဳသြားတာပဲ။ သု၀ဏၰသွ်ံ- ေတာထဲမွာ ေမတၱာနဲ႔ သာေနတာ.. ဗုဒၶဘာသာ ဘ၀ မဟုတ္ဘူး။ အဲ ေနမိမင္းႀကီး တစ္ေန႔ေတာ့ ေျပာလုိက္တဲ့ နရဒျဗဟၼာမင္းႀကီး... ဗုဒၶဘာသာမဟုတ္ပါဘူး.. အကုန္လံုးေပါ့ေလ၊ ေ၀သႏၱရာ မင္းကို ၾကည့္ပါ... ဗုဒၶဘာသာ ဟုတ္ရဲ႔လား... <br/>..........<br/>..........<br/>..........<br/>ဒီေတာ့ကာ ဗုဒၶဘာသာဆိုၿပီး စိတ္ႀကီး၀င္မေနၾကပါနဲ႔၊ <b>ေကာင္းေကာင္းေနၾကဖို႔ ကသာ အေရးႀကီးပါတယ္။</b> ဗုဒၶဘာသာ ဆိုၿပီး အမွတ္တမဲ့ ေနရင္ေတာ့ တျခားသူေတြက ေက်ာ္ၿပီးရင္းေက်ာ္တက္သြား ဖို႔သာရွိပါတယ္။"(မဟာဂႏၶာရံုဆရာေတာ္ဘုရားႀကီး ၏ "ဘာသာျခားလည္း ေရွးကံရွိျခင္း၊ ဗုဒၶဘာသာေတြ ဘာေၾကာင့္စီးပြားညံ့ရသလဲ" မွ)(<a href='http://phyowaikyaw.blogspot.com/2006/07/blog-post_115245930381400352.html' target='_blank'>Related Post</a>) <br/><br/>ကၽြန္ေတာ္တို႔ ဆီမွာလည္း အထက္ကေန၊ ေအာက္အထိ၊ မင္းစိုးရာဇာ ကုန္သည္ လယ္လုပ္ လူတန္းစားအားလံုး "မဂၤလာ တရားေတာ္နဲ႔ အညီ" အမွန္တကယ္သာ လိုက္နာက်င့္သံုး ၾကရင္ေလ၊ မဟာဂႏၶာရံု ဆရာေတာ္ႀကီး ေျပာသလို.. "ေကာင္းေကာင္းေနၾကရင္ေလ" ႏိုင္ငံေရာ လူမ်ိဳးပါ ေတာ္ေတာ္ ႀကီးပြားမွာ အေသအခ်ာပါ။ အခုဟာက ေကာင္းေကာင္း မေနၾကလို႔။<br/><br/><a href='http://wesheme.blogspot.com'>ေအာင္ေက်ာ္ျမင့္</a> (<a href='http://wesheme.blogspot.com'>Andy</a>) က မဂၤလာတရားေတာ္ အေၾကာင္းေရးဖို႔ Tag ထားလို႔ ေရးရပါတယ္။<br/><br/><a target='_blank' href='http://www.box.net/shared/ujdnh5aire'>Download ပဌာန္းတရားေတာ္ (မဟာဂႏၶာရံု) e-Book</a><br/><br/><br/></div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/21483949-3816563177183999941?l=phyowaikyaw.blogspot.com' alt='' /></div>Phyo Wai Kyawhttp://www.blogger.com/profile/06431679720899255655noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-21483949.post-28928214993676762142007-08-02T18:08:00.001+08:002007-08-04T08:07:41.723+08:00<div xmlns='http://www.w3.org/1999/xhtml'><div align='center'><object width='425' height='350'><param name='movie' value='http://www.youtube.com/v/GVIgOBVO5gA'/><param name='wmode' value='transparent'/><embed src='http://www.youtube.com/v/GVIgOBVO5gA' type='application/x-shockwave-flash' wmode='transparent' width='425' height='350'/></object></div><br/></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/21483949-2892821499367676214?l=phyowaikyaw.blogspot.com' alt='' /></div>Phyo Wai Kyawhttp://www.blogger.com/profile/06431679720899255655noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-21483949.post-79912987834705385422007-08-02T11:33:00.001+08:002007-08-02T11:38:20.745+08:00<div xmlns='http://www.w3.org/1999/xhtml'><div align='justify'>သားႀကီးက မိဘလုပ္ငန္းႏွင့္ သက္ဆိုင္ေသာ အဏၰ၀ါတကၠသိုလ္ တက္သည္။ မစၥေဗဒ အထူးၿပဳဘာသာရပ္ျဖင့္ မဟာသိပၸံဘြဲ႕ ကို ရရွိခဲ့သည္။ ထို႔ေနာက္မိဘလက္ငုတ္ျဖစ္ေသာ ငါးဖမ္းလုပ္ငန္းကို ၀င္လုပ္သည္။ သူ၏ႀကိဳးစားမႈေၾကာင့္ လုပ္ငန္းမွာ ဆထက္တပိုး ေအာင္ျမင္ႀကီးပြားလာခဲ့ျခင္းျဖစ္သည္။<br/>အိမ္ေထာင္ျပဳေတာ့လည္း ဂုဏ္သေရရွိ လယ္သမားႀကီးတစ္ဦး ၏ သမီးႏွင့္ လက္ထပ္ခဲ့သည္။ မဂၤလာေဆာင္တြင္ ေယာကၡမမ်ားက သစ္ဆိမ့္ပင္ ဧကငါးဆယ္ မကၠေဒးမီးယား ဧကငါးဆယ္လက္ဖြဲ႕သည္။ ေျမဆယ္ ဆယ္ဧက ေလာက္ပိုင္ရင္ပဲ လူခ်မ္းသာ စာရင္း၀င္ေနတဲ့အခ်ိန္မွာ ဒီေျမေတြ အမ်ားႀကီး လက္ဖြဲ႕ႏိုင္တယ္ ဆိုကတည္းက ခ်မ္းသာၾကြယ္၀မႈ အတိုင္းအတာကို ခန္႔မွန္းလို႔ရေနၿပီ။<br/><br/>သားႀကီးအတြက္ ေက်နပ္အားရေနဆဲမွာပင္ သမီးအလတ္မက မိဘရင္က်ိဳးေအာင္ စံုကန္ၿပီး ထြက္သြားေလသည္။ မျဖစ္သင့္တာ မျဖစ္ရေလေအာင္ ၾကပ္ၾကပ္မတ္မတ္ ထိန္းသိမ္းေနတဲ့ၾကားက သူ႔သေဘာႏွင့္သူ အမိုက္ဇာတ္ခင္းသြားျခင္း ျဖစ္ေလသည္။<br/>ကန္ဇြန္းခင္း အေျမာက္အမ်ားပိုင္ဆိုင္ေသာ သူ႔မိတ္ေဆြ လူကံုထံ တစ္ေယာက္၏ သားႏွင့္ လက္ထပ္ေပးရန္ စီစဥ္ေနဆဲ အခ်ိန္မွာပင္ အလတ္မသည္ ကြန္ပ်ဴတာ ပရိုဂရမ္မာေလး တစ္ေယာက္ႏွင့္ ခိုးရာလိုက္ေျပးသြားသည္။ <br/>မိဘေတြရဲ႕ အထက္တန္းလႊာ တံငါသည္မ်ိဳးရိုး ဂုဏ္သိကၡာ ကိုမွ မေထာက္ထားပဲ ဘာမဟုတ္တဲ့ ကြန္ပ်ဴတာပရိုဂရမ္မာ ေလးကိုမွ ယူရေကာင္းလားဆိုၿပီး အေမလုပ္တဲ့သူက အေမြျပတ္ေၾကညာ စြန္႔လႊတ္ထားခဲ့ေလသည္။<br/>ဦးဆင္ေပါက္ကေတာ့ နည္းနည္းေပ်ာ့ေျပာင္းခ်င္သည္။ စားေကာင္းေသာက္ဖြယ္မ်ား စားရေသာအခါ သမီးလတ္ကို သတိရမိ၏။ တစ္ခါတရံက်လွ်င္ သူတို႔ရြာဘက္သို႔ ၿမိဳ႕ကတက္လာေသာ ပ်ံက် ကြန္ပ်ဴတာသမား တစ္ေယာက္တေလ ေရာက္ရွိလာတတ္သည္။ ပစၥည္းကိရိယာေတြ ထည့္ထားေသာ အိတ္ႀကီးကို လက္ကဆြဲ ေနပူက်ဲက်ဲမွာ ေခၽြးသံတရႊဲရႊဲ ေလွ်ာက္သြားရင္း...<br/>"ကြန္ပ်ဴတာေတြျပင္တယ္... ဟဒ္၀ဲေတြ အပ္ဂရိတ္လုပ္ေပးတယ္...ေနာက္ဆံုးေပၚ ေဆာ့ဖ္၀ဲေတြ တင္ေပးတယ္" ဟုေအာ္သြားေသာ အသံကို ၾကားရတဲ့ အခါတိုင္း ၿမိဳ႕ေပၚမွာ ဆင္းဆင္းရဲရဲ ခ်ိဳ႕ခ်ိဳ႕တဲ့တဲ့ေနရရွာေသာ သမီးလတ္ကို ျမင္ေယာင္မိၿပီး စိတ္မေကာင္းျဖစ္ရသည္။<br/></div><br/>မင္းလူ ၏ "ဖူးစာရွင္ကို ေရြးေတာ့မည္" မွ ကူးယူေဖာ္ျပသည္။<br/><a href='http://www.freewebtown.com/kophyo/Software/Phu-Sar-Shin-by-Min-Lu.pdf' target='_blank'>အက်ယ္ဆက္ဖတ္ရန္...</a><br/></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/21483949-7991298783470538542?l=phyowaikyaw.blogspot.com' alt='' /></div>Phyo Wai Kyawhttp://www.blogger.com/profile/06431679720899255655noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-21483949.post-80149804574698622492007-07-29T15:08:00.001+08:002007-07-29T16:49:20.389+08:00<div xmlns='http://www.w3.org/1999/xhtml'><div align='justify'>အဘြားကိုေတာ့ နဲနဲပိုၿပီးမွတ္မိသည္။ အဘြားက ျမန္မာစစ္စစ္။ အမည္က ေဒၚသင္းၾကဴ ျဖစ္သည္။ ေပ်ာ္ဘြယ္နယ္ ကန္သာ ေက်းရြာဇာတိ ျဖစ္သည္။ အဘိုးတို႔ အဘြားတို႔ အိမ္ေထာင္က်ကာစက ဂ်ပန္႔ေခာတ္ဆိုေတာ့ ၿငိမ္းၿငိမ္းခ်မ္းခ်မ္း ေနရသည္ကိုမရွိ။ ဗံုးေတြက်ဲလိုက္ က်င္းထဲ၀င္ခိုရလိုက္၊ ျပန္ထြက္လာလိုက္ ျဖစ္သည္ဟု သိရေလသည္။ <br/><br/>မွတ္မိသေလာက္... အဘြားက အသားအေရ ညိဳစိမ့္စိမ့္ျဖစ္ပါသည္။ စကားေျပာရင္ ရိုးရိုး ေလးေလးႀကီး ႏွင့္ မပြင့္တပြင့္ ေျပာတတ္သည္။ ရိုး၏။ အရွက္အေၾကာက္ လည္းအေတာ္ႀကီး၏။ အဂၤလိပ္ကားေတြ ဘာေတြ ၾကည့္ရင္း အဖက္အရမ္း အနမ္းအရံႈ႕မ်ားပါလာလွ်င္ မ်က္ႏွာလႊဲ ၿပီး "ဟိ..ရိ ၾသ..တၱ..ပၸ တ..ရား.. လံုးလံုး.. မရွိၾက...ေတာ့ဘူး.." ဟု ေရရြတ္ တတ္ေလ၏။ သူမသည္ ဘုရားတရားလည္း ၾကည္ညိဳသည္။ သံဃာမ်ားကို ဆြမ္းေန႔စဥ္ ေလာင္းသည္။ အခါအားေလွ်ာ္စြာ ဒါနျပဳ၏။ အခါအားေလွ်ာ္စြာ တရားစခန္းေတြဘာေတြ သြားသည္။ တစ္ခါ တစ္ခါ သာစည္က ငါးဆူေက်ာင္းတို႔ ဘာတို႔မွာ တရားသြားမွတ္တတ္သည္။ တခါတရံ မ်က္မွန္၀ုိင္းေလးျဖင့္ မိုးကုတ္တရားတို႔ ဘာတို႔ စတဲ့ တရားစာအုပ္ေလးေတြ ဖတ္ေနတတ္သည္။ <br/><br/>အဘိုးဆံုးၿပီးသည့္ေနာက္ သူမလည္း အထီးက်န္သြားပံုရေလသည္။ တစ္ခါတစ္ခါ အိမ္ေရွ႔မွာ ထိုင္ၿပီး လမ္းဘက္က လူေတြကို ေငးေငးၾကည့္ ေနတတ္သည္။ တခါတေလ သူ႔ဘာသာသူ တစ္ေယာက္တည္း စကားေတြ ညည္းေနသလိုလို၊ တေယာက္ေယာက္ကိုေျပာေနသလိုလို၊ လြမ္းေနသလိုလို ဘာလိုလိုေတြ ေျပာေျပာေနတတ္သည္။ <br/><br/>အဲဒီေနာက္ ႏွစ္ေတာ္ေတာ္ေလးၾကာေတာ့ တခ်ိန္မွာ အဘြား ေနထိုင္မေကာင္းသလို ျဖစ္လာသည္။ ဒါနဲ႕ ရန္ကုန္မွာ ေဆး သြားကုရေလသည္။ စစ္ေဆးၾကည့္ေတာ့ ဆရာ၀န္ႀကီးမ်ားက ဗိုက္ထဲမွာ အလံုး ေတြ႔သည္ ဆိုသည္။ ခြဲရမည္ဟုဆိုသည္။ အဲလိုနဲ႔ ခြဲၿပီးသည့္ အခါ ကင္ဆာက်ိတ္ျဖစ္ေနသည္။ အျမစ္ေတြက ျပန္႔ေနၿပီျဖစ္သည္။ မရေတာ့ပါ။ ေဆးရံုမွာ အၾကာႀကီးတက္ရသည္။ အဘြားနဂိုခႏၶာကိုယ္ က နဲနဲ၀၀ဖိုင့္ဖိုင့္ ျဖစ္သည္။ ကင္ဆာျဖစ္ၿပီးေနာက္ လအတန္ၾကာေတာ့ လူက ပိန္ေသးေသးေလးပဲ က်န္ေတာ့သည္။ ေနာက္ပိုဆိုးတာက ခြဲထားတဲ့ အနာက မက်က္... special nurse ငွားရသည္။ ေန႔တိုင္း သုတ္သင္ေပးရသည္။ ေနာက္ ေမ်ာ့ေမ်ာ့ေလးပဲ က်န္သည္။ ေနာက္ေတာ့ ဆရာ၀န္ေတြက လက္ေလွ်ာ့ေတာ့ သူ႔ကို လူနာတင္ယာဥ္ ျဖင့္ ေပ်ာ္ဘြယ္အထိ ျပန္သယ္ လာရသည္။ အဘြားအတြက္ ၿမိဳ႕အေရွ႕ဘက္မွာ ပ်က္စီးေနသည့္ ဘုရားေစတီတစ္ဆူကို ျပဳျပင္ၿပီး ထီးတင္ေပးသည္။ အဲဒါၿပီးေတာ့ သူမကိုသယ္သြားၿပီး ဖူးေျမာ္ခိုင္းသည္။ ေျမးမ်ား (ကၽြန္ေတာ္တို႔) ကို ကိုရင္၀တ္ေပးသည္၊ အလွဴလုပ္ေပးသည္။ သူမက ေ၀ဒနာၾကားမွ လက္အုပ္ေလးခ်ီထားသည္ ကို ယခုထိ မ်က္စိထဲက မထြက္ပါ။ သူမ၏ ေ၀ဒနာက အေတာ္ဆိုးပံုရေလသည္။ ဆံုးကာနီးေတာ့ ရက္သတၱတပါတ္ေလာက္ႀကီး အၾကာႀကီး ေမ်ာသြားေသးသည္။ ေနာက္ သတိ ျပန္လည္လာသည္။ ေနာက္ဆံုး သူမဆံုးကာနီး ေတာ့ လက္အုပ္ေလးခ်ီၿပီး ေတာ့ ဘုရား ဘုရား ဟု ေရရြတ္ရင္း ဇက္ကေလးေစာင္းသြားသည္။<br/><br/><b>"... မိတ္ေဆြ ေရွ႔ဘ၀ ေနာက္ဘ၀ရွိသည္ ဆိုသည္ကို ယံုပါသလား။ လူ၀င္စား ဆိုသည့္ျဖစ္ရပ္မ်ားကို ယံုပါသလား။ အရင္ဘ၀က မိန္းမ၊ ေနာက္ဘ၀ က်ေတာ့ ေယာက်ာၤး ျဖစ္သြားသည္ကို ယံုပါသလား။ ကၽြန္ေတာ္ကေတာ့ လက္ေတြ႔ေတြ႔ခဲ့ဖူးသျဖင့္ ယံုၾကည္သြားသည္ ဟုဆိုရေပမည္။..."</b> <br/><br/>ေျပာျပရေပအံုးမည္။ အဘြားဆံုးၿပီး ေနာက္ ၄-၅ ႏွစ္ေလာက္ အၾကာက်ေတာ့ အိမ္နားေလး က သၾကားစက္ သူေဌးတစ္ဦး ၏ အိမ္မွာ ေယာက်ာၤးေလး တစ္ေယာက္ ဖြားျမင္သည္။ အဲဒီ ကေလးေလး စကား စေျပာတတ္ေတာ့ ထူးျခားမႈေတြက စတင္လာပါသည္။ မိုးေတြညိဳ႕ညိဳ႕လာလွ်င္ တစ္ေယာက္တည္း စကားေတြ ေျပာေျပာေနတတ္သည္။ မိုးညိဳ႕ျခင္း သည္ လူတစ္ဦး၏ mood အေျပာင္းအလဲ ႏွင့္ ဆက္စပ္ပံုရေလသည္။ သူ႔ကို ထိန္းသည့္သူ ႀကီးေဒၚက ေခ်ာင္းနားေထာင္ေတာ့ သူေျပာတဲ့ စကားေတြထဲမွာ ကၽြန္ေတာ့္အေဖ့နာမည္ ပါလာသည္ ဟုဆိုသည္။ တျခား ဦးေလးတစ္ေယာက္ ၏ နာမည္လဲ ပါသည္ ဟုဆိုသည္။ မွန္ႀကီးေရွ႔မွာ ရပ္ၿပီး ေျပာေျပာေနတတ္သည္ဟု ဆိုသည္။ မ်က္လံုမ်ားက လည္း လြမ္းသလိုလို ရီရီေ၀ေ၀ႀကီးျဖစ္ေနသည္ ဟုဆိုသည္။ အဲဒီလို မွတ္မိေနတဲ့ အခါမ်ိဳး တစ္ခါက ေမးေတာ့ "ငါ့နာမည္ ေဒၚသင္းၾကဴ၊ အရင္ဘ၀က သားသမီးေတြရွိတယ္ဟုေျပာသည္ဆို၏။ သားႀကီးက ဘယ္သူ.. သားငယ္ကဘယ္သူ" စသည္ျဖင့္ေျပာသည္ဆို၏။ တစ္ခါတစ္ခါလည္း သူတို႔ ျခံ၀င္းဘက္က သံတံခါးပိတ္ပိတ္ႀကီး ႏွစ္ခ်ပ္အၾကားရွိ ဟေနေသာ ေနရာေလးမွ ကၽြန္ေတာ္တို႔ျခံ၀င္းဘက္ကို အၾကာႀကီး ေခ်ာင္းေခ်ာင္းၾကည့္ေနတတ္သည္။ အဲဒီလို သူ ကၽြန္ေတာ္တို႔ဘက္ကို ေခ်ာင္းၾကည့္ေနျခင္းကိုမူ ကၽြန္ေတာ္ကိုယ္တိုင္ ပင္ ႀကိမ္ဖန္မ်ားစြာ ေတြ႔ရဖူးပါသည္။ <br/><br/>ေနာက္တစ္ခါ ဘုရားပြဲေစ်းတန္းတစ္ခု လူအလြန္ရႈပ္ေနေသာအခ်ိန္ႀကီးတြင္ သူ႔ကိုထိန္းေသာ ေကာင္ကေလး တစ္ေယာက္ ကသူ႕ကို ကုန္းပိုးခ်ီထား ၿပီး ေလွ်ာက္လည္သည္ ဟုဆိုသည္။ ထိုအခ်ိန္တြင္ ကၽြန္ေတာ့္ ဦးေလးတစ္ေယာက္ကို ပြဲေစ်းတန္းထဲမွာ လူအုပ္ႀကီးၾကားထဲမွာ သူကေတြ႔သြား သျဖင့္ သူ႔ကိုထိန္းသည့္ေကာင္ေလးကို "ဖိုးေက်ာက္(သူေခၚေနက်အမည္)" ေနာက္ကိုလိုက္ .."ဖိုးေက်ာက္" ေနာက္ ကိုလိုက္ ဆိုၿပီး ေနာက္ကေန အတင္းလိုက္ခိုင္း သည္ဟုဆိုသည္။ သြားၿပီးႏႈတ္ဆက္တာ ေတြဘာေတြ မလုပ္ပါ။ အဲဒီတံုးက အိမ္ဘက္သို႔ေခ်ာင္းေျမာင္း ၾကည့္ရႈျခင္း၊ ေနာက္ကေန တိတ္တခိုး လိုက္လံၾကည့္ရႈျခင္းကိုသာ ျပဳပါသည္။<br/><br/>ေနာက္လအနည္းငယ္ၾကာေတာ့ သူက ကၽြန္ေတာ္တို႔ အိမ္ဘက္ကို သြားခ်င္သည္ ဟု အတင္းပူဆာသည္ ဆို၏။ ဘာလို႔သြားခ်င္ရတာလဲ ေမးေတာ့ ေခါင္းႀကီးငံု႔ထားသည္ ဟုဆို၏။ တစ္ခါလည္းမက ႏွစ္ခါလည္း မက အႀကိမ္ႀကိမ္ ပူဆာလြန္းမက ပူဆာေတာ့ ေနာက္ဆံုး လက္ေလွ်ာ့ၿပီး လိုက္ပို႔ၾကရသည္။ အိမ္ေရာက္ေတာ့ လည္း လူတိုင္းကို ျပံဳးၿပံဳးႀကီးၾကည့္သည္။ ပီတိျဖစ္ေနပံုရ၏။ ပထမအေခါက္က အေဖတို႔ အေမတို႔ ဦးေလးတို႔က သူ႔ကို ခ်ီမည္လုပ္ေတာ့ ရွက္သြားသည္။ သူ႔ကိုထိန္းသည့္ ေကာင္ေလးေပၚကို တြယ္ကပ္တက္ၿပီး ျပန္မယ္..ျပန္မယ္... ဟုေျပာသည္။ ေနာက္ေတာ့ အခ်ီခံပါသည္။ ကေလးရဲ ဗိုက္ကို အက်ၤီေလးမၿပီး လွန္ၾကည့္ေတာ့... အရင္ဘ၀က ခြဲစိတ္ကုသခံယူအၿပီး မက်က္တဲ့ အနာႀကီးေနရာမွာ အစိမ္းနက္ေရာင္ အမွတ္ႀကီးကိုေတြ႔ရပါတယ္။ အဲဒီ့ေနာက္ အိမ္မွာ အလွဴလုပ္တိုင္း၊ ကုသိုလ္ လုပ္တုိင္း အေဖတို႔က သူ႔ကို သပ္သပ္ ဖိတ္ရသည္။ သူကလည္း လာခ်င္ပါသည္။ <br/><br/>ၾကာခဲ့ၿပီျဖစ္ပါသည္။ အဲဒီကေလး(အရင္ဘ၀က ကၽြန္ေတာ္တို႔အဘြား) က ဒီဘ၀ေရာက္ေတာ့ ေယာက်ာၤးေလးျဖစ္သြားသည္။ ဥပတိရုပ္လည္း ေကာင္းသည္၊ ဥာဏ္လဲ ေကာင္းပါသည္၊ သူေဌးအေဖ၊ သူေဌးအေမ ဗိုက္ထဲေရာက္သည္။ ကုသိုလ္ေတြ..ကုသိုလ္ေတြ..။ အခု အဲဒီကေလးေလးေတာင္ ဆယ္တန္းေအာင္ၿပီးသြားၿပီျဖစ္သည္။ စကၤာပူမွာ ေက်ာင္းတက္ခ်င္သည္ ဟု ေျပာေနသည္ဟု ၾကားသိရေလသည္။<br/><br/></div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/21483949-8014980457469862249?l=phyowaikyaw.blogspot.com' alt='' /></div>Phyo Wai Kyawhttp://www.blogger.com/profile/06431679720899255655noreply@blogger.com6tag:blogger.com,1999:blog-21483949.post-72626233591176681552007-07-29T13:17:00.001+08:002007-07-29T15:34:29.392+08:00<div xmlns='http://www.w3.org/1999/xhtml'><div align='justify'>အေဖ့ဘက္မွ အဘိုးသည္ ျပည္ႀကီးေပါက္ hokkien တရုပ္အစစ္ျဖစ္သည္။ Amoy ဆိုေသာအရပ္မွလာသည္ ဆို၏။ စကၤာပူတြင္ ရံုးနားေလးက၊ Tanjong Pagar နားက Amoy ဆိုေသာ Hawker Center ကိုစေတြ႔ေတာ့ အဘိုးရဲ႔ဇာတိကို သတိရမိ၏။ အဘိုးဆယ့္သံုးႏွစ္ ဆယ့္ေလးႏွစ္သားေလာက္တြင္ သေဘၤာႀကီးစီးၿပီး ျမန္မာျပည္ကို ေရာက္လာသည္ဟုဆို၏။ သေဘၤာေပၚတြင္ တႏွစ္ေက်ာ္ေလာက္ စီးခဲ့ရသည္ ဟုဆို၏။ သူ႔အမည္က "ကိ်ဳ စီ ေလး" ျဖစ္သည္။ ျမန္မာျပည္ေရာက္ေတာ့ တရုပ္အခ်င္းအခ်င္း နာမည္ကို အဖ်ားစြတ္ၿပီး "Lay ya".. "Lay ya" ဟုေခၚသည္ဆို၏။ အဲဒါနဲ႔ ျမန္မာေတြက "ကိုေလးရာ" လို႔ေခၚၾကသည္ဆို၏။ အဲဒီ "ကိုေလးရာ" ကို ေခၚရင္းေခၚရင္းနဲ႔ ျမန္မာမႈ ျပဳလိုက္ေတာ့ "ဦးလယ္ယား" ျဖစ္သြားသည္။ စကၤာပူ မွာ "La" ေတြ "ya" ေတြ ထည့္ထည့္ေျပာေတာ့ အဘိုးရဲ႕ ျမန္မာအမည္ ျဖစ္ေပၚလာပံုကို အမွတ္ရလာသည္။<br/><br/>သူသည္ တရုတ္သာဆိုသည္၊ ျမန္မာအလြန္ဆန္သည္ဟု ေျပာရေပမည္။ သားသမီးမ်ား ကလည္း အေဖ ဟု သာေခၚ၏... "ပါပါး" ေတြဘာေတြမေခၚပါ။ ေခၚခိုင္းပံုလဲမရပါ။ အေနရိုး၏။ ကြမ္းကို အလြန္စား၏။ ကြမ္းအစ္၊ ထံုးဘူးမ်ား တည္ထား၏။ ငပိရည္ လြန္စြာႀကိဳက္၏။ ႀကိဳက္လြန္းလို႔ ဇြန္းေလးနဲ႔ ခပ္ၿပီးေတာ့ေတာင္ ေသာက္သည္ ဟုေျပာၾကသည္။ ျမင္းေကာင္းေကာင္းစီးတတ္ သည္ဟုဆို၏။ လူပ်ိဳဘ၀ က ျမန္မာျပည္ေအာက္ပိုင္း ျပြန္တန္ဆာၿမိဳ႕ေလးတြင္ ျမင္းႀကီးကို စီးကာ ရြာတကာပတ္ၿပီး ကုန္ေရာင္းကုန္၀ယ္ လုပ္သည္ ဆို၏။ အလုပ္လည္း အလြန္ လုပ္ႏိုင္သည္။ ၀ိရိယလည္း လြန္စြာေကာင္း၏။ တရုတ္ျပည္က လာတံုးက လက္ခ်ည္းပဲလာခဲ့သည္။ ေနာက္ေတာ့ သူ႔အတိုင္းအတာႏွင့္သူ လုပ္ငန္းကိုင္ငန္းေတြ ဘာေတြ တည္ေထာင္သြားႏိုင္ခဲ့ ေလသည္။ <br/><br/>ၿပီးေတာ့ သူက ျမန္မာလိုေကာင္းေကာင္းေျပာတတ္သည္။ ျမန္မာစာလည္း ေကာင္းေကာင္းေရးတတ္ ပံုရသည္။ ကၽြန္ေတာ္ငယ္ငယ္က သူ႔ျမန္မာလက္ေရးေတြကို ကုန္သြယ္စာေတြ၊ ကုန္ေရာင္းေျပစာ ေတြ ကုန္၀ယ္ေဘာင္ခ်ာ ၀ါက်င္က်င္ေလးေတြ မွာ အမွတ္မထင္ ေတြ႔ရဖူး၏။ သူစာေရးလွ်င္ အားအျပည့္ထည့္ေရးပံုရေလသည္။ ညီညာသပ္ရပ္လွၿပီး ေလးေထာင့္ ႀကီးႀကီးေစာင္းေစာင္း ႀကီးေတြ ျဖစ္သည္။ စာရင္းေတြမွတ္လွ်င္ တရုတ္စာကို တခ်ိဳ႕ေနရာေလးေတြမွာ နဲနဲေလးပဲ ညွပ္ၿပီး ထည့္ထည့္ေရးသည္ကို ေတြ႔ဖူးသည္။<br/><br/>ပြဲရံုအလုပ္ဆိုေတာ့ စကားေတြက တစ္ေနကုန္ ေျပာၾကရေလသည္။ သူက စကားေျပာလည္း အလြန္ရႊင္သည္။ ျမန္မာစကား ကို ၀တၱဳနိပါတ္ပိ႗ကတ္ တို႔ျဖင့္ ရႊန္းရႊန္းေ၀ေအာင္ေျပာတတ္သည္ ဟုဆိုသည္။ တရုတ္သံေတာ့ နဲနဲ၀ဲေလသည္။ သူေျပာတဲ့ ျမန္မာပံုတိုပတ္စေတြဆို ျမန္မာေတြ အစစ္ေတြပင္ မွတ္မွတ္ထားရသည္ဆို၏။ "ျမင္းေျပးသေလာက္ လူေမာတယ္" တို႔၊ "ေတာင္သူအလုပ္ အရူးအလုပ္" စတဲ့စကားေတြဆို သူ႔မိတ္ေဆြ လူႀကီးတခ်ိဳ႕ က ျပန္ျပန္ေျပာျပလို႔ သိရသည္။ "ျမင္းေျပးသေလာက္ လူေမာတယ္" ဆိုတာက "ဇာတ္"ေတြဘာေတြထဲမွာ တုတ္ကို ျမင္းေခါင္းရုပ္စြပ္ၿပီး ဟဲ့ျမင္း ဟဲ့ျမင္း နဲ႔ စီးျပၾကပါတဲ့အခါ... ေဘးလူအျမင္မွာ ေတာ့ တယ္ဟုတ္ပါ့လားေပါ့... တကယ္က အထဲမွာက ကိုယ့္ေျခေထာက္နဲ႔ကိုယ္ေျပးေနရတာတဲ့။ အဲဒီေတာ့ ျမင္းအစစ္ မဟုတ္ေတာ့ "ျမင္းေျပးသေလာက္ လူေမာၿပီေပါ့"။ အတိုးနဲ႔ေခ်းၿပီး စီးပြားလုပ္ရတဲ့အခါလဲ အဲဒီလိုပါပဲတဲ့။ ကိုယ္ပိုင္ေငြမဟုတ္ေတာ့ ေဘးအျမင္မွာ စီးပြားေတြကေတာ့ ျဖစ္ေနတယ္ထင္ရတာပဲ တဲ့။ တကယ္က စီးထားတဲ့ျမင္းက (လုပ္ေနတဲ့ေငြက) အစစ္မဟုတ္ဘူး။ ကိုယ္ေျခေထာက္နဲ႔ ကိုယ္ေျပးေနရတာဆိုေတာ့ စီးပြားျဖစ္ေလ ေမာရေလ ျဖစ္တတ္ ပါတယ္တဲ့။ <br/><br/>အဘိုးက ေသြးတိုးေရာဂါျဖင့္ ဆံုးပါးခဲ့သည္။ အဘိုးဆံုးေတာ့ ကၽြန္ေတာ္က ၃ ႏွစ္ ၄ႏွစ္ေလာက္ပဲ ရွိေသးသည္။ အဲဒါေၾကာင့္ လည္း သူ႔ကို ေရးေတးေတးေလးပဲ မွတ္မိသည္။<br/></div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/21483949-7262623359117668155?l=phyowaikyaw.blogspot.com' alt='' /></div>Phyo Wai Kyawhttp://www.blogger.com/profile/06431679720899255655noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-21483949.post-79076048606348589272007-07-27T17:06:00.001+08:002007-07-29T15:34:40.888+08:00<div xmlns='http://www.w3.org/1999/xhtml'><div align='center'><img src='http://www.freewebtown.com/kophyo/photos/mobile-projector-motorola.jpg'/><br/></div><div align='justify'>မ်ားမၾကာမီမွာ မိတ္ေဆြရဲ႕ Hand-Phone ကို Mini Movie Projector ေလးတစ္ခု သဖြယ္ အသံုးျပဳႏိုင္ပါေတာ့မယ္။ Motorola ရဲ႔ ေနာက္မ်ိဳးဆက္ "Moto mobys" မွာ feature တစ္ခုအျဖစ္ပါ၀င္လာပါေတာ့မယ္။ <a target='_blank' href='http://www.pocket-lint.co.uk/news/news.phtml/8936/9960/Motorola-Microvision-projectors-in-phones.phtml'>More...</a><br/></div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/21483949-7907604860634858927?l=phyowaikyaw.blogspot.com' alt='' /></div>Phyo Wai Kyawhttp://www.blogger.com/profile/06431679720899255655noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-21483949.post-49999653462314378992007-07-26T14:58:00.001+08:002007-07-26T15:33:33.969+08:00<div xmlns='http://www.w3.org/1999/xhtml'><p align='justify'/><div align='center'><img src='http://www.freewebtown.com/kophyo/photos/ModalPopup.png'/><br/></div><p align='justify'>I recently read a <a target='_blank' href='http://www.dotnetkicks.com/'>dotnetkicks</a> <a target='_blank' href='http://geekswithblogs.net/rashid/archive/2007/07/04/SJAX-Call.aspx'>article</a> where the author laid out an approach for using the ASP.NET AJAX client-side framework to <strong><em>synchronously</em></strong> execute a WebMethod that does some sort of server-side validation or computation. I believe the idea here was while this validation is executing the page designer does not want the end user interacting with the other elements on the page. I had not encountered this issue before, but I started working out how I would have approached it. I enjoyed the authors article and I liked how he leveraged the existing ASP.NET AJAX framework and that the solution should would work with the existing ASP.NET CustomValidator. Because the operation is synchronous, you can invoke the WebMethod from the ClientValidationFunction and set the IsValid bit to true or false depending upon the result. However, I am not sure if I would like having the page go unresponsive while this validation is taking place. Especially if it is unclear to me that the field I entered data into was going to require validation as I tabbed through to the next control.</p> <p>Live Demo: <a target='_blank' href='http://mattberseth2.com/ajax_modalpopup_progress/default.aspx'>Sample 1</a> | <a target='_blank' href='http://mattberseth2.com/ajax_modalpopup_progress/default3.aspx'>Sample 2</a> | <a target='_blank' href='http://mattberseth2.com/ajax_modalpopup_progress/default2.aspx'>Sample 3</a> </p> <p>Download: <a href='http://mattberseth2.com/downloads/modal_popup_progress.zip'>Sample Web Site</a><br/></p><p>Reference: <a href='http://mattberseth.com/blog/2007/07/modalpopup_as_an_ajax_progress.html'>http://mattberseth.com/blog/2007/07/modalpopup_as_an_ajax_progress.html</a><br/></p></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/21483949-4999965346231437899?l=phyowaikyaw.blogspot.com' alt='' /></div>Phyo Wai Kyawhttp://www.blogger.com/profile/06431679720899255655noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-21483949.post-23898613729541010032007-07-26T11:03:00.001+08:002007-07-26T15:33:42.813+08:00<div xmlns='http://www.w3.org/1999/xhtml'><div align='center'><img src='http://www.freewebtown.com/kophyo/photos/Everything-In-Google.jpg'/><br/></div><br/><br/><p class='poweredbyperformancing'>Powered by <a href='http://scribefire.com/'>ScribeFire</a>.</p></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/21483949-2389861372954101003?l=phyowaikyaw.blogspot.com' alt='' /></div>Phyo Wai Kyawhttp://www.blogger.com/profile/06431679720899255655noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-21483949.post-77961221944105596262007-07-25T17:34:00.001+08:002007-07-26T15:34:53.243+08:00<div xmlns='http://www.w3.org/1999/xhtml'><div align='justify'><div align='center'><img src='http://www.freewebtown.com/kophyo/photos/RSSFeed.jpg'/></div><br/><br/>1) blogger.com တြင္ Login ၀င္ပါ။ <br/>2) "Manage Your Blog" တြင္ Layout ကိုႏွိပ္ပါ။<br/>3) Side bar ဘက္တြင္ "Add Page Element" ကို ႏွိပ္ပါ။<br/>4) Feed တြင္ "Add To Blog" ကို ႏိွပ္ပါ <br/>5) "Feed URL" တြင္ <a href='http://www.phatpa.com/?q=rss.xml' target='_blank'>http://www.phatpa.com/?q=rss.xml</a> ကို ထည့္သြင္းပါ။ "Continue" ကိုႏွိပ္ပါ။<br/>6) Title ကို လည္းသင္ႏွစ္သက္သလိုျပင္လို႔ရပါသည္။ ကၽြန္ေတာ္ကေတာ့ "Latest news from ဖတ္ပါ့" လို႔ျပင္လိုက္သည္။ Show ကို ဒီတိုင္းပဲ 5 Items ထားလိုက္သည္။ ၿပီးေတာ့ "SAVE CHANGES" ကို ႏွိပ္လိုက္ရင္ သင့္ Blog မွာ PhatPa.com မွ ေနာက္ဆံုး သတင္းမ်ား ေပၚလာပါမည္။ ေန႔စဥ္ေန႔တိုင္း သူ႔အလိုလို update ျဖစ္ေနပါမည္။<br/></div><br/></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/21483949-7796122194410559626?l=phyowaikyaw.blogspot.com' alt='' /></div>Phyo Wai Kyawhttp://www.blogger.com/profile/06431679720899255655noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-21483949.post-40514877813122643282007-07-21T19:25:00.001+08:002007-08-02T17:58:55.377+08:00<div xmlns='http://www.w3.org/1999/xhtml'><div align='center'><object height='350' width='425'><param value='http://www.youtube.com/v/8udje9aHsZw' name='movie'/><param value='transparent' name='wmode'/><embed height='350' width='425' wmode='transparent' type='application/x-shockwave-flash' src='http://www.youtube.com/v/8udje9aHsZw'/></object></div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/21483949-4051487781312264328?l=phyowaikyaw.blogspot.com' alt='' /></div>Phyo Wai Kyawhttp://www.blogger.com/profile/06431679720899255655noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-21483949.post-40958436195669159802007-07-21T17:57:00.001+08:002007-07-21T19:46:16.233+08:00<div xmlns='http://www.w3.org/1999/xhtml'><div align='center'><img src='http://www.freewebtown.com/kophyo/photos/myanmar-chicken-dengue.jpg'/><br/></div><br/><div align='center'><img src='http://www.freewebtown.com/kophyo/photos/myanmar-ko-gyi-kyaw.jpg'/><br/></div><br/><br/></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/21483949-4095843619566915980?l=phyowaikyaw.blogspot.com' alt='' /></div>Phyo Wai Kyawhttp://www.blogger.com/profile/06431679720899255655noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-21483949.post-11483344411662903542007-07-20T12:51:00.001+08:002007-07-21T19:44:36.963+08:00<div xmlns='http://www.w3.org/1999/xhtml'><div align='justify'>Murphy's Law ဆိုတာကေတာ့ အေနာက္တိုင္းသားေတြ သံုးေလ့ရွိတဲ့ အသံုးအႏႈံးတခုပါ။ အရာရာနဲ႔ အေၾကာင္းေၾကာင္း ဆိုသလို အမွားမွား အယြင္းယြင္းေတြ တခ်ိန္ထဲမွာ ဆက္တိုက္ဆက္တိုက္ ျဖစ္ေနၿပီဆိုရင္ အေနာက္တိုင္း culture မွာ "အဲဒါ Murphy's Law ေပါ့ဗ်ာ" စသည္ျဖင့္ ေျပာေလ့ရွိၾကပါတယ္။<br/>ၿပီးခဲ့တဲ့ ရက္ပိုင္းအတြင္း က ရံုးက host လုပ္ထားတဲ့ datacenter ကို hacker ၀င္သြားတယ္။ ျဖစ္ခ်င္ေတာ့ မေလးရွားမွာ presentation လုပ္ခါနီးအခ်ိန္ႀကီး။ ေခၽြးကို ျပန္သြားတာပဲ။ system သမားကို ဖံုးဆက္ၿပီး server ေတြ အျမန္ restart လုပ္ခိုင္းရတယ္။ Database ေတြ Restore အျမန္လုပ္ခိုင္းရတယ္။ တိုက္ဆိုင္တာက တခ်ိန္ထဲမွာပဲ စကၤာပူရံုးက အဲယားကြန္းေတြက မေအးေတာ့ဘူးတဲ့။ ဘာလို႔ ေၾကာင္ကုန္မွန္း မသိဘူးတဲ့။ ေနာက္ေန႔က်ေတာ့ ျပန္ေအးသတဲ့။ ထူးဆန္းပါေပ့။ ေနာက္တခုက... ရံုးနားေလးမွာ မိုးႀကိဳးပစ္ခံရတယ္။ ကြန္ပ်ဴတာေတြ အကုန္ပိတ္ကုန္တယ္။ မီးပ်က္သြားလို႔။ တခါတည္း ေမွာင္က်သြားတာ။ အသံက ဒိန္းကနဲပဲ။ ေတာ္ေတာ္က်ယ္တယ္။ breaker က်သြားတာတဲ့၊ လွ်ပ္စီး၀င္လို႔။ အဲဒါေလးေတြ ျမင္ရေတာ့ စဥ္းစားမိလို႔ ဒီ Murphy's law ဆိုတဲ့ အသံုးအႏႈံးေလး ကို အမွတ္ရလာတယ္။ <br/>"ကံဆိုးမသြားေလရာ မိုးလိုက္လို႔ရြာ" ဆိုတဲ့ ဗမာစကားပံု နဲ႔တူမလားေတာ့ မသိဘူး။</div><br/></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/21483949-1148334441166290354?l=phyowaikyaw.blogspot.com' alt='' /></div>Phyo Wai Kyawhttp://www.blogger.com/profile/06431679720899255655noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-21483949.post-9605272801636447712007-07-19T09:20:00.001+08:002007-07-21T19:44:56.291+08:00<div xmlns='http://www.w3.org/1999/xhtml'><div align='center'><object height='350' width='425'><param value='http://www.youtube.com/v/4BTShPs066E' name='movie'/><param value='transparent' name='wmode'/><embed height='350' width='425' wmode='transparent' type='application/x-shockwave-flash' src='http://www.youtube.com/v/4BTShPs066E'/></object></div><br /><br /><p class='poweredbyperformancing'>Powered by <a href='http://scribefire.com/'>ScribeFire</a>.</p></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/21483949-960527280163644771?l=phyowaikyaw.blogspot.com' alt='' /></div>Phyo Wai Kyawhttp://www.blogger.com/profile/06431679720899255655noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-21483949.post-34138587598800002692007-07-18T18:03:00.001+08:002007-07-25T13:33:58.069+08:00<div xmlns='http://www.w3.org/1999/xhtml'><div align='justify'>ျမန္မာ ျပကၡဒိန္ ကို RSS နဲ႕ ေခၚသံုးလို႔ရတယ္။ Blog သမားမ်ား အႀကိဳက္ေပါ့။ <a target='_blank' href='http://phyowaikyaw.blogspot.com/2007/06/blog-post_28.html'>ျမန္မာျပကၡဒိန္</a> ကို ေရးတဲ့ ကို၀ဏၰကို ေရးထားတာ။<br/></div><div align='center'><img src='http://www.freewebtown.com/kophyo/photos/Myanmar-Calendar-Blog.jpg'/><br/></div><div align='justify'>RSS Feed Address ကေတာ့: <a target='_blank' href='http://samerss.myanmarcalendar.com'>http://samerss.myanmarcalendar.com</a><br/>blogger.com ရဲ႕ New version သံုးတဲ့လူေတြအတြက္ လုပ္နည္းမွာ<br/>1) blogger.com တြင္ Login ၀င္ပါ။ <br/>2) "Manage Your Blog" တြင္ Layout ကိုႏွိပ္ပါ။<br/>3) Side bar ဘက္တြင္ "Add Page Element" ကို ႏွိပ္ပါ။\<br/>4) Feed တြင္ "Add To Blog" ကို ႏိွပ္ပါ ("Feed"-Add content from an RSS or Atom feed to your blog.)<br/>5) "Feed URL" တြင္ <a target='_blank' href='http://samerss.myanmarcalendar.com'>http://samerss.myanmarcalendar.com</a> ကို ထည့္သြင္းပါ။ "Continue" ကိုႏွိပ္ပါ။<br/>6) Title ကို သင္ႏွစ္သက္သလိုျပင္လို႔ရပါသည္။ ကၽြန္ေတာ္ကေတာ့ "ျမန္မာျပကၡဒိန္မွ ယေန႔ေန႔စြဲ" လို႔ျပင္လိုက္သည္။ Show ကို 1 Item လို႔ျပင္လိုက္သည္။ ၿပီးေတာ့ "SAVE CHANGES" ကို ႏွိပ္လိုက္ရင္ သင့္ Blog မွာ ျမန္မာေန႔စြဲ ေပၚလာပါမည္ျ။<br/>ရက္စြဲမွာ ေန႔စဥ္ေန႔တိုင္း ပရိုဂရမ္မွ သူ႔အလိုလို ထုတ္ေပးေနပါမည္။<b><br/><br/><br/>ကို၀ဏၰကို မွ သူ႔သေဘာထားကို "ၾကာရင္ ျမန္မာျပကၡဒိန္ ေပ်ာက္ေတာ့မွာ ဗ်။ အခုေခာတ္မွာ ဘယ္သူမွ ျမန္မာရက္ကို အလြတ္မသိၾကေတာ့ဘူးဗ်။ ဒါေလး သံုးလိုက္ေတာ့ ကေန႔ေတာ့ လျပည့္ေဟ့၊ ကေန႔ေတာ့ လဆန္းဘယ္ႏွစ္ရက္ေဟ့ စသည္ျဖင့္ေပါ့ေလ.. သိဖို႔လို႔လြယ္တယ္ေပါ့။ ဘာပဲေျပာေျပာ ရိုးရာကို ထိန္းသိမ္းျခင္း လည္း မည္ပါတယ္။ တကယ္ေတာ့ အခုကိစၥက လုပ္ကို လုပ္ရမည့္ အရာပါ။" စသည္ျဖင့္ ရွင္းျပသည္။<br/></b></div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/21483949-3413858759880000269?l=phyowaikyaw.blogspot.com' alt='' /></div>Phyo Wai Kyawhttp://www.blogger.com/profile/06431679720899255655noreply@blogger.com10tag:blogger.com,1999:blog-21483949.post-54217756716953185882007-07-18T01:06:00.001+08:002007-07-18T12:21:23.703+08:00<div xmlns="http://www.w3.org/1999/xhtml"><div align="left"><strong><span style="font-size:130%;">A Trip to Kuala Lumpur (July 2007)<br /></span></strong></div><div align="center"><img src="http://www.freewebtown.com/kophyo/KLTrip/DSC01137.JPG" /><br /></div><div align="justify">စကၤာပူမွ KL သို႔၊ လမ္းတေလွ်ာက္လံုး ရႈေမွ်ာ္လို႔မဆံုးတဲ့ ဆီအုန္းေတာႀကီး ေတြ။ ငယ္ငယ္တံုးက ဆီေရာင္းခဲ့တံုးက မေလးရွားကေန ျမန္မာၿပည္ ကို ၀င္တဲ့ စားအံုးဆီ ေတြ ေမဇင္(Meizan)တို႔၊ ၾကက္ဆင္တို႔၊ ငါးႏွစ္ေကာင္(Pisces) တို႔ စားအံုးဆီ တံဆိပ္ေတြကိုေတာင္ အမွတ္ရတယ္။<br /></div><br /><div align="center"><img src="http://www.freewebtown.com/kophyo/KLTrip/DSC01264.JPG" /><br /></div><div align="justify">လမ္းေဘး ကားရပ္ရာ နားေနစရာ ဇရပ္ေလးေတြ၊ မေလးလူမ်ိဳးမိသားစု ေတြဆို ကိုယ္ပိုင္ကားေလးေတြနဲ႔ မိသားစု ခရီးထြက္ရင္ Nasi Lamak တို႔ဘာတို႔ ခ်က္လာၿပီး ငရုပ္သီးႏွစ္ေတြဘာေတြနဲ႔ လက္နဲ႔ နယ္ဖတ္ၿပီး ဒီလို ဇရပ္မ်ိဳးေလးေတြမွာ အားရပါးရ ထိုင္ၿပီး ေလြးတတ္ၾကပါတယ္။<br /></div><br /><div align="center"><img src="http://www.freewebtown.com/kophyo/KLTrip/DSC01231.JPG" /><br /></div><div align="justify">KLCC ေခၚ ကမၻာေက်ာ္ Petronas Twin Towers ၏ အလွ KL ေရာက္ေတာ့ မိုးက ညိဳ႕ညိဳ႕ၿပီး ရြာလိုက္တိတ္လိုက္နဲ႔ ဆိုေတာ့ ညိဳ႕မိႈင္းမိႈင္းေလးေပါ့။ ရိုက္သာရိုက္ခဲ့ရတာ။ ဒီပံုကို သိပ္အားမရဘူး။ တကယ္က ညဆိုပိုလွတယ္။ မီးေတြကို ထိန္လို႔။<br /></div><br /><div align="center"><img src="http://www.freewebtown.com/kophyo/KLTrip/DSC01173.JPG" /><br /></div><div align="justify">Genting Highlands ေပၚမွ ေန၀င္ခ်ိန္အလွရႈခင္း။ ရာသီဥတုကလည္း ခ်မ္းစိမ့္ေနတာပဲ၊ အဲဒီအခါမ်ိဳးမွာ ဒီလိုေန၀င္ခ်ိန္ေလး ျမင္ရေတာ့ ကိ်ဳက္ထီးရိုး ကို အမွတ္ရမိပါတယ္။<br /></div><br /><div align="center"><img src="http://www.freewebtown.com/kophyo/KLTrip/DSC01245.JPG" /><br /></div><div align="justify">ရန္ကုန္က ၁၉ လမ္းနဲ႕တူတဲ့ KL က Jalan Alor ၊ ဆိုင္ေတြကလည္းစံု၊ စားစရာ ေလးေတြက စံုေနတာပဲ။ စားပြဲထိုးေလးေတြကလည္း ဗမာေတြ မ်ားေတာ့၊ How much? လို႔ေမးတာေတာင္ ေကာင္ေလးေတြက ၿပံဳးၿပီး17 က်ပ္ပါ အစ္ကို႔ ဆိုေတာ့ မ်က္လံုးျပဴးၿပီး ေမာ့ၾကည့္ရတယ္။ ေကာင္းကြာ။ ျမန္မာျပည္မ်ား ျပန္ေရာက္ ေနသလိုပဲ။<br /></div><br /><div align="center"><img src="http://www.freewebtown.com/kophyo/KLTrip/DSC01251.JPG" /><br /></div><div align="justify">ဗန္ကြတ္တီ ေကာင္းတယ္ၾကားလို႔ ဒီေနရာမွာ မွာစားၾကပါတယ္။ ေတာ္ေတာ္ကို ေကာင္းပါတယ္။ ေလးေယာက္စာ ပဲြႀကီးတစ္ပြဲမွာၿပီး အီၾကာေကြးေလး ေတြ ထည့္စားေတာ့ ေဆြမ်ိဳးေမ့ေပါ့။ ငရုတ္သီးစိမ္းေလးနဲ႔၊ ၾကက္သြန္ျဖဴ ႏုပ္ႏုပ္စဥ္းေလးနဲ႔ ၿမိန္ေရယွက္ေရစားခဲ့ၾကပါတယ္။ ဇြန္းထဲက အတံုးေလး က pork tail ပါ။<br /></div><br /><div align="center"><img src="http://www.freewebtown.com/kophyo/KLTrip/DSC01253.JPG" /><br /></div><div align="justify">ေနာက္ ဒီေနရာမွာ နာမည္ႀကီးတဲ့ Stingray အကင္။ ငွက္ေပ်ာဖက္ေလးနဲ႔ ထုပ္ၿပီးကင္ထားတာ။ အဲဒါေၾကာင့္ ဖက္နံေလးလဲ နဲနဲသင္းတယ္။ သံပုရာေလးညွစ္ လိုက္ေတာ့ တကယ္ကို ေမြးႀကိဳင္သြားတာ။ အနံေလးက စားခ်င္စိတ္ကို ပိုမိုၿပီး enhance လုပ္တယ္ေလ။ အသားေလးက ပူေႏြးၿပီး အေငြ႔တေထာင္းေတာင္းနဲ႔ အေျမွာင္းအေျမွာင္း ေလးေတြနဲ႔ အိအိေလး။ ၾကက္သြန္နီ ဥေသးေသးေလးေတြကို ပါးပါးလွီးၿပီး ထည့္ထားတဲ့ ငပိနံ႕ေလးနဲနဲသင္းတဲ့ အခ်ဥ္ရည္ေလးနဲ႔ တို႔စားၾကပါတယ္။<br /></div><br /><div align="center"><img src="http://www.freewebtown.com/kophyo/KLTrip/DSC01255.JPG" /><br /></div><div align="justify">အဲဒီကေန အျပန္ Jalan Petaling ဘက္ကို လမ္းေလွ်ာက္ၾကပါတယ္။ အဲဒီေနရာမွာ Branded ေတြကို ပံုပံု ၿပီးေရာင္းပါတယ္။ အရမ္းေစ်းခ်ိဳတယ္။ ဒါေပမယ့္ တကယ္ေတာ့ အတုေတြပါ။ ေစ်းဆစ္တတ္ရင္ LV ေတြ Gucci ေတြဆို ရိုးရိုးပိုက္ဆံအိတ္ေသး ကို SGD-5 ေလာက္ ကေနၿပီးေတာ့၊ အိတ္အႀကီးႀကီးေတြဆို SGD-30 ေလာက္ နဲ႔ရမယ္။ ေစ်းကေတာ့ ဆိုတယ္။ အညာ ဘုရားပြဲေစ်းက်ေနတာပဲ။ ၀ယ္ခ်င္ရင္ ေခါက္ခ်ိဳး ေက်ာ္ေက်ာ္ ဆစ္ရတယ္။ မ၀ယ္ခ်င္သလိုလိုလုပ္ရတယ္။ အဲဒါမွ ေနာက္ကလိုက္ဆြဲ ၿပီး အတင္းေစ်းေလွ်ာ့ေပးတယ္။ အဲလို...အဲလို။<br /><br /><div align="center"><img src="http://www.freewebtown.com/kophyo/KLTrip/monorail.JPG" /><br /></div><div align="justify">KL မွ Monorail ပံု။ KL မွာ MRT မရွိပါ။ Bus လဲ ရွားသည္ဟုထင္သည္။ Public Transport က စကၤာပူေလာက္ မေကာင္းပါ။ ကားမရွိရင္ တေနရာနဲ႔ တေနရာ သြားဖို႔ မလြယ္ဘူး။ ဒါမွမဟုတ္ Taxi စီးရင္စီး။<br /></div><br /><div align="center"><img src="http://www.freewebtown.com/kophyo/KLTrip/techpark.JPG" /><br /></div><div align="justify">Technology Park, Malaysia ကိုလည္း ေရာက္ခဲ့ေသးတယ္။ MICT Park အတိုင္းပဲ။ အပင္စိုက္ထားတာေလးေတြ။ အေဆာက္အဦ ေတြကလည္း MICT အတိုင္းပဲ။</div></div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/21483949-5421775671695318588?l=phyowaikyaw.blogspot.com' alt='' /></div>Phyo Wai Kyawhttp://www.blogger.com/profile/06431679720899255655noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-21483949.post-32179700793262256772007-07-13T17:40:00.001+08:002007-07-13T17:56:34.203+08:00<div xmlns='http://www.w3.org/1999/xhtml'><div align='justify'><div align='center'><img src='http://www.freewebtown.com/kophyo/photos/professional_image_office.jpg'/><br/></div>ဒီေန႔ မႏၱေလး ALPHA Computer အကိုႀကီး ကိုရဲျမတ္သူက ဒီေန႔ Link တစ္ခုပို႔တယ္။ အိုင္တီ Professional တစ္ေယာက္အတြက္ ေတာ္ေတာ္ စိတ္၀င္စားဖို႔ ေကာင္းပါတယ္။ အနာဂါတ္မွာ အလားအလာရွိတဲ့ နည္းပညာ (၁၂ )ခု အေၾကာင္းနဲ႔၊ ကြယ္ေပ်ာက္ၿပီး ကြယ္ေပ်ာက္လုဆဲ ျဖစ္ေနတဲ့ နည္းပညာ (၁၀) ခုအေၾကာင္းပါ။ အဲဒီ ေဆာင္းပါးႏွစ္ခု ကိုဖတ္ၿပီးတဲ့အခါ မိတ္ေဆြတို႔ကိုလည္း Share လုပ္ခ်င္လာတယ္။ <br/><br/><div align='justify'><b>လူေတြကေျပာတယ္... "IT Market က Hot တယ္... Hot တယ္..." လို႔ ေျပာေျပာေနၾကတယ္။ "ကြန္ပ်ဴတာသမားေတြကေတာ့ အလုပ္ရလြယ္တယ္ဗ်..." တဲ့ ေျပာၾကတယ္။ အဲဒါတကယ္ပဲလား။ တကယ္ေတာ့ လူတိုင္းအတြက္ မ Hot ပါတဲ့။ Hot ခ်င္တဲ့ လူေတြ Hot ပါသည္... သို႔ေသာ္ မ Hot ခ်င္တဲ့လူေတြ က်ေတာ့လည္း မေဟာ့ပါတဲ့။ ဒါေပမယ့္ ကိုယ့္ကိုကိုယ္ ေစ်းကြက္ ၀င္ေနေအာင္ ႀကံစည္ေနသင့္သည္။ လုပ္ေနသင့္သည္ ထင္ပါသည္။ မိတ္ေဆြမွာ မွန္ကန္တဲ့ skill ရွိဖို႔လုိသည္ထင္ပါသည္။ ဒီ ေကာင္းေနတယ္ ဆိုတဲ့ ေစ်းကြက္က ဘယ္ေတာ့ရပ္သြား မွာလဲ။ ေရွ႔ဘာဆက္ျဖစ္မွာလဲ ဆိုတာ ဘယ္သူမွ မသိႏိုင္ပါ။ ငါတို႔ေတြ ဘာဆက္ၾကရမလဲ?.. ဘာလုပ္ရင္ အသင့္ျဖစ္မလဲ ဆိုတာေလးေတြ နဲနဲ တီးေခါက္ထားဖို႔ေကာင္းတယ္ ထင္မိပါသည္။ <br/><br/></b><div align='justify'>ငါးပြက္ရာ ငါးစာခ် ျခင္းဟု ဟုမထင္မိပါ။ ဆြန္ဇူးက ဤသို႔ မိန္႕ဆို၏။ "စစ္ေျမျပင္သို႔ ဦးစြာေရာက္ႏွင့္ၿပီး ရန္သူကို ေစာင့္တိုက္ရသူသည္ သက္ေတာင့္သက္သာ အားျဖည့္နားေနရ ၏။ စစ္ေျမျပင္သို႔ ေနာက္က်ေရာက္လာၿပီး ကတိုက္ကရိုက္ စစ္ထိုးရေသာသူကား ေမာပန္းႏြမ္းနယ္မႈ ဒဏ္ကို ခံရတတ္၏။"<br/></div><b><br/>"Who Move My Cheese?" စာအုပ္ ထဲကလို ေန႔စဥ္ ရေနတဲ့ Cheese ေတြ ကုန္သြားရင္ လူကေလး လို ငုတ္တုတ္ထိုင္ၿပီး "ငါ့ဒိန္ခဲကို ဘယ္သူေရႊ႔သြားလဲ လို႕" ထိုင္စဥ္းစားမလား.. ၾကြက္ကေလးလို ေနာက္ထပ္ Cheese ေတြရဖို႔အတြက္ ၀ကၤဘာထဲကို စြန္႔စားၿပီး ျပန္၀င္ၿပီး.. ထပ္ရွာၾကည့္ၾကမွာလား။ အဲဒီအခါက်ရင္ ကၽြန္ေတာ္တို႕ေရာ ဘယ္လိုဆက္လုပ္ ၾကမွာလဲ။</b><br/></div><br/>ေအာက္မွာနည္းနည္း ဖတ္ၾကည့္ၾကပါ။<br/><br/>12 IT skills that employers can't say no to Job hunters with these IT skills are assured of employment, now and in the future.<br/><b>1) Machine learning<br/>2) Mobilizing applications<br/>3) Wireless networking<br/>4) Human-computer interface<br/>5) Project management<br/>6) General networking skills<br/>7) Network convergence technicians<br/>11) Digital home technology integration<br/>12) .Net, C #, C ++, Java -- with an edge</b><br/><div align='left'>Read detail: <a target='_blank' href='http://www.computerworld.com/action/article.do?command=viewArticleBasic&amp;articleId=9026623'>http://www.computerworld.com/action/article.do?command=viewArticleBasic&amp;articleId=9026623</a><br/></div><br/>The top 10 dead (or dying) computer skills<br/><b>1. Cobol<br/>2. Nonrelational DBMS<br/>3. Non-IP networks<br/>4. cc:Mail<br/>5. ColdFusion<br/>6. C programming<br/>7. PowerBuilder<br/>8. Certified NetWare Engineers<br/>9. PC network administrators<br/>10. OS/2</b><br/><div align='left'>Read detail: <a target='_blank' href='http://www.computerworld.com/action/article.do?command=viewArticleBasic&amp;articleId=9020942'>http://www.computerworld.com/action/article.do?command=viewArticleBasic&amp;articleId=9020942</a><br/></div><br/><div align='justify'>တကယ္ေတာ့ ကၽြန္ေတာ္ အရင္က ColdFusion သမားပါ။ ေနာက္မွ အေၾကာင္းေၾကာင္းေၾကာင့္ C# သမားျဖစ္သြားတာ။ ColdFusion နဲ႔ ဒီဘ၀ကို စေရာက္ခဲ့ပါတယ္။ ႀကီးျပင္းခဲ့ပါတယ္။ ColdFusion Lover ဆိုပါေတာ့။ ေရလို႔ ေကာင္းလို႔ တခ်ိဳ႕ code ေတြဆိုအခုထိ မွတ္မိေသးတယ္။ အခုကြယ္ေပ်ာက္လုဆဲ ဆိုေတာ့ စိတ္ထဲေတာင္ နင့္ကနဲ ျဖစ္သြားပါတယ္။<br/><br/></div></div><br/><br/><p class='poweredbyperformancing'>Powered by <a href='http://scribefire.com/'>ScribeFire</a>.</p></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/21483949-3217970079326225677?l=phyowaikyaw.blogspot.com' alt='' /></div>Phyo Wai Kyawhttp://www.blogger.com/profile/06431679720899255655noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-21483949.post-29826026128822058302007-07-13T09:26:00.001+08:002007-07-13T14:07:21.833+08:00<div xmlns='http://www.w3.org/1999/xhtml'><div align='justify'>Studies show that reading from a computer screen is about 30% slower than reading from paper (Nielsen, 1995, p. 154). <br/>သုေတသနျပဳခ်က္မ်ားအရ ကြန္ျပဴတာဖန္သားျပင္ေပၚတြင္ စာဖတ္ရျခင္းသည္ စာရြက္ေပၚမွဖတ္ရျခင္းထက္ ၃၀% ေႏွးေကြး သည္။ (နယ္လဆင္, ၁၉၉၅, စာတမ္း-၁၅၄)<br/></div><br/><br/><p class='poweredbyperformancing'>Powered by <a href='http://scribefire.com/'>ScribeFire</a>.</p></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/21483949-2982602612882205830?l=phyowaikyaw.blogspot.com' alt='' /></div>Phyo Wai Kyawhttp://www.blogger.com/profile/06431679720899255655noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-21483949.post-73885302923387242012007-07-11T16:37:00.001+08:002007-07-11T17:34:14.824+08:00<div xmlns='http://www.w3.org/1999/xhtml'><div align='justify'>ဘေလာ့ဂ္နယ္ပယ္ကို အမွတ္တမဲ့ေရာက္လာတဲ Micheal Arrington ဟာ အခု Silicon Valley မွာ ထင္ရွားလာတဲ့သူတစ္ေယာက္ ျဖစ္ေနပါတယ္။ ဘာ့ေၾကာင့္ထင္ရွားလာလဲေမးရင္ေတာ့ သူေရးေနတဲ့ TechCrunch.com ဆိုတဲ့ နည္းပညာရပ္ဆိုင္ရာ ဘေလာ့ဂ္မွာ အေျဖရွိတယ္လို႔ ေျပာရမွာပါပဲ။ သူက စတင္ကာစလုပ္ငန္းငယ္ေလးေတြအတြက္ အေျခက်ေအာင္ ပ်ိဳးေထာင္ေပးတဲ့ Startup လုပ္ငန္းကို လုပ္ကိုင္ေနတဲ့ အသက္ (၃၆)ႏွစ္အရြယ္ လုပ္ငန္းရွင္တစ္ဦးျဖစ္ပါတယ္။ Web 2.0 (တစ္ဦးတစ္ေယာက္ရဲ႕ အာေဘာ္မဟုတ္ဘဲ လူအမ်ား၀ိုင္း၀န္းေရးသား တည္ေထာင္ၾကတဲ့ အင္တာနက္ ဒုတိယမ်ိဳးဆက္ေခတ္) ျဖစ္လာမယ့္ အိုင္ဒီယာအတြက္ အခ်က္အလက္ေတြ စုေဆာင္းရင္း သူဟာ ကိုးကားစရာေတြကို ျပည့္ျပည့္စံုစံု ေဖာ္ျပေပးထားႏိုင္တဲ့ ၀က္ဘ္ဆိုက္တစ္ခုမွ မရွိတာေတြ႕ရတယ္။ ဒါေၾကာင့္ အဲဒါမ်ိဳးတစ္ခုအျဖစ္ သူစုစည္းထားသမ်ွ အခ်က္အလက္ေတြကို ဘေလာ့ဂ္တစ္ခုမွာ ေရးေနခဲ့တယ္။ အဲဒီဘေလာ့ဂ္ကို လူေတြက ဖတ္လာၾကတယ္၊ ၀င္ေရးၾကတယ္၊ ဒီလိုနဲ႔ Traffic မ်ားလာပါတယ္။ ဒါ့ထက္စိတ္၀င္စားဖို႔ေကာင္းတာက အဲဒီဘေလာ့ဂ္ေပၚမွာ ေၾကာ္ျငာထည့္သြင္းသူေတြ ရွိလာတဲ့အတြက္ အခုဆိုရင္ Arrington ဟာ သူ႔ဘေလာ့ဂ္ကေန လစဥ္၀င္ေငြ ေဒၚလာ(၆)ေသာင္း ရေနတယ္ဆိုတာပါပဲ။ <br/><br/>၁၉၉၀-ႏွစ္မ်ားတုန္းက ဆီလီကြန္ေတာင္ၾကားရဲ႕ အထင္ကရအဖြဲ႔အစည္းတစ္ခုမွာ အက်ိဳးေဆာင္ေရွ႕ေနအျဖစ္ ေဆာင္ရြက္ေပးခဲ့ရဖူးတဲ့ အေတြ႕အၾကံဳေတြဟာ Arrington အတြက္ အမ်ားၾကီးအေထာက္အပံ့ျဖစ္ခဲ့ပါတယ္။ သာဓကျပရရင္ Google Calendar application အသစ္ကို Google က မထုတ္ရေသးခင္ သူ႔ရဲ႕ဘေလာ့ဂ္ေပၚမွာ Screenshot မ်ားနဲ႔တကြ ေဖာ္ျပႏိုင္ခဲ့တာမ်ိဳးေပါ့။ (Google အက်ိဳးေဆာင္ေတြက သူ႔ကိုဆက္သြယ္ျပီး သတင္းေပါက္ၾကားတဲ့ေနရာကို စံုစမ္းေပမယ့္ သူက ေျပာျပဖို႔ ျငင္းပယ္ခဲ့ပါတယ္)။ ကုမၸဏီသစ္ေတြရဲ႕ သတင္းေတြအျပင္ ဒီလိုသတင္းဦးသတင္းထူးေတြ ရွိေနတတ္လို႔ သူ႔ရဲ႕ TechCrunch.com ဟာ နည္းပညာပိုင္းဆိုင္ရာ လုပ္ကိုင္ေနၾကတဲ့ အၾကီးအကဲေတြနဲ႔ ၀ါသနာရွင္ေတြက စိတ္၀င္တစား ဖတ္ရႈၾကတဲ့ ဆိုက္တစ္ခုျဖစ္လာပါတယ္။ ျပီးခဲ့တဲ့ လအနည္းငယ္က သူဟာ ၀က္ဘ္ဆိုက္ကို ဒီဇိုင္းျပင္လိုက္ျပီး ေၾကာ္ျငာအကြက္ကေလး ၆-ခု ထည့္လိုက္ပါတယ္။ အဲဒီေနရာေတြကို ေရာင္းမယ္လို႔ ေၾကညာျပီး ရက္အနည္းငယ္မွာ အကုန္ ေရာင္းကုန္ခဲ့ပါတယ္။ သိပ္အံ့ၾသစရာေတာ့မရွိပါဘူး၊ သူ႔စာဖတ္ပရိသတ္တစ္၀က္ေလာက္က လစဥ္၀င္ေငြ ေဒၚလာတစ္သိန္းေက်ာ္ရသူေတြျဖစ္ျပီး တခ်ိဳ႕ေၾကာ္ျငာရွင္ေတြအတြက္ ဒီလိုလူစားေတြ တစ္စုတစ္စည္းတည္းရွိေနတဲ့ ေနရာေလာက္ ေၾကာ္ျငာခ်င္စရာေကာင္းတာ တျခားဘယ္မွာမွ မရွိႏိုင္ေတာ့ဘူးေလ။ <br/><br/>ေနာက္ထပ္ ေၾကာ္ျငာနဲ႔အလုပ္ျဖစ္ေနတဲ့ သူတစ္ဦးကေတာ့ Nick Denton ေပါ့။ သူက အတင္းအဖ်င္းသတင္းေတြေရးတဲ့ Gawker.com နဲ႔ အေသးစားကိရိယာေတြအေၾကာင္း ေရးတဲ့ Gizmodo.com ဆိုတဲ့ ဘေလာ့ဂ္ေတြကို ၂၀၀၂-ခုႏွစ္က စတင္ခဲ့ပါတယ္။ သူ႔ကုမၸဏီ (Gawker Media) ဟာ အခုဆိုရင္ ဆုိက္(၁၃)ခုကို ေဆာင္ရြက္ေပးေနပါတယ္။ အဲဒီထဲမွာ Defamer နဲ႔ Wonkette တို႔လို ေဟာလိ၀ုဒ္အတင္းအဖ်င္းနဲ႔ အေမရိကန္ႏိုင္ငံေရး သတင္းဆိုက္ေတြလည္း ပါပါတယ္။ Gawker Media ရဲ႕ ပ်မ္းမ်ွ CPM ႏႈန္းက ၈-ေဒၚလာနဲ႔ ၁၀-ေဒၚလာၾကားရွိေနျပီး ကၽြမ္းက်င္တဲ့ေလ့လာသူေတြအဆိုအရ ဒီႏွစ္မွာ Gawker ဟာ ေဒၚလာ သံုးသန္းအထက္ ၀င္ေငြရမယ္လို႔ ခန္႔မွန္းၾကပါတယ္။ <br/><br/>Jason Calacanis ဆိုတဲ့သူကေတာ့ ၀က္ဘ္ဆုိက္ေပါင္း (၈၅)ခုကို စုစည္းထားတဲ့ Weblogs Inc., ကို ပိုင္ဆိုင္ခဲ့ျပီး ေအာက္တိုဘာလတုန္းက အဲဒီလုပ္ငန္းကို AOLသို႔ ေဒၚလာ(၂၅)သန္းနဲ႔ ေရာင္းခ်လိုက္ပါတယ္။ ဒါဟာ “ဘေလာ့ဂ္မွ ေငြျဖစ္ျခင္း၀ါဒ” ကို လူသိေအာင္အရွိန္ျပင္းျပင္း ခ်ျပလိုက္ႏိုင္ခဲ့ျခင္းပါပဲ။ “အဲဒီအေရာင္းအ၀ယ္ကေန စျပီးေတာ့ ေၾကာ္ျငာေစ်းကြက္ကလူတိုင္းဟာ ဘေလာ့ဂ္ေတြကို သတိျပဳမိခဲ့ၾကပါတယ္” လို႔ Organic ေၾကာ္ျငာလုပ္ငန္းရဲ႕ CEO ျဖစ္သူ Mark Kingdon က ေျပာျပခဲ့ပါတယ္။ <br/><br/>ဂ်ာနယ္လစ္တစ္ဦးျဖစ္တဲ့ Mark Frauenfelder ကေတာ့ ထူးဆန္းေထြလာ အျဖစ္အပ်က္ေတြကို ေရးသားတင္ဆက္ထားတဲ့ BoingBoing.com ကို စတင္ခဲ့ပါတယ္။ အစပိုင္းတုန္းက Cyberpank ဆိုတဲ့ မဂၢဇင္းတစ္အုပ္အျဖစ္ ထုတ္ေနရာက သူ႔ကို အင္တာနက္မွာ ေခတ္စားလာတဲ့ ဘေလာ့ဂ္ေတြအေၾကာင္း စာတစ္ပုဒ္ေရးေပးဖုိ႔ အပ္ႏွံျခင္းခံရျပီးတဲ့ေနာက္မွာေတာ့ Frauenfelder တစ္ေယာက္လည္း သူ႔မဂၢဇင္းကို ဘေလာ့ဂ္ပံုစံေျပာင္းလဲဖို႔ ဆံုးျဖတ္ခဲ့ပါတယ္။ <br/><br/>သူက BoingBoing မွာ အေၾကာင္းအရာေတြ ေရးသားတဲ့အခါ တျခား၀က္ဘ္ဆုိက္ေတြမွာ ပါ၀င္တာေတြကို လင့္ခ္ခ်ိတ္ေပးျခင္းအားျဖင့္ ကိုယ့္ဘေလာ့ဂ္မွာလည္း Traffic (၀က္ဘ္ဆုိက္ကိုၾကည့္ဖို႔ လမ္းေၾကာင္းမ်ိဳးစံုမွ ၀င္ေရာက္လာမႈမ်ား) မ်ားလာတာကို ေတြ႕ရတယ္။ ဒါ့အျပင္ ေရးသားခ်က္ (Post)ေတြ မ်ားမ်ားတင္ေပးရင္လည္း Traffic တက္လာပါတယ္။ ဒါ့ေၾကာင့္ သူက ေနာက္ထပ္ သူငယ္ခ်င္း ၃-ဦးကို ထပ္ေခၚျပီး BoingBoing မွာ အေၾကာင္းအရာေတြ မ်ားမ်ားနဲ႔ ေကာင္းေကာင္းတက္ေနႏိုင္ေအာင္ ျပဳလုပ္ခဲ့တယ္။ အခုဆိုရင္ အဲဒီဘေလာ့ဂ္ဟာ ေန႔စဥ္ၾကည့္႐ႈသူေပါင္း သံုးသိန္းေက်ာ္ရွိေနျပီး ေၾကာ္ျငာေတြက ရမယ့္၀င္ေငြဟာ ဒီတစ္ႏွစ္အတြက္ ေဒၚလာတစ္သန္းေတာ့ က်ိန္းေသေနပါျပီ။ <br/><br/>ေၾကာ္ျငာေတြမရခင္တုန္းကဆိုရင္ BoingBoing မွာ လူၾကည့္မ်ားတာပဲရွိျပီး ၀င္ေငြမရခဲတဲ့အျပင္ လစဥ္ Hosting Fee ေဒၚလာတစ္ေထာင္ ကုန္က်စရိတ္က ရွိေနခဲ့ပါေသးတယ္။ အဲဒီလိုျဖစ္ေနတတ္တဲ့ ဘေလာ့ဂ္ေလာကထဲကို စိတ္ကူးသစ္နဲ႔၀င္လာသူက John Battelle ပါ။ သူဟာဖြံ႔ျဖိဳးလာေနတဲ့ ဘေလာ့ဂ္ေစ်းကြက္ထဲကို ၀င္လာစဥ္မွာ ကိုယ္ပိုင္ဆိုက္လုပ္ဖို႔ စိတ္မကူးဘဲ လူၾကည့္မ်ားျပီး ေၾကာ္ျငာမရွိတဲ့ဆိုက္ေတြကို ေၾကာ္ျငာရွင္နဲ႔ခ်ိတ္ေပးတဲ့အလုပ္ကို လုပ္ဖို႔ရည္ရြယ္ခ်က္နဲ႔ ၀င္ေရာက္လာခဲ့ပါတယ္။ သူရဲ႕ ၤ Federated Media Publihsing ကုမၸဏီဟာ BoingBoing အပါအ၀င္ အျခားနာမည္ေက်ာ္ ဘေလာ့ဂ္အေတာ္မ်ားမ်ားအတြက္ အလုပ္လုပ္ေပးေနပါတယ္။ သူ႔လုပ္ငန္းကို အသံဖမ္းကုမၸဏီတစ္ခုလိုပဲ သူကတင္စားပါတယ္။ တီး၀ိုင္းအဖြဲ႔ေတြဆီက လက္ရာေကာင္းေတြထြက္လာေလ ကုမၸဏီအတြက္ အက်ိဳးရွိေလဆိုသလိုပဲ သူ႔လုပ္ငန္း ေအာင္ျမင္ဖို႔အတြက္လည္း ဘေလာ့ဂ္ေရးသူေတြဆီက လက္ရာေကာင္းေတြ မ်ားမ်ားထြက္လာဖို႔ လိုအပ္ပါတယ္။ “တကယ္လို႔ သူတို႔မေရးၾကေတာ့ရင္ ေၾကာ္ျငာလည္း ရေတာ့မွာမဟုတ္ဘူး” လို႔ သူက ဆိုပါတယ္။ အခု သူက နာမည္ေက်ာ္ဘေလာ့ဂ္အမ်ားစုအတြက္ ေၾကာ္ျငာကိစၥေဆာင္ရြက္ေပးဖို႔ စာခ်ဳပ္ထားျပီးပါျပီ။ သူနဲ႔လက္တြဲလုပ္ေဆာင္မယ့္ ဘေလာ့ဂ္ေတြကလည္း အေသြးစံုအေရာင္စံု လိုင္းမ်ိဳးစံုပါပဲ။ Arrington လို နည္းပညာပိုင္းေရးသားသူေတြလည္း ပါ၀င္သလို Heather Armstrong ဆိုတဲ့ အမ်ိဳးသမီးလို ကိုယ္ပိုင္ပုဂၢလိက အေတြးအျမင္ေတြ ေရးသားတဲ့သူေတြလည္း ပါ၀င္ပါတယ္။ Armstrong ဟာ Dooce.com ဆိုတဲ့ ဘေလာ့ဂ္အတြက္ ၀န္ထမ္းအျဖစ္ သူမနဲ႔ ခင္ပြန္းသည္ ႏွစ္ဦးတည္းလုပ္ကိုင္ေနျပီး ေၾကာ္ျငာ၀င္ေငြနဲ႔ သူမမိသားစုအတြက္ ျပည့္စံုၾကြယ္၀တဲ့ အေနအထားတစ္ခုကို ရခဲ့ပါတယ္။ <br/><br/>Battelle ရဲ႕ FM ကုမၸဏီဟာ အေရာင္းအင္အားစု ၈-ေယာက္ရွိျပီး ေဒသအသီးသီးအလိုက္ ရွိေနၾကတဲ့ ေစ်းကြက္ပိုင္ရွင္ၾကီးေတြဆီ တက္တက္ၾကြၾကြ ခ်ဥ္းကပ္ေနၾကပါတယ္။ FM ရဲ႕ ပ်မ္းမ်ွ CPM ႏႈန္းဟာ ျပီးခဲ့တဲ့ ၆-လတုန္းကထက္ ႏွစ္ဆျမင့္လာျပီး ၈-ေဒၚလာအထိ ရွိခဲ့ပါတယ္။ ရည္မွန္းထားတာကေတာ့ CNET နဲ႔ NYTimes.com တို႔လို႔ နာမည္ၾကီး ၀က္ဘ္ဆိုက္ေတြနဲ႔တန္းတူ CPM ႏႈန္း ေဒၚလာ ၂၀ နဲ႔ ၃၀ ၾကား ရဖို႔ပါပဲ။ ဒါေပမယ့္ သူ႔ဆီအပ္ထားတဲ့ ဘေလာ့ဂ္ေတြရဲ႕ အေထြေထြ ကုန္က်စရိတ္ဟာ အျပင္က မီဒီယာကုမၸဏီေတြနဲ႔စာရင္ ဘာမွမေျပာပေလာက္တာကို ထည့္တြက္လိုက္ရင္ေတာ့ အခုလည္း ေက်နပ္စရာအေနအထားတစ္ခုပါပဲ။ <br/><br/>အက်ယ္ဖတ္ရန္ (<a href='http://www.planet.com.mm/bookplanet/?linkpage=read_articles&amp;id=3528' target='_blank'>http://www.planet.com.mm/bookplanet/?linkpage=read_articles&amp;id=3528)</a><br/></div><br/><br/><p class='poweredbyperformancing'>Powered by <a href='http://scribefire.com/'>ScribeFire</a>.</p></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/21483949-7388530292338724201?l=phyowaikyaw.blogspot.com' alt='' /></div>Phyo Wai Kyawhttp://www.blogger.com/profile/06431679720899255655noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-21483949.post-2397830279135811272007-07-08T22:02:00.001+08:002007-07-10T20:05:11.099+08:00<div xmlns='http://www.w3.org/1999/xhtml'><div align='justify'>ငယ္ငယ္တံုးက၊ ဆယ္တန္းၿပီးတဲ့အခါ ေက်ာင္းေတြပိတ္လို႔ အိမ္ျပန္တဲ့အခါေတြမွာ၊ အိမ္က ပြဲရံုအလုပ္ေတြ ၀င္၀င္လုပ္ေပးသည္။ ဒီလိုလုပ္ရင္း ကိုင္ရင္း အေရာင္းအ၀ယ္ သေဘာကို နဲနဲသိသိလာသည္။ လာဘ္နဲနဲ ျမင္လာသည္။ တခ်ိဳ႕ အရင္းမစိုက္ ေလွထိုးလိုက္ အလုပ္ေလးေတြ ကိုယ္ပိုင္လုပ္လုပ္ ၾကည့္သည္။ <br/>မွတ္မွတ္ရရ တစ္ခါတံုးက မိတၳီလာမွ ဦးေလးတစ္ဦး စက္ရံုမွ ေပပါခြံေတြ လိုသျဖင့္ လိုက္ရွာခိုင္းသည္။ ကၽြန္ေတာ္ကလည္း ၿမိဳ႕ေပၚက ရွိသမွ် အသိ ဆီစက္ေတြ ဆီဆိုင္ေတြ ကို အျမန္ ဖံုးဆက္လိုက္သည္။ နဂိုတည္းက ဆီေရာင္း၊ဆီ၀ယ္ ေနၾက၊ ယံုၾကည္မႈလည္း ရွိၿပီးသား ဆိုေတာ့ ေျပာလို႕ ဆိုလို႔ေကာင္းသည္။ ဖံုးဆက္လို႔ မရတဲ့ ေနရာေတြ ေဂ်ာင္ဂ်ိဳေဂ်ာင္ၾကားေတြပါ ဆိုင္ကယ္တစ္စီးျဖင့္ အျမန္သြားၾကည့္သည္။ ေပပါခြံ တစ္လံုးရ တစ္လံုးဆြဲ သည္။ ဒီလိုနဲ႔ အသကုန္ရွာေပးလိုက္ရာ ႏွစ္ရက္ေလာက္အတြင္း ေပပါခြံ (ဂ၁) လံုးေလာက္ရသြားသည္။ တကယ္တမ္း အဲဒီအခ်ိန္က ေလးငါးဆယ္လံုးေလာက္ပင္ ရဖို႔ ရွားပါးေနခ်ိန္ျဖစ္ပါသည္။ Demand ကလည္းရွိ၊ ပထမဆံုးအေခါက္၊ ၀ယ္ေစ်းႏွင့္ေရာင္းေစ်းကလည္း နဲနဲဟေတာ့ ကၽြန္ေတာ္လည္း အဲဒီတစ္ေခါက္က ၿမိဳးၿမိဳးျမက္ျမက္ ရလိုက္သည္။ မိတ္ေဆြေတြ၊ အဆက္ အသြယ္ေတြလည္း အမ်ားႀကီး ထပ္ရလိုက္သည္။ အဲဒီ ေဖာက္သည္ေတြ (ဆီဆိုင္ေတြ၊ ဆီစက္ေတြ) က ကၽြန္ေတာ္ ေပပါခြံပံုမွန္ ၀ယ္မွန္းသိသြားေတာ့ ေနာက္ထပ္ ဆက္တိုက္ ဆက္တိုက္ ပံုမွန္ပံုမွန္ ေပပါခြံ မ်ား လာပို႕ၾကသည္။ ဒါေပမယ့္ ေနာက္အေခါက္ေတြ က အရင္ခါေလာက္ သိပ္မျမတ္ေတာ့ပါ။ ပံုမွန္ ပြဲခ ေလာက္ေတာ့ရသည္။ သူတို႔ကလည္းယံုၾကည္ၾကပါသည္။ ပိုက္ဆံခ်က္ခ်င္းေပးဖို႔မလို။ ဟိုဘက္ကရမွ သြားသြားပို႔ေပးသည္။ ေငြ အေရးႀကီးတဲ့လူေတြကို ေတာ့ ကိုယ့္အိတ္ထဲက နဲနဲစိုက္ရွင္းေပးထားရသည္။ <br/>ဦးေလးဆီမွာက ဆယ္ဘီးကားႀကီးေတြ ရွိသည္။ တခ်ိဳ႕ဆယ္ဘီးကားႀကီးေတြက နယ္ကကုန္ေတြသယ္သြားၿပီး ရန္ကုန္ကအျပန္မွာ ခါလီျပန္သည္။ [ခါလီ=ဗလာ]။ အဲဒီကားေတြနဲ႕ ကၽြန္ေတာ့္ ဆီက ေပပါခြံေတြ၀င္၀င္သယ္သည္။ ၿပီးလွ်င္ ကၽြန္ေတာ္က အလုပ္သမားေတြကို တင္ခခ်ခ ရွင္းေပးသည္။ တခါတေလ သူတို႔လာမသယ္ႏိုင္လွ်င္ ကၽြန္ေတာ့္ဆီမွာ ေပပါခြံေတြ ပံုေနတတ္သည္။ ေပပါခြံ အလံုး ႏွစ္ရာေက်ာ္ သံုးရာေလာက္ႀကီး ပံုေနတတ္သည္။ အိမ္ေရွ႕က၀င္းႀကီးထဲမွာ ကၽြန္ေတာ့္ေပပါခြပံုႀကီးက ေတာင္ပံုႀကီးလို ျဖစ္ေနတတ္သည္။<br/>စီးပြားေရးလုပ္တာက လက္သြက္ရသည္။ holiday မရွိ။ လိုအပ္လွ်င္လိုအပ္သလို ေန႔မီးညမီး အလုပ္လုပ္ၾကရသည္။ ကုန္ပစၥည္း ေစ်းကြက္ေတြ၊ အတက္အက်ေတြ မ်က္ေျခမျပတ္ေအာင္၊ ဖံုးေတြ အသကုန္ဆက္ရသည္။ ညတြင္းခ်င္း ထေျပးၿပီး ၀ယ္တန္ ေရာင္းတန္ လုပ္ရသည္။ ဖေယာင္းတိုင္ထြန္းၿပီး ကတၱားခ်ိန္ရသည္။ ဆိုင္ကယ္မီး ကားမီးထိုးၿပီး အားခ်င္း ၀ယ္ရတာတို႔ ဘာတို႔လည္းရွိတတ္သည္။<br/>ေနာက္ မွတ္မွတ္ရရ တစ္ေခါက္ က မိတၳီလာမွာ ေနရင္း၊ ထီလာ ငရုတ္ေစ်းကြက္ ကို တျဖည္းျဖည္း ေလ့လာသည္။ ကၽြန္ေတာ္က မိတၳီလာ ငရုတ္သမားေတြ၊ ပြဲရံုေတြ ဆီ အၿမဲ၀င္ထြက္ သြားလာ ရင္း၊ အလုပ္အကိုင္ေၾကာင္း သတင္းေတြ ဖလွယ္ရင္း၊ သူတို႔နဲ႔ မိတ္ေဆြေတြ ျဖစ္သြားၾကသည္။မိတၳီလာက ငရုတ္ေစ်းကြက္မွာ ကၽြန္ေတာ္တို႔ၿမိဳ႕ေလာက္ Heavy သမားေတြမရွိပါ။ ကိုယ္ပိုင္ Brand ေကာင္းေကာင္း ေတြကိုင္ၿပီး Export ေစ်းကြက္ကို ခ်ဳပ္ႏိုင္ကိုင္ႏိုင္ လုပ္တဲ့အဆင့္အထိေတာ့မရွိ။ အဲဒါေၾကာင့္လည္း တစ္ခါတေလ အလြန္ ၀ယ္လို႔ေကာင္းသည္။ အမ်ားစုက ကုန္သည္ေလးေတြခ်ည္း ဆိုေတာ့ ရန္ကုန္ မႏၱေလးမွာ ေစ်းေလးနဲနဲ လႈပ္တာနဲ႔ ဗိုက္နာလာၾကသည္။ ေရာင္းဖို႔ အတင္းလိုက္စပ္ေန တတ္ၾကသည္။ ငရုတ္ေစ်းကြက္ ကလည္း ေတာ္ေတာ္ အကဲပိုသည္။ အတက္အက် အလြန္ဆတ္သည္။ ဒီလိုနဲ႕ အဲဒီတံုးက မႏၱေလးမွာ ေစ်းက ရုတ္တရက္ ထိုးက်သြားသည္။ ကၽြန္ေတာ့္စိတ္ထဲမွာ ထင့္ကနဲ ျဖစ္သြားသည္။ သတင္းေတြ၊ အခ်က္အလက္ေတြ၊ ျဖစ္ႏိုင္ေခ်ေတြ ကို အေျခခံၿပီး "ဒီေစ်းက်ခ်ိန္ကေလး ခဏေလး ပဲ" လို႔ စိတ္ထဲက ထင္သည္။ မႏၱေလးက ပြဲရံုကို ဆက္ၿပီးတိုင္ပင္ေတာ့လည္း သူကလည္း ခဏလို႔ထင္သည္တဲ့။ ဒါနဲ႕ ၿမိဳ႕ထဲ ငရုတ္သမားေတြဆီ ဆုိင္ကယ္နဲ႔ တစ္ပါတ္ပါတ္ေတာ့ သူတို႔က ကၽြန္ေတာ့္ အတင္းထိုးေရာင္းေနၾကသည္။ တကယ္တမ္း ကၽြန္ေတာ့္ လက္ထဲမွာ တစ္ျပားမွ မရွိပါ။ ႏွစ္ပါတ္ဆိုင္း ၊ သံုးပါတ္ဆိုင္း ေၾကြးရလွ်င္ ၀ယ္မည္ ဟု ေလသံပစ္ၾကည့္လိုက္သည္။ သူတို႔က ခု ၀ယ္မယ္ဆို ခု လာပို႔မည္ဟုေျပာသည္။ ဒီလိုနဲ႔ ေၾကြးေတြနဲ႔ တၿမိဳ႕လံုးရွိ ငရုတ္သီးေတြ ၁ ရက္တည္းႏွင့္ ၀ယ္ထည့္ပစ္လိုက္သည္။ အိတ္ႀကီး(ဂုန္နီ အိတ္ႀကီး) သံုးရာေလာက္ ရွိမည္ထင္သည္။ ကၽြန္ေတာ့္ ဦးေလးေတြ အေဒၚေတြက မ်က္လံုးျပဴးေနသည္။ ကၽြန္ေတာ္က ၁၉ ႏွစ္ေလာက္ဆိုေတာ့ သူတို႔က ကေလးဟုထင္ခ်င္ထင္မည္။ ငရုတ္ ဂိုေဒါင္အလတ္ တလံုးစာေလာက္ ေၾကြးနဲ့၀ယ္ပစ္တာဆိုေတာ့ ျပဴးမယ္ဆိုလည္းျပဴးေလာက္သည္။ ေငြက အဲဒီေခာတ္က ေငြေၾကးျဖင့္ သိန္း ၃၀ ဘိုးေလာက္ရွိမည္ထင္သည္။ မွန္းခ်က္ႏွင့္ ႏွမ္းထြက္ မကိုက္ပါ။ ေနာက္ႏွစ္ပါတ္ေလာက္ေနေတာ့ ေစ်းက သိပ္မထူးေသး။ ကၽြန္ေတာ္ စိတ္ပူလာၿပီ။ ေၾကြးေတြက စေတာင္းေနၾကၿပီ။ ေၾကြးသမားေတြက ဖံုးေတြတဂြမ္ဂြမ္ ဆက္သည္။ ကၽြန္ေတာ္လည္း ကတိေပးထားရေတာ့ မ်က္ႏွာ ပူလွၿပီ။ ဒါနဲ႔ လွည့္ပတ္ေခ်းရာ ဦးေလးတစ္ေယာက္ဆီက အကူအညီရသည္။ ေၾကြးသမားေတြကို လုိက္ဆပ္ရသည္။ အကုန္လံုးေတာ့ အေၾကမဆပ္ႏိုင္ေသး။ ေၾကြးရွင္ေတြ စိတ္ေျပေအာင္ နဲနဲစီ ေပးထားခဲ့ရသည္။ အေဖ့ကို အကူအညီေတာင္းရသည္။ အေဖက သူလည္း ေငြက်ပ္ေနသည္ ဟုေျပာသည္။ မႏၱေလးကို ေရာင္းၾကည့္ပါ့လားဟုအၾကံေပးသည္။ ၾကားထဲ ေငြလုိရင္ ဦးေလးေတြ အေဒၚေတြဆီက ကိုယ့္ဘာသာကိုယ့္လွည့္ၾကည့္ဟုေျပာသည္။ အဲဒါနဲ႔ မႏၱေလးကို ဆက္ၿပီး ေစ်းစပ္ ၾကည့္သည္။ ေစ်းညွိရင္းညွိရင္း တဲ့ သြားၾကသည္။ ထင္သေလာက္မျမတ္ နဲနဲေတာ့ ျမတ္သည္။ အားခ်င္းပဲ အလုပ္သမားေတြ အျမန္ငွား၊ ၀ယ္ထားတဲ့ ကုန္ေတြ ညီေအာင္ျပန္စပ္၊ ညတြင္းခ်င္း တင္ပစ္လိုက္သည္။ ေငြက ခ်က္ခ်င္းမရေသး ေစာင့္ရသည္။ ေနာက္ဆံုးေတာ့ အားလံုး အဆင္ေျပသြားတာပဲ ျဖစ္သည္။ ဒီလို ဟိုေလွ်ာက္လုပ္ဒီေလွ်ာက္လုပ္နဲ့ ကိုယ္ပိုင္ေငြေလးရွိေတာ့ ကၽြန္ေတာ္ ေက်ာင္းတက္ေနတံုးကလည္း အိမ္က အေထာက္အပံ့ သိပ္မလိုခဲ့ပါ။ ပထမႏွစ္ ႏွင့္ ဒုတိယႏွစ္ အေစာပိုင္းေလာက္ပဲ အိမ္က ယူရသည္။ ေနာက္ ကိုယ့္ဘာသာကိုယ္ အဆင္ေျပသြားသည္။<br/>ေနာက္ မိတၳီလာမွာ ဂ်ပန္စာ သြာတက္တံုးကလည္း အိမ္က စရိတ္ဆိုၿပီး ေငြတစ္သိန္းေလာက္ ေပးလိုက္သည္။ ကၽြန္ေတာ္လည္း ဒီတိုင္းသံုးပစ္ရင္ ကုန္သြားမည္။ ရင္းႏွီးျမဳပ္ႏွံမႈလုပ္ရမည္ ဟုစဥ္းစားကာ သံုးလံုး စာအုပ္တစ္အုပ္ ကိုင္လုိက္သည္။ အမ၀မ္းကြဲ တစ္ေယာက္က သံုးလံုးေရာင္းေနတာ့ သူလည္း ေကာ္မရွင္ရ ကၽြန္ေတာ္လည္း အျမတ္ရ ဆိုၿပီး ကိုင္ၾကည့္လိုက္သည္။ အဲဒီ ေငြတစ္သိန္းက အမကို Deposit ေပးထားရသည္။ သံုးလေလာက္ အရဲစြန္႔ၿပီး ကိုင္လိုက္သည္။ အမ၀မ္းကြဲ တို႔လင္မယား က အပါတ္တိုင္း စာရင္း ႏွင့္ ေရာင္းရေငြ လာပို႔ၾကသည္။ ကၽြန္ေတာ္က စာရင္းေတြ စစ္ရသည္။ ဘယ္ ဂဏန္း ဘယ္ေလာက္ဖိုးေရာင္းရသလဲ တြက္ရသည္။ လတိုင္း ျမတ္ပါသည္။ အဲဒီ ျမတ္တဲ့ ပိုက္ဆံျဖင့္ ဂ်ပန္စာ တက္ခဲ့ပါသည္၊ စားရိတ္ရခဲ့ပါသည္။ ဒါတင္ မကေသး၊ ရန္ကုန္မွာ ေနေတာ့ ေဘာလံုး ကိုယ္စားလွယ္ လုပ္ေပးရဖူးသည္။ ကၽြန္ေတာ္က အဆက္အသြယ္ရွိသည္။ သူငယ္ခ်င္းေတြ၊ သူငယ္ခ်င္းရဲ႕ သူငယ္ခ်င္းေတြက ကၽြန္ေတာ္ဆီက ထိုးၾကသည္။ အစက အေပ်ာ္လုပ္ေပးရင္း ေနာက္က်ေတာ့ လူမ်ားမ်ားလာ သည္၊ ေငြပမာဏေတြလည္း မ်ားမ်ားလာၾကသည္။ ကိုယ့္မ်က္စိေရွ႕တင္ ဒါနဲ႔ ဘ၀ပ်က္ သူေတြလဲေတြ႔ေတြ႔ေနရသည္။ ေငြအရ ေကာင္းေသာ္လည္း၊ အေၾကာင္းေၾကာင္းေတြ ကလည္းရွိ၊ ကိုယ့္ရဲ႕ ရည္ရြယ္ခ်က္လည္း မဟုတ္တာနဲ႔ ဒီအလုပ္ကို လံုး၀ ရပ္ပစ္လိုက္သည္။<br/>တစ္ခါတေလ မိမိဘာသာ စဥ္းစားမိသည္။ ဒီလို စီးပြားေရးေလာကထဲမွာ ႀကီးျပင္းလာခဲ့ၿပီး၊ အဲဒီထဲမွာလည္း က်င္လည္လာခဲ့ၿပီးေနာက္မွ၊ ကၽြန္ေတာ္ အိုင္တီနယ္ပယ္ထဲ မွာ web-based application ေတြကို ေဇာက္ခ်လုပ္ေနတဲ့ professional လုပ္ေနသူတစ္ဦး ဘယ္လုိကေန ဘယ္လိုျဖစ္လာမွန္းပင္ ကိုယ့္ကိုယ္ကို မသိေတာ့ပါ။<br/></div><br/></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/21483949-239783027913581127?l=phyowaikyaw.blogspot.com' alt='' /></div>Phyo Wai Kyawhttp://www.blogger.com/profile/06431679720899255655noreply@blogger.com3tag:blogger.com,1999:blog-21483949.post-75548230650108713232007-07-08T09:57:00.001+08:002007-07-10T20:05:23.190+08:00<div xmlns='http://www.w3.org/1999/xhtml'><div align='justify'>ေရွးလူၾကီးေတြမ်ား ေတာ္ေတာ္ပညာျပခ်င္တတ္သည္။ ေႏွာင္းလူေတြကို ဆံုးမခ်င္တာ၊ မွာခဲ့ခ်င္တာ ရွိတဲ့အခါ တိုက္႐ိုက္တည့္တည့္ ေျပာလိုက္လွ်င္ ရလ်က္သားႏွင့္ ပေဟဠိ စကားထားေတြႏွင့္ ဦးေႏွာက္စားေအာင္လုပ္တတ္သည္။ <br/>သိုက္စာအတိတ္၊ တေဘာင္ေတြဆိုလွ်င္ ဘယ္အရပ္ကေန ေျမာက္စူးစူးကို ခရီးတာ ဘယ္ေလာက္သြား၊ ဘာပင္ေတြ႕လိမ့္မယ္၊ အဲဒီကေန အေရွ႕ေတာင္ကို ေျခလွမ္းငါးဆယ္လွမ္း၊ ေက်ာက္ဂူေတြ႕မယ္။ ဒီလိုမဟုတ္ဘဲ အဓိပၸါယ္ေဖာ္ရခက္ေအာင္ ကြယ္၀ွက္ျပီး ေရးထားေတာ့ ရွာဖို႔ခက္သြားတာေပါ့။ စကတည္းက မေပးခ်င္လည္း ဘာေၾကာင့္ သိုက္ညႊန္းစာေရးေနရေသးလဲ။ ေရွ႕ဘာျဖစ္မယ္ဆိုတာ ေဟာကိုန္းထုတ္ခ်င္လည္း တည့္တည့္ေျပာပါလား။ ဘာျဖစ္လို႔ တေဘာင္ေတြ စနည္းေတြ လုပ္ေနရတာလဲ။ <br/>အဂၢိရတ္မွာလည္း ဒီလိုပဲ။ ဓာတုေဗဒပညာလို ပံုေသနည္းေတြ ညီမွ်ျခင္းေတြနဲ႔ တိတိက်က် မေျပာၾက။ လကၤာေတြ စာခ်ိဳးေတြနဲ႔ မ်က္စိလည္ေအာင္ လုပ္တတ္သည္။ <br/>ေဆးညႊန္းေပးတာေတာင္ စကားထား၀ွက္သလို လုပ္ခ်င္သည္။ သြားကိုက္ေပ်ာက္ေဆးနည္းတစ္ခုမွာ “ငါးပိလက္ေလးသစ္” တဲ့။ ဘယ့္ႏွယ္ ငါးပိလက္ေလးသစ္ဆိုေတာ့ သြားမွာသိပ္ဖို႔ ေနေနသာသာ ပါးစပ္ထဲေတာင္ ထည့္ဖို႔မလြယ္။ <br/>အမွန္က ပါ၀င္ေသာ ေဆးအမယ္မ်ားမွာ ပထမစာလံုးမ်ားျဖင့္ အတိုေကာက္ မွတ္ထားျခင္းျဖစ္၏။ င=င႐ုတ္ေကာင္း၊ ပိ=ပိတ္ခ်င္း၊ လက္=လက္ခ်ား၊ ေလး=ေလးညႇင္း၊ သစ္=သစ္ၾကမ္းပိုးေခါက္တို႔ ျဖစ္သည္။ ဒီေနရာမွာ အဓိပၸါယ္ေကာက္လြဲသြားႏိုင္သည္။ “င” ကို င႐ုတ္သီး၊ “လက္” ကို လက္ထုပ္ၾကီး၊ “သစ္” ကို သစ္စိမ့္သီးဆိုျပီး မွားထည့္မိလွ်င္ ဘယ္လိုလုပ္မလဲ။ <br/>ကိုယ္မရွိေတာ့တဲ့အခ်ိန္မွာ သားသမီးေတြ လိမၼာေအာင္၊ ဒုကၡမေရာက္ေအာင္ မွာၾကားဆံုးမရာမွာေတာင္ ဇေ၀ဇ၀ါျဖစ္ေအာင္ လုပ္ခဲ့ေသးသည္။ ပံုျပင္တစ္ခုေတာင္ ရွိေသးတယ္ေလ။ သူေဌးၾကီးေသေတာ့ သူ႔သားကိုမွာခဲ့တာက… <br/><br/>ေခါင္းတစ္ရာသားစားပါ။ <br/>အိမ္ေနာက္ေဖး ေစ်းဆိုင္တည္ပါ။ <br/>ေခါင္းသံုးလံုးနဲ႔ ပညာရွိကို ဆည္းကပ္ပါ။ <br/><br/>ဒီေတာ့… သားလုပ္တဲ့သူက ၾကက္၊ ဘဲ၊ သိုး၊ ဆိတ္၊ ၀က္၊ အမဲ စသည္ျဖင့္ အေကာင္တစ္ရာ၀ယ္ျပီး ေခါင္းျဖတ္စားသည္။ ေငြေတြ ေသာက္ေသာက္လဲကုန္သည္။ <br/>အိမ္ေနာက္ေဖး ေစ်းဆိုင္ဖြင့္ေရာင္းသည္။ ဘယ္သူမွလာမ၀ယ္သျဖင့္ အၾကီးအက်ယ္႐ံႈးသည္။ <br/>ေနာက္ဆံုး ေခါင္းသံုးလံုးႏွင့္ ပညာရွိကို လိုက္ရွာသည္။ အသက္အရြယ္ အိုမင္းလြန္းသျဖင့္ ခါးကိုင္းေနျပီး ေဆာင့္ေၾကာင့္ထိုင္ေနေသာအခါ ဦးေခါင္းက ဒူးႏွစ္လံုးၾကားထဲ ေရာက္ေနေသာ အဘိုးအိုတစ္ေယာက္ကို ေတြ႕ရ၏။ ႐ုတ္တရက္ၾကည့္လိုက္လွ်င္ သူ႔အေဖမွာခဲ့သည့္ အခ်က္မ်ား၏ ဆိုလိုရင္းကို သိရေလသည္။ <br/>“ေခါင္းတစ္ရာသားစားပါ” ဆိုတာက ေစ်းသက္သာေသာ ငါးေသးငါးဖြဲကေလးေတြ စားခိုင္းျခင္းႏွင့္ “အိမ္ေနာက္ေဖး ေစ်းဆိုင္တည္” ဆိုတာက ဟင္းသီးဟင္းရြက္ စိုက္ခိုင္းျခင္း ျဖစ္ေလ၏။ <br/>ေစာေစာစီးစီးက မသိသျဖင့္ သားျဖစ္သူမွာ အခ်ိန္ကုန္၊ ေငြကုန္၊ လူပန္း ဦးေႏွာက္ေျခာက္ ျဖစ္ခဲ့ရေလသည္။ <br/><br/>တကယ္ေတာ့… ခုလို ေရွးလူၾကီးေတြကို ေ၀ဖန္မိတာကလည္း သူ႔အေဖေၾကာင့္သာျဖစ္၏။ သူ႔အေဖသည္ သူ႔ေခတ္သူ႔အခါကေတာ့ ေခတ္အျမင္ရွိသူျဖစ္၏။ အသက္ၾကီးလာေတာ့လည္း ေရွးလူၾကီးျဖစ္သြားခဲ့သည္။ <br/>သူ႔အေဖဆံုးခါနီးတြင္ သူ႔ကို စာအိတ္တစ္အိတ္ ေပးသြားသည္။ အထဲမွာ စာတစ္ေစာင္ပါသည္။ စာထဲမွာ လမ္းညႊန္မွာၾကားခ်က္ေတြ ေရးထားသည္။ ေရွးလူၾကီး မပီသမွာ စိုးလို႔လားမသိ။ ပေဟဠိဆန္ဆန္ ေရးထားသည္။ <br/><br/>ပထမလမ္းညႊန္ခ်က္က .. “ႏို႔အလံုးတစ္ရာကိုစို႔ပါ” <br/><br/>တကယ္ပဲ ႏို႔အလံုးတစ္ရာကို စို႔ခိုင္းျခင္း မဟုတ္တာေတာ့ ေသခ်ာသည္။ ကိုယ့္သားကို ပါးအခ်က္တစ္ရာ အ႐ိုက္ခံရေအာင္ေတာ့ ဘယ္အေဖမွ ေခ်ာက္တြန္းမွာမဟုတ္။ ဒါျဖင့္ ဘာအဓိပၸါယ္လဲ၊ ဘာကို ဆိုလိုတာလဲ။ <br/>သြားစို႔လို႔ ပါး႐ိုက္မခံရႏိုင္တာက ႏြားမေတြပဲ ရွိသည္။ ဒါေတာင္ ခ်ဥ္းကပ္နည္း မမွန္လွ်င္ အကန္ခံရႏိုင္သည္။ ႏြားမေပါင္းမ်ားစြာက ႏို႔မ်ားကို စုေပါင္းျပီး ခ်က္ထားေသာ ႏို႔ဆီမ်ားကို ေျပာတာလား။ မျဖစ္ႏိုင္။ ဟိုအရင္ထဲက လက္ဖက္ရည္ကို တစ္ေန႔သံုးခြက္ေလာက္ ေသာက္ခဲ့တာပဲ။ လက္ဖက္ရည္ေသာက္တိုင္း ႏို႔ဆီပါေနခဲ့တာပဲ။ <br/>စဥ္းစားလို႔မရသျဖင့္ ေခါင္းရွင္းသြားေအာင္ ႐ုပ္ျမင္သံၾကား ထိုင္ၾကည့္ေနလိုက္သည္။ အေရးထဲ ေၾကာ္ျငာေတြကလည္း မ်ားလိုက္တာ။ ဒီထဲကမွ ေၾကာ္ျငာတစ္ခုကို သတိျပဳမိ၏။ မိုးဒီႏွင့္ စိုးျမတ္နႏၵာတို႔ ပါ၀င္သ႐ုပ္ေဆာင္ၾကေသာ ေၾကာ္ျငာ။ ဒီေတာ့မွ ဥာဏ္အလင္းရသြားသည္။ <br/>သူသည္ ပဲႏို႔ရည္ကို ၀ယ္ေသာက္ေလေတာ့သည္။ တစ္ေန႔တစ္ပုလင္း မွန္မွန္ေသာက္သည္။ ပဲႏို႔ရည္ထဲမွာ ပ႐ိုတင္းေတြ၊ လိုင္စင္းေတြ ပါေနသျဖင့္ က်န္းမာျပီး ၀ျဖိဳးလာေလေတာ့သည္။ <br/><br/>ဒုတိယအခ်က္ကေတာ့ .. “အိမ္ေနာက္ေဖးမွာ ဘဏ္တိုက္ေဆာက္ပါ” <br/><br/>သူ႔အိမ္ေနာက္ဘက္က ကြက္လပ္ကေလးမွာ ဘဏ္တိုက္ေနေနသာသာ အေပါင္ဆိုင္ေဆာက္ဖို႔ေလာက္ေတာင္ က်ယ္၀န္းတာမဟုတ္။ ျပီးေတာ့ သူ႔၀င္ေငြကလည္း ဘဏ္မွာအပ္ျပီး စုေဆာင္းထားရေလာက္ေအာင္ ပိုလွ်ံေနတာမဟုတ္။ ၀င္ေငြနဲ႔ စားေသာက္စရိတ္နဲ႔ မွ်တ႐ံုေလာက္ပဲ။ စုေဆာင္းစရာဆိုလို႔… <br/>အဲ… ဟုတ္ျပီ။ စားလိုက္တဲ့အစာေတြက ေပ်ာက္ပ်က္သြားတာမဟုတ္။ အသြင္ေျပာင္းျပီး ျပန္ထြက္လာတာေလ။ ဒါေတြကို စုေဆာင္းထားဖို႔အတြက္ အိမ္ေနာက္ေဖးကြက္လပ္မွာ အိမ္သာတစ္လံုးေဆာက္လိုက္တယ္။ <br/><br/>တတိယအခ်က္မွာ… “ငရဲျပည္ႏွင့္ဆက္သြယ္ပါ” <br/><br/>ငရဲျပည္ဆိုတာ လူကိုယ္တိုင္သြားဖို႔ကလြဲျပီး ဆက္သြယ္ရႏိုင္သည့္ တျခားနည္းလမ္းမရွိ။ တယ္လီဖုန္း ဆက္လို႔ရတာလည္းမဟုတ္။ ဖက္စ္ေတြ၊ အီးေမးလ္ေတြ ပို႔လို႔ရတာလည္းမဟုတ္။ တစ္နည္းပဲရွိသည္။ ေျမၾကီးကိုေဖာက္ျပိး အ၀ီစိေရာက္ေအာင္ တူးဖို႔။ <br/>ဒီလိုေလွ်ာက္ေတြးၾကည့္မွ အေျဖေပၚလာသည္။ အ၀ီစိတြင္းတစ္တြင္း တူးလိုက္သည္။ သူတို႔ရပ္ကြက္က ေရရွားသည္။ ထို႔ေၾကာင့္ အ၀ီစိတြင္းေရကို ေရာင္းစားေသာအခါ တြက္ေျခကိုက္ေၾကာင္း ေတြ႕ရ၏။ <br/><br/>ကဲ…ေနာက္တစ္ခု။ “ေျခေထာက္ အေရာင္းအ၀ယ္ျပဳလုပ္ပါ” <br/><br/>ဒါဟာ ၀က္ေျခေထာက္စြပ္ျပဳတ္ ေရာင္းခိုင္းတာေတာ့ မျဖစ္ႏိုင္။ ခ်ိဳင္းေထာက္လုပ္ေရာင္းလို႔လည္း စီးပြားျဖစ္မွာမဟုတ္။ <br/>ထိုစဥ္မွာ သူငယ္ခ်င္းတစ္ေယာက္ ကားေလးႏွင့္ ေရာက္လာသည္။ လက္ဖက္ရည္ဆိုင္ ထိုင္ၾကရင္း သူက ေျပာသည္။ <br/><br/>“ဟိုတစ္ခါလာတုန္းက ဒီကားမဟုတ္ပါဘူး” <br/><br/>“ဟိုကားေလးက ျမတ္လို႔ ေရာင္းလိုက္ျပီ။ ဒီကားကလဲ ေစ်းေခ်ာင္လို႔ ဆြဲထားတာ၊ ၀ယ္ေရာင္းလုပ္တာ မဆိုးဘူးကြ၊ လုပ္တတ္ကိုင္တတ္ရင္ ၀င္ေငြလည္းရတယ္။ ေျခေထာက္လဲ ရတာေပါ့” <br/><br/>“ဘာ.. ေျခေထာက္၊ ဟုတ္လား” <br/><br/>“ေအးေလ.. ငါတို႔ေလာကမွာေတာ့ ကား၀ယ္စီးတာကို ေျခေထာက္တပ္တယ္လို႔ ေခၚတယ္။ မင္းလည္း ေျခေထာက္တပ္သင့္တယ္ကြ” <br/><br/>“အင္း.. ဟုတ္တယ္၊ ငါသေဘာေပါက္ျပီ” <br/><br/>သူသည္ ေအာက္ကားေလးတစ္စင္းကို စ၀ယ္၍ ျပဳျပင္မြမ္းမံျပီး ျပန္ေရာင္းရာ အျမတ္ေငြ နည္းနည္းပါးပါး ရသည္။ လုပ္တတ္ကိုင္တတ္သြားေတာ့ ေအာက္ေစ်းႏွင့္ရွာ၀ယ္ျပီး တက္ေစ်းမွာျပန္ေရာင္းရင္း စီးပြားေရးအေျခအေန တိုးတက္မႈရွိလာသည္။ <br/><br/>“က်င္ငယ္ရည္ထုတ္လုပ္သည့္စက္ တည္ပါ” <br/><br/>အေဖကေတာ့ ေတာ္ေတာ္ေပါက္ေပါက္ရွာရွာ ခိုင္းတာပဲဟု သူေတြးသည္။ အဓိပၸာယ္ေတာ့ ေဖာ္လို႔မရ။ က်င္ငယ္ရည္ဆိုတာ တစ္ခုခုကို တင္စားထားတာပဲဆိုတာေတာ့ ရိပ္မိသည္။ ဘာလဲဆိုတာ စဥ္းစားရခက္ေနသည္။ <br/>ထို႔ေၾကာင့္ အာ႐ံုအေျပာင္းအလဲျဖစ္ေအာင္ လမ္းထြက္ေလွ်ာက္သည္။ လမ္းမွာ ရပ္ကြက္ထဲက ၀ါရင့္ ယမကာသမားၾကီးတစ္ေယာက္ႏွင့္ ေတြ႕သည္။ <br/><br/>“ဘယ္သြားမလို႔လဲကြ” ဟု ေမးသျဖင့္ သူက.. <br/><br/>“ပ်င္းပ်င္းရွိလို႔ ထြက္လာတာပါ၊ ဘီယာစေတရွင္ သြားထိုင္ရင္ ေကာင္းမလားလို႔။ လိုက္ခ်င္လိုက္ခဲ့ပါလား၊ ကၽြန္ေတာ္တိုက္ပါ့မယ္” ေျပာေတာ့ ယမကာသမားၾကီးက .. <br/><br/>“ေတာ္ပါျပီကြာ၊ ငါက ဘီအီးကလြဲရင္ ဘာမွမၾကိဳက္ဘူး၊ မင္းဘီယာက အမ်ားၾကီးေသာက္ျပီးမွ နည္းနည္းေလးမူးတာ၊ ဆီးခဏခဏသြားရတာပဲ အဖတ္တင္တယ္” <br/><br/>သူ႔ေခါင္းထဲမွာ လက္ခနဲ အၾကံရသြားသည္။ ဘီယာေသာက္လွ်င္ ဆီးရႊင္ေစသည္။ က်င္ငယ္ရည္ထုတ္လုပ္သည့္စက္ဆိုတာ ဒါပဲကိုး။ <br/><br/>သူသည္ စည္ဘီယာဆိုင္ ဖြင့္လိုက္ေလသည္။ <br/><br/>ေနာက္ဆံုးအခ်က္ကေတာ့ “ဦးေႏွာက္မပါေသာ ပညာရွိကို ဆည္းကပ္ပါ” <br/><br/>ဘယ္လိုလဲ။ ပညာရွိပါဆုိမွ ဦးေႏွာက္မပါလို႔ ျဖစ္မလား။ သာမန္လူျပိန္းေတြေတာင္ ဦးေႏွာက္ကေတာ့ ပါၾကတာပဲ။ လူမေျပာနဲ႔ တခ်ိဳ႕တိရစၧာန္ေတြမွာေတာင္ ဦးေႏွာက္ရွိၾကသည္။ လူရယ္လို႔ ျဖစ္လာတာလည္း တိရစၧာန္ေတြထက္ပိုျပီး အဆင့္ျမင့္တဲ့ ဦးေႏွာက္ကို ပိုင္ဆိုင္ရခဲ့လို႔ပဲ မဟုတ္လား။ ဒီဦးေႏွာက္ကို အားကိုးျပီးေတာ့ပဲ ကမၻာၾကီးကို ေမာင္ပိုင္စီးႏိုင္ခဲ့တာမဟုတ္လား။ <br/>ဘာပဲျဖစ္ျဖစ္ ဆိုလိုရင္းအဓိပၸါယ္ကိုေတာ့ ရေအာင္ရွာရမည္။ လူတို႔သည္ ဦးေႏွာက္ရွိေသာေၾကာင့္ ေတြးေတာၾကသည္။ ဒီအခါမွာ ေကာင္းတာေရာ မေကာင္းတာပါ ေတြးမိသည္။ တရားတာေရာ မတရားတာပါ ၾကံစည္စိတ္ကူးမိၾကမည္။ ထို႔ေၾကာင့္ ဦးေႏွာက္မရွိတာကမွ ခပ္ေကာင္းေကာင္းဟု ဆိုလိုခ်င္တာလား။ <br/>မျဖစ္ႏိုင္။ ဦးေႏွာက္မရွိလွ်င္ အဆိုးသာမက အေကာင္းကိုပါ ေတြးေတာဆင္ျခင္ႏိုင္မွာ မဟုတ္ေတာ့။ တီေကာင္ေတြ၊ ပိုးမႊားေတြလို အဆင့္နိမ့္သတၱ၀ါမ်ားႏွင့္ ဘာထူးေတာ့မွာလဲ။ ပေဟဠိရဲ႕အေျဖကိုရဖို႔ ဦးေႏွာက္ကိုသံုးျပီး စဥ္းစားေနရတာပဲေလ။ <br/>ဒါျဖင့္ ဦးေႏွာက္မပါတဲ့ ပညာရွိဆိုတာ ဘယ္လိုဟာလဲ။ ဦးေႏွာက္မပါဘူးဆိုလွ်င္ သက္ရွိ မျဖစ္ႏိုင္ေတာ့။ သက္မဲ့ပဲ ျဖစ္ရမည္။ သက္မဲ့အရာ၀တၳဳတစ္ခုက ပညာရွိျဖစ္ႏိုင္သလား။ သက္မဲ့အရာ၀တၳဳတစ္ခုကို ဆရာတင္ျပီး ဆည္းကပ္သင့္သလား။ ပညာရွိဆိုလွ်င္ ေမးသမွ် ေျဖႏိုင္ရမည္။ အေၾကာင္းအရာမ်ိဳးစံုကို ျခံဳငံုသိရွိနားလည္ရမည္။ ဒါဆိုလွ်င္… <br/><br/>သူ ဆံုးျဖတ္ခ်က္တစ္ခု ခ်လိုက္သည္။ ကြန္ပ်ဴတာတစ္လံုး၀ယ္ဖို႔ပင္ ျဖစ္ေလ၏။<br/><br/><span class='booktitle'>မင္းလူ</span><br/><span class='booktitle'>Ref: <a target='_blank' href='http://www.planet.com.mm/bookplanet/index.cfm?linkpage=read_story&amp;id=123'>http://www.planet.com.mm/bookplanet/index.cfm?linkpage=read_story&amp;id=123</a></span><br/><span class='booktitle'/></div> <br/><br/><p class='poweredbyperformancing'>Powered by <a href='http://scribefire.com/'>ScribeFire</a>.</p></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/21483949-7554823065010871323?l=phyowaikyaw.blogspot.com' alt='' /></div>Phyo Wai Kyawhttp://www.blogger.com/profile/06431679720899255655noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-21483949.post-68070026477366192782007-07-04T16:40:00.001+08:002007-07-18T09:49:04.244+08:00<div xmlns='http://www.w3.org/1999/xhtml'><div align='center'><img src='http://www.freewebtown.com/kophyo/SouthAfricaTrip/capetown_city.jpg'/><br/>CapeTown ၿမိဳ႕တြင္းတေနရာ<br/><br/><img src='http://www.freewebtown.com/kophyo/SouthAfricaTrip/sealion.jpg'/><br/>ေႏြဦးနံနက္ခင္းရဲ႔ ေႏြးေထြးတဲ့ေနေရာင္ျခည္ေအာက္မွာ ၿငိမ္းၿငိမ္းခ်မ္းခ်မ္းအိပ္ေမာက်ေနတဲ့ ပင္လယ္ဖ်ံေလးမ်ား။ ကမၻာ့ေတာင္ဘက္ျခမ္း မွာ December က ေႏြရာသီ။ Sydney တို႔ မဲလဘုန္းတို႔မွာလည္း အတူတူပဲ။<br/><br/><img src='http://www.freewebtown.com/kophyo/SouthAfricaTrip/southafrica_mountain.jpg'/><br/>ေတာင္ေတြအားလံုးက သက္ရင့္ေက်ာက္ေတြ၊ အာရွမွာ ဒီလိုေက်ာက္သားမ်ိဳး သိပ္မရွိဘူး။ ဒီလို သက္ရင့္ေက်ာက္ေတြရွိလို႔လဲ ဒီေျမက စိန္ေတြထြက္တာ။<br/><br/><img src='http://www.freewebtown.com/kophyo/SouthAfricaTrip/GoodHope.jpg'/><br/>နာမည္ေက်ာ္ ဂြတ္ဟုပ္အငူ (Cape of Good Hope) (တရံေရာ အခါက ကိုလံဘတ္ တို႔သည္ အာရွတိုက္ကို ရွာေဖြရန္ ေပၚတူကီမွ ရြက္လႊင့္လာရာ ေမွ်ာ္လင့္ခ်က္ကုန္ဆံုး၍ လက္ေလွ်ာ့လုနီးနီး ဤေနရာအေရာက္တြင္ ေလေၾကာင္းမွာ ရုတ္တရက္ေျပာင္းလဲသြားသျဖင့္ ေမ်ာ္လင့္ခ်က္ေရာင္ျခည္မ်ား ရရွိလာၿပီး ဆက္လက္ရြက္လႊင့္ခဲ့ရာ အာရွတိုက္ႀကီးကို ေရာက္ရွိခဲ့ၾကသည္။ ဥေရာပ-အာရွ ေရေၾကာင္း လမ္းေပါက္သြားခဲ့သည္။ ဤေနရာကိုလည္း Good Hope အငူဟု အမည္သညာ တြင္ေစ ခဲ့ေလသည္။)<br/><br/><img src='http://www.freewebtown.com/kophyo/SouthAfricaTrip/capepoint.jpg'/><br/>အိႏၵိယ သမုဒၵရာႏွင့္ အတၱလႏၱိတ္သမုဒၵရာ ဆံုခ်က္ (သို႔) ကိပ္ပိြဳင့္(Cape Point)။ သမုဒၵရာ ႏွစ္ခုက ေရႏွစ္မ်ိဳး ကတကယ္ ကြာပါတယ္၊ အိႏိၵယသမုဒၵရာကေရက နဲနဲ ေနာက္က်ဳက်ဳ နဲ႔ ေႏြးေထြးတယ္၊ အတၱလႏၱိတ္သမုဒၵရာကေရက စိမ္းျပာညိဳ႕ၿပီး ၾကည္လင္တယ္၊ ေရခဲတမွ် ေအးစက္တယ္၊ လက္ထည့္ၾကည့္ရင္ က်င္စက္နဲ႔တို႔သလိုခံစားရတယ္၊ ေအးလြန္းလို႔။<br/></div><br/><div align='center'><img src='http://www.freewebtown.com/kophyo/SouthAfricaTrip/Signpost2small.jpg'/><br/>အဲဒီေနရာကေနဆို ေတာင္၀င္ရိုးစြန္းကို သိပ္မေ၀းေတာ့ဘူး။ 6248 km ေလာက္ ပဲလိုေတာ့တယ္။<br/></div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/21483949-6807002647736619278?l=phyowaikyaw.blogspot.com' alt='' /></div>Phyo Wai Kyawhttp://www.blogger.com/profile/06431679720899255655noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-21483949.post-20478241342497533792007-07-04T10:29:00.001+08:002007-07-10T20:05:51.920+08:00<div xmlns='http://www.w3.org/1999/xhtml'><div align='center'><object height='350' width='425'><param value='http://www.youtube.com/v/1xXNoB3t8vM' name='movie'/><param value='transparent' name='wmode'/><embed height='350' width='425' wmode='transparent' type='application/x-shockwave-flash' src='http://www.youtube.com/v/1xXNoB3t8vM'/></object></div><br /><div align='justify'>It's much more than just a phone! Check out some of its additional functions. (iPhone ေၾကာ္ညာေလးတစ္ခုပါ။ ၾကည့္ၿပီးရင္ ၿပံဳးရပါမယ္။)</div><br /><br /><p class='poweredbyperformancing'>Powered by <a href='http://scribefire.com/'>ScribeFire</a>.</p></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/21483949-2047824134249753379?l=phyowaikyaw.blogspot.com' alt='' /></div>Phyo Wai Kyawhttp://www.blogger.com/profile/06431679720899255655noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-21483949.post-24790761430437698782007-06-29T15:09:00.001+08:002007-07-01T09:59:24.685+08:00<div xmlns='http://www.w3.org/1999/xhtml'><div align='center'><img src='http://www.freewebtown.com/kophyo/photos/software-engineering-waterfall-model.jpg'/><br/>Theroy is Theory. FOR ALL who don't know the WATERFALL MODEL (Software Engineering)<br/></div><br/></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/21483949-2479076143043769878?l=phyowaikyaw.blogspot.com' alt='' /></div>Phyo Wai Kyawhttp://www.blogger.com/profile/06431679720899255655noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-21483949.post-7427113673179564062007-06-28T15:33:00.001+08:002007-07-01T10:02:36.378+08:00<div xmlns="http://www.w3.org/1999/xhtml"><div align="left"><strong><span style="font-size:130%;">Wisdom</span></strong></div><div align="center"><br /><img src="http://www.freewebtown.com/kophyo/photos/bookglass.jpg" /><br /></div><div align="justify">Information, Knowledge, Learning, Intuition စတာေတြ အကုန္လံုးနဲ႔ သက္ဆိုင္တဲ့ အက်ယ္အ၀န္းဆံုး စကားက Wisdom...Wisdom ကို "ပညာ" လို႔ ဆရာ ေခၚရတာက ပါဠိစကား "ပညာ" ကို အဂၤလိပ္ဘာသာျပန္ဆရာ ေတြက Wisdom လို႔ျပန္ၾကတာရွိလို႔ပဲ။ သူကေတာ့ သာမန္သိမႈေလး မဟုတ္ဘူး။ သာမန္သိမႈ အစုအပံုေလး မဟုတ္ဘူး။ သူက က်ယ္ျပန္႔တဲ့ သိနားလည္မႈအေပၚမွာ အေျခခံၿပီး အဆင့္ျမင့္တဲ့ ဆံုးျဖတ္စြမ္းမႈ နားလည္မႈကို ေခၚတယ္။ ဒီေနရာမွာ ပညာရဲ႔ အသံုးေလးပါလာတယ္။ အနက္ အဓိပၸါယ္ေလး။ တတ္သိ နားလည္ရံုတင္ မကေတာ့ဘူး။ တတ္သိနားလည္မႈ အေပၚမွာ အေျခခံၿပီး လူသည္ ဆံုးျဖတ္စြမ္းမႈ ရွိလာတယ္။ ၿပီးေတာ့ ေရေရလည္လည္ ပယ္ပယ္နယ္နယ္ ေထာင့္ေစ့ေစ့ နားလည္လာတယ္။ ဒါမ်ိဳးမွ Wisdom လို႔ေခၚတယ္။ အဂၤလိပ္လိုေတာ့ Wisdom ကို အနက္ျပန္တဲ့ အခါမွာ (Wisdom implies superior judgement and understanding based on broad knowledge) တဲ့။ Wisdom သည္ သာမန္ သိရံုမဟုတ္၊ လူေတြလုပ္ကိုင္ေျပာဆို ေတြးေတာႀကံဆတဲ့ ေနရာေတြမွာ ေရွ႔ေဆာင္ေရွ႕ရြက္ျပဳႏိုင္တဲ့ သေဘာမ်ိဳး၊ ထိန္းသိမ္း ႏိုင္တဲ့ သေဘာမ်ိဳး။<br /><b>တကၠသိုလ္ဘုန္းႏိုင္</b> ၏ "<b>ပညာရဲ႕သေဘာ</b>" မွ </div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/21483949-742711367317956406?l=phyowaikyaw.blogspot.com' alt='' /></div>Phyo Wai Kyawhttp://www.blogger.com/profile/06431679720899255655noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-21483949.post-36377601790956935922007-06-28T11:23:00.001+08:002007-07-01T10:01:44.139+08:00<div xmlns='http://www.w3.org/1999/xhtml'><div align='center'><div align='center'><a target='_blank' href='http://www.freewebtown.com/kophyo/Software/MyanmarCalendarSetup.zip'><img src='http://www.freewebtown.com/kophyo/photos/Calendar.jpg'/></a><br /></div><div align='justify'>ရက္သတၱပတ္ အနည္းငယ္က ကို၀ဏၰကို(SAME) က ျမန္မာ့ရိုးရာျပကၡဒိန္ ေဆာဖ့္၀ဲ တစ္ခုကို ထုတ္လုပ္လိုက္ပါတယ္။ သူက ကၽြန္ေတာ့္ဆီပို႔ေပးတယ္။ ကၽြန္ေတာ္က အျခားသူေတြကို ေပးလို႔ရမလားဆိုေတာ့ ရပါတယ္တဲ့။ Share လုပ္လိုက္ပါ ဆိုတာနဲ႔ ဒီ Blog ေပၚမွာပဲ တင္ေပးလိုက္ပါတယ္။ ကၽြန္ေတာ္ ကေတာ့ ကိုယ့္ ေမြးေန႔ကို ျမန္မာလိုမသိပါဘူး။ ေမ့ေနပါတယ္။ ဒီေဆာဖ္၀ဲေလး ရေတာ့မွ ႏွစ္ေရႊ႔ၿပီး ျပန္ၾကည့္ေတာ့ ကိုယ့္ေမြးေန႔ကို ျမန္မာလို ျပန္သိရေတာ့တယ္။ ၁၉၀၀ ျပည့္ႏွစ္ကေန ၂၀၁၉ ခုႏွစ္ အထိ ႏွစ္ ၁၀၀ ေက်ာ္ပါေတာ့ ႀကိဳက္တဲ့ႏွစ္ ၾကည့္လို႔ရတယ္ေလ။ ၂၀၁၉ ခုႏွစ္ေက်ာ္လဲ ႏွစ္တိုး Update ေတြကိုလဲ လုပ္လုပ္သြားမယ္တဲ့။ ကၽြန္ေတာ္ကေတာ့ သူ႔ကို Myanmar Calendar RSS ေလးေရးဖို႔ေတာင္းဆိုထားတယ္။ blogger ေတြ အလြယ္ သံုးရေအာင္လို႔ေလ။ Installer file ကို ဒီေနရာ မွာ <a target='_blank' href='http://www.freewebtown.com/kophyo/Software/MyanmarCalendarSetup.zip'>Download</a> လုပ္ပါ။ <br />Download Link: <a target='_blank' href='http://www.freewebtown.com/kophyo/Software/MyanmarCalendarSetup.zip'>http://www.freewebtown.com/kophyo/Software/MyanmarCalendarSetup.zip</a><br /></div></div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/21483949-3637760179095693592?l=phyowaikyaw.blogspot.com' alt='' /></div>Phyo Wai Kyawhttp://www.blogger.com/profile/06431679720899255655noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-21483949.post-64452430673262997362007-06-26T23:18:00.001+08:002007-06-28T11:02:21.578+08:00<div xmlns='http://www.w3.org/1999/xhtml'><div align='justify'>မိတ္ေဆြ... သင့္ Mobile Phone ေပၚမွာ SMS ရိုက္ရတာ လက္ေညာင္းလွပါတယ္ ဆိုရင္ Microsoft SMS Sender ေလး <a target='_blank' href='http://www.soft32.com/Download/Free/Microsoft_SMS_Sender/4-9694-1.html'>Download</a> လုပ္ၿပီး သံုးၾကည့္ပါလား။ ဖံုးကို Computer နဲ႔ခ်ိတ္ၿပီး Computer ကေန SMS ပို႔ လို႔ရတယ္။ မိတ္ေဆြရဲ႔ Mobile phone ကိုေတာ့ မိတ္ေဆြရဲ႔ ကြန္ပ်ဴတာနဲ႔ Serial cable (သို႔) Infrared (သို႔) Bluetooth တနည္းနည္း ျဖင့္ခ်ိတ္ဆက္ထားရပါမယ္။ ပံုမွန္အားျဖင့္ Windows mode နဲ႔ သံုးပါတယ္။ ပံုကို ၾကည့္ပါ။<br /></div><div align='center'><img src='http://www.freewebtown.com/kophyo/photos/sms.png'/><br /></div><div align='justify'>အဲဒါေလးကို ကိုယ့္Program ထဲကေန ျပန္ေခၚသံုးခ်င္ရင္ေတာ့ Command Line Mode နဲ႔ သံုးလို႔လဲရတယ္။ ေတာ္ေတာ္အဆင္ေျပပါတယ္။ Command Line Mode ေလးလဲ ပါေတာ့ VB လို ဟာမ်ိဳးကေန Shell နဲ႔ေခၚၿပီး မိတ္ေဆြရဲ႔ Program ထဲမွာလည္း ထည့္သြင္းျမဳပ္ႏွံ ေရးသားလို႔ရပါတယ္။ ဖံုးေတြ အမ်ားႀကီးကို Loop ေလးပါတ္ၿပီး SMS ပို႔လို႔လဲရတာေပါ့။ Command Line က ဒီလိုformat ပါ ( smssender.exe /p:[phone] /m:"[message]" )။ နမူနာကို ေအာက္မွာၾကည့္ပါ။<br />eg. smssender.exe /p:99999999 /m:"Hello "<br /><div align='justify'><b>မွတ္ခ်က္။ Command Line နဲ႔မသံုးခင္ Start}Program Files}Microsoft SMS Sender}Microsoft SMS Sender} Click "Option" } Check "Enable Logging" အရင္လုပ္ပါ။ အဲဒါလုပ္ၿပီးရင္ အဲဒီကေန တစ္ခါပို႔လိုက္ပါ။အဲဒါ ၿပီးမွ Command Line သံုးၿပီး ပို႔ရင္ ေကာင္းေကာင္း အလုပ္လုပ္မယ္။ ႏို႔မို႔ ဆိုHistory မရွိဘူးဆိုၿပီး Command Line မွာ Error Message ေပၚေနတတ္ပါတယ္။</b><br /></div>Download Link: <a target='_blank' href='http://www.soft32.com/Download/Free/Microsoft_SMS_Sender/4-9694-1.html'>http://www.soft32.com/Download/Free/Microsoft_SMS_Sender/4-9694-1.html</a><br />Microsoft ရဲ႔ Official Website ကေန Download လုပ္ရင္လဲရတယ္။ ဒါေပမယ့္ မိတ္ေဆြရဲ႔ OS က Genuine Version ဟုတ္မဟုတ္ ေတာ့စစ္တယ္။ <br />Official website: <a target='_blank' href='http://www.microsoft.com/globaldev/outreach/dnloads/smsSender.mspx'>http://www.microsoft.com/globaldev/outreach/dnloads/smsSender.mspx</a><br /><br /></div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/21483949-6445243067326299736?l=phyowaikyaw.blogspot.com' alt='' /></div>Phyo Wai Kyawhttp://www.blogger.com/profile/06431679720899255655noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-21483949.post-50612535370408711102007-06-26T13:08:00.001+08:002007-06-26T22:33:17.025+08:00<div xmlns='http://www.w3.org/1999/xhtml'>ဒီစာတိုေလး ကို ေတြ႔ရ ဖတ္ရေတာ့ မိတ္ေဆြတို႔ကိုလည္း မွ်ေ၀ခ်င္ တဲ့ ေစတနာ ျဖစ္လာတယ္။<br></br>Whenever a serious matter arises, take the deeds of merit you have done, the positive deeds you have performed, the contributions you have made. Call upon the truth, say the prayer for what you wish and what you wish will come true...<br></br><br></br><b>"အေရးကိစၥႀကံဳတိုင္းႀကံဳတိုင္း <br></br>ကိုယ္အားထုတ္ထားခဲ့တ့ဲ <br></br>ကုသိုလ္ေကာင္းမႈေတြ <br></br>ကိုယ္ျပဳလုပ္ထားခဲ့တ့ဲ <br></br>အျပဳသေဘာလုပ္ရပ္ေတြကို <br></br>သစၥာဆိုတိုင္တည္ၿပီး <br></br>ဆုေတာင္းလုိက္ပါ။ <br></br>လိုအင္ဆႏၵအားလံုး <br></br>ျပည္႔ဝလာပါလိမ့္မယ္။ "</b><br></br><br></br>အရွင္ဆႏၵာဓိက၏ စိတ္အားျဖည္႔ဓမၼသံစဥ္မွ (Ref: http://www.planet.com.mm/forums)<br></br><br></br>ကၽြန္ေတာ့္ ဇာတိၿမိဳ႕မွ ငယ္ဆရာေတာ္ႀကီး ကလည္း သစၥာ၏ သေဘာကို "ေမတၱာက ေအးခ်မ္းတယ္၊ သစၥာကေဆးစြမ္းတယ္" ဟု အၿမဲလိုလို ဆံုးမပါသည္။ ကၽြန္ေတာ္ ဒုကၡျဖစ္တိုင္း ျဖစ္တိုင္း သစၥာတိုင္တည္ ၍သာ ခံႏိုင္ရည္ရွိခဲ့ပါသည္။ အခက္အခဲတို႔မွ လြန္ေျမာက္ ခဲ့ပါသည္။<br></br><br></br></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/21483949-5061253537040871110?l=phyowaikyaw.blogspot.com' alt='' /></div>Phyo Wai Kyawhttp://www.blogger.com/profile/06431679720899255655noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-21483949.post-1867982069406629742007-06-24T16:02:00.001+08:002007-06-26T22:33:25.569+08:00<div xmlns='http://www.w3.org/1999/xhtml'><div align='center'><b>Last 5 seconds before time's up!</b><br></br>-<br></br>-<br></br>-<br></br>-<br></br>-<br></br>-<br></br>-<br></br>-<br></br>-<br></br><img src='http://www.freewebtown.com/kophyo/photos/exam_experience.jpg'></img></div><br></br><br></br></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/21483949-186798206940662974?l=phyowaikyaw.blogspot.com' alt='' /></div>Phyo Wai Kyawhttp://www.blogger.com/profile/06431679720899255655noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-21483949.post-75998697193616396822007-06-24T11:20:00.001+08:002007-06-26T22:33:38.611+08:00<div xmlns='http://www.w3.org/1999/xhtml'><div align='justify'>I really like Daily Motion. Not only because they like 18 Doughty Street, but because their site has high quality video both in terms of content and technology. They’re not as big as YouTube I don’t think, but if Google carries on screwing up YouTube they might just be in a better position in a few months. Anyhows, here’s a vid about them. I would have posted a video about YouTube of the same ilk in the interests of fairness, but I couldn’t find one! (<a target='_blank' href='http://www.mikerouse.net/2007/06/23/videos-youtube-or-daily-motion/'>Posted by Mike Rouse</a>)</div><br /><div align='center'><object height='254' width='425'><param value='http://www.dailymotion.com/swf/w8uHnZNwaiAAvevf4' name='movie'></param><param value='true' name='allowfullscreen'></param><embed allowfullscreen='true' height='254' width='425' type='application/x-shockwave-flash' src='http://www.dailymotion.com/swf/w8uHnZNwaiAAvevf4'></embed></object><br></br><b><a href='http://www.dailymotion.com/video/x22376_dailymotion-vs-competition'>Dailymotion vs competition</a></b><br></br><i>Uploaded by <a href='http://www.dailymotion.com/Dailymotion'>Dailymotion</a></i></div><br /><br /><p class='poweredbyperformancing'>Powered by <a href='http://scribefire.com/'>ScribeFire</a>.</p></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/21483949-7599869719361639682?l=phyowaikyaw.blogspot.com' alt='' /></div>Phyo Wai Kyawhttp://www.blogger.com/profile/06431679720899255655noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-21483949.post-19739947450862289652007-06-23T19:10:00.001+08:002007-06-26T22:33:47.240+08:00<div xmlns='http://www.w3.org/1999/xhtml'><div align='center'><img src='http://www.freewebtown.com/kophyo/photos/atitude.jpg'></img><br></br></div><br></br></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/21483949-1973994745086228965?l=phyowaikyaw.blogspot.com' alt='' /></div>Phyo Wai Kyawhttp://www.blogger.com/profile/06431679720899255655noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-21483949.post-69817800607799707052007-06-23T00:04:00.001+08:002007-06-26T22:34:52.036+08:00<div xmlns='http://www.w3.org/1999/xhtml'><div align='center'><object height='350' width='425'><param value='http://www.youtube.com/v/OzuwImUBKrE' name='movie'></param><param value='transparent' name='wmode'></param><embed height='350' width='425' wmode='transparent' type='application/x-shockwave-flash' src='http://www.youtube.com/v/OzuwImUBKrE'></embed></object></div><br /><br /><p class='poweredbyperformancing'>Powered by <a href='http://scribefire.com/'>ScribeFire</a>.</p></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/21483949-6981780060779970705?l=phyowaikyaw.blogspot.com' alt='' /></div>Phyo Wai Kyawhttp://www.blogger.com/profile/06431679720899255655noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-21483949.post-37189133563183343012007-06-22T17:58:00.001+08:002007-06-26T22:34:38.227+08:00<div xmlns='http://www.w3.org/1999/xhtml'><b><a target='_blank' href='http://www.phatpa.com'>ဖတ္ပါ့</a></b> ဆိုတဲ့ online မဂၢဇင္း ဖတ္ဖူးၾကပါသလား။ ဖတ္ၾကည့္ပါ။ သတင္းေတြက ေတာ္ေတာ္ ျမန္ျမန္နဲ႔ မ်ားမ်ား update ျဖစ္ပါတယ္။ Link : <a target='_blank' href='http://www.phatpa.com'>http://www.phatpa.com</a></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/21483949-3718913356318334301?l=phyowaikyaw.blogspot.com' alt='' /></div>Phyo Wai Kyawhttp://www.blogger.com/profile/06431679720899255655noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-21483949.post-64887749435357177792007-06-22T17:43:00.001+08:002007-06-26T22:34:05.646+08:00<div xmlns='http://www.w3.org/1999/xhtml'><div align='justify'><b>SDLC : Software Development Life Cycle</b><br></br>Client has 2 cows and u need to milk them. <br></br><ol><li>First prepare a document when to milk them (Project kick off) </li><li>Prepare a document how long you have to milk them (Project plan)</li><li>Then prepare how to milk them (Design)</li><li>Then prepare what other accessories are needed