New MyanmarLensman.com Generation 2

We have launched new MyanmarLensman.com Gen 2 successfully on last Sunday, 1st August 2010.

http://MyanmarLensman.com

မဂၤလာရက္ျမတ္

မဂၤလာရက္ျမတ္

သူမ နဲ႔ က်ေနာ္ ဒီလ ၂၃ ရက္ေန႔ တနဂၤေႏြ ေန႕ က လက္မွတ္ထိုး လိုက္ၾကတယ္။ အစက ROM (Registry of Marriage) မွာ ထိုး မလို႔။ ေနာက္ ေတာ့ ၃ လေလာက္ ေစာင့္ရမွာ ဆိုတာနဲ႕၊ အိမ္မွာ ပဲ လုပ္ေတာ့ မယ္ဆိုၿပီး အစီအစဥ္ေျပာင္း လိုက္တယ္။ လက္ထပ္ လက္စြပ္ေလးေတြ ကိုေတာ့ Lee Hwa Jewellery မွာ ၀ယ္လိုက္ၾကတယ္။ စိတ္ႀကိဳက္လက္စြပ္ေတြ႔ေတာ့ ေရြး၀ယ္လိုက္တယ္။ Lee Hwa က အရြယ္အစားေလး နဲနဲ ျပန္ညွိေပးတယ္။ ၁၀ ရက္ေစာင့္ရတယ္။ လက္စြပ္ ခ်ည္တဲ့ မဂၤလာ ေခါင္းအံုး အျဖဴေရာင္ ေလး တစ္ခု လက္ေဆာင္ရတယ္။

Solemnise လုပ္ေပး ဖို႔ ၿမိဳ႕နယ္ လူႀကီး တစ္ေယာက္ ႀကိဳဖိတ္ထားရတယ္။ West Coast Community Center က Ms Sim Seo Lim က ၾကြေရာက္ ခ်ီးျမွင့္ လက္ထပ္ ေပးပါတယ္။

အစစအရာရာ အဆင္ေျပေခ်ာေမြ႔ ပါတယ္။ Witness အျဖစ္ လာေရာက္ကူညီ လက္မွတ္ထိုးေပး ၾကတဲ့ ကိုဥာဏ္ နဲ႔ မမြန္ တို႔ ကိုလည္း ေက်းဇူး အထူးတင္ပါတယ္။ ၾကြေရာက္ခ်ီးျမွင့္ၾကတဲ့ ေဆြမ်ိဳး မိတ္သဂၤဟ အေပါင္းကိုလည္း ေက်းဇူး အထူး တင္ပါတယ္ ခင္ဗ်ာ။

ေမြးရပ္ေျမသို႔ အလည္တေခါက္

မနက္ သံုး နာရီခြဲ ေလာက္ရွိၿပီ။ ျမတ္မႏၱလာထြန္း အျမန္ယာဥ္ ႀကီးသည္ ရမည္းသင္း ကို ေက်ာ္လာေပၿပီ။ ေနာက္ဆယ့္ငါးမိနစ္ေလာက္ေနလွ်င္ ေပ်ာ္ဘြယ္ သို႔ ေရာက္ေပေတာ့မည္။ ေမြးဌာနီသို႔ ေရာက္ေပေတာ့မည္။ ေပ်ာ္စရာႀကီးျဖစ္သည္။

ေမြးဌာနီ... အညာအရပ္ဆီသို႔...
ေမွ်ာ္ဆီေမွ်ာ္မွန္း စိတ္၀ယ္တမ္းတ...
မွန္းဆပါသည္... တမ္းတပါသည္....
လွည္းလမ္းတေလွ်ာက္... ဖံုလံုးႀကီးေတြ...
တလိမ့္လိမ့္တက္ခါျမင္ေယာင္ေသးေတာ့သည္...

ဆုိသည့္ သီခ်င္းကိုပင္ အမွတ္ရမိေသးသည္။ ကားထဲကေန ေအာက္ကိုဆင္းေတာ့ ေျမာက္ျပန္ေလ တစ္ခ်က္ေ၀ွ႕သည္။ စိမ့္ေနေအာင္ေအးလွသည္။ ညီလတ္ကို လာႀကိဳေနတာ ေတြ႔ရသည္။ ေအာက္ေရာက္ေရာက္ျခင္း သူက ေခါင္းစြပ္တစ္ခုထုတ္ ေပးသည္။ နားရြက္ေတြေအးလာသျဖင့္ အျမန္စြပ္လိုက္သည္။ အထုပ္ေတြ ဘစ္ကားေပၚမွခ်၊ ကားေပၚတင္ ကာ အိမ္ဘက္သို႔ သြားၾကသည္။ ၿမိဳ႕ ထဲ က ျဖတ္ေမာင္း ေနရင္း ေဘးဘီကို ၾကည့္မိသည္။ ေအာ္ တို႔ ေပ်ာ္ဘြယ္က အရင္လိုေလးပါပဲလား။

ခဏအၾကာတြင္ အိမ္ေရွ႕ေရာက္ေပၿပီ။ ေအာ္... အိမ္ကလဲ အရင္လိုေလးပါပဲလား။ အိမ္ေရာက္ေတာ့ အေဖတို႔ အေမတို႔ ႏိုးေနၾကသည္။ မေတြ႔ရတာအေတာ္ ၾကာေပၿပီ။ ၀မ္းသာ စရာေကာင္းလွသည္။ ေရာက္ေရာက္ျခင္း ႏြားႏို႔ ပူပူ ျပစ္ျပစ္ေလး တစ္ခြက္ အေမက တိုက္သည္။ အထုတ္အပိုးေတြဘာေတြခ်၊ စကားေလး ဘာေလး ေျပာၾကသည္။ ခဏေနေတာ့ တညလံုးကားစီးလာရလို႔ လူတကိုယ္လံုးလဲ ႏံုးေနတာသတိျပဳမိသည္။ တေရးတေမာ အိမ္မွျဖစ္မည္ ဆိုကာ အိပ္လိုက္ရသည္။ ငယ္ငယ္က အိပ္ေနၾက က်ေနာ့္ အခန္းမွာ ေစာင္ထူထူ ႏွင့္ ေကြးရတာ အရသာရွိလွသည္။

မိုးလင္း ေတာ့ ဂ နာရီခြဲေလာက္မွ အိပ္ရာကႏိုးသည္။ မ်က္ႏွာသစ္ သြားတိုက္ၿပီး အေဖ အေမတို႔ႏွင့္ စကားေျပာရင္း အေမေၾကာ္ေသာ ၾကာဇံေၾကာ္ပူပူေႏြးေႏြး ကို ၿမိန္ေရယွက္ေရ စားလိုက္သည္။ ခဏေနေတာ့ အိမ္၀င္းထဲ ေလွ်ာက္ၾကည့္သည္။ အပင္ေလး ေတြ ထပ္စိုက္ထားသည္၊ ပန္းအိုးေလးေတြတိုးလာသည္၊ အုတ္တံတိုင္း အသစ္ျပင္ထားသည္၊ အိမ္ေဆးသုတ္ထားသည္ မွ အပ ကၽြန္ေတာ္ ရွိစဥ္ကအတိုင္းျဖစ္ပါသည္။ အိမ္၀င္းထဲ တင္ ဓါတ္ပံုေလးေတြ ေလွ်ာက္ရိုက္ေနမိသည္။ အိမ္ေရွ႕က မန္က်ည္းပင္ ေလး ေတြေတာင္ ေတာ္ေတာ္ႀကီးလာသည္။

ေနာက္ေတာ့ ညီငယ္ႏွင့္ အတူ ဆိုင္ကယ္ေလးျဖင့္ ဘုန္ႀကီးေက်ာင္းဘက္ ကို သြားသည္။ ဆရာေတာ္ ထံ သြားသည္။ ဆရာေတာ္ ကလည္း ၀မ္းသာေနသည္။ တရားအနည္းငယ္ ခ်ီးျမွင့္သည္။ ေရာက္ေလရာအရပ္မွာ လိမ္လိမ္မာမာေနဖို႔ ဆံုးမ စကားေျပာၾကားသည္။

ၿပီးေတာ့ ေရႊျပည္သာ ဘုရားေပၚသို႔ တက္ၾကသည္။ ဘုရားေပၚတြင္တိတ္ဆိတ္ေနသည္။ ဘုရားက အေတာ္ျပဳျပင္ထားသည္။ ေတာ္ေတာ္ေျပာင္းလဲ သြားေပၿပီ။ ေရႊသကၤန္း ကပ္လႈ မြမ္းမံရန္ ျငမ္းမ်ား ဆင္ထားသည္။ ပစၥယံတေလွ်ာက္ လက္ယာရစ္ဖူးေမွ်ာ္ခဲ့ သည္။

ေနာက္ၿပီးေတာ့ ေတာင္ငူ မင္းႀကီးညိဳ တည္ထားကိုးကြယ္ခဲ့ သည့္ မင္းရာမ ေစတီဘက္ေရာက္ၾကသည္။ ဘုရားရိပ္ က ေအးျမလွသည္။ မင္းရာမ မွာလည္း ျပဳျပင္ထားသည္။ မင္းရာမဘက္သြားတဲ့ လမ္းေတြက က်ေနာ္ရွိစဥ္ကႏွင့္မတူ။ အရင္က ခ်ိဳင့္ေတြ က်င္းေတြႏွင့္ ျဖစ္သည္။ ယခု ျပင္ထားသျဖင့္ ေတာ္ေတာ္ေလး ေခ်ာေနသည္။

ဒီလိုႏွင့္ ေနလည္ေရာက္ေတာ့ ေန႔လည္စာ အိမ္တြင္စားလိုက္ၾကသည္။ မွ်စ္ခ်ဥ္ႏွင့္ ၀က္သား၊ ငရုတ္သီးေထာင္းျဖင့္ စားရသည္မွာ ၿမိန္လွသည္။ ေန႔ခင္းက်ေတာ့ က်ေနာ္စားခ်င္ေနေသာ မုန္႔ေလေပြ၊ ပဲျမစ္၊ စိမ္းစားဥ မ်ားေကၽြးသည္။ ညေရာက္ေတာ့ မိသားတစု ေရမုန္႔ ႏွင့္ အေၾကာ္ စားၾကသည္။

ေနာက္တေန႔ ေရာက္ေတာ့ အေဒၚတို႔ အိမ္သြားလည္၊ စကားေတြေျပာၾက၊ ေပ်ာ္စရာႀကီးျဖစ္သည္။ အေဒၚ့ အိမ္မွာ မုန္ပ်ားသလက္ႏွင့္ ခရမ္းခ်ဥ္သီးေထာင္း စားၾကသည္။ မစားရတာ ၾကာလွသျဖင့္ စားလို႔ ေကာင္းလွသည္။ အဘြား လည္း ေရာက္ေနသည္။

ဒီလိုႏွင့္ ေပ်ာ္ဘြယ္မွာ ေလးရက္ေလာက္ ၾကာသြားသည္။ အမ်ိဳးေတြ၊ မိတ္ေဆြေတြ အိမ္ေလွ်ာက္လည္ ၾကသည္။ သူငယ္ခ်င္းမိဘေတြဆီ လူႀကံဳေတြဘာေတြ သြားေပးသည္။ မေတြ႔ရာၾကာေတာ့ သူတို႔ လည္း ၀မ္းသာေနၾကသည္။ သာေၾကာင္းမာေၾကာင္း အလႅာပ သလႅာပ ေတြ ေျပာၾကသည္။ ေပ်ာ္စရာေကာင္းလွသည္။

ျပန္မည့္ေန႔ ကိုႀကိဳၿပီး လက္မွတ္၀ယ္ထားရသည္။ အေဖႏွင့္ အေမ က ရန္ကုန္အထိ လိုက္ပို႔ မည္ဟုေျပာသည္။ ညီလတ္က သူတို႔ အတြက္ပါလက္မွတ္၀ယ္ လိုက္သည္။ အခု ရန္ကုန္မႏၱေလး အျမန္ယာဥ္ကားေတြကေတာ့ အရင္နဲ႔ စာလွ်င္ ေတာ္ေတာ္ေပါလာပါသည္။ က်ေနာ္တို႔ ၿမိဳ႕ က ရန္ကုန္မႏၱေလး ကားလမ္း ရထားလမ္း ေပၚမွာရွိေတာ့ ဘာပဲျဖစ္ျဖစ္ သြားေရးလာေရးကေတာ့ အဆင္ေျပပါသည္။ လြန္ခဲ့တဲ့ သံုးေလးႏွစ္ ကေတာ့ ကား နဲနဲ ရွားသည္။ ေရႊမႏၱလာ အျမန္ယာဥ္ လက္မွတ္ သံုးေယာက္စာ ၀ယ္လိုက္သည္။ ညေရာက္ေတာ့ အထုတ္အပိုး ေတြ ကို ညီေတြက ကားဂိတ္ကို လိုက္ပို႔ သည္။ ျပန္ကာနီးေတာ အိမ္က အေၾကာ္အေလွာ္ေတြလုပ္ၿပီး အေျမာက္အမ်ား ထည့္ေပး လိုက္ၾကသည္။

ေရႊမႏၱလာ ကားႀကီးဆိုက္လာၿပီ... ကားေပၚ တက္ၾကသည္။ အထုတ္အပိုးေတြ တင္ၾကသည္။ သည္လိုႏွင့္ ကား ႀကီး က တေရြ႕ေရြ႕ ထြက္ခြာ ခဲ့ေပၿပီ။ လြမ္းသလိုလိုႀကီး ခံစားရသည္။ ေနရစ္ခဲ့ေပအံုးေတာ့ ေပ်ာ္ဘြယ္ ေရ....

လြမ္းမိေသာေန႔

ဒီေန႔ တစ္ေနကုန္....

မိုးေတြရြာေနတယ္...

သူမလာမွန္း သိေပမယ့္...

သတိရလြန္းလို႔...

လာႏိုးႏိုးနဲ႔...

ေခ်ာင္းေခ်ာင္း ၾကည့္ေနမိတယ္...

လြမ္းတယ္ဟာ...

Cracked Pot

တစ္ခါတံုးက တရုတ္ျပည္မွာ ေရထမ္းတဲ့လူ တစ္ေယာက္ရွိတယ္။ သူဟာ ႀကီးမားတဲ့ ေရအိုး ႏွစ္လံုး ကို ပခံုး တစ္ဘက္ တစ္ခ်က္မွာ ထမ္းၿပီး ေရသယ္ေလ့ရွိတယ္တဲ့။

အိုးတစ္လံုးက နဲနဲ အက္ေနတယ္။ အိုးက မလံုဘူး၊ ေရတြင္းကေန သူ႕အိမ္ဘက္ ေရသယ္လာတိုင္း စိမ့္တာေပါ့။ ဒီေတာ့ အိမ္ေရာက္တဲ့ အခါ ေရတစ္၀က္ပဲ ပါသတဲ့။

က်န္တဲ့ အိုးတစ္လံုးကေတာ့ အျပစ္အနာအဆာ မရွိဘူး။ ဒီေတာ့ သူ ေရတြင္းကေန ေရထမ္းၿပီး ျပန္လာတိုင္း ေရအျပည့္ပါတာေပါ့။

ဒီလိုနဲ႔ အိမ္ေရာက္ရင္ အိုးတစ္လံုး နဲ႔ တစ္၀က္ ပဲ... ေရသယ္လာလိုက္တာ ႏွစ္ႏွစ္ေလာက္ ၾကာ သြားသတဲ့။ ဒီေတာ့ အိုးအေကာင္းေလး က သူ႔ ကိုယ္သူ သိပ္ဂုဏ္ယူသတဲ့။ ငါက အျပစ္အနာအဆာမရွိဘူး... ဒါေၾကာင့္ မ်ားမ်ား သယ္ႏိုင္တယ္ လို႔ အထင္ရွိေနတယ္တယ္ တဲ့။ အက္ေနတဲ့ အိုးကေလးက စိတ္ထဲမွာ ေတာ္ေတာ္ေလး သိမ္ငယ္ ေနရွာ တယ္။ ေအာ္.. ငါ့မွာ အားနည္း ခ်က္ရွိတယ္ ...သူမ်ားလို အျပည့္မသယ္ႏိုင္ဘူး... တစ္၀က္ပဲ သယ္ႏိုင္တယ္ ေပါ့။ ၀မ္းနည္းလဲ၀မ္းနည္း ေနတယ္တဲ့။

ဒီလိုနဲ႕ တရက္မွာ အက္ေနတဲ့ အိုးကေလးက ေရထမး္သမား ကို ရင္ဖြင့္ ရွာတယ္။ သခင္ရယ္... ကၽြန္ေတာ္ သခင့္ကို ေတာင္းပန္ခ်င္ပါတယ္။ ကၽြန္ေတာ့္ကိုယ္ ကၽြန္ေတာ္လည္း ရွက္မိပါတယ္။ သခင္ကေတာ့ သခင့္ဘက္က အျပည့္အ၀ အားစိုက္ၿပီး ေရသယ္ ရတယ္။ ဒါေပမဲ့ ကၽြန္ေတာ့္ ေဘးဘက္မွာ ရွိတဲ့ အက္ေၾကာင္းေလး ေၾကာင့္ သခင္သယ္သမွ် ေရေတြ အျပည့္မရဘူး... တစ္၀က္က အလဟႆ ျဖစ္ရတယ္... လို႔ ၀မ္းနည္း ပက္လက္နဲ႔ ေျပာမိတယ္။

အဲဒီအခါမွာ ေရထမ္းသမားက ဘယ္လိုျပန္ေျပာသလဲဆိုေတာ့... အိုးကေလး... မင္းၾကည့္လိုက္စမ္း.... ေရခပ္လမ္း တေလွ်ာက္မွာ မင္းရွိတဲ့ ဘက္ျခမ္း တစ္ေလ်ာက္လံုး ပန္းေတြပြင့္ေနတာ မင္းသတိျပဳမိရဲ႕လား... တဲ့။ ငါက မင္း ေရစိမ့္ေန တယ္ဆိုတာ သိတာေပါ့။ ဒါေၾကာင့္ မင္းရွိတဲ့ ဘက္ျခမ္းမွာ ပန္းမ်ိဳးေစ့ေတြ ခ်ထားခဲ့တယ္။ ႏွစ္ႏွစ္လံုးလံုး ေရခပ္လမ္း ကအျပန္မွာ မင္း က ဒီပန္းပင္ေလးေတြကို ေရမွန္မွန္ ေလာင္းေပးခဲ့တယ္။ အခုဆိုၾကည့္စမ္း ... လွပတဲ့ ပန္းေတြပြင့္ေနၿပီ။ အိမ္မွာလည္း ပန္းအိုးေလးေတြ မွာလည္း ပန္းေတြ နဲ႔ အလွဆင္ႏိုင္ၿပီ... မင္းသာမရွိရင္ ဒီလို ပန္းပြင့္ေလးေတြနဲ႕ က်က္သေရ ရွိတဲ့ အိမ္ ျဖစ္လာပါ့မလား။ စဥ္းစားၾကည့္စမ္း...

သင္ခန္းစာ ။ ။ လူတိုင္းမွာ အားနည္းခ်က္ ေလးေတြ ကိုယ္စီ ရွိပါတယ္။ ဒါေပမယ့္ ဒီအားနည္း ခ်က္ကေလး ေတြ ရွိေနတာေၾကာင့္ပဲ ပိုၿပီး unique ျဖစ္လာတယ္...ပိုၿပီး ခ်စ္စရာလည္း ေကာင္းပါတယ္။ ဒီအားနည္းခ်က္အတြက္ သဘာ၀တရားႀကီးက အစားတစ္ခုခုလည္း ျပန္ေပးတတ္ပါတယ္။ ဒါေပမယ့္ ျမင္သာခ်င္မွ လည္း ျမင္သာမယ္၊ ခ်က္ျခင္း ရခ်င္မွလည္းရမယ္။

Singapore မွ မိုးကုတ္၀ိပႆနာတရားစခန္းပြဲ

MAHAMUNI BUDDHIST SOCIETY ၊ ဗုဒၶဂယာသုခါရာမေက်ာင္း၊ မွ ႀကီးမႈး က်င္းပမည့္ မိုးကုတ္၀ိပႆနာတရားစခန္းပြဲ ကို ၃၀.၁၁.၂၀၀၇ မွ ၆.၁၂.၂၀၀၇ ထိ (၇) ရက္တိုင္တိုင္ က်င္းပသြားမည္ ျဖစ္ပါသည္။ ေနရာမွာ Kovan MRT အနီးရွိ 33 B Lowland Road SINGAPORE 547429 တြင္ျဖစ္သည္။

စခန္းခ်ိန္အတြင္း တရားအားထုတ္ရန္ ယခုခ်ိန္ထိ စာရင္းေပးထားသူေပါင္း အမိ်ဳးသားေယာဂီ-၆ ဦး၊ အမိ်ဳးသမီး ေယာဂီ(ညအိပ္) ၂၇ ဦး၊ အမိ်ဳးသမီး ေယာဂီ(ညမအိပ္) ၅ ဦး၊ ေပါင္း ၃၈ ဦးရွိၿပီျဖစ္သည္။

တရားအားထုတ္ခ်ိန္မ်ားမွာ နံနက္ ေလးနာရီ မွ ည ဂ နာရီ ခြဲ အထိ ျဖစ္ၿပီး၊ စည္းကမ္းေသ၀ပ္စြာ က်ပ္က်ပ္မတ္မတ္ သတိသမၼဇဥ္ အၾကားမလပ္ရေအာင္ အထူးႀကိဳးပမ္း အားထုတ္ၾကရမည္ ျဖစ္သည္။

ေက်ာခ်စရာ ေနရာပင္ မလြယ္ကူလွေသာ စကၤာပူ လို ႏိုင္ငံမ်ိဳးတြင္ ယခုလို (၇) ရက္တရားစခန္းမ်ား စီစဥ္ ဖြင့္လွစ္ႏိုင္ျခင္းသည္ ဗုဒၶသာသနာေတာ္အတြက္ အလြန္ ၀မ္းေျမာက္ဖြယ္ ျဖစ္ပါသည္။

မိမိတို႔ တတ္အားသ၍ MAHAMUNI BUDDHIST SOCIETY, 23-A Jalan Mas Puteh Singapore 128628 Ph: 6777 7018 တြင္ ဆက္သြယ္ ကုသိုလ္ယူ၊ လွဴဒါန္း ႏိုင္ၾကပါ ေၾကာင္း ေကာင္းျမတ္သည့္ အက်ိဳးေမွ်ာ္၍ ႏႈိးေဆာ္လိုက္ရပါတယ္။


ေနရာ အညႊန္းေျမပံု ႏွင့္ တကြ၊ အစီအစဥ္ အေသးစိတ္ ကို ဖတ္ရႈပါရန္...

ဗုဒၶသာသနံ စိရံ တိဌတု

ေဆးေပါင္းခတဲ့ ည ကို တိတ္ဆိတ္စြာျဖတ္ေက်ာ္ျခင္း

"ၿမိဳင္ၿမိဳင္ဆိုင္ဆိုင္၊ ၿမိဳင္ၿမိဳင္ဆိုင္ဆိုင္ လတန္ေဆာင္တိုင္၊
ကထိန္ပဲြခင္းပါတဲ့၊ လတန္ေဆာင္တိုင္...."

တန္ေဆာင္မုန္းလျပည့္ည ေရာက္ျပန္ေလၿပီ။ ဒီည ကို ေဆးေပါင္းခတဲ့ ညဟုလည္း ေခၚဆိုၾကေလသည္။ ငယ္ငယ္ကဆို ဒီလိုေန႔ေတြမွာ ကထိန္သကၤန္းကပ္ၾကသည္။ မယ္ဇလီဖူးသုတ္ ကေလးေတြ စားခဲ့ၾကရတာ အမွတ္ရသည္။ နယ္မွာဆိုေတာ့ ခုလိုအခါတြင္းေတြ၊ သႀကၤန္ေတြ ဘာေတြဆိုလွ်င္ မုန္႔တစ္ခုခုလုပ္တဲ့ပြဲေတြ ဆိုလွ်င္ အိမ္နီးနားျခင္းေတြက လာပို႔ၾကသည္။ ကိုယ္အိမ္ကလုပ္တာလဲ သူမ်ားအိမ္ေတြပို႔၊ သူမ်ားအိမ္ကလုပ္တာလဲ ကိုယ့္အိမ္လာပို႕ ၾကသည္။ တကယ္ေတာ့ ခ်စ္စရာ ဓေလ့တစ္ခုျဖစ္ပါသည္။ ရပ္ထဲရြာထဲ ခ်စ္ၾကည္ရင္းႏွီးမႈကို ပိုမိုျဖစ္ေစပါသည္။ နကၡတ္စံုလင္ေသာည ေကာင္းကင္ယံကို ၾကည့္ခဲ့ၾကသည္။ တစ္ခါတရံ ၾကယ္ေၾကြတာေလးေတြ၊ ၾကယ္တံခြန္ေလးေတြ၊ ဥကၠာပ်ံေလး ေတြပင္ ျမင္ေတြ႕ ရပါသည္။

ဒီလိုညေတြမွာ လူႀကီးေတြဆီက မုန္႕ဖိုး ေတာင္းၾကသည္။ လူႀကီးေတြက ပိုက္ဆံႀကဲ၊ ကေလးေတြက တေပ်ာ္တပါး ေကာက္ၾကသည္။ လူႀကီးေတြက ပိုက္ဆံေလးေတြ ထုပ္ၿပီးေတာ့ ပံ့သကူ ပစ္၊ ကေလးေတြက အဲဒါေလး လိုက္ရွာၾကသည္။ အင္မတန္ ေပ်ာ္စရာေကာင္းပါသည္။

တန္ေဆာင္တိုင္ ပြဲ ေရာက္ၿပီဆိုလွ်င္ ေက်ာင္းအလိုက္၊ ရပ္ကြက္အလိုက္၊ စုေပါင္း ပေဒသာပင္မ်ား အၿပိဳင္အဆိုင္ျပဳလုပ္ၾကသည္။ ပံုအမ်ိဳးမ်ိဳးေဖာ္ထားေသာ ပေဒသာပင္မ်ားကို ေရႊျပည္သာ ဘုရားကြင္းႀကီးထဲတြင္ ရာဇမတ္မ်ား ကာရံၿပီး ထားရွိခဲ့ၾကသည္။ တခ်ိဳ႕ ႏွစ္ေတြမွာ ေက်ာက္တိုင္ကြင္းႀကီးထဲတြင္ ျပသထားရွိသည္။ ကၽြန္ေတာ္တို႔ မူလတန္းေက်ာင္းသားဘ၀ ကေတာ့ တန္ေဆာင္တိုင္နားနီးၿပီဆိုလွ်င္ ေက်ာင္းက ပေဒသာပင္လွည့္သည္။

အဲဒီအခ်ိန္က ကၽြန္ေတာ္တို႔ၿမိဳ႕မွာ အထက္တန္းေက်ာင္း တစ္ေက်ာင္းသာရွိသည္။ အရပ္အေခၚ ေက်ာင္းႀကီးဟု ေခၚသည္။ ေက်ာင္းႀကီး ပေဒသာပင္လွည့္ၿပီေဟ့ ဆိုလွ်င္ ပေဒသာပင္တန္းႀကီးက တေမွ်ာ္တေခၚ အရွည္ႀကီးျဖစ္သည္။ မူလတန္းမွ အထက္တန္းအထိ ရွိတာဆိုေတာ့ ပေဒသာပင္ေတြကလည္း နည္းနည္းေနာေနာမဟုတ္ပါ။ ေက်ာင္းက အတန္းအလိုက္ အခန္းအလိုက္ စုေပါင္း ပေဒသာပင္မ်ားလုပ္ၾကသည္။ ဆင္က ကၽြဲက သမင္က တိုးနယားက၊ ဦးေရႊရိုး ေဒၚမိုး၊ ဖိုးသူေတာ္ယိမ္း စတာ ေတြ ထည့္ၾကသည္။ ကၽြဲလုပ္ရတာ လြယ္ပါသည္။ ကၽြန္ေတာ္တို႔ စုေပါင္းၿပီး ကိုယ့္ဘာသာကို လုပ္ၾကပါသည္။ ၀ါးမ်ားခြဲကာ ကိုယ္ထည္ ႏွင့္ ေခါင္းပံုစံ ရေအာင္ေခြရသည္။ ေခါင္းကို ၀ါးလံုး တလံုးျဖင့္ ေအာက္မွထိုးထားသည္။ ကတဲ့သူက အဲဒီ၀ါးလံုးကို ဘယ္ညာရမ္းၿပီး ေခါင္းလႈပ္ၿပီး ကႏိုင္ရန္ျဖစ္ပါသည္။ ကိုယ္ထည္ အေပၚမွ ၀ါးဖ်ာမ်ားကပ္သည္။ အဲဒီအေပၚမွာ ေကာ္မ်ားျဖင့္ Body ႏွင့္ ေခါင္း တြင္ ဘိလပ္ေျမစကၠဴမ်ား ထပ္ကပ္သည္။ ဓါတ္ခဲအေဟာင္းမ်ားကို ေဖာက္ၿပီး ဂ်ံဳေကာ္ရည္ႏွင့္ေရာနယ္ကာ ေဆးအမည္းအျဖစ္ သုတ္ၾကသည္။ လည္ပင္း ေနရာတြင္ ဂံုနီအိတ္ အေခ်ာစားကို ေဆးအမည္း သုတ္ကာ ေခါင္းအပိုင္း ႏွင့္ ကိုယ္အပိုင္း ကိုဆက္ၿပီး တပ္ရသည္။ မ်က္စိေနရာတြင္ ေဆးျဖဴျဖင့္ မ်က္လံုးပံု။ ကိုယ္ထည္ ေဘးမွာ ကၽြဲကို ခပ္မိုက္မိုက္ နာမည္ တစ္ခုေပးကာ ေဆးျဖဴျဖင့္ ေရးလိုက္ ၾကေသးသည္။ ေနာက္ ဗံုေတြ လင္းကြင္းေတြနဲ႕ ဇာတ္တိုက္ရေသးသည္။ ပေဒသာပင္လွည့္ေတာ့ ပေဒသာပင္ေနာက္က လိုက္ကၾကသည္။ ေပ်ာ္စရာႀကီးျဖစ္ပါသည္။

ကြန္ပ်ဴတာ တကၠသိုလ္ေရာက္ေတာ့လည္း တန္ေဆာင္တိုင္ ေရာက္ၿပီးဆိုလွ်င္ ႏွစ္စဥ္ႏွစ္တိုင္း Batch အလိုက္ ပေဒသာပင္မ်ားသီးၾကသည္။ ကၽြန္ေတာ္တို႔အတန္းက ေတာ္ေတာ္ ကြန္႔ပါသည္။ ႏွစ္ဆယ္တန္ျဖင့္ ပုဇြန္ရုပ္မ်ား အတန္းေဖာ္ သူငယ္ခ်င္းတေတြ တေပ်ာ္တစ္ပါး ၀ိုင္းခ်ိဳးၾကသည္။ ပေဒသာပင္ အျမင္တင့္တယ္ၿပီး၊ Balance ညီေစရန္ ၀ိုင္း၀န္းၾကည့္ရႈ ျပင္ဆင္ၾကသည္။ ပုဇြန္ရုပ္ခ်ိဳးရာတြင္ ႏွစ္ဆယ္တန္က စိမ္းစိမ္းစိမ္းစိမ္းႏွင့္ အေကာင္းဆံုး အလွဆံုး ျဖစ္သည္။ ေနာက္ Honours တန္းတို႔ Master တန္းတို႔ေရာက္ေတာ့ ကထိန္ပဲြကို လိႈင္နယ္ေျမမွာ မက်င္းပျဖစ္ေတာ့ပါ။ ေရႊျပည္သာ ေက်ာင္းကို သြားပို႔ၾကရသည္။ ကၽြန္ေတာ္တိုလည္း အဲဒီေတာ့မွ ေရႊျပည္သာ ကြန္ပ်ဴတာ တကၠသိုလ္ဘက္ ကိုေရာက္ဖူး ခဲ့ေတာ့ေလသည္။

ေပ်ာ္ဘြယ္မွာ ဆို ဒီလိုညေတြမွာ အိမ္ေရွ႕ေတြ မွာ တစ္...ႏွစ္..သံုး ပိုက္ဆံႀကဲပါအံုး ဆိုၿပီး လိုက္ေအာ္ေနတဲ့ အသံေတြၾကား ခဲ့ၾကရသည္။ က်ီးမႏိုးပြဲ သူခိုး ေစာင့္ဖမ္း ခဲ့ၾကရသည္။

အင္း... ခုေတာ့လည္း ၿမိဳင္ၿမိဳင္ဆိုင္ဆိုင္ လတန္ေဆာင္တိုင္ ႏွင့္ ၊ ေဆးေပါင္းခတဲ့ တန္ေဆာင္မုန္း လျပည့္ည တို႕ ကို တိတ္တိတ္ဆိတ္ဆိတ္ ျဖင့္ ျဖတ္ေက်ာ္ ရေပအံုးေတာ့မည္။