မဂၤလာရက္ျမတ္

မဂၤလာရက္ျမတ္

သူမ နဲ႔ က်ေနာ္ ဒီလ ၂၃ ရက္ေန႔ တနဂၤေႏြ ေန႕ က လက္မွတ္ထိုး လိုက္ၾကတယ္။ အစက ROM (Registry of Marriage) မွာ ထိုး မလို႔။ ေနာက္ ေတာ့ ၃ လေလာက္ ေစာင့္ရမွာ ဆိုတာနဲ႕၊ အိမ္မွာ ပဲ လုပ္ေတာ့ မယ္ဆိုၿပီး အစီအစဥ္ေျပာင္း လိုက္တယ္။ လက္ထပ္ လက္စြပ္ေလးေတြ ကိုေတာ့ Lee Hwa Jewellery မွာ ၀ယ္လိုက္ၾကတယ္။ စိတ္ႀကိဳက္လက္စြပ္ေတြ႔ေတာ့ ေရြး၀ယ္လိုက္တယ္။ Lee Hwa က အရြယ္အစားေလး နဲနဲ ျပန္ညွိေပးတယ္။ ၁၀ ရက္ေစာင့္ရတယ္။ လက္စြပ္ ခ်ည္တဲ့ မဂၤလာ ေခါင္းအံုး အျဖဴေရာင္ ေလး တစ္ခု လက္ေဆာင္ရတယ္။

Solemnise လုပ္ေပး ဖို႔ ၿမိဳ႕နယ္ လူႀကီး တစ္ေယာက္ ႀကိဳဖိတ္ထားရတယ္။ West Coast Community Center က Ms Sim Seo Lim က ၾကြေရာက္ ခ်ီးျမွင့္ လက္ထပ္ ေပးပါတယ္။

အစစအရာရာ အဆင္ေျပေခ်ာေမြ႔ ပါတယ္။ Witness အျဖစ္ လာေရာက္ကူညီ လက္မွတ္ထိုးေပး ၾကတဲ့ ကိုဥာဏ္ နဲ႔ မမြန္ တို႔ ကိုလည္း ေက်းဇူး အထူးတင္ပါတယ္။ ၾကြေရာက္ခ်ီးျမွင့္ၾကတဲ့ ေဆြမ်ိဳး မိတ္သဂၤဟ အေပါင္းကိုလည္း ေက်းဇူး အထူး တင္ပါတယ္ ခင္ဗ်ာ။

သင္က်န္းမာေရးအတြက္ သတိျပဳစရာအခ်က္မ်ား

Reduce volume of tea intake
Do not eat bread which has JUST been toasted
Stay a distance from your charger
Drink more water in the morning, less at night
Do not drink coffee twice a day
Reduce your volume of oily food
Best sleeping time is from 10 at night to 6 at the morning
Do not have HUGE meals after 5pm
Do not take alcohol more than a cup daily
Do not take capsules with cold water
Do not lie down immediately after taking medicine before sleeping
Have 8 hours sleep. Lack of it will make a person stupid
People who get used to napping will not get old easily
If you can't get on early morning runs, 5-8 in the afternoon is a great time for jogging
When battery left last grid, do not answer the phone. The radiation is 1000 times
Answer the phone with your left ear. It'll spoil your brain directly if you use your right ear
Do not use earphone for long time. Rest your ear a while after 1 hour

ေမြးရပ္ေျမသို႔ အလည္တေခါက္

မနက္ သံုး နာရီခြဲ ေလာက္ရွိၿပီ။ ျမတ္မႏၱလာထြန္း အျမန္ယာဥ္ ႀကီးသည္ ရမည္းသင္း ကို ေက်ာ္လာေပၿပီ။ ေနာက္ဆယ့္ငါးမိနစ္ေလာက္ေနလွ်င္ ေပ်ာ္ဘြယ္ သို႔ ေရာက္ေပေတာ့မည္။ ေမြးဌာနီသို႔ ေရာက္ေပေတာ့မည္။ ေပ်ာ္စရာႀကီးျဖစ္သည္။

ေမြးဌာနီ... အညာအရပ္ဆီသို႔...
ေမွ်ာ္ဆီေမွ်ာ္မွန္း စိတ္၀ယ္တမ္းတ...
မွန္းဆပါသည္... တမ္းတပါသည္....
လွည္းလမ္းတေလွ်ာက္... ဖံုလံုးႀကီးေတြ...
တလိမ့္လိမ့္တက္ခါျမင္ေယာင္ေသးေတာ့သည္...

ဆုိသည့္ သီခ်င္းကိုပင္ အမွတ္ရမိေသးသည္။ ကားထဲကေန ေအာက္ကိုဆင္းေတာ့ ေျမာက္ျပန္ေလ တစ္ခ်က္ေ၀ွ႕သည္။ စိမ့္ေနေအာင္ေအးလွသည္။ ညီလတ္ကို လာႀကိဳေနတာ ေတြ႔ရသည္။ ေအာက္ေရာက္ေရာက္ျခင္း သူက ေခါင္းစြပ္တစ္ခုထုတ္ ေပးသည္။ နားရြက္ေတြေအးလာသျဖင့္ အျမန္စြပ္လိုက္သည္။ အထုပ္ေတြ ဘစ္ကားေပၚမွခ်၊ ကားေပၚတင္ ကာ အိမ္ဘက္သို႔ သြားၾကသည္။ ၿမိဳ႕ ထဲ က ျဖတ္ေမာင္း ေနရင္း ေဘးဘီကို ၾကည့္မိသည္။ ေအာ္ တို႔ ေပ်ာ္ဘြယ္က အရင္လိုေလးပါပဲလား။

ခဏအၾကာတြင္ အိမ္ေရွ႕ေရာက္ေပၿပီ။ ေအာ္... အိမ္ကလဲ အရင္လိုေလးပါပဲလား။ အိမ္ေရာက္ေတာ့ အေဖတို႔ အေမတို႔ ႏိုးေနၾကသည္။ မေတြ႔ရတာအေတာ္ ၾကာေပၿပီ။ ၀မ္းသာ စရာေကာင္းလွသည္။ ေရာက္ေရာက္ျခင္း ႏြားႏို႔ ပူပူ ျပစ္ျပစ္ေလး တစ္ခြက္ အေမက တိုက္သည္။ အထုတ္အပိုးေတြဘာေတြခ်၊ စကားေလး ဘာေလး ေျပာၾကသည္။ ခဏေနေတာ့ တညလံုးကားစီးလာရလို႔ လူတကိုယ္လံုးလဲ ႏံုးေနတာသတိျပဳမိသည္။ တေရးတေမာ အိမ္မွျဖစ္မည္ ဆိုကာ အိပ္လိုက္ရသည္။ ငယ္ငယ္က အိပ္ေနၾက က်ေနာ့္ အခန္းမွာ ေစာင္ထူထူ ႏွင့္ ေကြးရတာ အရသာရွိလွသည္။

မိုးလင္း ေတာ့ ဂ နာရီခြဲေလာက္မွ အိပ္ရာကႏိုးသည္။ မ်က္ႏွာသစ္ သြားတိုက္ၿပီး အေဖ အေမတို႔ႏွင့္ စကားေျပာရင္း အေမေၾကာ္ေသာ ၾကာဇံေၾကာ္ပူပူေႏြးေႏြး ကို ၿမိန္ေရယွက္ေရ စားလိုက္သည္။ ခဏေနေတာ့ အိမ္၀င္းထဲ ေလွ်ာက္ၾကည့္သည္။ အပင္ေလး ေတြ ထပ္စိုက္ထားသည္၊ ပန္းအိုးေလးေတြတိုးလာသည္၊ အုတ္တံတိုင္း အသစ္ျပင္ထားသည္၊ အိမ္ေဆးသုတ္ထားသည္ မွ အပ ကၽြန္ေတာ္ ရွိစဥ္ကအတိုင္းျဖစ္ပါသည္။ အိမ္၀င္းထဲ တင္ ဓါတ္ပံုေလးေတြ ေလွ်ာက္ရိုက္ေနမိသည္။ အိမ္ေရွ႕က မန္က်ည္းပင္ ေလး ေတြေတာင္ ေတာ္ေတာ္ႀကီးလာသည္။

ေနာက္ေတာ့ ညီငယ္ႏွင့္ အတူ ဆိုင္ကယ္ေလးျဖင့္ ဘုန္ႀကီးေက်ာင္းဘက္ ကို သြားသည္။ ဆရာေတာ္ ထံ သြားသည္။ ဆရာေတာ္ ကလည္း ၀မ္းသာေနသည္။ တရားအနည္းငယ္ ခ်ီးျမွင့္သည္။ ေရာက္ေလရာအရပ္မွာ လိမ္လိမ္မာမာေနဖို႔ ဆံုးမ စကားေျပာၾကားသည္။

ၿပီးေတာ့ ေရႊျပည္သာ ဘုရားေပၚသို႔ တက္ၾကသည္။ ဘုရားေပၚတြင္တိတ္ဆိတ္ေနသည္။ ဘုရားက အေတာ္ျပဳျပင္ထားသည္။ ေတာ္ေတာ္ေျပာင္းလဲ သြားေပၿပီ။ ေရႊသကၤန္း ကပ္လႈ မြမ္းမံရန္ ျငမ္းမ်ား ဆင္ထားသည္။ ပစၥယံတေလွ်ာက္ လက္ယာရစ္ဖူးေမွ်ာ္ခဲ့ သည္။

ေနာက္ၿပီးေတာ့ ေတာင္ငူ မင္းႀကီးညိဳ တည္ထားကိုးကြယ္ခဲ့ သည့္ မင္းရာမ ေစတီဘက္ေရာက္ၾကသည္။ ဘုရားရိပ္ က ေအးျမလွသည္။ မင္းရာမ မွာလည္း ျပဳျပင္ထားသည္။ မင္းရာမဘက္သြားတဲ့ လမ္းေတြက က်ေနာ္ရွိစဥ္ကႏွင့္မတူ။ အရင္က ခ်ိဳင့္ေတြ က်င္းေတြႏွင့္ ျဖစ္သည္။ ယခု ျပင္ထားသျဖင့္ ေတာ္ေတာ္ေလး ေခ်ာေနသည္။

ဒီလိုႏွင့္ ေနလည္ေရာက္ေတာ့ ေန႔လည္စာ အိမ္တြင္စားလိုက္ၾကသည္။ မွ်စ္ခ်ဥ္ႏွင့္ ၀က္သား၊ ငရုတ္သီးေထာင္းျဖင့္ စားရသည္မွာ ၿမိန္လွသည္။ ေန႔ခင္းက်ေတာ့ က်ေနာ္စားခ်င္ေနေသာ မုန္႔ေလေပြ၊ ပဲျမစ္၊ စိမ္းစားဥ မ်ားေကၽြးသည္။ ညေရာက္ေတာ့ မိသားတစု ေရမုန္႔ ႏွင့္ အေၾကာ္ စားၾကသည္။

ေနာက္တေန႔ ေရာက္ေတာ့ အေဒၚတို႔ အိမ္သြားလည္၊ စကားေတြေျပာၾက၊ ေပ်ာ္စရာႀကီးျဖစ္သည္။ အေဒၚ့ အိမ္မွာ မုန္ပ်ားသလက္ႏွင့္ ခရမ္းခ်ဥ္သီးေထာင္း စားၾကသည္။ မစားရတာ ၾကာလွသျဖင့္ စားလို႔ ေကာင္းလွသည္။ အဘြား လည္း ေရာက္ေနသည္။

ဒီလိုႏွင့္ ေပ်ာ္ဘြယ္မွာ ေလးရက္ေလာက္ ၾကာသြားသည္။ အမ်ိဳးေတြ၊ မိတ္ေဆြေတြ အိမ္ေလွ်ာက္လည္ ၾကသည္။ သူငယ္ခ်င္းမိဘေတြဆီ လူႀကံဳေတြဘာေတြ သြားေပးသည္။ မေတြ႔ရာၾကာေတာ့ သူတို႔ လည္း ၀မ္းသာေနၾကသည္။ သာေၾကာင္းမာေၾကာင္း အလႅာပ သလႅာပ ေတြ ေျပာၾကသည္။ ေပ်ာ္စရာေကာင္းလွသည္။

ျပန္မည့္ေန႔ ကိုႀကိဳၿပီး လက္မွတ္၀ယ္ထားရသည္။ အေဖႏွင့္ အေမ က ရန္ကုန္အထိ လိုက္ပို႔ မည္ဟုေျပာသည္။ ညီလတ္က သူတို႔ အတြက္ပါလက္မွတ္၀ယ္ လိုက္သည္။ အခု ရန္ကုန္မႏၱေလး အျမန္ယာဥ္ကားေတြကေတာ့ အရင္နဲ႔ စာလွ်င္ ေတာ္ေတာ္ေပါလာပါသည္။ က်ေနာ္တို႔ ၿမိဳ႕ က ရန္ကုန္မႏၱေလး ကားလမ္း ရထားလမ္း ေပၚမွာရွိေတာ့ ဘာပဲျဖစ္ျဖစ္ သြားေရးလာေရးကေတာ့ အဆင္ေျပပါသည္။ လြန္ခဲ့တဲ့ သံုးေလးႏွစ္ ကေတာ့ ကား နဲနဲ ရွားသည္။ ေရႊမႏၱလာ အျမန္ယာဥ္ လက္မွတ္ သံုးေယာက္စာ ၀ယ္လိုက္သည္။ ညေရာက္ေတာ့ အထုတ္အပိုး ေတြ ကို ညီေတြက ကားဂိတ္ကို လိုက္ပို႔ သည္။ ျပန္ကာနီးေတာ အိမ္က အေၾကာ္အေလွာ္ေတြလုပ္ၿပီး အေျမာက္အမ်ား ထည့္ေပး လိုက္ၾကသည္။

ေရႊမႏၱလာ ကားႀကီးဆိုက္လာၿပီ... ကားေပၚ တက္ၾကသည္။ အထုတ္အပိုးေတြ တင္ၾကသည္။ သည္လိုႏွင့္ ကား ႀကီး က တေရြ႕ေရြ႕ ထြက္ခြာ ခဲ့ေပၿပီ။ လြမ္းသလိုလိုႀကီး ခံစားရသည္။ ေနရစ္ခဲ့ေပအံုးေတာ့ ေပ်ာ္ဘြယ္ ေရ....

လြမ္းမိေသာေန႔

ဒီေန႔ တစ္ေနကုန္....

မိုးေတြရြာေနတယ္...

သူမလာမွန္း သိေပမယ့္...

သတိရလြန္းလို႔...

လာႏိုးႏိုးနဲ႔...

ေခ်ာင္းေခ်ာင္း ၾကည့္ေနမိတယ္...

လြမ္းတယ္ဟာ...

ကမၻာတလႊား ထူးထူးျခားျခား

Powered by ScribeFire.

Cracked Pot

တစ္ခါတံုးက တရုတ္ျပည္မွာ ေရထမ္းတဲ့လူ တစ္ေယာက္ရွိတယ္။ သူဟာ ႀကီးမားတဲ့ ေရအိုး ႏွစ္လံုး ကို ပခံုး တစ္ဘက္ တစ္ခ်က္မွာ ထမ္းၿပီး ေရသယ္ေလ့ရွိတယ္တဲ့။

အိုးတစ္လံုးက နဲနဲ အက္ေနတယ္။ အိုးက မလံုဘူး၊ ေရတြင္းကေန သူ႕အိမ္ဘက္ ေရသယ္လာတိုင္း စိမ့္တာေပါ့။ ဒီေတာ့ အိမ္ေရာက္တဲ့ အခါ ေရတစ္၀က္ပဲ ပါသတဲ့။

က်န္တဲ့ အိုးတစ္လံုးကေတာ့ အျပစ္အနာအဆာ မရွိဘူး။ ဒီေတာ့ သူ ေရတြင္းကေန ေရထမ္းၿပီး ျပန္လာတိုင္း ေရအျပည့္ပါတာေပါ့။

ဒီလိုနဲ႔ အိမ္ေရာက္ရင္ အိုးတစ္လံုး နဲ႔ တစ္၀က္ ပဲ... ေရသယ္လာလိုက္တာ ႏွစ္ႏွစ္ေလာက္ ၾကာ သြားသတဲ့။ ဒီေတာ့ အိုးအေကာင္းေလး က သူ႔ ကိုယ္သူ သိပ္ဂုဏ္ယူသတဲ့။ ငါက အျပစ္အနာအဆာမရွိဘူး... ဒါေၾကာင့္ မ်ားမ်ား သယ္ႏိုင္တယ္ လို႔ အထင္ရွိေနတယ္တယ္ တဲ့။ အက္ေနတဲ့ အိုးကေလးက စိတ္ထဲမွာ ေတာ္ေတာ္ေလး သိမ္ငယ္ ေနရွာ တယ္။ ေအာ္.. ငါ့မွာ အားနည္း ခ်က္ရွိတယ္ ...သူမ်ားလို အျပည့္မသယ္ႏိုင္ဘူး... တစ္၀က္ပဲ သယ္ႏိုင္တယ္ ေပါ့။ ၀မ္းနည္းလဲ၀မ္းနည္း ေနတယ္တဲ့။

ဒီလိုနဲ႕ တရက္မွာ အက္ေနတဲ့ အိုးကေလးက ေရထမး္သမား ကို ရင္ဖြင့္ ရွာတယ္။ သခင္ရယ္... ကၽြန္ေတာ္ သခင့္ကို ေတာင္းပန္ခ်င္ပါတယ္။ ကၽြန္ေတာ့္ကိုယ္ ကၽြန္ေတာ္လည္း ရွက္မိပါတယ္။ သခင္ကေတာ့ သခင့္ဘက္က အျပည့္အ၀ အားစိုက္ၿပီး ေရသယ္ ရတယ္။ ဒါေပမဲ့ ကၽြန္ေတာ့္ ေဘးဘက္မွာ ရွိတဲ့ အက္ေၾကာင္းေလး ေၾကာင့္ သခင္သယ္သမွ် ေရေတြ အျပည့္မရဘူး... တစ္၀က္က အလဟႆ ျဖစ္ရတယ္... လို႔ ၀မ္းနည္း ပက္လက္နဲ႔ ေျပာမိတယ္။

အဲဒီအခါမွာ ေရထမ္းသမားက ဘယ္လိုျပန္ေျပာသလဲဆိုေတာ့... အိုးကေလး... မင္းၾကည့္လိုက္စမ္း.... ေရခပ္လမ္း တေလွ်ာက္မွာ မင္းရွိတဲ့ ဘက္ျခမ္း တစ္ေလ်ာက္လံုး ပန္းေတြပြင့္ေနတာ မင္းသတိျပဳမိရဲ႕လား... တဲ့။ ငါက မင္း ေရစိမ့္ေန တယ္ဆိုတာ သိတာေပါ့။ ဒါေၾကာင့္ မင္းရွိတဲ့ ဘက္ျခမ္းမွာ ပန္းမ်ိဳးေစ့ေတြ ခ်ထားခဲ့တယ္။ ႏွစ္ႏွစ္လံုးလံုး ေရခပ္လမ္း ကအျပန္မွာ မင္း က ဒီပန္းပင္ေလးေတြကို ေရမွန္မွန္ ေလာင္းေပးခဲ့တယ္။ အခုဆိုၾကည့္စမ္း ... လွပတဲ့ ပန္းေတြပြင့္ေနၿပီ။ အိမ္မွာလည္း ပန္းအိုးေလးေတြ မွာလည္း ပန္းေတြ နဲ႔ အလွဆင္ႏိုင္ၿပီ... မင္းသာမရွိရင္ ဒီလို ပန္းပြင့္ေလးေတြနဲ႕ က်က္သေရ ရွိတဲ့ အိမ္ ျဖစ္လာပါ့မလား။ စဥ္းစားၾကည့္စမ္း...

သင္ခန္းစာ ။ ။ လူတိုင္းမွာ အားနည္းခ်က္ ေလးေတြ ကိုယ္စီ ရွိပါတယ္။ ဒါေပမယ့္ ဒီအားနည္း ခ်က္ကေလး ေတြ ရွိေနတာေၾကာင့္ပဲ ပိုၿပီး unique ျဖစ္လာတယ္...ပိုၿပီး ခ်စ္စရာလည္း ေကာင္းပါတယ္။ ဒီအားနည္းခ်က္အတြက္ သဘာ၀တရားႀကီးက အစားတစ္ခုခုလည္း ျပန္ေပးတတ္ပါတယ္။ ဒါေပမယ့္ ျမင္သာခ်င္မွ လည္း ျမင္သာမယ္၊ ခ်က္ျခင္း ရခ်င္မွလည္းရမယ္။

Green green grass of home

ပင္ပန္းမႈ မွ သက္သာဖို႔ စိမ္းစိမ္းစိုစို ေလးမ်ားၾကည့္ၾကစို႔

Powered by ScribeFire.